Populaire berichten

donderdag 24 augustus 2017

Hetty Römers geïnterviewd als geluidstest door Victor Hooftman

Wat is verlichting?

Hetty Römers geïnterviewd als geluidstest door Victor Hooftman

Wat is verlichting?

Hetty Römers geïnterviewd als geluidstest door Victor Hooftman

Wat is verlichting?

https://youtu.be/qt2dDWd75D0

Wouter van Oord geïnterviewd door Victor Hooftman over Advaita.

Victor Hooftman bevraagt Wouter van Oord over Advaita. Is er vrije wil?  Bestaat de persoon wel? Is er een weg naar verlichting of is dat grote onzin?
Geluidsfragment zonder beeld, geremasterd, beter geluid!
Dit is het eerste interview voor Advaita Nederland. Een leerproces voor de interviewer. De microfoon die pas een paar uur in bezit is, is te zien in beeld. Beter dus de tablet te gebruiken. Ik dacht iets harder te moeten praten omdat de microfoon naar Wouter gericht stond, dat blijkt niet nodig, maar daardoor klink ik nu wat hard.  En Wouter wordt niet bedankt omdat het filmpje abrupt stopt. Telefoon vol . Excuus voor deze kinderziekten. Alsnog bedankt Wouter en Beatrice voor het interview en de gastvrijheid, het bier en de heerlijke soep.


dinsdag 22 augustus 2017

Reggae muziek

Advaita Nederland Reggae: https://www.youtube.com/playlist?list=PLJBbCd0lxu87EVyRNtTVuRgM8wmGRCKPj

donderdag 17 augustus 2017

Leven als niemand (Wouter van Oord)

Leven als niemand is gewoon spel van kleuren. Een film van licht die als een draperie in leegte hangt en zelfs nog geen ogenblik duurt. Een moment heeft duur,  met een begin, een midden en een einde, maar de verschijnings vorm heeft niets van dit alles. Als het 'zelf' wegvalt, wordt 'DIT' gezien als alles-wat-is, een wonderlijk hologram gedragen door liefde. Straten, mensen, velden, wegen en heuvels worden gezien voor wat ze zijn, zonder substantie en duur,  als leegte en volte simultaan. Gewoon spontaan vanzelf oprijzend uit niets. Het is alles Gewaarzijn zonder centrum en omtrek, het is overal en Alles en tevens niet-iets. Lichtzinnigheid van Bevrijding voor niemand. Vrijheid zonder de last een 'persoon' te zijn die schijnbaar keuzes maakt en bezorgd is over konsekwenties van beslissingen.
Een naadloze verademing zonder afgescheidenheid met niemand om iets te doen of laten. Zien van nondualiteit is Zien zonder enige dramatische kwaliteit en voorstelling.
Er is niets en niemand en toch is er onmiskenbaar iets gaande. Dat is de paradox. Elk ogenblik is nieuw. Niet herhaalbaar en fris. Het is tijd-loos,
onsterfelijk en zonder eigenschappen,
zelfs niet de eigenschappen om zonder eigenschappen te zijn. Het is 'DIT', het Ene zonder tweede, volstrekt en totaal onkenbaar en zwanger van eindeloos potentieel......voor niemand.

W.v.O.

maandag 14 augustus 2017

Wij doden de immensheid ... (Ivo Wantola)

Op de grenzen gaan wij verder
Met achter ons hele beschavingen die ons dienden
Met achter ons het leven
De hele aarde, en de zon en maan, die ons dienden

Op de grenzen gaan wij verder

Verder op deze grenzeloze oceaan van het bestaan

Wij verzuipen

En wij duiken naar de diepten

Wij slechten elke grens

En wij doden de immensheid
Met de teloorgang van ons ik

<3

dinsdag 8 augustus 2017

YouTube playlist Advaita Nederland Music

I started a playlist of my spiritual (or just very beautiful) music in YouTube. I will expand that in the coming months. You can subscribe to this easily and free of charge. Advaita Nederland Music.

