Ja, dat gevoel zou je maar hebben. En wat doe je dan?
Aanvallen, verdedigen, afsluiten, wegrennen ...
Of accepteren
Het zelfs toe-eigenen.
Ernaar kijken
Het verwelkomen ...
Dit gevoel van tekort schieten is fundamenteel. Weet dat als je dat niet kunt toelaten en ernaar kijkt, dat het je hele emotionele en spirituele ontwikkeling beperkt.
Dan zul je altijd emotioneel onvolwassen blijven.
Je zult nooit echt kunnen communiceren of authentieke relaties aan kunnen gaan . Je blijft een kleuter, al ben je al zestig jaar.
Je bent niet voor kritiek of verbetering vatbaar. Alles wat uberhaupt suggereert dat het wel eens aan jou kan liggen, is meteen verdacht.
Je houdt een soort perfect imago gaande, maar t rammelt van alle kanten. Iedereen ziet misschien dat t niet klopt, behalve jij. Je wereld wordt armer en armer, maar ja, dat ligt aan de wereld en niet aan jou.
Leer om niet goed te zijn. Om imperfect te zijn. Om fouten te maken. Leer om voor verbetering en kritiek vatbaar te zijn. Schiet tekort.
Ga je gevoelens van schuld en schaamte niet verbloemen.
In de ogen van anderen was je niet genoeg. En misschien was je ook wel niet genoeg.
Misschien denk je dat je geweldig goed bent, maar ben je eigenlijk gewoon middelmatig, niet echt bijzonder. Ga de boel niet mooier maken.
Elke dag schieten we tekort in ontelbare dingen en situaties. Je had misschien wat vriendelijker kunnen zijn, en je tijd en geld aan goede doelen kunnen besteden. Je had je hulp en liefde kunnen uiten aan mensen die t moeilijk hebben. Je had kunnen protesteren of petities kunnen ondertekenen. Je had meer kunnen mediteren en sporten, meer kunnen lachen, meer kunnen voelen.
Het kan nooit goed genoeg zijn. Je denken wil alles recht praten wat krom is, en krom wat recht is. Zodat t jou goed uitkomt. Zie het.
Omhels je imperfectie.
Vier het. Accepteer het. Verbeter je als je wil ...
Zie t goede altijd in anderen en t slechte in jezelf. Dat is een goede regel.
😅🤗❤️🙏
