Verschijnselen ontstaan niet in bewustzijn.
Dat verhaal wordt verteld door de goeroes.
Dat verhaal wordt overigens verteld in alle onschuld en met de beste bedoelingen.
De goeroe weet niet beter.
Een aanname is echter de moeder van alle fuck ups zoals Alexander Smit placht te zeggen. Ik heb het hem vele keren horen zeggen. Toch beweerde diezelfde Alexander ook dat alles verschijnt in bewustzijn. Dat hoorde ik hem talloze malen zeggen.
Enfin; 'Verschijnen' of 'ontstaan' is niet helemaal hetzelfde. Niet dat dit wat uit maakt.
Er is geen bewustzijn en dus verschijnt er ook niets in of uit. Bewustzijn is de vette kluit waar iedere zoeker mee het riet wordt ingestuurd.
Bewustzijn is nergens te vinden, net zomin als het 'ego', je gedachten, je dromen en je slaap. Niemand heeft ooit 'Bewustzijn' gezien, noch een 'ik' of een 'ego'. Iedereen weet wat bedoeld wordt met 'de heldere blauwe hemel', maar niemand heeft een 'ervaring' van en/of een herinnering aan een 'helder bewustzijn'. 'Bewustzijn' is een aangepraat concept. Het is ontastbaar en ongrijpbaar. Het is niet-iets. Zelfs zuurstof is te begrijpen, maar bewustzijn absoluut niet! 'Gewaarzijn' net zo min! Toch gebruiken we deze noties te hooi en te gras wanneer het ons uitkomt. We verklaren er van alles mee. Van haver tot gort. Het leven en de dood.
Verschijnselen verschijnen gewoon uit niets.
Meer weten we niet. De konsekwentie hiervan is dat ook wijzelf uit niets verschijnen. Onmiddellijk!
Ook toen wij ooit glibberig uit de schede rolden kwamen we ook uit niets.
Niet uit je moeder.
Die kwam ook uit niets.
Net als alles.
Niets is de Werkelijkheid!
The One. Oneness.
Wouter van Oord.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten