Populaire berichten

woensdag 28 september 2016

Wie? (Victor Hooftman)

Wie is bevrijd van zichzelf?

Kalender oktober Douwe Tiemersma oktober

Oktober

zaterdag/zondag

1/2

Het is het bewustzijn van onbeperkt bewustzijn. Dat maakt de boel stabiel.


Oktober

maandag

3

Stel je globaal bewustzijn in de ruimte vast, de zelf meditatie. Niet gericht maar open.



Oktober

dinsdag

4

Waarom zou je jezelf ergens in proppen?




Oktober

woensdag

5

Het leven heeft de zin helemaal in zichzelf. Je kunt je leven door werk niet boeiend maken.



Oktober

donderdag

6

De verhalen over de Goden zijn echt
allemaal menselijk.


Oktober

vrijdag

7

Ik ben ruim, schrijf het op,
plak het thuis aan de wand.



Oktober

zaterdag/zondag

8/9

Er is wat er is.


Oktober

maandag

10

Moet je eens kijken hoe oneindig jezelf bent!



Oktober

dinsdag

11

Je moet continu in zelf meditatie zijn. daar moet je niet mee schipperen.




Oktober

woensdag

12

Hoe meer je jezelf ervaart als stabiel en groots hoe minder er angst zal optreden.



Oktober

donderdag

13

De mensen tekenen een monster en zijn er vervolgens zelf doodsbang voor.


Oktober

vrijdag

14

Wel verdorie, wordt toch
een keer volwassen.



Oktober

zaterdag/zondag

15/16

Geen ge ja maar meer. Gewoon doen. Het heeft geen zin om er alleen maar over te praten.


Oktober

maandag

17

Je bent al lang groter
dan de duisternis.



Oktober

dinsdag

18

Als je één stap kan zetten kan je
de hele weg aflopen.




Oktober

woensdag

19

Je zult het zelf moeten doen,
je hebt alles in huis.



Oktober

donderdag

20

Je bent al lang jezelf.


Oktober

vrijdag

21

Dat er als maar gezegd wordt, 'ja maar' is toch onbegrijpelijk.



Oktober

zaterdag/zondag

22/23

Psychotherapie ? Eerst zijn het personen met een oedipuscomplex en later zijn het hopelijk personen zonder oedipuscomplex, maar ze zitten nog steeds met het ik .


Oktober

maandag

24

Van werken ga je vroeg of laat altijd balen. Probeer er net teveel in mee te gaan.



Oktober

dinsdag

25

Als alles echt duidelijk is moet je een keer zien hoe het verder gaat.




Oktober

woensdag

26

Als je geen kennis hebt word je geleefd door de omstandigheden en het verleden. En geef je anderen de schuld.



Oktober

donderdag

27

Je situatie hangt af van je eigen instelling en je eigen instelling hangt af van jezelf.


Oktober

vrijdag

28

Als je weet hoe het zit kan je de ander er de schuld niet van geven dat het bij jou zo'n rommeltje is.



Oktober

zaterdag/zondag

29/30

Een ik gaat als er iets is zich verschuilen achter iets anders. Een zelf kan dat niet doen omdat die altijd vooraf gaat aan de condities.


Oktober

maandag

31

Je eigen situaties worden bepaald door je eigen reacties, je eigen constructies.

Bodhi Ajit Luminous spreekt over wat nooit veranderd. Leegte en de dood.

Dat wat nooit veranderd in de stroom van de  gewaarwordingen is het besef van Zijn.
Het 'ik ben'.
Dat besef is ongedifferentieerd. Diffuus en contingent. Het laatste omdat het verschijnt uit het schijnbare niets.
Besef van Zijn (ik ben) is tevens Kennendheid.
De schijnbare stabiliteit en continuiteit er van is niet te weerleggen door het intellect. Nisargadatta zegt: "hold on to the sense I Am". Verder zegt hij:"Blijf daar, persisteer daar. Het zal je naar de bron brengen." Die bron is het Absolute,
wat zonder eigenschappen is.
I Am That zegt Nisargadatta.
Maar wat is dat, I Am That?
Het is niet het Bewustzijn wat geworteld is in het I Am, het ik ben, de kennendheid. Nisargadatta noemt daarom dan ook het I Am (oftwel het Bewustzijn) nep. Bewustzijn verscheen plotseling uit niets en hangt in oneindigheid als het schijnbaar stabiele en onveranderlijke 'ik ben'.
Het Absolute transcendeert het 'ik ben".
het Bewustzijn.  Ik ben is dus temporaal en eindig. Niz verwijst in zijn latere werk eenduidigig naar het Absolute als de ultieme staat.
Maar daar is geen enkel besef.
Het is vergelijkbaar met het Nirvana van de Boeddha. Het uitdoven van de vlam van (bewust) Zijn. En het is ook vergelijkbaar met wat we 'de dood' noemen.

