Mijzelf liet ik, vergat ik;
Ik drukte het gelaat aan mijn beminde;
Het al stond stil, ik liet mij gaan,
Liet al mijn zorgen liggen:
Tussen de witte leliën vergeten.
Populaire berichten
-
Tao Te Tjing, tekst 18 Waarachtigheid. Zodra de Tao wordt verlaten, ontstaan waarden als welwillendheid en rechtvaardigheid. Als...
-
To me, a mind which has no struggle of duality, is the really religious mind - not the mind which is struggling to conquer anger...
-
De zon blijft schijnen, Mijn hemel blijft blauw, Ik ben waar ik zijn moet, Gearriveerd in het Westen, Gearriveerd in het Oosten, Ik hoe...
vrijdag 23 februari 2018
Uit: donkere nacht, Jan van het Kruis
dinsdag 20 februari 2018
What is non-duality? (Victor Hooftman)
This non-duality. That what is. Sunyata. The river flows and flows ... nothing is realy happening if you are in the burning light of consciousness. Not even the burning light. Stay in the light. But it is not an action. Being in the light is light itself. Just be.
maandag 19 februari 2018
Neo-advaita; er is niemand
Interview met Ronald Jonker
Een Limburgs interview met Ronald Jonker over Advaita, meditatie en zijn zoektocht.
zaterdag 17 februari 2018
Advaita is geen denken (Victor Hooftman)
Als je denkt Advaita te kunnen bedenken, als een schaakspel, ben je op de verkeerde weg. Advaita is geen denken. Juist niet. Advaita is geen schaken. De wijsheid en waarheid kunnen niet bedacht worden. Ze komen zomaar. Woorden ontstaan spontaan. Uit het niets, uit de leegte. Leegte die kan vullen en toch leeg blijft. Laten we luisteren, laten we kijken, hoe zit het met je zelf? Waar is het, wat is het? Hoe kan leegte schoonheid scheppen? Laten we de koude rationele aanpak weggooien. Warmte, liefde, hartenergie, ananda. Laten we ons daar in alle ontspanning op richten. Wetende dat dat richten een beweging is binnen de prachtige illusie.
Victor Hooftman