Ik ben begonnen met een afspeellijst van mijn spirituele (of gewoon erg mooie) muziek in YouTube. Die zal ik de komende maanden uitbreiden. Je kan je hier makkelijk en gratis op abonneren. Advaita Nederland Music.

Advaita Nederland music: https://www.youtube.com/playlist?list=PLJBbCd0lxu85ZNLDKpSfWoZAD83IrCgbU

Hafiz (non-duaal dichter)

Beautiful poem.

J. Krishnamurti, a radical

See the picture. Nothing more to say.

zaterdag 5 augustus 2017

Cultuur is onderdrukking (victor)

Cultuur is niet persoonlijk, het is iets wat we geaccepteerd hebben om te kunnen overleven in de samenleving. Zolang wij nog handelen op grond van onze cultuur zijn we geen individuen maar delen van een collectief. De zwaarste drukkende culturen hebben de minst vrije individuen opgeleverd. Ook minder kunstenaars, schrijvers  en uitvinders, innovatie heeft vrijheid nodig. Je kunt alleen een echt individu worden als je breekt met de oude rotzooi die we wijsheid noemen.
Mijn geest, mijn karakter, we hebben het er graag over. Onzin. Geprogrammeerde onzin. Doorzie, zie hoe je bepaald bent, zie hoe  onvrij je bent!

vrijdag 4 augustus 2017

Expansion, care and indifference (Douwe Tiemersma) 

From an Advaita talk with Douwe Tiemersma, Gouda, retreat day morning, August 30, 2009

Everyone has the ability to be aware of themselves in the situation in which they find themselves. Just let that happen now. Then you see yourself sitting. With this reflection, you are aware not only of the situation, but also of yourself in the greater ​​space of consciousness. And that greater space is the condition in which the process of expansion continues! Your consciousness-standpoint is the situation through which you become aware of yourself anew. Thus, becoming aware sits directly in yourself: become spacious. Experientially, it is very simple, when you go along with it. You become aware of the relaxation, the silence, the expansion, and still, you remain aware of yourself. The relaxation continues, the release continues, the space continues, but there is always this greater space of your own consciousness. That is the precondition or the engine through which the process of expansion proceeds. And that just continues.

Take a look and see where that goes. Your horizon is getting wider, ever wider, until you confirm at a certain point that there is an infinite cosmic space. Then immediately you establish: apparently my own consciousness is infinite. And that is a very simple determination.

Now, when that’s clear, it means that no single limited situation can grab hold of you, in the sense of enclosing. No, just because you are infinite. Isn’t that free-being unenclosable by anything else? You are free!

Every situation is finite. You are always more than that finite. So you are not subject to anything that ends. When you go along with it, then it’s clear. So simple; clear as day.

 

Is it wise to be indifferent toward limited things? Yesterday I experienced a fogginess and an indifference.

 

Always take another look and see: apparently this is my current situation now, with this mood and that feeling. That is a given and you have to accept it. Only then do you ask yourself the question: what about myself? Oh yes, space; there is a space greater than the realm of moods and feelings, including those of indifference. So that signifies an expansion in a vertical sense.

On a personal level, you are thinking: there must be something other than indifference. I have to do something about it. No, here it's not about changes on the horizontal level. Just leave that open. Just take everything as it is. And then it turns out that, due to the presence of space, everything will become organized by itself, in the best possible way.

You really don’t have to interfere with all those psychological conditions - not with the feeling states, not with the mental states - precisely not. When you come to yourself, you see: all of these things resolve by themselves. That's very beautiful. You don’t have to worry about it! For example, the body takes care of itself. When it's cold, it puts on clothes. When it's hungry, then it’s going to eat. When there’s a need for a chat, then there will be a chat. No need to look around for it! You remain with yourself, in your original nature.

