Er is een prachtig boek van Bhagwan Rajneesh.
'My way, the way of the white clouds." Het is van grote schoonheid. Daarbij verbleekt het beeld van Jezus die op zijn Kreidler langs de wolken scheert. Het boek gaat over de illusie van relaties. Relatie in de meest ruime zin des woords. De menselijk geest kan niets anders bedenken dan relaties. Verbindingen tussen dit en dat. Tussen zus en zo. Dat komt omdat we onze afwezigheid niet kunnen voorstellen. We zien alles in paren van tegenstellingen. We kunnen niet ontsnappen aan de ervaring van aanwezigheid die als een blinddoek op de ogen ligt. Voor 'Ik ben' zijn 'The doors of perception' gesloten. Het ziet de schaduw op de wand van de grot aan voor de werkelijkheid. Een andere kent het niet. 'Ik ben' is een hermetisch gesloten systeem. Schijnbaar.
Gelukkig is 'Ik ben' een verhaal. Hypnotisch weliswaar, maar niet iets wat echt bestaat.
Alleen het Onmiddellijke is Werkelijkheid.
Daar is niets te zien.
"A white cloud hovers in the sky, timeless--
because there is no future and no mind to it.
Its here and now. Immediately total eternity."
(wordt vervolgd).
Wouter van Oord.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten