Populaire berichten

zondag 30 juli 2017

Do we exist? Sunyamurti says NO.

Bestaan we niet of bestaan we als illusie? Dit is de vraag die de meeste weerstand opwekt in de Advaita kringen. Het antwoord blijkt simpel. We bestaan als illusie.
Hier Sunyamurti over dit onderwerp.





The road to nowhere 2 (victor)

The roads seem to go somewhere in the city. But that's just an illusion. Roads never go anywhere.

zaterdag 29 juli 2017

zondag 16 juli 2017

Plekken van wijsheid 2 (victor)

Zie het filmpje. Waarom houden wij van beekjes?

https://youtu.be/U6caWDVhkt8

Link even in de bovenbalk kopiëren.

zaterdag 15 juli 2017

Clermont Ferrand

https://youtu.be/InleqOjXZAQ

Mooi tocht van het levendige Reims naar de volle terrassen van Clermont Ferrand. Op de veertiende juli, nationale feestdag. Met vuurwerkshow. Lekker binnendoor gereden over mooie wegen en langs leuke dorpjes. Lekker mexicaans gegeten op straat terras. Frankrijk is wel duur koffie en bier op de terassen trouwens. Eten valt dan weer mee.

donderdag 13 juli 2017

Bewustzijn is geen Werkelijkheid (Wouter van Oord)

Het komt en gaat samen met het lichaam. Het verdwijnt samen met het lichaam bij de dood. Na de dood is niets noch niet niets.
Er is geen hierna, net zo min als er een hiervoor was. Er is geen continuiteit.
Bewustzijn staat nergens buiten of los van.
Bewustzijn en manifestatie zijn naadlooos hetzelfde Eenzijn. Niets verschijnt of  verdwijnt IN Bewustzijn. Het is geen tovercontainer waar konijnen en universums in verschijnen. Alle staten zijn imaginair. Mindstuff. De droom van Ik Ben, de kennendheid die inherent is in het voedsellichaam.
Er is geen pure of eeuwige Bewuste staat of transcendent Absolute wat kenner is van leven en dood. Geen eeuwig buitenstaand  goddellijk subject, geen oog dat ziet. Het Zien IS het Geziene. Subject noch object. Werkelijkheid IS Onmiddellijk.
Daar zijn geen staten, geen boeddha's en voelende wezens.

Plekken van wijsheid (victor)

https://youtu.be/WZ_oDgMgNlE

Begraafplaats in Reims ... Een fimpje van vandaag. Klik op de link. Begraafplaatsen zijn plekken van wijsheid. Hier kunnen we zien wat vergankelijkheid inhoudt. Ben u er al klaar voor als het zover komt?

zondag 9 juli 2017

Dying, the ego (Douwe Tiemersma)

What happens when you physically die?

 

That depends on the situation. The more you identify with the body, the heavier it is. When you realize your true nature, you also realize that all the things which change are phenomena. At one point in time there was a beginning of what you call your life. But, what existed before that? At a certain moment the forms of that little life arose, and at a certain moment they will disappear.

 

Then the observer also ceases to exist?

 

Yes, to the extent it has been conditioned to this life form.

 

You introduce a limitation: 'to the extent'.

 

To the extent that you are dealing with a physical observer, it’s a conditioned observer. Perception, for example, is dependent on the structure of the eyes. When the body is gone, perception stops. It’s that simple.

 

Then your feeling of being also stops?

 

Yes, that feeling ‘I am’ is a quality which is also going to disappear. Then your original nature which is independent of conditions is all that remains. So that means that all conditions are relative. This also applies to all qualities. That which is not relative, is, by definition, absolute. And That is free of everything. Nevertheless we have an internal knowledge of it. That can become so clear that you affirm, “This is it” and "the rest is relative, based on a particular life-form."

 

Becoming aware of that absolute means, I think, that there must be an awareness which is more expansive than the everyday consciousness. We are speaking about it now ...

 

Yes, we can only talk about the words which point in the direction of that absolute. Within being-experience it is clear that the various qualities increasingly disappear, even the 'I am', and that goes in the direction of a complete disappearance. When this process truly continues, you can no longer speak about consciousness, an 'I am aware of it'. Nevertheless, at a certain point there is the knowing: 'This is the inexpressible".

 

Douwe, on the one hand, the way you say it, I find it very simple. Yes, it’s great fun to listen to you. I automatically enter right into the sphere. But on the other hand, I still feel very strongly the limitation of the ego that you're always speaking about. That limitation of the ego, I just can’t escape it. On the one hand, I know that the ego always lures you back in so many different ways, by a toothache, by the things you do and so on. Then I think: 'Damn, is this ever going to stop?" On the other hand, I also think it’s great; so I am attached to it once again. I am simultaneously attached to it and plagued by it ...

 

Isn’t that the fundamental conflict of people?

 

How do you escape it?

 

Try to look at it in a different way. That ego is self-being. It is self-being in a limited form. You are yourself, as an ‘I’. And ‘I’ am attached to that little I-life. This is a form of self-being, a limited form of self-being. Who confirms that it is limited? Isn’t that a self-being which has a more expansive view? You affirm: there's that ego; there are the limitations; there are the attachments; there sits pleasure, and there, pain. So you're not just this form of self-being which we call the ego. Apparently, there’s already a self-being which has a wider consciousness. Looking back, this is what affirms the restrictions. So when you become aware of the ego, you're no longer positioned specifically in it. Thus, the self-being of the ego has a depth and a height which has always already existed, but about which the ego doesn’t know. In your ego you can become aware of yourself. It already contains this depth. The broader consciousness is not another self-being, no, it is the same yourself-being, but with fewer restrictions. You can stay at that position and then you notice that you are freer from the restrictions that exist on the ego-level. To the extent that they remain, you handle them wisely. Just as you deal with children, you give a little here and there, in order to allow things to go in a good direction globally. You remain aware of yourself, as a self-being that is more expansive, more mature. This sphere remains more spacious than that of the little ‘I’ who relates everything to itself and is attached to everything.

 

While I'm working with people and so on, I feel a kind of loneliness and narrowness of my ego.

 

You see how grief-filled the ego is. You only need to look: the ego wants everything at once, which is impossible. It wants unity and it wants to be big. It wants to enjoy endlessly and it wants to be one with other people. But at that level it doesn’t work that way. Why not? The ego brings on separation between itself and others. These separations are not bridgeable, because these separations are simply inherent to the ego. However, you can look into yourself and experience that you are much more expansive. From out of a larger space you look back at the ego and see the cause of the problems. You also affirm that here and now there are no problems, because the separations are not there. You also affirm that this situation is far more valuable than the one with all that misery. That is how your center of gravity gradually shifts. When you notice this shift, that's a wonderful, beautiful event. Everything that that ego truly wants, but can never really achieve, is realized here. What the ego seeks, becomes freed when you release your limited forms. Then everything becomes grand and joyful. You don’t have to give up anything nice, not what is beautiful in the world and not what is beautiful in yourself. That beautiful only becomes freed when you let go of your tension

dinsdag 4 juli 2017

maandag 3 juli 2017

Waarom zouden we nog praten? (victor)

Is het na doorzien van alles wat niet echt is, doorzien van de illusie van tijd en ruimte, nog mogelijk te praten over onze eigen problemen en het leed van de wereld.

zaterdag 1 juli 2017

Videopodcast uit café Faas (victor)

Podcast uit café Faas in Rotterdam over alles en een klein beetje Advaita. Samen met Jos, Hans en Peter. Klik op de link.

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1958979434127520&id=100000464463512

Het open blijven van dat wat vooraf gaat aan vormen (Douwe Tiemersma)

Advaitapost juli 2017 Uit een Advaitagesprek met Douwe Tiemersma, 5 april 2003 op de Hoorneboeg, deel 3

 (Bezoeker) Ik merk dat wanneer ik naar het geluid van dat vliegtuig luister, ik niet eens weet dat het ‘t geluid van een vliegtuig is. Ik hoor iets, maar ik kan er niet over praten. En wanneer ik mezelf niet meer lokaliseer als zittend op een stoel in dit lichaam, dan wordt het totaal ... (Douwe) Leeg. Herken de verschillende niveaus. Blijkbaar is er een diep niveau met een sfeer waarin geen herkenning is van het geluid als het geluid van een vliegtuig, zelfs niet meer van het geluid als geluid.

