Bevrijding, met andere woorden: het 'zien' dat er geen afgescheidenheid is, wordt 'gezien' of het wordt niet 'gezien'. Dat 'zien' kan niet worden gerealiseerd door 'iemand', niet d.m.v. instrukties, vormen van yoga, sadhana, meditatie en zelfonderzoek. Feitelijk is het geen 'zien' en is er niemand die ziet. Er is geen waarnemer. Geen buitenstaand bewustzijn of gewaarzijn.
Het is geen 'weten'. Het is niet-weten!
Je zou kunnen zeggen dat het 'genade' is.
Maar dat heeft vage spirituele connotaties met uitverkoren te zijn. Zo is het niet. Hoe het gebeurt dat op het ene moment 'iemand' langs een weggetje fietst, en het volgende moment er alleen maar 'langs een weggetje fietsen' is, is een groot mysterie. Onbegrijpelijk en tegelijk heel gewoon. Het lijkt bijna een sprookje. En toch gebeurt het. Niet aan een iemand, maar als een 'gebaar van het absolute' en als het geluid van één klappende hand. Het is een mysterieuze verschuiving in de perceptie. Een radicale verandering in de neurologie van het brein. Een 180 graden ommekeer. Metanoia. "An explosion into boundlessness" , zoals Tony Parsons het beschrijft. Want dat is het! Een plotselinge uitbundige gestalt verandering. Twee is plotseling Nul. Afgescheidenheid is weg. Wat IS is onmiddellijk, onuitsprekelijk evident als wat het IS.
Wouter van Oord.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten