Interview met Jim Newman door Patrick Kicken. Niets nieuw, niets oud.

De man van de neo-advaita, Jim Newman, wordt geïnterviewd en legt nog eens uit dat er geen 'jou' of 'ik' is. Vrijheid en ongecondioneerde Liefde is er maar niet voor iemand. 

Klik hier om het interview te horen.

De onbevlekte identiteit (Wouter van Oord)

Nisargadatta sprak over jouw 'onbevlekte identiteit'.

 Volgens Nisargadatta ben jij de fundamentele eenheid met het tijdloze

 Dat wil zeggen: Jij bent de uitdrukking van het ongemanifesteerde immanente Absolute

 (De boom).

 Als uitdrukking ben je slechts een verschijnsel. 

 (De schaduw).

 Slechts één (de boom) is echt.

 Verankerd blijven in deze boom-heid is je ware Essentie.

 De boom en schaduw zijn echter identiek.

 Dat betekent: 'Je bent niet gebonden' maar slechts een weerspiegeling van het Absolute (De Boom).

 (In de relatieve manifestatie (De Schaduw) - die geen illusie is - is de echte illusie - en het foutje - de verkeerde identificatie met een bepaald object (ik-ben-heid) binnen de manifestatie).

 Niets kan jou echter misleiden als je gefocust en Bewust als de Boom blijft. (Ik Ben Dat! ).

 Dit is een voorbeeld van de enorme complexiteit van de advaitische uitdrukking van waarheid

 Nisargadatta zegt duidelijk dat er geen kleine 'jij' aanwezig is, maar in plaats daarvan zegt hij dat er een grote rotsvaste 'jij' is in de kern van de werkelijkheid.

 "Dat Ben Jij!" 

 Realiseer je dit en de waarheid is van jou! ."

 Dit is Nisargadatta's leer in een notendop.

 Merk nu het verschil op met radicaal non-dualisme, dat het Absolute als het Relatieve herkent.

 Ze zijn hetzelfde.

 Radicaal non-dualisme wijst echter niet naar waar Nisargadatta naar verwijst.

 Radicaal non-dualisme ziet geen hardcore grote 'Jij' als identiek aan een kernbasis van de realiteit.

 Het ziet helemaal geen realiteit.

 En precies dat maakt het verschil.....

 Wouter van Oord.

Ben je slechts een concept? Wouter van Oord

Hoe kun je niet slechts een concept zijn?!

 Dat kan niet!

 Jij bent dat!

 Goeroes zullen je hetzelfde vertellen.

JIJ BENT DAT! 

 Maar wat ze daarmee bedoelen is iets heel anders.

 Ze zeggen dat jij de absolute enige ongerepte Realiteit bent.

 Volgens de goeroes ben je DAT wat voorafgaat aan wat verschijnt als lichaam - denken

 - voelen. 

Jij bent de onaantastbare, tijdloze/onsterfelijke getuige die op de loer ligt in de afgrondelijke oneindigheid voorbij de Maya-rand.

 Al duizenden jaren is dit het dominante dogma in de esoterische spiritualiteit.

 In een diepgaande verschuiving in perceptie wordt dit paradigma echter ontkracht.

 Plots wordt het zonder enige twijfel duidelijk dat je bent wat je bent zonder dat je dat hebt of kan ervaren, en dat alles wat er is, is wat schijnbaar gebeurt, zonder te weten of te begrijpen wat het is, of dat het echt bestaat.

 Zonder kennis ben je naakt in de orkaan, volkomen kwetsbaar, zonder enige

 zekerheid van overleven.

 Dit is het armageddon dat je wegvaagt en je doodt, om nooit meer op te staan ​​als een vorm van aanwezigheid.

 Het scenario dat goeroes presenteren is er een van het zoeken naar en het realiseren van een absolute Onsterfelijke innerlijke kern.  Het Zelf.

 Het alomtegenwoordige.

 De gelukzaligheid van onwetendheid van eeuwig, absoluut leven.

 Wat nu als jij de conceptuele overlay van de hersenen bent?! 

 Overweeg het argument van niets anders dan denken te zijn.

 Hoe zou je je voelen als alles wat je dacht te zijn verbeelding blijkt te zijn, en de totale configuratie van je persoonlijke beeltenis  een verhaal is en totaal onbestaand en volkomen  betekenisloos? 

 Je wereld zal instorten en verdwijnen, er blijft niets over dat je jezelf zou kunnen noemen.

 Zou jij het lef hebben om in zo'n leegte terecht te komen?!

 Je staat dan op het punt je verstand te verliezen en gek te worden.

 Een afgrond van stilte verslindt je en je verdwijnt in een helse draaikolk.

 Dit is het punt van geen terugkeer.

 De poortloze poort.

 De kwantumsprong in de adembenemende helderheid van onwetendheid.

Het huwelijk van hemel en hel.

 Wouter van Oord.

Een vrolijke mijmering ...(Wouter van Oord)

Een vrolijke mijmering.... 

(Over imaginaire grenzen van het oneindige en de kunstenaar-psychonaut die daar schijnbaar vertoeft). 

De dingen benoemen als zijnde manifestaties van het Bewustzijn, is een manier van uitdrukken die eigen is aan het Indische denken. Advaita Vedanta.

Feitelijk gaat het gewoon over de natuurlijke Werkelijkheid. (Houthakken en water halen). 

Er zit niets achter die verschijning.

Er gaat niets vooraf aan wat er is. 

Alles is wat schijnbaar gebeurt. 

Het is niet iets secundairs wat op een tweede plaats komt in een volgorde van verschijnen. 

Bewustzijn is iets dat verzonnen is in spirituele kringen. (Bron onbekend!) 

Er moet blijkbaar perse iets zijn wat verborgen ligt achter de schijn der dingen. 

Er moet immers een ingrond zijn waaruit we als bloemen zijn ontsproten. 

Maar is dat ook zo?! 

Wat verschijnt is alles wat er onmiddellijk is! 

Er is niets anders dan dat! 

Niemand ziet dat! 

Wat is Bewustzijn nou eigenlijk? 

Wat wordt ermee aangeduid? 

Het is het ongedifferentieerde vormloze, het onzichtbare, het ongrijpbare, de zwangere ruimte van oneindig scheppend potentieel. 

Het is wat Vincent van Gogh zag toen hij zijn linker oor had afgesneden. 

Het noumenon. 

Das Ding An Sich.

Het ongemanifesteerde Zijn.  

Niet Twee. 

Nondualiteit. 

DAT. 

DIT. 

Er zijn vele benamingen voor. 

Het is het belevendigende element in wat zich achter de manifestatie lijkt te verschuilen en er tevens de bron van is. 

Zonder 'Bewustzijn' is er kennelijk geen manifestatie mogelijk. 

Dat is het axioma. 

De algemene opvatting. 

De aanname.

De fuck up. 

Zo wordt het begrepen. 

Maar is het waar?! 

Of is het papagaaien gekwetter?

Is Bewustzijn niet gewoon het ordinaire droomverhaal van schijnbaar aanwezig zijn als Jantje of Marietje? 

Vrijwel alle vormen van Oosterse en Westerse spiritualiteit erkennen het bestaan van 'Bewustzijn' als de grondslag van het kennen van de verschijnselen.

Kennendheid die je voor de lol ook 'spaghetti' zou kunnen noemen. 

Wie maakt het wat uit?!

What the fuck! 

Er is kennelijk geen waarnemen mogelijk zonder het Bewustzijn (Spaghetti). 

"Ik denk (ik ben bewust) dus ik ben (zelfbewust)." Sprak Descartes. 

Eerst moet jij er zijn om dat 'er zijn' te kunnen bevestigen. 

Vanwaar toch steeds die stomme volgorde? 

Eerst Bewustzijn en dan jij pas! 

Het is de droom van afscheiding! 

"Ik ben hier en Bewustzijn is daar!" 

"Bewustzijn ervaart dat ik een lichaam heb!" 

Dat is pas echte schizofrenie! 

Maar toch gaat Bewustzijn volgens de goeroes aan alles vooraf. 

Verdomd als het niet waar is!

Onder die hypnose leven we al duizenden jaren! 

Ik zeg dat het niet waar is! 

Bewustzijn is een mythe!

Er gaat niets vooraf aan iets anders. 

Niets verschijnt in iets anders. 

Er is niets anders dan wat er is 

Er is geen opeenvolging. 

Geen continuïteit. 

Geen oorzaak en gevolg. 

Geen voor en na. 

Wat gebeurt als wat verschijnt is onverdeeld. 

Het een IS het ander simultaan. 

Er is geen afstand. 

Het is nergens. 

Er gebeurt helemaal niets! 

Er is nooit iets gebeurd. 

Er is geen verleden. 

Er is geen toekomst. 

Er is geen tijd.

Er is geen ruimte. 

Er is helemaal niets! 

Dit kan niet worden begrepen.... 

Daar is ook geen noodzaak toe. 

Er is niemand om iets te begrijpen. 

Wat is, is wat het is en wat het niet is.

En niets anders dan dat! 

Dat is totaal onbegrijpelijk. 

Even onbegrijpelijk als waarom een bal rond is. 

(Een vierkant is ook rond!) 

Er is geen waarom! 

Ook geen waarom niet?! 

Er is niets te begrijpen. 

Dit is geen kromme redenering! 

Einstein zei dat de ruimte kromt. 

Daarom is recht altijd krom! 

En krom altijd recht. 

En dat allemaal terwijl recht niet bestaat in het echt! 

Hoe zou dat komen?! 

Het antwoord is in de waarnemer. 

En die is er niet! 

Er is niets dat ziet. 

Er is geen astronaut. 

Geen psychonaut. 

En toch lijken de planeten rond. 

En alles lijkt oneindig. 

Nul. 

Zonder grenzen en randen. 

Zonder een absoluut Point Zero. 

Het Universum zit in het hoofd. 

Er is niets daarbuiten. 

Noch iets ergens binnen. 

Het brein is God. 

En die bestaat niet! 

God is leegte. 

Wat een raadsel! 

Volkomen krankzinnig. 

Absurd. 

Geen begin. Geen einde. 

Geen niets. Geen Zijn.

Geen alles! 

Niemand heeft de sleutel tot de kern van de zaak. Er is geen kern! 

En ook helemaal geen raadsel!

Waarom zijn bananen krom?

Omdat Einstein helder zag dat er geen rechte lijnen bestaan?!

Heb je je wel eens afgedroomd wat de droom werkelijk behelst? 

Hoe diep was je in slaap toen je grote teen jeukte en je vinger feilloos dat plekje wist te vinden? 

Kun je dat Bewustzijn noemen? 

Aandacht die naar een grote teen gaat?

Zonder aandacht is er niets.

Zeker niet als aandacht in zichzelf oplost en onthult wat evident is, voor niemand! 

Dat is de grote magische truuk! 

Die wordt verkocht als Verlichting.

In de spirituele marktplaats. 

Wouter van Oord.

The end of the story ... Einde verhaal ...

 

(with original English text)

en je hebt het gevoel dat je het einde van je verhaal hebt bereikt

 al dat zoeken ...

 in boeken turen in woorden onder de letters

 tussen de pagina's

 heeft je nooit naar het antwoord geleid

 en je begint eraan te twijfelen of er een antwoord is

 je hebt de rand van de bekende wereld bereikt

 er zijn geen tekenen meer

 je kunt nergens heen kijken

 er is geen volgende ...

 je draait je om en er is geen weg terug

 en je zult misschien beginnen op te merken dat alle woorden door andere woorden worden gedefinieerd

 en alle concepten alle ideeën alle geloof is gemaakt van nog meer ideeën en dat dit denken van deze ideeën eenvoudig is

 meer ideeën

 meer concepten

 ... en ze worden allemaal bij elkaar gehouden in een beeld van hoe uw wereld eruit ziet en wat het niet is ...

 geloofslagen als een horzelnest van papier

 brieven geschreven door niemand samengebonden met een reeks gedachten die zegt: 'dit is mijn wereld'

 'hier ben ik' in deze wereld van wervelende overtuigingen, een melkweg van concepten die op de een of andere manier bij elkaar lijken te passen in een kostuum dat je draagt

 en misschien begin je je af te vragen of er iemand in deze mentale constructie van overtuiging zit 

  het afbrokkelen begint

 onder het gewicht van onwetendheid

 er lijkt misschien een naaktheid onder het masker van papier-maché te zijn

 dat niemand draagt

 maar dat zijn gewoon meer ideeën

 het invullen van de leegte

 proberen een licht te vinden

 in het donker

 als er geen licht is

 of donker

Nancy Neithercut 

and you feel like you have reached the end of your story

all that seeking...

peering into books into words under the letters 

in-between the pages

has never led you to the answer

and you are beginning to doubt that there is an answer

you have reached the edge of the known world

there are no more signs

you cannot see anywhere to go

there is no next...

you turn around and there is no back

and you may begin to notice that all words are defined by other words

and all concepts all ideas all belief is made of yet more ideas and that this thinking of these ideas is simply

more ideas

more concepts

....and all are held together in a picture of what your world is like and what it is not...

layers of belief like a hornets nest of paper

letters written by no one tied together with a string of thought that says, 'this is my world'

'here I am' in this world of swirling beliefs, a galaxy of concepts that somehow seem to fit together in a costume that you wear

and you may begin to wonder if the idea that there is a someone inside this mental construction of belief that is

crumbling

under the weight of unknowing

there may seem to be a nakedness under the paper mâché mask 

that no one wears

but that is simply more ideas

filling in the blankness

trying to find a light

in the dark

when there is no light

or dark

Nancy Neithercut

The impersonal side of awarenes (Wouter van Oord)

 Self-realization is realizing that 'you' are pure consciousness. However, it is still the same 'you' experiencing this as such! What is being discovered in self-realization is simply the impersonal side of awareness. Awareness without content. As if you suddenly discovered that you also have an invisible back! In fact, no special discovery at all. Impersonal awareness is nothing new. Most of the daily waking state is impersonal awareness.

It is part of everyday reality. 'I am' forgets itself thousands of times a day. It is more often ignorant of itself than it is knowing. The awareness of presence cannot sustain itself permanently. That takes too much energy. "I am" seemingly turns on and off like light from a lighthouse. This is quite normal, but it is hardly noticed because 'I am' is only enlivened when attention on an apparent presence detects itself. "I am" is the ghost of the opera. 

A chimera. Presence is imagination!

The nullity of the brain has no boarder.

Nobody is asleep. Nobody wakes up. There is nothing wrong with anything. There is no right and wrong. There is no answer to the question "Who am I ?!" There is nobody! Nothing is bound. Nothing is broken. Life is free fall from the moment it breaks out of the egg. From the moment a body rolls out of its sheath, it flies around freely in the bright light. Without past and future. Like a free bird with no destination. Inviolable and invincible. Singing of herself. There is all the freedom that doesn't have to be sought and found! Paradise is already all that appears. Nothing excepted. Nobody is born, nobody dies. Death is illusory.

Death does not happen to anyone. There is nobody! There is no death before and after life. Life propagates from the joy of Being.

Liberation is the seeming end of a nonexistent presence. Liberation is the death of the illusion of being someone. Liberation is the absolute end of seeking. In that end nothing has been found, nothing has been realized and nobody has awakened to a higher, better or an immortal consciousness. There is no higher or lower consciousness. Not a conscious entity. No center. No limit. None here and none there. Nowhere to go. Nowhere to arrive. There is no 'you' that is already there or already is what it is. No 'you' that precedes all that appears and rests as an eternal witness. Not an absolute and pure consciousness that is the truth. There is simply no one to be anything that's out there. Not now or immediately! Because that is also the dream. Everything is the dream. There is nothing else! People are nothing more or less than a dream. Imagination in the cerebral cortex. Effortlessly nonexistent. Nowhere present. Neither absolutely nor relative.

What seems to be alive is pure vibrancy. Without center. Without Borders. There is no way out of it and there is no way in. That there should be a way out and an entrance is the dream. There is no one in the dream who needs to get out or in somewhere.

The everyday is what apparently happens. Eyelid film.

Spontaneously without cause and effect. Reality is not a story. It's without beginning and end, seamless, effortless no-thing .....

 Wouter van Oord.

Antwoord van de neo-advaita op de aanval door Wouter van Oord

 Er heerst onrust in spirituele kringen. In het bijzonder binnen advaita georiënteerde groepen. Er heerst daar grote onrust en opwinding over wat wordt beweerd door sprekers en schrijvers uit de groep die neo-advaita wordt genoemd. Deze sprekers en schrijvers worden door een traditionele advaitist zelfs: 'Emotionele kleuters in een volwassen lichaam' genoemd. 

Dit getuigt van een enorme arrogantie! 

Er wordt gezegd dat neo-advaitisten 'stilstaan in hun spirituele ontwikkeling'. Ik las dat zonet in een groep over nondualiteit. 

Ik kon mijn ogen niet geloven! Neo-advaitisten worden 'Extremistische nondualisten' genoemd. Een gevaarlijke soort terroristen. Nihilistische leeghoofden met de bedreigende signatuur van een dodelijk soort virus! Vooral zeer schadelijk voor de geestelijke gezondheid! 

Er wordt kennelijk in Traditionele Advaita kringen een dreiging bespeurd die als zeer schadelijk wordt ervaren voor de door hen zo gekoesterde 'Waarheid' van het Advaita Vedanta gedachtegoed. 

Blijkbaar zit er zoveel explosieve lading in wat de huidige neo-advaita sprekers beweren, dat het Traditionele Advaita volk er zenuwachtig van wordt. Het wringt al lange tijd tussen vertegenwoordigers van TA en NA.

Tony Parsons schreef jaren geleden al een apologie tegen Dennis Waite, de zelfbenoemde Advaita Paus, die een boek schreef met als titel: 'Back to the Truth. 5000 Years of Advaita.'

Een vette, dikke pil die een kroniek moet voorstellen van wat er allemaal leeft in de spirituele marktplaats. Het boek is bepaald niet onpartijdig. Het breekt vooral een lans voor de tradities die trouw zijn aan de basis zoals die is gelegd door Shankara in zijn werk Atma Bodha.

Het verschil tussen TA en NA is groot. 

Neo-Advaita zegt dat het Absolute en het Relatieve hetzelfde zijn. This is IT! 

TA ontkent dat Dit wat verschijnt alles is wat er is. Het voorziet in een heilsweg die weg leidt uit het Relatieve en naar uiteindelijke bevrijding in het Absolute. Een weg die perse bestemd is voor een zoeker/kandidaat die via diepgaand zelfonderzoek en meditatie een toestand kan bereiken die zelfrealisatie heet en uitmondt in een staat van verlichting. 

Het is een spiritueel pad. Een gang naar huis. 

TA is a teaching of becoming. 

Neo-Advaita wijst geen paden en heilswegen.

Het spreekt over onmiddellijkheid. Over het spontane directe, wat onmiddellijk alreeds is wat het is, zonder dit specifiek te benoemen, maar wat gewoon zitten in een stoel is en het aantrekken van schoenen en het drinken van een kopje koffie.  

Wat NA sprekers beschrijven in hun wijze van communicatie is iets wat kan resoneren bij een gehoor, of niet. 

Er is geen agenda. Geen leer.

Geen methode. Geen speciale boodschap. 

NA zegt simpelweg dat er niemand is. 

Geen entiteit. 

Alles is leegte en volte simultaan..

NA staat dicht bij Zen, maar mist het disciplinaire ervan. Het is direct en zonder omhaal van woorden. Wat wordt beschreven kan woorden 'gehoord'. Maar niet met oren!

Wouter van Oord.

Hoezo advaita en samenleving? (Volker Hinten)

 Hoezo advaita en samenleving?

advaita vedanta  staat voor leven in openheid. leven in het besef dat de ingrond van alle tegengestelden non duaal is. dat elke identificatie per definitie duaal is, dus intermen van het absolute, elke identificatie de plank mis slaat. en dat is waar. maar dit kan tot de misvatting leiden dat leven zonder identificatie mogelijk is. dat leven zonder dualiteit mogelijk is. en dat is niet waar de essentie van het leven is dat ze per definitie duaal is. alle bouwstenen van leven leunen, en ontlenen hun bestaan, op en aan het tegengestelde. hardheid kan alleen worden gekend door zachtheid en andersom. een paradijselijke toestand kan alleen worden gekend door een niet paradijselijke toestand. en ga zo maar door. het zou dus kunnen dat leven in het besef van non duale openheid tot gevolg heeft dat er toch een soort van afscheiding plaatsvindt. dualiteit is dan iets wat lastig is, wat constant ontmaskert dient te worden als zijnde "niet echt"of, "ilussie". de kwaliteit van leven is dan onderhavig en verworden tot die van een advaitische spion, een calvinistische non dualist. het heeft dan weinig van doen met bewust - zijn, het leven is een advaitisch drama. men zou dan beter een religie kunnen omarmen. dus laten we de aandacht weer vestigen op openheid, openheid die alles, maar dan ook alles omvat. jou,mij, de tegendelen, de zondes, de wreedheid, de liefde, de haat. geen van deze is de openheid, de openheid omvat ze. zoals in onze christelijke traditie de heilige geest de vader en de zoon omvat.

advaita biedt, zoals al in een eerder artikel werd gerefereerd, de beste verwijzingen naar dit besefvan openheid. wars van vooroordeel, hypocrisie, zelfverheerlijking ... is er iets nodig om dit besef deelachtig te worden? zou dit besef overheersend kunnen zijn als de aandacht constant uitgaat naar hoe te overleven? of naar de bevrediging van een dwangmatige behoefte tot het vergaren van geld en dingen? roem? macht ... behoeftes aan oorlog, bloed, wraak? gewel

of valt er iets te zeggen voor een samenleving waarin de mogelijkheden, om tot dat besef te komen, meer dan minder aanwezig zijn? niet een samenleving, of een staat, die zich inhoudelijk gaat bemoeien met hoe men "het besef" deelachtig wordt, maar de randvoorwaarden garandeert. onderdak,voedsel, arbeid, zorg. hoe dan ook, advaita wil niet zeggen dat de wereld verzaakt dient te worden. vanuit het besef van openheid kan er best een mening worden gevormd, een voorkeur worden ervaren, een het ergens mee grondig oneens zijn 

het verschil zit hem in het besef dat wat men ook vindt, meent, heeft, prettig of onprettig vindt ...dat het eindig is. het is niet absoluut dus nooit de moeite waard iemand daarvoor om te brengen of daar enorm over in spanning te zitten. en binnen die sfeer van openheid, bewustzijn, aandacht voor ...enz..  ontstaan over het algemeen acties die als het ware overeenkomen met de natuurlijke aard van mensen.  aan de kwaliteit van die acties is altijd de mate van bewust-zijn af te meten. net zoals die mate is af te lezen aan de kwaliteit van iemand zijn arbeid, of hoe iemand zich verhoudt tot zijn omgevin

dus de aanmoediging om goed te zijn voor jezelf, de medemens en de omgeving is een aanmoediging die beslist niet strijdig is met het besef van openheid. de gevolgen van het jezelf verwaarlozen, je medemensen en je omgeving te negeren, leidt tot afsluiting, tot verharding .. onbewustheid. bron en gevolg van de grootste armoede die we ons als mens kunnen voorstelle

vhn.g...d?.r.len.

Volker Hinten

Verschil tussen traditionele Advaita en neo-Advaita (Marco van der Bas)

 In respons tot het bericht over de extremistische advaita als uitloper van de neo advaita een hieronder stukje wat ik voor mezelf ooit heb opgeschreven.

Verschil traditionele en neo advaita

Het grootste verschil tussen de traditionele advaita en de neo advaita is dat de TA tegemoet komt aan het niveau van de zoeker. Hij of zij gelooft in het bestaan van het ego, denkt dat alles echt bestaat en komt vanuit een vermoeden dat er iets meer moet zijn. De TA spreekt in een taal die de aspirant kan begrijpen. Dat maakt dat stapje voor stapje de aspirant zich van zijn onwetendheid kan ontdoen. Dit is gewoonlijk een langdurig proces en vraagt veel van zowel leerling als leraar. De neo advaita wil hier niets van weten en predikt alleen het ultieme inzicht in dat er niemand is en door herhaling van hetzelfde vanuit verschillende invalshoeken zou het kunnen via wat genoemd wordt een meeresoneren met de boodschap dat het kwartje valt. De neo advaita beschouwd dit ook als de meest eerlijke boodschap om te verkondigen, want zo zit het. De rest is afleiding en stuurt de zoeker het bos in. Het gebeurt zeker dat sommigen worden gegrepen door deze boodschap en de hele grap doorzien. Zij worden dan vaak direct zelf ook nieuwe verkondigers. De rest echter, de overgrote meerderheid heeft het gevoel met een kater te blijven zitten. Immers er is een dat wat is als zodanig, maar voor hen blijft dat een ver van hun bed show. Ze voelen een sterke motivatie om die waarheid te realiseren, maar staan met lege handen. Het enige wat resteert is het eindeloos opnieuw beluisteren van dezelfde boodschap in de hoop dat het inslaat. Dan blijkt de traditionele advaita wel degelijk z’n meerwaarde te laten zien omdat het de taal spreekt waarmee de zoeker aan de slag kan gaan. Overigens heeft ook de traditionele advaita heeft z’n eigen handicaps, zoals uitgaan van de eigen autoriteit van de geschriften. Tegelijkertijd werkt de boodschap vanuit de neo advaita de handelswijze vanuit de TA je alleen maar maar verder van huis brengt werkt juist averechts. Bij de traditionele advaita is juist motivatie en volharding erg belangrijk. Het vraagt immers een voortdurende toewijding aan wat waar is voor jezelf en voortdurend te kijken naar waar de conditioneringen in liggen. Deze werkwijze heeft zich in het verleden keer op keer bewezen. Een leraar die daarin ondersteunt wordt daarbij als ontontbeerlijk gezien.

Resumerend kan gesteld worden dat de neo advaita krachtig is in z’n eenzijdigheid. Voor degenen die daar aan toe zijn is het een zeer directe benadering. Alleen de misvatting is om dit algemeen geldend voor iedereen te verklaren. Dat ligt ook in het gebruik van woorden. Via woorden wordt geprobeerd uiting te geven aan het absolute. Hoewel woorden zelf relatieve uitdrukkingen zijn wordt iedere relativiteit ontkent. Als je aangeeft aan een neo advaita leraar dat hij toch ook woorden gebruik, wordt dit in feite ontkent. Er is slechts het absolute aan het woorden wordt dan gezegd. Wat je ziet is dat woorden wel worden gebruik als wijze van overdracht, maar tegelijkertijd wordt de waarde van woorden ontkend. Of in de woorden van Jim Newman: Er zijn geen verschillende uitdrukkingsvormen. Het is absoluut. Boem! 

Echter zodra gedachten worden geuit zit daar een impliciete erkenning in van iets wat relatiefs is, ook al is het niet echt. Immers het vraagt een zekere denkprecisie om uit te kunnen drukken dat alleen het absolute is. Zonder het relatieve is er geen boodschap waarop geresoneerd kan worden. En dan ontstaan er tegenstrijdigheden door eerst iets te stellen en dit vervolgens weer te ontkennen. Zoals de boodschap is dat er geen boodschap is. Door steeds te switchen in de wijze waarop woorden worden geduid maakt een neo advaita leraar zich onmogelijk in een debat. Hij of zij heeft namelijk dan altijd de mogelijkheid om te vluchten in het absolute. En dan komt de traditionele advaita weer om de hoek die het relatieve niet ontkent maar een eigen plaats geeft, omdat nondualiteit niet alleen gaat om dat wat niet in woorden kan worden vormgegeven, maar ook datgene wat wel in woorden kan worden weergegeven. Dat is werkelijke nondualiteit, eentje die het duale insluit. Traditioneel wordt daarbij vaak het voorbeeld gegeven van de pot die van klei is gemaakt en dus niet verschillend is van de klei. Tegelijkertijd is het niet identiek aan de klei, want in de ongevormde klei was er geen pot. Niet verschillend en niet gelijk, dat is het onbeschrijflijke.

Marco van der Bas

Neo-advaita; er is niemand

Tim Cliss en Richard Sylvester over non-dualiteit.

https://drive.google.com/folderview?id=14SyymLKChsYOEyinLHZayuWlwbO9GnUj