Populaire berichten

vrijdag 20 september 2019

De cultuur van de goede herders. Deel 30. (Wouter van Oord)


Niet-weten is nader dan handen en voeten.
Het is 'The Clear Light' waar het Tibetaanse dodenboek naar verwijst. Iedereen die wel eens LSD geslikt heeft weet dat! Niet dat LSD de openbaring is die de zalige aanschouwing -The Beatific Vision - op een presenteerblaadje aanbiedt (geen enkele ervaring openbaart iets wezenlijks omdat er niets wezenlijks is). Ervaren an sich is onmogelijk, gewoon omdat er niemand is die dat zou kunnen.
Psycho-actieve stoffen boren visioenen aan die opgeslagen liggen in de hersenschors en openen de databanken in het reptielenbrein.
Feitelijk ben je nog steeds een dinosaurus!
65 miljoen jaar DNA ligt opgeslagen in het vlees. Het mooie van die ervaringen is dat ze je achterlaten in verbijstering en ontzag. Je bent na zo'n trip nooit meer dezelfde. Een beetje avonturier stort zich onbevreesd in het onbekende. There is nothing to fear!
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De Westerse filosofie door Peter Weeda, 15



·      Immanuel Kant (1724-1804)
'Verlichting is bevrijding van de onmondigheid die je aan jezelf te wijten hebt.'
'Wat kan ik weten? Wat moet ik doen? Waar mag ik op hopen?’ (noot PW: in het tijdschrift Filosofie magazine beantwoordt iedere maand een denker deze vragen)
Immanuel Kant is een heel belangrijke filosoof van de achttiende-eeuwse Verlichting. Misschien wel de belangrijkste ooit. Zijn definitie is klassiek geworden: 'Verlichting is de bevrijding van de mens uit de onmondigheid die hij aan zichzelf te wijten heeft.' Kants motto is sapere aude (durf te denken), maar hij bespreekt ook de grenzen van het verstand.
In de Kritiek van de zuivere rede (ik zou trouwens niet proberen het te lezen, ondoenlijk) verenigt hij rationalisme en empirisme. De kennis van het verstand komt wel degelijk overeen met de werkelijkheid, maar dat komt omdat ons verstand zelf die werkelijkheid structureert. Tijd en ruimte, zo bedacht Kant, zijn geen absoluutheden in de wereld, maar 'aanschouwingsvormen' van ons eigen verstand. Hetzelfde geldt voor oorzaak en gevolg. 
Zich bewust van de radicale ommekeer van zijn filosofie spreekt Kant over de 'copernicaanse wending': zoals de zon niet om de aarde draait, zo ziet onze geest niet de wereld zoals die werkelijk is, maar alleen zoals die zich aan ons voordoet. In andere woorden: het Ding an sich kunnen we niet kennen, het Ding fur mich is hoe dingen zich aan ons voordoen.
In de Kritiek van de praktische rede ontwikkelt Kant daarna een morele filosofie. God en geweten zijn ideeën die op de grens van de rede liggen; ze begeleiden ons denken maar hebben geen enkele zekere inhoud. De enige 'kritische' moraal is een zuiver formele: handel zo, dat je handelingen steeds tot algemene wet kunnen worden verheven. Daaruit volgt bijvoorbeeld dat je niet zou moeten liegen, omdat een wereld waarin iedereen elkaar bedriegt onleefbaar is. Kant hanteerde hiervoor Het categorische Imperatief. Dat is een beroemde kreet geworden. Een soort zedelijke wet. Categorisch wil zeggen: het geldt altijd en imperatief: het is een gebod, je kunt er niet aan ontkomen. De gulden regel: wat gij niet wilt dat u geschiedt. De zuivere instelling is bepalend of je een ‘zedelijke’ handeling hebt verricht.
Kant sterft op 79-jarige leeftijd. Zijn laatste woord is 'Genug' J

De cultuur van de goede herders. Deel 29. (Wouter van Oord)



In de tijd van Mozes dansten de horden om het gouden kalf van het materialisme. In de huidige tijd dansen ze om de totempaal van Gewaarzijn - het veronderstelde essentiële geestelijke summum bonum - aangevoerd door een groep goeroes die vanuit een of andere bliss ervaring dit 'Gewaarzijn' verheerlijken als het ei van Columbus!
De realiteit is dat niemand weet wat iets is!
"Mind hasn't a clue! Nor has the heart!" zegt Tony Parsons terecht. Everything is Mystery. Nothing can be known! Een hele nieuwe lichting westerse sprekers over nondualiteit veegt de vloer aan met de traditionele spiritualiteit die bol staat van romantiek en speculaties over wie je werkelijk bent. Ze nemen geen genoegen meer met het concept 'Gewaarzijn' als de ultieme drug waarmee alle verontrusting kan worden gedempt. We leven in een tijd van revolutie en rebellie, er is een ontwaken gaande ten aanzien van de opium voor het volk die meer dan 5000 jaar is toegediend door de goeroe maffia uit India. Westerse sprekers als Jim Newman, Tim Cliss, Tony Parsons, Andreas Müller, Rebecca Moon, Lisa Cairns, Richard Sylvester, Kenneth Madden, Guy Smith, Brendan Smith en vele anderen ontvouwen een nieuwe visie op wat IS. Een frisse wind die het stof uit de ogen blaast. All there is, is No-Thing is de huidige boodschap die geen boodschap is, maar een verwijzing naar niet-weten als enige realiteit.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 28. (Wouter van Oord)



Aandacht is de pest!
Daar begint alle shit!
Aandacht is de moeder van alle fuck ups!
Het is de arrogantie van 'ik ben'.
In aandacht verschijn jij!
Masturberend.
Verstrikt in het web van je zelf.
Gravend aan een gat naar China.
In de hoop daar de zon te zien.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord

De cultuur van de goede herders. Deel 27. (Wouter van Oord)




Alle spirituele tradities verwijzen naar een entiteit (Gewaarzijn) die gerealiseerd dient te worden. Dat Gewaarzijn is wat je bent zeggen de tradities. Zo'n entiteit echter bestaat niet.
Het is illusie. Niet iemands illusie, maar gewoon wat schijnbaar verschijnt als illusie voor niemand. Er is niemand! Wat gebeurt is Niets-iets verschijnend als wat gebeurt. Schijnbaar.
Jouw ganse schijnbare leven is niets anders als dat. Eenvoud van wat schijnbaar gebeurt.
Niets doet er toe. Wat IS is onwetend van jouw schijn. It doesn't give a fuck!
Het hele verlichtings circus is een lachertje.
In Bevrijding is er een diepe buiklach als niemand ziet hoe het zit! Ook dat is wat schijnbaar gebeurt. Het is om je dood te lachen! Tony Parsons ligt dubbel van pret bij het uiteenzetten van het onvoorwaardelijke vrije van niet-iets. Hij barst van de humor!
Zojuist vernam ik dat Dzogchen Master Sogyal Rinpoche is heengegaan. Een spoor van seksueel misbruik achterlatend in zijn zog. De Rinpoche zal vast en zeker mindfull hebben opgemerkt dat "a hardcock doesn't lie!" Een stijve lul liegt niet! Die is hardstikke eerlijk! It is No-Thing appearing as a hardcock. Plain and simple as that! Rinpoche kwam er niet aan te pas! Niemand had een stijve!
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 26. (Wouter van Oord)



Er is geen afstand tussen zien en het geziene. Zien en geziene zijn niet-twee. Het is nul.
Die nulliteit is wat je bent. Niemand!
Dit kan niet worden ervaren, noch gekend.

'Ik ben' is de hoeksteen van de persoon.
De 'iemand'. Een veronderstelde entiteit die gevangen zit in of gebonden is door beperking.
Het schijnbare ervaren van aanwezigheid.

De russische filosoof P.D.Ouspensky schrijft in zijn roman 'The Strange Life of Iwan Osokin' ;
"Osokin kijkt om zich heen en plots maakt een buitengewoon sterk gevoel zich van hem meester bij het besef dat, indien hij hier niet was, alles juist hetzelfde zou zijn."

Het zijn broeierige slotzinnen aan het einde van dit vreemde boek. De woorden duiden mogelijk op een plotse schokkende realisatie van afwezigheid. Een glimp van het mysterie wat IS.
Ouspensky was een leerling van Gurdjieff, een russische mysticus en de schrijver van de onleesbare dikke pil ' Beëlzebubs verhalen aan zijn kleinzoon'. Het staat al bijna 50 jaar in mijn boekenkast. Ik kom er zelfs met een stevige snuif cocaïne niet doorheen!
Gurdjieff's was een merkwaardig en zeer mysterieus sujet. Hij placht overal plotseling uit het niets op te duiken en kon vrouwen zonder het aan te raken tot een orgasme laten komen. Zijn leer behelsde de kunst van zelf- herinnering, vaag verwant aan Advaita en met invloeden uit de Tibetaanse mystiek. Ook een speciale vorm van mindfull dansen was onderdeel van zijn teaching. Bhagwan Rajneesh was een groot bewonderaar van zijn methoden en gebruikte ze in aangepaste vorm in zijn ashram om zelfrealisatie uit te lokken.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.