B. Ik begrijp niet dat je dan nog in de wereld kunt functioneren, dat je dan niet gaat dwalen of zo.

D. Als je daar helemaal in duikt, je zwaartepunt helemaal daarnaar laat verschuiven, je helemaal daarin terugtrekt, is er geen functioneren meer in de wereld. Zie maar naar de diepe meditatie. Wat er verder gebeurt, kan verschillend zijn: of  je vliegt door, of de wereld komt terug.

B. En als je doorvliegt, dan is het einde verhaal.

D.  Dat verhaal bestaat dan al lang niet meer. Hier gaat het er om al die verschillende niveaus te herkennen. Dat die sfeer van stilte of stille weerspiegeling open blijft als zelf-zijn. Dan mag alles best terugkeren.

B. Dan blijft alles direct, zonder lange verhalen en zonder vragen?

D. Er blijft een stil weerspiegelen. Verder niets - punt. In dat weerspiegelen kunnen allerlei geleerde dingen een rol spelen, bijvoorbeeld de kennis dat het een vliegtuig is, maar de diepte van het ondefinieerbare blijft open en de vaststellingen blijven direct. Die open diepte blijft. Daarom blijven de verschijnselen betrekkelijk. Daarbij blijft er de herkenning van die diepte als zelf-zijn. Als die diepte er niet is, blijf je in de golven van de gebeurtenissen zitten die zintuiglijk en denkmatig worden ervaren.

B. Er zijn twee vragen die bij me opkomen omdat de taal me zo verwart. Bedoel je met stilte de afwezigheid van geluid?

D. Ook de afwezigheid van drukte, van bewegingen, van de dingen, van het denken, enzovoort.

B. Hoe zit het met iemand die doof geboren is?

D. Iemand die doof is, heeft nog allerlei andere zintuigen die informatie leveren en er is denken. De geest heeft dan ook wervelingen. Waar het werkelijk om gaat, is het open blijven van wat vooraf gaat aan de vormen van ervaring, denken, enzovoort, en Dat herkennen als jezelf.

B. Dan heb ik nog een vraag: zit in elke ervaringsvorm de stille getuige?

D. Ja.

B. Het is dus mogelijk om vanuit de meest grofstoffelijke vorm de overstap te maken naar die getuige?

D. Ja.

B. Waarom is dat zo ontzettend moeilijk? Hoe kun je die andere kant opgaan?

D. Dat kun je bewust leren kennen. Ik geef wat aanwijzingen om iets daarvan te ervaren. Er kan werkelijk een verschuiving van je zelf-zijn plaatsvinden, van je eigen identiteit. Wanneer je identiteit helemaal vast zit in je lichaam, is er weinig te herkennen van die stille getuige. Maar, de ervaring daar is ook de basis waarop je dat getuige-zijn kunt herkennen. In elke gewone situatie zit iets beschouwelijks, een weet hebben van de eigen situatie. Als dat zich verder ontplooit - en dat doet het regelmatig - blijkt de diepte van het beschouwen, het gewaar zijn, geweldig ver door te gaan, in de sfeer van zelf-zijn. Als iemand die hiervoor gevoelig is meegaat met de aanwijzing, kan er een directe herkenning plaatsvinden: inderdaad, Dit was er altijd al.

B. Het is natuurlijk geweldig aantrekkelijk wat je zegt: je trekt je terug op dat stille bewustzijn en dan kun je je denken helemaal deleten, je programma’s net als op de computer helemaal deleten, en vanuit dat stille bewustzijn leven.

D. In die stilte kunnen de programma’s van het leven rustig doorgaan, maar dat is niet erg. Dus, het gaat inderdaad over het werkelijk alles loslaten. Maar, als dat plaatsvindt en als je dat herkent, hoort daarbij dat je niets afweert van wat er van de wereld terugkomt. Het is niet alleen een je terugtrekken.


Boeken van Douwe Douwe Tiemersma heeft een groot aantal boeken geschreven gerelateerd aan thema’s rondom non-dualiteit. Het Advaitacentrum heeft deze boeken uitgegeven. Deze zijn nog steeds hedendaags, relevant en via de link hieronder te bestellen. https://www.advaitacentrum.nl/boeken