You have to take a look at the ‘normal’ state. There is so much care in it - concern and worry. Thinking always recurs: now this must happen, because otherwise ... This happens because thinking is ‘I’-centered; the importance of the me is the most common basis for feelings and the motivations for action.

But you see how much this care constitutes a limitation to your self-being. The more care, the more you limit yourself. The less care, the more freedom and joy. No worries at all ... See how easy it is. And that’s precisely because there is no ‘I’-care; instead there is an open stance for everything and everyone.

 

Other people worry about that fact that I no longer worry about myself. How should I handle that?

 

Well, now you're really worried, about others who might worry, because you're not. And that you should do something about it. Do you see the complexity? Keep it simple. You can rest assured that that’s also the best for others.

 

You are going to interpret it again on a personal level. When a person has indifference, what do you get? An indifferent person. I'm not talking about things on that level. It's about becoming aware of yourself as free-being. That means that there is non-duality, also that you are everything and everyone. From that perspective, everything will happen in a good way. When a person says, just let everything go, then others are going to be worried. But when they discover that something else is going on and that within that everything seems to flow in an open easy manner, then it’s a completely different situation. Precisely because in the non-duality, you are this other, too. Whatever happens in the world then, will just be the best of what’s possible, because there is no self-interest any more.

 

To a certain extent thinking about it is still possible and then that’s quite logical, too. The less people are stuck in an ‘I’ with self-interest, the better it is. That’s logical. So you can understand it this far on the mental level, too. But don’t stay with just thinking it, it's about realizing it.

 

Once you have had this being-experience of free-being, you clearly see how much the cramps and identification with this person and that body is the plague of the whole situation, not just for yourself but also for others. Always this cramping, that suffering ... and then you see that it's completely unnecessary. It's absurd. It’s masochistic.

 

When I notice that my cramping hurts someone else, isn’t it better to investigate the cramping instead of going straight into the expansive spaciousness?

 

When you do that as a person, you are going to search psychologically. But does the situation really change from that fundamental cramp out of which this difficult situation arose in the first place? No, because you remain with the person who has this cramp. At best, you might gain a little more insight into the conditions. But the fundamental problem is not solved that way.

 

There is but one solution: letting go of the level on which the problem arises. The core of the problem is duality, the ‘I’ in opposition to the other, which the ‘I’ fears. When the duality dissolves, the sting is out and the cramping dissolves by itself. So keep it simple, right from the start. When you say: first this must happen and then that must happen, you’re not done yet.

 

No, see the simplicity directly: I return to myself in relaxation, silence and opening. Just let it proceed. Even if there are disturbances now and then it does not matter, just so long as you let the ‘I’-am expansion continue. At a certain point there is nothing left to say ...


woensdag 2 augustus 2017

Zelfzijn (Douwe Tiemersma)

ZELFZIJN 

Advaitapost augustus 2017

Uit een Advaitagesprek met Douwe Tiemersma, Hoorneboeg, 5 april 2003, deel 4

* (Bezoeker) Als je in het stille bewustzijn zit, is er dan nog verschil tussen mij en hem of jij ...?
~ (Douwe) Nee.

* Zitten we dan in die grote soep van het totale bewustzijn?
~ Juist omdat er geen speciale identificatie is met een bepaalde vorm, is er een herkenning van het oorspronkelijke zonder vorm. En dat is één, dus dan is er niet meer iets ‘anders’. Zodra je geïdentificeerd bent met iets speciaals, is er het eigene en het andere, dan is er een ik en dan is er een jij en een hij en een zij tegenover je. Dat komt door een beperkte identificatie. Wanneer de beperkte identificaties verdwijnen, kun je niet meer zeggen dat er een ik is dat verschilt van een ander.

* Toch is er ik, als ik in dat stille bewustzijn zit ...
~ Er is een zelfzijn.