De Westerse filosofie door Peter Weeda, 14 (Vrije wil?)

Simon Blackburn
Vrije wil


Uit boek Blackburn – Denk!. 
Er is het determinisme, het verleden bepaalt de toekomst. Daar hebben wij (de mens) geen invloed op. Een mens heeft dus geen vrije wil maar is een puppet. Dit vinden de harde deterministen ofwel de incompabilitisten. Wat is hiertegen in te brengen?
Nou, bv. de kwantumfysica. Of een klein deeltje vervalt of niet is totaal toevallig. Maar dat blijkt geen weerlegging, want als er ergens in mijn hersenen op microniveau iets gebeurt heb ik daar geen invloed op. Toeval blijkt dan even meedogenloos als noodzaak.

Een andere weg dan. Ik ben vrij omdat mijn bewustzijn me vertelt dat ik vrij ben. Schopenhauer ontkracht dit. Je kunt je niet van causaliteit bewust zijn terwijl het er wel degelijk is. Ik zou nu op ballet kunnen gaan, maar doe dat niet omdat de mogelijkheid feitelijk niet bestaat.

Nog een andere kans: er is nog een ander niveau, een soort Ik. Er komt allerlei info binnen maar dat echte Ik in de controlekamer neemt de beslissingen. Dat wordt spottend wel The ghost in the machine genaamd. Dat Ik ontkomt niet aan de problemen van gewone dingen. Het fysieke systeem is een gesloten systeem, dus is een fysieke oorzaak nodig om een fysiek gevolg te krijgen (noot PW: dit vind ik een minder overtuigend bewijs, daar ga ik later nog wel iets mee doen).

Dan de manier van de compatibilisten. Ja, zeggen die, er is causaliteit, maar! Hersenen hebben modules (een scanner, een opmerker, een beslisser, een informaticus et cetera) die samenwerken om tot een respons te komen. Gesteld: dat leidt tot een akelige beslissing, je gooit een hond uit het raam want je vindt hem vervelend. Daar kan ik dan toch niets aan doen? Maar dat levert wel een reactie op. Het baasje zal niet aarzelen in te grijpen. Dus wordt de interne evaluator bijgesteld. Voortaan doen we dit niet meer. Een ondersteuning van: met domme mensen kan ik niets, maar met luie wel, want die kunnen veranderen. Dit is een begin om te laten zien dat er geen tegenstijdigheid is tussen determinisme en verantwoordelijkheid. Dit vinden de zachte deterministen. Kant leverde hierop kritiek door te zeggen dit de vrijheid van een klok is en geen echte vrijheid.  En hij heeft wel wat gelijk want het beeld is niet fundamenteel veranderd. Hier komen we later op terug. Wel iets getemperd, mensen veranderen hun gedrag wel degelijk op basis van nieuwe info. Spinoza brengt de toegenomen vrijheid graag in relatie met toegenomen kennis en begrip. Ik denk dat het standpunt van Victor Hooftman ook hier ergens ligt. Aanvullend: je kunt pech hebben en geen redelijke invloed hebben op wat gebeurt, maar er is ook iets als vallen binnen de horizon. Een pianist kreeg lof omdat hij zoveel talent had en antwoordde: Zeker, en hoe meer ik studeer hoe meer geluk ik krijg.

Een andere invalshoek. Door een strak determinisme verliezen we iets essentieels uit ons bestaan. Namelijk mijn houding tov de andere mens. Op het eerste gezicht kan je zeggen als iemand schuldig worden geacht als ze iets slechts doen dit een hardvochtige opstelling is. Als je meer begripvol bent is toch immers veel beter? Dat is een stap naar fatsoen. Hiermee objectiveer je mensen echter wel en snijd je een deel van hun mens-zijn af.

Dan het noodlot. Een beroemd verhaal: iemand ziet de dood en de dood ziet hem ook en kijkt verbaasd. De man schrikt en vlucht zo snel als hij kan heel ver weg. ’s Avonds komt hij daar de Dood weer tegen en die zegt: ja, ik was al verbaasd dat ik je vanochtend ver weg zag, terwijl wij hier nu een afspraak hebben. De toekomst ligt vast, dus berust maar in je lot en doe niets. Dit wordt de parabel van de luiaard genoemd. Het leven is immers geen kijkspel, gebeurtenissen die voortkomen uit de schoot van de tijd zijn afhankelijk van wat we doen. De controle van binnenuit. Bovendien is de toekomst misschien wel niet vast, maar zijn er vele mogelijkheden. Voor fatalisme is geen filosofische of rationele rechtvaardiging, al zijn we in sommige gevallen machteloos en vervallen we in dat soort gevallen natuurlijk in een soort karma denken (waarmee ik niet zeg dat er geen karma is).
Dus dit boek afrondend: het is niet de keus tussen een heerlijk vrij zwevende ziel en anderzijds een machine die voortrijdt over een spoor. Zoals Wittgenstein zegt: het is vernederend voorgesteld te worden als een lege tube die door een geest wordt opgeblazen. Flexibiliteit is hier het sleutelbegrip.   

Een andere kant laat mijn held Dennett zien, ik ga dit later verder uitwerken maar hele in het kort, er zijn verschillende levels van vrijheid. Er zijn 4 soorten vrijheid: darwiniaans (enkel instinct), skinneriaans (vissen – proberen soorten gedrag uit), popperiaans (uitgebreide cognitieve vermogens, stellen mogelijke acties voor) en gregoriaans (mens – importeren via cultuur geteste en goede ideeën en enten daarop gedrag). Taak filosofie: brug slaan tussen manifeste wereldbeeld (tafels bestaan en dat is echt) en wetenschappelijk wereldbeeld (zwarte gaten en de rest is illusie). Natuurlijk hebben mensen vrije wil. We krijgen impulsen, vrije wil staat niet los van keten van oorzaken, we wegen redenen af en maken keuze.

maandag 16 september 2019

Paul Smit free download booklet Enlightenment for lazy people




Hier een heerlijk eenvoudig boekje dat wij u gratis aan mogen bieden als lezer van deze Advaita Nederland blog.

Here is a wonderfully simple booklet that we can offer you for free as a reader of this Advaita Nederland blog.

Klik hier voor het gratis boek. Click here for the free book.

De cultuur van de goede herders. Deel 25. (Wouter van Oord)




De situatie is altijd hopeloos maar niet serieus.
Wat er ook gebeurt. Vrije val is alles wat er is. Te pletter vallen kan niet. 'You' always make it through the night! De donkere nacht van de ziel is no big deal voor wie weet waar Abraham de mosterd haalt. Gelukkig is er niemand die weet waar de mosterd is en ook niet wát mosterd is. Het idee is dat Gewaarzijn de mosterd is, is een gerucht. Het is onmogelijk te ervaren. Er is geen centrum wat 'iets' ervaart. En er is ook geen mosterd! Alles wat schijnbaar gebeurt is ongrijpbaar, onervaarbaar en niet ergens aanwezig. Alles is droom. Een illusie die ook illusie is. Geen 'ik' en geen illusie van 'ik'. Er is geen ruimte waarin iets verschijnt. Als de ogen na het wakker worden open gaan is er een schijnbaar functioneren. Alsof er iets ontwaakt dat leeft. Het is een hologram. Lichtspel. Magisch theater. 'Steppenwolf' van Hermann Hesse beschrijft dat theater op sublieme wijze.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.



De cultuur van de goede herders. Deel 24. (Wouter van Oord)



De amerikaanse mysticus Robert Adams stelt je de vraag: "Waarom kun je niet accepteren dat je de Absolute Werkelijkheid bent?
Wat weerhoud je daarvan? Je hoeft alleen maar te ontwaken in je ware natuur!"
Volgens Robert ben je puur Gewaarzijn, Nirvana, Bliss, Bewustzijn. En dat alles precies right now Onmiddellijk! Je kan er gewoon niet omheen zegt ie. Hé, knijp gewoon effe in je wang! Je bent wagenwijd wakker!!!
Daar heb je't weer. Wie is het die wakker is? Wie is die vrije vogel? Is het de wijze uil uit de fabeltjeskrant, of Jonathan Livingston de Zeemeeuw? Wie zal het zeggen?
Alle goeroes zeggen het. Alle discipelen papagaaien het hen na. Het is een koor van duizend kelen! I AM THAT!!!
Het hele verhaal is vergeven van dualisme.
De de stank van afgescheidenheid komt je van verre tegemoet.
De grote aanwezige is altijd 'ik ben'!
Het is de One man show par excellence!
Is er een olifant met een lange snuit in de zaal?
Bent u dat meneer Müller?!
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 23. (Wouter van Oord)



