Mijzelf liet ik, vergat ik;
Ik drukte het gelaat aan mijn beminde;
Het al stond stil, ik liet mij gaan,
Liet al mijn zorgen liggen:
Tussen de witte leliën vergeten.
Populaire berichten
-
Tao Te Tjing, tekst 18 Waarachtigheid. Zodra de Tao wordt verlaten, ontstaan waarden als welwillendheid en rechtvaardigheid. Als...
-
Ik ben een zwerver. Ik lig hier in de zon. Voor mij geen theorieën van Advaita meer. Stilte, harmonie, geluk. Was wil je nog meer. Ik lig h...
-
To me, a mind which has no struggle of duality, is the really religious mind - not the mind which is struggling to conquer anger...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten