De cultuur van de goede herder, deel 8 (Wouter van Oord)

Er is geen andere Werkelijkheid dan het Onmiddellijke. Dat kent geen voor en na. Het kan niet worden herinnerd. Het weet niet dat het IS. Feitelijk ben je DAT. Maar ook dit is een concept, net als alles wat benoemd wordt een concept is. Ook de woorden van de goeroe zijn concepten. Ook wat hier geschreven staat!
Wanneer je uit het raam kijkt en je ziet een boom is dat alleen maar omdat je geleerd hebt om het een boom te noemen. Zonder dat label zie je niets. Want niet-zien en niet-weten is je natuur. 'Gewaarzijn' is al afstand en daarmee afgescheidenheid. Het is perspectief. Het Onmiddellijke kent geen perspectief. Daar is niet-iets. Het is de onkenbare Werkelijkheid.
De oude Zenmeesters wisten dit intuïtief. De legendarische blinde zwaardvechter Zatoichi wordt in Japan vereerd om die eigenschap.
Thans, in het Westen, breekt de lichtheid van die intuïtie door in een nieuwe vorm van communicatie.
(wordt vervolgd).

De Westerse filosofie door Peter Weeda, 6 (Middeleeuwen)

Het geloof (zie de kerk) en de rede (zie het boek) leiden ons tot het ontdekken van de bedoeling van God, Thomas van Aquino.

·      Middeleeuwen (469-1492)
Tijd tussen de val van Rome en de ontdekking van Amerika. Duistere en trieste tijd, maar niet steeds. Gaat over een periode van 1000 jaar! Opkomst christendom. Dat was in Europa lang totaal vanzelfsprekende waarheid. Iemand als Augustinus (EL) verbindt christendom met neoplatonisme. Tweede grote denker is Thomas van Aquino (EL).

·      Augustinus (354-430)
Eigenlijk geen echte filosoof. Augustinus blijft wel een centrale figuur, zowel binnen het christendom als binnen de geschiedenis van het westerse denken. Zelf was hij beïnvloed door verschillende filosofische stromingen: Plato en het neoplatonisme, het manicheïsme, het academische scepticisme en de Stoa. Later in zijn leven, na zijn doop, keerde hij zich fel tegen de meeste van deze stromingen. De kracht van Augustinus lag in het feit dat hij nauwelijks werd beïnvloed door de Griekse christelijke denkers en zodoende zelf op creatieve wijze naar oplossingen zocht. In verschillende opzichten was hij een autodidact. Schreef veel: bekend is Van de stad Gods. Fel tegen ketters.  

·      Hypatia van Alexandrië (ca. 360 – 415)
Is film Agora over, best goed. Deed aan filosofie, wiskunde en astronomie. Ze was hoofd van de Platoonse school in Alexandrië. Neoplatoniste. Dus eenwording met het ene, het goddelijke. Vermoord door een christelijke horde. Nu een boegbeeld voor het feminisme.

·      Anselmus (1033-1109)

·      Thomas van Aquino (1225 – 1274)
Een Italiaanse filosoof en theoloog, die tot de scholastici gerekend wordt. Leefde in een tijd na de zogeheten "renaissance van de twaalfde eeuw" en profiteerde daarvan (een sterke opleving van de wetenschap, in korte tijd werden de hoofdwerken van Arabische en Griekse filosofen en zuiver wetenschappelijke teksten in het Latijn vertaald). Hij is de meest invloedrijke systematische denker op theologisch en wijsgerig gebied uit de middeleeuwen. Hij bracht synthese tussen Aristoteles en christendom. Zachtmoedig en oprecht. De mens is vrij binnen de grenzen van zijn rationaliteit. We kunnen de bedoeling van god vinden door zowel rede als geloof.

Interview met Diederik Wolsak door Patrick Kicken

Klik hier voor het interview met Diederik.

Mijn echte Ik.

Soms roep ik mijn ikken bij elkaar
Ik heb inmiddels al een aardig reservoir
En als ik dan vraag: "He welke ik is eigenlijk waar"
"Ik, ik, ik", roepen mijn ikken dan door elkaar
En dan zwaai ik met mijn voorzittershamer
Verzoek om stilte in mijn bovenkamer
En dan geef ik met een vorstelijk gebaar
Het woord aan mijn ik van negen jaar
Hij woont nog in mijn binnenkant

Harrie Jekkers

De cultuur van de goede herders. Deel 9. (Wouter van Oord)

Mystiek gaat altijd over de Ungrund, de grondslag van het bestaan en het terugkeren naar die Ungrund. Het zoeken naar die grondslag komt voort uit de idee dat het eenzijn daarmee verbroken is.
Weder verbinding maken met de Ungrund is de activiteit die religie genoemd wordt. Het woord 'religie' betekent dan ook 'verbinden'.
Het zoeken naar de gronslag is als zoeken naar je bril die gewoon op je neus staat. Hij is niet kwijt! Het zicht is helder en is altijd helder geweest! Everything is in plain empty view!
De zintuigen baden al in het Onmiddellijke. This is IT!
Jezus Christus - voor wiens bestaan geen historisch bewijs is - heeft dit in klare taal helder gemaakt. Het gnostieke evangelie van Thomas staat bol van de vingers die wijzen naar de maan. De goede herder Jezus is echter volstrekt verkeerd begrepen. Hij is tot karikatuur gemaakt. Een verwijzer naar een hiernamaals, een betere wereld, een paradijs van eeuwig leven, wat niet bestaat.
Wat onmiddellijk gebeurt is alles wat er is. zonder voor en na. Zonder meer.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 7 (Wouter van Oord)

Krishnamurti bleef onophoudelijk hameren op Gewaarzijn als de onpersoonlijke getuige. Tot aan zijn dood was dat zijn boodschap.
'Gewaarzijn' is feitelijk 'ik ben' , maar zonder persoonlijke inhoud (verhaal). Het is de meest subtiele vorm van afgescheidenheid. Niet een realiteit die buiten de vergangkelijkheid staat en onaangetast blijft door wat gebeurt. Wat Krishnamurti communiceerde was gewoon de gangbare Awareness Teaching zoals die wordt onderwezen door de goeroes van het oude Indië, waarbij wordt duidelijk gemaakt dat persisterend verwijlen in Gewaarzijn je uiteindelijk rotsvast in dat Gewaarzijn zal vestigen. M.a.w. je verlicht zal maken. Niks nieuws onder de zon dus!
De ganse vorige eeuw was dat de mainstream teaching. Het hoofdgerecht. In het huidige, nieuwe millenium waait er een nieuwe, frisse wind.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De Westerse filosofie door Peter Weeda, deel 5 (Hellenisme)

  Hellenisme (334-30)

De te vroege dood van Alexander de Grote belette het ontstaan van een hecht wereldrijk, maar Alexander had grote gevolgen voor de beschaving: hij opende de wereld voor de Griekse of Helleense cultuur. Hij mengde de Helleense beschaving met oosterse beschavingselementen en dat groeide tot een internationale hellenistische cultuur. Hij stichtte steden met een gemengde, multiculturele bevolking; de taal in de hogere kringen van de hellenistische staten was het Grieks. Verscheidene hellenistische staten (Syrië, Egypte, Macedonië) beleefden een tijdlang een hoge geestelijke bloei.

Het zwaartepunt van de Griekse cultuur verplaatste zich binnen enkele decennia van Athene naar de door Alexander gestichte stad Alexandrië, het nieuwe middelpunt van de toen beschaafde wereld. De multiculturele stad groeide uit tot een verzamelplaats van kunstenaars en geleerden en bezat het beroemde Mouseion, de grootste bibliotheek en studiecentrum van de oudheid. Voor de beoefening van de wijsbegeerte bleef Athene hét centrum. In het Romeinse wereldrijk werd het hellenisme een hoofdbestanddeel van de Romeinse cultuur. Men hoorde pas bij de Romeinse elite als men een grote kennis van de Griekse beschaving had en naast Latijn ook Grieks sprak.

De Hellenistische wereldbeschouwing wordt meer gekenmerkt door antropocentrisme dan door theocentrisme.

Het hellenisme heeft filosofische scholen voortgebracht als die van de cynici (Diogenes), de Epicureërs (Epicurus), de Stoïcijnen (Zeno, Cicero, Marcus Aurelius), het Neoplatonisme (Plotinus).