'Jij' kunt niet in Bewustzijn verwijlen omdat wat je bent en niet bent alreeds het Bewustzijn IS. Ook de zogenaamde 'getuige' , de witness is slechts een concept. Het is een truck van de mind die zich schijnbaar opsplitst in tegendelen. Bewustzijn is zowel waarnemen als waargenomene.
Subject en object simultaan, plus de eliminatie van beide. Jij bent wat je zoekt. De actitiveit van zoeken is het vliegwiel wat aangedreven wordt door aandacht. Niet-aandacht is de automatische noodrem. Zodra wordt gezien dat zien het geziene is stort het zoeken in elkaar. Maar dat is niet iets wat 'jij' kunt doen. Er is geen doener.

maandag 26 september 2016

Ik hoef de Weg niet te vinden. (Carine Philipse)

Ik hoef de Weg niet te vinden. De Weg vindt mij.
Ik kan verblijven in het niet-weten.
In het nu.

Dat is vrijheid!
Dat is niets bezitten!

Carine Philipse

donderdag 22 september 2016

Herfst (Victor Hooftman)

Herfst. Weer. Weer herfst. Alweer. Hoe kan dat? Waarom gaat de tijd steeds harder? Memento Mori. Gedenk te sterven. Daar maakt de herfst ons deelgenoot van. Mooi ook. We worden er zachtjes en voorzichtig naar toegebracht. En we accepteren uiteindelijk de onvermijdelijke loop der dingen.

zaterdag 17 september 2016

Mijn zinloos bestaan, bankje in het park (Victor Hooftman)

Uitzicht vanaf het vaste bankje in het parkje. Denkend wat te doen als alles gedaan is. Een doelloos bestaan. Luisterend naar de ganzen die veel herrie maken door het water op te spatten. Wat is je doel als er geen doel is? Natuurlijk heb je je klussen te doen. Maar daarna? De boodschappen. Toch voelt het goed zo. Vanavond filmpje kijken. Dadelijk via internet een partij schaken. En twee gasten inchecken. En wat slaaptekort inhalen. Is het genoeg?

vrijdag 16 september 2016

Leegte en Openheid (Victor Hooftman)

We weten het al. We voelen het al. Alles is oneindig en leeg. Bewustzijn daarvan is genoeg om alles in de wereld te relativeren.

donderdag 15 september 2016

Mooie plaatjes (Victor Hooftman)

Wat is er mooier dan een bananenschil weggooien in de prullenmand ? Niets toch. Of het wassen van het beddengoed. Foto's bewerken met een leuke tekst. Ik doe het ook wel eens. Met mooie verheven teksten over geluk, ruimte en openheid. Kom bij mij langs en ik geef het je. Geluk, liefde en gezondheid. Dat suggereert het. Maar geluk is niet te geven. Je kan het vinden. Meestal per ongeluk. Soms krijg je wat inzicht aangerijkt.  Mooi. Maar voor het echte inzicht moeten wel wel zelf kijken. Niemand kan je dat kijken geven.

vrijdag 9 september 2016

Kalender september Douwe Tiemersma september


September

donderdag

1

Het is het niet willen accepteren van het leven en dood waardoor er problemen ontstaan.


September

vrijdag

2

Je kunt beoefenen zolang er een ik is dat kan beoefenen. Dat is tot de rand van het ik. 



September

zaterdag/zondag

3/4

Besef wat je in de kern bent.


September

maandag

5

Het is niet erg het oude los te laten want je wordt steeds meer jezelf.



September

dinsdag

6

Je weet niet meer hoe het zit?
Des te beter.




September

woensdag

7

Hoe meer ik loslaat hoe
beter alles zal gaan.



September

donderdag

8

Wanneer er scheidingen worden
gemaakt komen er problemen.


September

vrijdag

9

Weten dat je vrij bent maar toch ervaren dat je gebonden bent, dat is wat veel mensen ervaren.



September

zaterdag/zondag

10/11

Voor oneindig geluk moet je
naar het oneindige.


September

maandag

12

Mensen leven vaak om zekerheden te krijgen en zien dan uiteindelijk dat het niet gelukt is.



September

dinsdag

13

Als je jezelf als oneindig bewustzijn kan ervaren lossen de beperkingen vanzelf op.




September

woensdag

14

Wees zoals natte sneeuw
die op de oceaan land.



September

donderdag

15

Alles uit je handen laten vallen is helemaal niet
erg, het is juist prachtig.


September

vrijdag

16

Als anderen tegen je zeggen, omdat je niet meer meedoet aan de ratrace op je werk, 'je moet eruit', dan zeg je: 'gelukkig'.



September

zaterdag/zondag

17/18

Het gaat om zien wat je niet bent en realiseren wat jezelf bent.


September

maandag

19

Je kunt gelijk in je eigen bewustzijn vaststellen dat je vrij bent.



September

dinsdag

20

Het beperkt zelf zijn heeft zoveel geïnvesteerd in het kleine zelf, dat wil niet weg. Zie het. Wees je bewust van het mechanisme van het ego.




September

woensdag

21

Van meer bewustzijn kan je meer bewust worden. Angsten kunnen oplossen in een ruimer bewustzijn.



September

donderdag

22

iedereen is zichzelf al lang.


September

vrijdag

23

Je tijdelijke vorm is je lot als je je daarmee identificeert. Dan ben je een speelbal van oorzaak en gevolg.



September

zaterdag/zondag

24/25

Als je je identificeert met iets beperkts krijg je scheidingen met anderen en dus conflicten. Als je dat niet doet zijn ze er niet.


September

maandag

26

Het inzicht moet zo'n  levensinzicht worden
dat de rest verdwijnt.



September

dinsdag

27

Het zou zoveel schelen als je iets simplistischer zou worden.




September

woensdag

28

Waarom is er zo'n weerstand? Je wilt het niet zo eenvoudig hebben. Ga kijken waarom.



September

donderdag

29

Vrijheid ligt niet in het doen.


September

vrijdag

30

Wanneer de zon opkomt verdwijnt
automatisch de duisternis.

dinsdag 6 september 2016

The non-duality of experience. (Douwe Tiemersma)

Text Satsang

From an introduction and talk with Douwe Tiemersma, in Gouda,May 14, 2008

The non-duality of experience

Yes, we are always talking here about the recognition of non-duality. It’s clear: in practice you will need to recognize very clearly that non-duality is the reality if duality and its associated suffering is to dissolve. You should determine this very clearly within your own experience.

This is easiest in the feeling sense. You can become aware of your tactile sensibility. Imagine that the wind blows and that you experience the wind on your skin. Which reality is that? Now, what do you really experience? There is one sensation in which you no longer experience the skin and the wind separately. In your experience it isone phenomenon. You can think about it further, that it has two sides, your skin and the wind, but what you experience is onephenomenon. You don’t experience your skin and the wind separately. They have come totally together. Intuitively, instinctively* it is just one phenomenon. Just call it skin-wind. Do you experience that skin-wind feeling in space? Do you see that your bodily self and what is said to come from outside come totally together? The wind, it blows. As skin-wind you go along with it completely into the infinite distance. You must forcibly intervene in order to pull these two apart from one another. In the intuitive experience it’s only about that one: that feeling skin-wind. The wind is nothing without skin; the skin is nothing without wind. It is one phenomenon.

That’s also true with the sense of taste, when, in this wonderful weather, you eat an ice cream. What is it like then? “Oh, what a delicious taste – strawberries, bananas…” What is that like? How is it with yourself in relation to the taste experience and that which you are tasting? Isn’t that also only one? I recently read a Buddhist text on the idea of “one taste”. The interpretation then was that you experience everything in the same way. There is no preference and no denial. In the advaita approach we intend an even deeper meaning. In that one taste not only have the separations you make between the different experienced objects disappeared, but also between yourself, your experience, and the objects. Then there is not a separate “I taste” and “that which I taste”. Both have come together. There is one phenomenon of taste. Therefore this situation in which you confirm that one taste or that one feeling has the tendency to become universal. Why? Because there are no divisions any longer. You taste something, a strawberry ice cream. When you fully enjoy the taste, you easily enter into it. Then there is only one taste and that is universal. There is nothing else. You pick up the ice cream and there is still a distance; you bring it towards you, enjoy it and there is a merging of yourself and the ice cream. You taste a strawberry ice cream and you’re gone, the ice cream, too, is gone:one taste. What is the reality? You can’t say anything else about it, except that you and the ice cream are one. In this way you recognize non-duality on the sensory level: that’s how it is.

With hearing, separation also disappears. You hear beautiful music and you go right into it: the separation is gone. In going along, the “I hear/am the music” develops itself spatially and there arises a literally-infinite enjoyment. (There is the sudden sound of a fire engine). You hear the sound of the siren and you can’t say if it is somewhere outside, or if it is present within your own sphere. There is a non-duality.

Seeing is strongly dualistic, because seeing sets up something at a distance. Through this we in the West are very visually oriented, such that in that in our mentation everything exists at a distance. Duality reigns. But there is also another kind of seeing, an intuitively available feeling-seeing, in which distance is not present. When you see from your heart you notice that you are in and with the things that you see. You see the light of the sun and you let the light enter into you. Every distance is gone. Sun and self are no longer apart. From out of your heart then, you see that self-light everywhere. You see someone else from your heart. The distance disappears and you can immediately confirm: there is no duality with the other but rather a non-duality. You would need to act quite forcefully in order to keep the other at a distance. You’d have to strain yourself, by keeping your eye on the distance and perpetuating it: “I am here and the other is there”. When a little relaxation comes then you automatically sink down. You return to intuitively seeing from your heart and you see that separation disappears. In relaxation this happens automatically.

Keeping distance, that is tension. Take a look at what happens when you maintain such distance. Then there is a notion of yourself, separate from what you see, separate from the others that you see. The world, the others, are kept at a distance. What appears there, what you see, is not allowed to come too close to you, to enter into your territory. In this sense you create a wall. In this sense you make yourself hard. In the energy of this distancing-seeing sits the energy which keeps the other at bay. ‘I’ see ‘you’ there. Can you see the tension of this distance keeping with each objectification? This also applies to all kinds of possible events in the future that people tend to fear: they must be kept at a distance, all those less attractive possibilities. Take a look on the energetic level. Then you see that you, through your seeing, are immediately in the power of everything, especially the things which are less attractive, that you wish to avoid. So relaxation means acceptance, such a complete acceptance that everything near by is allowed to come so close that it is going to coincide with yourself. That applies also to the suffering that you see. Then there is more than just pity, even more than compassion, which still knows a distance. No, the other things and the other people are allowed to come so close that you are going to coincide with them. That is the point of non-duality. There is no separation anymore between self-being and other-being, that other being.

Intuitively seeing from your heart, the feeling-sense experience, is a very sensual being-awareness. Within it there are no boundaries. You can directly affirm: it is universal being-awareness. That’s why immediately there is also universal joy-being. Through allowing yourself to open up, the universal aware-joy-being is directly there. When you don’t hold anything back and there is a deep relaxation, there is an immediate and very aware recognition of non-duality as the reality. So it is not just a feeling. And it is not just psychological, because you see that it’s about that one being-consciousness. So within that, these two sides come together: the consciousness and that direct being without distance. That is something that many people have difficulty with, because in seeing and hearing, in becoming aware, a distance is almost always constructed. Within that, how is non-duality ever possible? So that is very simple: internally there is an instinctively available sensual consciousness, apparent not only within sensing, but also within feeling-seeing. In that consciousness, phenomena appear and disappear without distance. They can come; they can stay away. Thus with that internal consciousness there is no dependence upon phenomena. When they come, there is a non-duality with the internal experience, or the complete coinciding and disappearance of everything. When they don’t come, there is the pure consciousness or the disappearance of everything in the Origin. Is that clear?