* Dus je bent ik en je bent het toch niet.
~ Over het hoogste zuivere zelf-zijn kun je nauwelijks zeggen dat het zelf-zijn is. Als alle kwaliteiten zijn verdwenen, ook het zelf-zijn, noem je dat het absolute. Maar het eerste dat opkomt is het zelf-zijn, universeel. Dan valt je zelf-zijn samen met het zelf-zijn van iedereen en alles.

* Is dat ook geconditioneerd, of is het zo open ...
~Conditioneren betekent dat je je weer identificeert met een bepaalde vorm onder bepaalde condities. Die vormen komen op onder bepaalde condities. Maar voorafgaande aan die condities en die vormen is er blijkbaar dat hele stille aanwezig zijn.

* Het lawaai is niet het lawaai zelf, neem ik aan, maar wat je ermee doet, hoe je ermee omgaat. In die zin is het ook niet afhankelijk van zintuigen ...
~ Precies. Als je het bekijkt op het niveau van de zintuigen, komt het geluid je oor binnen en de trilling wordt van het trommelvlies overgedragen aan een hamer, aambeeld, stijgbeugel. Op een gegeven ogenblik komen de impulsen van de gehoorzenuw in de hersenen terecht. Maar dit alles zegt natuurlijk niks. Dan komt de interpretatie en die is ook niet nodig.

* Het leven gaat gewoon door, als je er niks mee doet?
~ Dat zien is het doorslaggevende. Wanneer de wereld van de verschijnselen opkomt, wat gebeurt er dan? Als alles vrij blijft en er geen vaste structuur en identiteit wordt gemaakt, dan blijft er openheid. Dan blijft de stilte aanwezig. Dus zelf-zijn als stil zijn blijft aanwezig. Dus het één zijn blijft aanwezig.

* Ervaar je bij dat één-zijn dat elke vorm in jou verschijnt, en dat je dat bent?
Ja.

~Als je naar iemand anders kijkt dan ben je die ander, als je naar een boom kijkt dan word je die boom.
Je wordt de boom niet, alles wat opkomt is in de sfeer van zelf-zijn.
Het functioneren vindt op alle verschillende niveaus tegelijkertijd plaats. Je weet donders goed wat het betekent zintuiglijk achter je ogen te zitten en dingen op je af te zien komen. Natuurlijk ken je dat. Alleen, de dingen hebben niet de hardheid van de situatie waarin je geïdentificeerd bent op dat standpunt. Wanneer alles open is heb je je standpunt niet op dat niveau, er is dan geen hardheid, geen vorm is dé werkelijkheid. Je ziet de vormen en deze hebben wel een zekere werkelijkheid, ja, een betrekkelijke werkelijkheid op dat niveau. Maar omdat dat niveau maar een van de vele is en zelf ook erg betrekkelijk is, accepteer je dit en duik je er niet in.

* U zegt: ‘Je kent dat’. Maar dat is toch een heel andere manier van kennen?
~ Het is een direct weten.

* Ja, maar alleen dat het er is, toch?
~ Daar ging het om, om te herkennen dat de wereld er is in zijn betrekkelijkheid. Een direct zien en doorzien, een direct weten. Ze mag er best zijn. Ze is niet beperkend.

* Het is moeilijk om het in woorden uit te drukken, want dat onbeweeglijke is die spiegel die je noemt; het is drie-dimensionaal; het is elk puntje van die onbeweeglijkheid; het is niet locatiegebonden, het is overal. Het is een soort oplichten eigenlijk ...
~ Je hoeft het onbeweeglijke spiegelen alleen maar te herkennen. Woorden worden nog gebruikt om te verwijzen naar een bepaald type van ervaring waarin het gaat om het zien dat de verschijnselen opkomen in je spiegelende bewust-zijn.

* Het is een soort oplichten van het bewustzijn zelf ...
~ Dan zeg je het nog te veel in de derde persoon. Ga terug naar je ervaring van zelf-zijn. Daarin is een helderheid waarin iets kan verschijnen. Verder niet.

* Dat ben je zelf?
~ Dat ben je zelf.