Er is geen causaliteit. Het een volgt niet op het andere. Noch het ene noch het andere bestaat.
Er bestaat geen verhaal. Behalve tussen de oren. Daar spookt 'ik ben'. Dat zelfbewustzijn is de persoonlijke droom. De ervaring 'iemand' te zijn. Het is die illusoire 'iemand' die het woord van de goeroe hoort en daarin een zonnige toekomst projecteert. Een eeuwig bestaan zonder zorgen. Walhalla. Het hoogste van het hoogste. Nirvana. ParaBrahman.
'Ik ben' is gelijk de Golem. Het lemen spook dat in de gelijknamige, esoterische roman van Gustav Meyerink, door Praag placht te dwalen.
Of als Moloch, in het gedicht 'Howl' van Alan Ginsberg wat begint met de woorden:
"I saw the best of my generation destroyed by madness, starving hysterical naked, dragging themselves trough the negro streets at dawn looking for an angry fix........"
Briljante woorden in de echo van het tijdloze niets....
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 22. (Wouter van Oord)



De verlichte staat is een hoax. Het bestaat niet. Het is verzonnen (made up) door de goeroes. Ze verkopen je knollen voor citroenen en sigaren uit eigen doos. Er is niks te vinden en te bereiken. Het einde van het zoeken gebeurt, of niet. Het leven eindigt zonder iets te hebben gevonden. Het leven was altijd reeds heel en compleet en niets anders dan dat wat vanzelf gebeurde zonder jou. Jij bestaat niet,
je was nooit aanwezig. Het is allemaal heel simpel en gewoon en evident onmiddellijk.
Wat IS kan niet worden verwoord. Er kan ook niet naar worden verwezen. Het is Niet-iets, No-Thing. Het woord is niet het ding! Er zijn geen 'dingen'! Alles wat over DAT wordt gezegd is gelul in de ruimte, inclusief DAT! Elke communicatie over het mysterie is futiel.
Een stille glimlach past beter.
De amerikaanse mystica Bernadette Roberts beschrijft dit glimlachen als glimlachend naar zichzelf. Het is wellicht de vreugde zonder oorzaak waar Sailor Bob over rept. Het Ananda van de oude Indiërs. Het is geen diepere realiteit die verborgen ligt in wat IS. Geen verborgen essentie. Wat IS is het open geheim.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 21. (Wouter van Oord)


Sailor Bob Adamson is een directe offspring van Nisargadatta Maharaj. Zijn boodschap is helder en direct. Het wijst uitsluitend naar de herkenning van 'Helder aanwezig Gewaarzijn'. Het is de uitnodiging tot het einde van de zoektocht. "Als de zoektocht eindigt ontvouwt zich alles moeiteloos op natuurlijke wijze." zegt Bob. Zijn directe manier van verwijzen naar het eigen 'bewuste aanwezig zijn' is zeldzaam binnen de Advaita teaching. De uitnodiging om de natuurlijke staat te herkennen als je onmiddellijke zo zijn en 'to shine as pure intelligence' is wars van Indiase nomenclatuur.
Hij recommandeert de zoekende om te verwijlen als de onmiddellijkheid van DAT! No-Thing! Hijzelf demonstreert dit 24/7 lmet zijn heldere oogopslag. Volgens Bob is het primaire ' ik ben' niet de echte realiteit. De waarachtige realiteit is No-Thing. Waarover niets gezegd kan worden. Zonder de gedachte 'ik ben' is er alleen maar DAT. Een levendigheid.
Een uit-zichzelf-schijnen. Wanneer je ziet dat DAT is wat je bent - ontvouwt dit zichzelf als vreugde zonder oorzaak. Het is de vreugde die jou nooit verlaten heeft omdat je DAT bent!
Advaita a la carte!
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 20. (Wouter van Oord)



W.L. Poonja was een leerling van Ramana Maharshi. Zijn communicatie was simpel en direct. Zonder veel omhaal van woorden. Daarom was hij zo geliefd bij zijn gehoor.
Hij was een beminnelijke man en soepel in de omgang en hij zat vol humor. Satsang met hem was altijd een feest. Mooiji was ook zijn discipel. Dat is terug te zien in diens satsangs. Poonjaji bracht advaita dichter bij de mensen.
Zijn motto was: "Wake up and roar!" Wordt wakker en brul! Zijn Advaita Light werd werd gretig gedronken. Het was vooral zijn charmante met humor doorspekte communucatie die de harten opende.
Het is juist die humor die nog wel eens ontbreekt in Advaita satsangs. Bij Ramesh Balsekar bijvoorbeeld. En bij Wolter Keers. Wolter zat er altijd bij als een dooie. Hij zag er in zijn laatste jaren uit als een bos dood hout. Zijn woorden echter waren prachtig en daar is niets op af te dingen. Advaita pur sang. Humor is wel ruim aanwezig in satsang met Hans Laurentius. Een goeroe in Australië, Sailor Bob Adamson is ook heel interessant. Hij is een echte dude! Zijn conmunicatie is recht door zee en simpel. "What's wrong with right now, unless you think about it?!" is zijn bekendste boek, en zeer lezenswaard!
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 19. (Wouter van Oord)



Non-dualiteit betekent volgens Advaita dat alleen het Absolute (echt) is. Al het vluchtige bestaat binnen het Absolute zonder intrinsieke werkelijkheid. Wat er ook gebeurt, het Absolute blijft overeind als een rots. Dat is een hele mond vol. De stelling is dusdanig verbijsterend dat er 5000 jaar niets tegenin is gebracht. Tot recentelijk sprekers over nondualiteit in het Westen een ander geluid ventileren. Dat geluid wordt door de Advaita diehards spottend 'Neo-Advaita' genoemd. Pseudo-Advaita. Een soort Advaita Light .
Volgens James Swartz is het allemaal begonnen met W.L. Poonja (Papaji)een discipel van Ramana Maharshi in Lucknow, noord India. Swartz beweert ook dat Jiddu Krishnamurti, Jean Klein, Ramesh Balsekar en nog enkele anderen hebben bijgedragen aan het ontstaan ervan. W.L. Poonja kwam in het vizier van zoekenden nadat Osho was overleden en veel van zijn sannyassins naar Lucknow kwamen om hem te horen. Mijn vriend Ramses Shaffy heeft eens voor hem gezongen. Ik heb dat ergens nog op video.
Het was een hilarisch gebeuren. Papaji genoot er zeer van.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 18. (Wouter van Oord)




'Gewaarzijn is de keerzijde van de bewustzijns-medaille, de onpersoonlijke, vormloze gestalte van de droom. De onpersoonlijke kant van afgescheidenheid. Gelukkig is er geen droom.
Het is niet echt. En er is niemand om te kunnen dromen. Er is alleen wat schijnbaar gebeurt. Dat hoeft en kan niet worden begrepen. Wat schijnbaar gebeurt is onvoorwaardelijk vrij!
'Ik ben' kan daar niet komen.
Wat IS weet niet van 'Ik ben'.
De natuur van wat IS is niet-weten.

Dit soort uitspraken zul je bij Mooji nooit horen,
en zeker niet bij Eckhart Tolle. Zij hebben hun eigen agenda. Wat hier wordt gezegd verkoopt niet. Het trekt geen volle zalen. Het genereert geen cash. 'Ik ben' wil dit niet horen.
'Ik ben' laaft zich liever aan bronnen die het voeden. Er zijn adressen genoeg waar het kan eten en drinken. 'Gewaarzijn' verkoopt goed! Het klinkt ook goed, het biedt grote zekerheid.
Continuïteit gegarandeerd!
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 17. (Wouter van Oord)



Aandacht is afgescheidenheid. Aandacht is 'ik ben'. 'Ik ben' is zoeken naar heelheid. Als de goeroe zegt: "Wees alert!" dan doet hij een appel op Gewaarzijn. Maar daarmee bevestigt hij niets anders dan 'ik ben'. Want wie of wat zou alert kunnen zijn op wat?!
De veronderstelde wie of wat is 'Gewaarzijn'. Maar ook dat is nog steeds afgescheidenheid! Dualiteit. Er is geen nonduale essentie die getuige is van wat gebeurt. Dat is de droom.
U.G. Krishnamurti veegt de vloer aan met de aanname dat 'Gewaarzijn' jouw essentie is.
Het is een mythe. Een aanname die door religieuze autoriteiten (lees: goeroes) wordt aangepraat. Die aanname creëert een neurotische attitude. Een kreupelheid die je berooft van levendigheid, de vrije energie.
Het creëert leerlingschap, wat een verkramping is van de wilde grenzeloze energie die in het lichaam huist. De goeroes bieden hulp aan, maar jij hebt geen hulp nodig! "Hulp voegt alleen maar toe aan je misére!" zegt U.G. Het maakt je tot een karikatuur.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.


De cultuur van de goede herders. Deel 16. (Wouter van Oord)



Zijn is Liefde. Dat is de bottom line. Maar niet vanuit een persoonlijk standpunt. Voor 'ik ben' is Zijn niet genoeg. Het is nooit vervullend.
De compassie van de goede herders is dan ook gericht op de angel van de pijn en die te verwijderen door te verwijzen naar de onpersoonlijke optie. De transcendentie van het kleine zelf en de realisatie van het grote Zelf. Dat grote Zelf is door Ramana Maharshi Liefde genoemd. Het eindststation. The great arrival.
In wat Bevrijding wordt genoemd stopt het lijden en is er een volmondig 'Ja zeggen tegen het leven'. Door niemand. De schijnbare zoeker is opgegaan in rook. Die zoeker was ook liefde.
Eenheid verschijnend als zoeken, als wat IS.
Er is niets ander dan Dat. Er was nooit een persoonlijk leven. Bevrijding is overgave. Maar niet 'jouw' overgave. Bevrijding is de dood. Wat overblijft is wat schijnbaar gebeurt. Dat is altijd reeds het geval. Tijdloos. Zelfloos. Alan Watts verwoorde dit schitterend in een Haiku.

"This is all there is.
The path ends
among the parsley!"

"Dit is alles wat er is. Het pad eindigt tussen de peterselie!"
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 15 (Wouter van Oord)


.
Als het verhaal 'ik ben' stopt, stoppen alle verhalen. Wat overblijft is wat IS. Zonder waarnemer van wat IS. Waar alle goeroes naar verwijzen is Dat wat nooit verandert, maar wat niet kan worden ervaren. Volgens de goeroes is Dat wat nooit verandert Dat waar alles in verschijnt. 'Dat' is het laatste verhaal wat overeind blijft tot dat het ook verdwijnt.
'Dat' waar de goeroes naar verwijzen is het laatste houvast, de laatste adem van 'ik ben'.
Met Dat sterft tijd en ruimte en oneindigheid.
Wat overblijft is het Onmiddellijke. Niet iets.
De Werkelijkheid. Eenvoud voor niemand.
Daar kun je niets mee. Je kunt er niet in rusten.
Het is simpelweg wat IS. Er is niemand om iets te doen. Het is heel en compleet zoals het IS.
Het is het alledaagse. Het gewone. DIT.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De Westerse filosofie door Peter Weeda, 13



·      Edmund Burke (1729 - 1797)
‘’Het tijdperk van sofisten, economen en rekenaars is aangebroken: de glorie van Europa is voorgoed gedoofd.’’ Toen al dit gesomber dus. 

·      Verlichting (18e eeuw)
De Verlichting of Eeuw van de Rede was een cultureel-filosofische en intellectuele stroming in Europa die ruwweg samenviel met de 18e eeuw. Het was een reactie op het dogmatische autoriteitsgeloof.
Wat maakt de Verlichting zo speciaal? 1. De opstand tegen het gezag 2. Rationalisme 3. Verlichtingsgedachte 4. Cultuuroptimisme 5. Terug naar de Natuur 6. Humanisering 7. Mensenrechten.
Een prachtige lijst. 1. Geïnspireerd door de Engelse natuurwetenschappen (denk aan Newton) en door de filosofen (Locke) trokken de Franse verlichtingsfilosofen ten strijde tegen het bestaande gezag. Voltaire, Montesqieu. Dit mondde uit in de revolutie van 1789. 2. Voortbouwend op het Empirisme van Hume. De rede werd herontdekt en dat leidde tot 3. De verlichtingsgedachte. De brede laag van de bevolking moest worden bereikt. Veel nadruk op scholing. En dat brengt ons op 4. Cultuuroptimisme. Al die vooruitgang was onstuitbaar en zou tot meer voorspoed leiden. Rousseau met zijn edele wilde was representant voor 5. Terug naar de natuur. In de maatschappij huist het kwaad en de natuur is onschuldig, de oermens was waarachtig en puur. 6. De mens stond, ook in het christendom, steeds meer centraal en dat leidde weer tot 7. Mensenrechten. In Frankrijk waren ze vaak wat praktischer dan de Engelsen, dus de nadruk lag op de rechten die alle mensen hebben, enkel omdat ze geboren worden. Ook de Amerikaanse grondwet (ook uit die tijd) grijpt hierop terug. Vrijheid, gelijkheid en broederschap, het motto van de revolutie.

·      Arthur Schopenhauer (Duitsland 1788 – 1860)
De grote pessimist. We hebben verlangens die nooit echt worden vervuld, er is geen echt doel in het leven en een levensloop is een keten van klein en groot leed. Aangename verrassing is het boek Bespiegelingen over levenswijsheid. Hoe halen we het meeste uit het leven? Belangrijkst hoort te zijn: het ik, het karakter, als tweede staat bezit, titel en inkomsten. En laatste hoort te staan: wat vinden ze van me. Maar dat werkt anders, dat laatste vinden we juist heel belangrijk. Overigens is bewegen voor S. juist heel belangrijk! Meningen van anderen zijn vaal afgunst of vleierij en dus weinig zinnig. Dat is des te meer zo in deze tijd van social media.

·      Alexis de Tocqueville (Frankrijk 1805 – 1859)
Standaardwerk is Over de democratie in Amerika. De aristocratie verbindt de mensen, er is een ketting van gezag. Te veel autonomie leidt tot stress. Als de politiek weer belangrijk wil worden moet ze aristocratisch durven denken, trots zijn op het publieke debat, het publieke leven. In een democratie ligt tirannie steeds op de loer, neem een referendum, dat zal de zaak niet beter maken.

zondag 15 september 2019

De kunst van het Niets doen (Hoe doe je niets?)



Het is heel moeilijk om niets te doen. Zelfs mediteren wordt snel iets doen, namelijk mediteren als activiteit. Of luisteren naar een guru op Youtube, een soort meditatie maar nog steeds iets doen. Wandelen maar praten met een mede-wandelaar. Activiteit. Gewoon je kopje koffie drinken en naar een bloem kijken, zonder te denken of te benoemen? Hoe vaak doen we dat?

Raar misschien om te constateren. Maar niets doen is best moeilijk. En zelfdiscipline is daarin een noodzakelijk onderdeel als het niet vanzelf komt.

Dwing jezelf om even niets te doen voordat je wegrijdt met je auto, denk er aan om niets te doen in bed als je net wakker bent, of als je in de rij voor de kassa staat, of als je film stilstaat omdat je partner koffie zet, pak niet de krant of je telefoon. Doe het. Doe het.

De Westerse filosofie door Peter Weeda, 12

Hannah Arendt


·      
George Berkeley (1685–1753)
Ierse godsdienstige en filosoof. Grondlegger van spiritualistisch idealisme. Zijn is waargenomen worden. Er is geen object zonder subject, met andere woorden: als er niemand is om het te zien bestaat het bos niet. Verzette zich tegen het heersende materialisme van die tijd. Alles wat wordt waargenomen bestaat enkel in de geest. Wel nuance: want god zorgt dat alles echt bestaat, dus Berkeley is geen echte idealist.
Berkeley heeft enkele jaren in Amerika doorgebracht, met het plan daar een kolonie te stichten. Zijn pogingen mislukten jammerlijk. Wel schopte hij het tot bisschop van Cloyne.·      

Hannah Arendt (1906–1975)
Hoofdwerken: The Origins of totalitarianism (1955); The human condition (1958); Eichmann in Jerusalem (1963).
"Het is een treurige waarheid dat het meeste kwaad wordt gedaan door mensen die niet kiezen tussen goed of kwaad." 
Hannah Arendt is een belangrijke politiek filosoof van de twintigste eeuw. Ze is vooral bekend om haar analyse van totalitaire samenlevingen en haar verslag van het Eichmann-proces. Arendt is als Duitse geboren en moet als Joodse tijdens de Tweede Wereldoorlog naar Amerika vluchten. Daar maakt ze in 1951 faam met The Origins of Totalitarianism, een boek over de wortels van totalitarisme die nu op iedere lijst van grote boeken van de twintigste eeuw staat. Arendt betoogt onder meer dat nazisme en stalinisme twee loten aan dezelfde stam zijn - een idee dat inmiddels algemeen geaccepteerd is.

In The Human Condition (1958) onderzoekt Arendt in navolging van Aristoteles 'het goede leven'. Dat bestaat volgens haar uit een combinatie van arbeid, werk en handelen. Arbeid is het voorzien in dagelijks levensonderhoud, werk is het produceren van goederen, handelen doen we in de gemeenschap, waar we onze stem laten horen. Arendt waarschuwt voor een maatschappij waarin consumeren en produceren een doel op zich wordt, terwijl het publieke domein steeds meer uit ons bestaan verdwijnt. Beroemd is ze vanwege haar verslag van het Eichmann-proces in 1961 en de typering 'banaliteit van het kwaad'. Volgens Arendt was Eichmann - verantwoordelijk voor het transport van Joden naar concentratiekampen - een bureaucraat die zijn taken zonder nadenken uitvoerde.
Ze concludeert dat het kwaad eerder banaal is, niet monsterlijk.