 ·      Seneca (4 vc-65 nc)

Het leven is niet te kort, welnee. We verspillen veel tijd met zoeken naar luxe en desinteresse.

Wie zijn heden verprutst, is de slaaf van zijn toekomst."

"Erger dan de oorlog is de angst ervoor."

Seneca behoort, met Marcus Aurelius en Epictetus, tot de prominente aanhangers van de Stoa, de school van de stoïcijnse filosofie. Voor deze filosofen is ‘leven naar de natuur’ het principiële uitgangspunt, waarbij ‘natuur’ moet worden opgevat als een ideale orde (kosmos), die wordt bestierd door de rede (logos). Beroemd is Seneca om zijn Dialogen en Brieven aan Lucilius.
Seneca wordt geboren in Córdoba, in de Romeinse provincie Hispania, maar klimt al snel op tot de hoogste ambtelijke kringen in Rome. Door keizer Claudius wordt hij verbannen naar Corsica, waar hij zijn studie van de stoïcijnse filosofie begint en drie troost-essays schrijft (Consolationes). Hier begint hij de stoïcijnse apatheia toe te passen, een loskomen van emoties die onze voorstellingen vertroebelen. Dat is geen passieve apathie in de moderne zin van het woord, maar een opdracht geestelijke balans vinden door te leven volgens de wetten van de natuur en kosmos. Zo ‘troost’ hij een moeder met het verlies van haar zoon, door te wijzen op het feit dat alles in het universum een keer sterven moet.
Uit deze radicale cognitieve houding volgen ook de deugden respect en welwillendheid jegens ieder menselijk wezen, die allen hun plek hebben in de kosmos. Zo verzet Seneca zich ook tegen de inhumane behandeling van slaven en betoont hij zich een tegenstander van gladiatorenspelen en oorlog in het algemeen.
Seneca mag terugkeren naar Rome om de jonge Nero op te voeden en wordt later zijn adviseur. In 65, verdacht van een complot, dwingt de keizer hem zelfmoord te plegen. De dood van Seneca leeft voort als hoogtepunt van stoïcijnse zelfbeheersing, mede dankzij Tacitus beschrijving. Tot het eind is Seneca waardig, troost zijn vrouw en spreekt vermanend tegen zijn in huilen uitgebarsten vrienden: ‘Waar zijn jullie filosofische maximes, de voorbereiding van zo vele jaren studie tegen het kwaad dat komt?’

·      Francis Bacon (1561 – 1626)

Door kennis is de mens in staat zijn wereld vorm te geven, volgens Francis Bacon, want "kennis is macht". Voordat de mens tot kennis kan komen, moet hij zich echter eerst ontdoen van vooroordelen en drogbeelden (idola).
Hij was een pionier in de wetenschappelijke revolutie door het ontwikkelen van een wetenschappelijke methode. Door het doen van waarnemingen en het verrichten van experimenten zou de mens tot kennis van de wetten van de natuur kunnen komen. Eerst kijken en feiten verzamelen, dan pas conclusies trekken. Wie de wetten van de natuur eenmaal kent, kan haar beheersen, volgens Bacon. Dit beheersingsideaal keert bij Bacon terug in zijn gewaagde utopie, Nova Atlantis, waarin hij een samenleving beschrijft die op zuiver wetenschappelijke leest is geschoeid. Volgens Bacon zouden de technologische ontwikkelingen zorgen voor beheersing en aanpassing van de natuur, wat zou leiden tot vermeerdering van gezondheid, rijkdom en het menselijk geluk. Hear, hear!

...

De Westerse filosofie door Peter Weeda deel 4 (Pythagoras)

Maar waarom zou je je met filosofie bezighouden? Simon Blackburn (Amiprof) geeft antwoord op 3 levels: 1. Het is leuk om te doen, als je geestelijk gezond bent geniet je van denken 2. Het is belangrijk want er zijn gevolgen in het dagelijks leven, als je wantrouwig bent leef je wantrouwender en minder fijn 3. Het motto van Goya: in de steek gelaten door de rede, brengt de verbeelding onmogelijke monsters voort, maar met haar verenigd is ze de moeder van kunst en de bron van wonderen. En zo is het! Daar is nog aan toe te voegen: 4. Voelen volgt op denken, op gedachtepatronen, als je het denken verandert, kun je ook gevoelens wijzigen, in positieve zin.

·      Pythagoras (570-500)

Een zeer interessant mens. In Egypte werd hij ingewijd in de ‘’goddelijke mysteriën". Rond 540 v.Chr. emigreerde hij naar het Zuid-Italiaanse Croton, waar hij politiek actief was en een religieus-filosofisch broederschap oprichtte dat invloed had op het maatschappelijk leven en zich bezighield met religieuze, mystieke en filosofische doctrines. Vrouwen waren er ook toegelaten, een primeur. Men spreekt over 300 aanhangers, met wie Pythagoras twintig jaar lang intensief en ongestoord heeft gewerkt. Het doel van de school van Pythagoras was 'de geest van de mens te bevrijden van de vele ketenen en banden die hem van jongs af vasthielden. Zonder deze bevrijding kan niemand iets gezonds of waars leren en waarnemen.

Over zijn leven bestonden veel legenden, en zijn authentieke religieuze en filosofische opvattingen zijn niet altijd duidelijk. Hij stond bekend als een filosofische en religieuze hervormer, bestudeerde wiskunde en filosofie en had sjamanistische allure.

·      Confucius (551-479)

Een Chinese filosoof en politicus tijdens de Zhou-dynastie (dus nog voor de vorming van het Chinese keizerrijk). Zijn invloed op de Chinese beschaving was immens groot, en nog steeds.

Zijn filosofie legde de nadruk op de persoonlijke en bestuurlijke moraal, orde, en respect voor de meerdere, en won vooral aan populariteit door de krachtige traditionele Chinese stellingnames. Hij was van mening dat van nature iedereen gelijk was, dat was destijds vloeken in de kerk. Hoge posten moesten door de meest bekwame mensen worden bezet en niet per definitie door de adel die dergelijke posten in de praktijk destijds vaak erfde. Desondanks was Confucius geen revolutionair. Hij adviseerde goede en bekwame mannen zich toch bij hun lagere positie neer te leggen.

Rituelen, zeer belangrijk in zijn leer, moesten volgens Confucius gepaard gaan met oprechte gevoelens en juiste morele intenties. Hierbij wees hij bijvoorbeeld op het respect van kinderen jegens hun ouders. Overwegingen ten aanzien van familiaire relatie werden door hem doorgetrokken naar de samenleving als geheel. Hierbij gebruikte hij het begrip ren als hoogste vorm van toegenegenheid voor het welzijn van anderen. Leiderschap kon volgens Confucius alleen worden uitgeoefend als men deze toegenegenheid aan de dag legt. Dit betekent ook dat de hogergeplaatste daadwerkelijk behoort te houden van de lager geplaatsten.

·      Socrates (470-399)

Eerste grote Griekse filosoof. Liet zelf geen geschriften na, maar Aristophanes, Plato en Xenophon schreven veel over hem. Door Plato kennen we de Socratische methode, een sleutelbegrip. Door vragen stellen wordt eerst duidelijk hoe weinig men weet, en gaan we door almaar meer vragen verder op zoek om de aanwezige kennis te bevrijden. Communicatie was centraal, hij was immer aan het discussiëren. Morele onkreukbaarheid was een voornaam thema. Hij vergeleek zijn werkwijze ook met die van een horzel, die een traag paard (Athene) probeerde wakker te houden, en dat leverde hem onvermijdelijk vijanden op. Onderwerpen voor de dialogen waren meestal deugden als rechtvaardigheid, zelfbeheersing, vroomheid, dapperheid en wijsheid. Door beredeneerd onderzoek zocht Socrates naar algemeen geldende waarheden en principes voor het menselijk doen en laten, essenties. Hij was ervan overtuigd dat het mogelijk was door inzicht en kennis de deugd te vinden en vond dat iedereen door intellect de deugd kan aanleren.

Socrates wordt veroordeeld tot de gifbeker. Hij zou de Atheense goden niet eren en de jeugd op het verkeerde pad brengen. Dit heeft hij te danken aan zijn irritante gevraag, met name aan de Sofisten. Crito bezoekt Socrates in zijn cel en biedt hem een ontsnapping, maar Socrates weigert. De straf is onrechtvaardig, je er aan onttrekken is nog erger. Moreel onkreukbaar dus, de waarheid dienend.

·      Plato (427-347)

Plato is met Aristoteles de grootste filosoof van de Oudheid. Zijn dialogen, waarin Socrates een prominente rol speelt, behoren tot het hoogtepunt van de filosofie. Plato wordt geboren in een aristocratische familie tijdens de Gouden Eeuw van Athene. Hij is voorbestemd tot een politieke carrière, maar besluit onder invloed van Socrates zijn leven te wijden aan filosofie. Na de terechtstelling van Socrates richt Plato buiten de stad een filosofische school op, de Academie.

In de Phaedo beschrijft Plato voor het eerst zijn 'ideeënleer': in een metafysische, alleen voor het denken toegankelijke wereld, bestaan oervormen van de concrete, in de alledaagse werkelijkheid waar te nemen dingen. Dat verklaart waarom dingen herkenbaar zijn en blijven, maar tegelijkertijd toch voortdurend veranderen. Zo blijft een paard te herkennen als paard, ook als het slechts drie poten heeft, zwart of wit is, of gaandeweg ouder wordt - de essentie van het paard blijft bestaan.

Bovenaan deze ideeënwereld staan 'het goede, ware en schone.' Zij wakkeren het verlangen om goed te doen, de drang naar juiste kennis en de zoektocht naar schoonheid aan. De zetel van deze drang naar het hogere is de ziel, het onsterfelijke deel van de mens. Het lichaam is volgens Plato een kerker, waaruit de ziel bij de dood ontsnapt. Tijdens ons leven kunnen we al een voorschot nemen op onsterfelijkheid door filosofie te beoefenen. In de beroemde vergelijking van de grot vergelijkt Plato ons met gevangenen die met de rug naar het licht de schaduwen op de muur voor de echte werkelijkheid houden. Filosofen gaan op zoek naar de bron van het licht en proberen mensen te behoeden voor deze schijnkennis.

Ook Plato's opvattingen over staatkunde vloeien voort uit deze ideeënleer. In de Politeia beschrijft hij de ideale staatsvorm: een maatschappij die geleid wordt door vorsten die kennis hebben van de ideeën zodat zij als rechtvaardige 'filosoof-koningen' regeren.

·      Mencius (372-289)

Chinees filosoof. De belangrijkste Confucianistische denker na Confucius zelf. Hij systematiseerde de confucianistische deugdenleer tot vier hoofddeugden, (mede)menselijkheid, plichtsbetrachting, ceremonieel gedrag (daar istie weer) en inzicht. In zijn staatsleer stelde hij dat heersers een constante zorg voor het volk dienden te hebben door het voeren van een 'humane' politiek. Zijn uitspraken zijn bewaard gebleven in De Mencius. Hij legde de nadruk op de goedheid van de mens die over aangeboren toegenegenheid, rechtgeaardheid, fatsoen en wijsheid beschikt. Door een juiste opvoeding kan die volledig tot uiting komen. Volgens hem is die opvoeding en vooral de ethisch verrijkte omgeving waar die opvoeding tot stand moet komen een taak van de overheid. Hierbij moest vooral plicht en respect naar ouders, ouderen en hulpbehoevenden worden bijgebracht. Alleen op deze wijze zou een welvarende en sterke staat kunnen ontstaan.

De cultuur van de goede herders. Deel 6 (Wouter van Oord)

Achter de ervaring van aanwezig zijn (ik ben) zit geen entiteit. Daar is niemand. Het is gewoon een impressie die schijnbaar gebeurt. Dat is waar de groep nieuwe sprekers het over heeft. Onder de noemer 'nondualiteit' wordt gecommuniceerd dat niets 'echt' is. Dit 'niet echte' is de kern van de boodschap die geen boodschap is.
Er is feitelijk niks te melden.
En niks te geven en te halen.
Jiddu Krishnamurti zat 70 jaar lang geduldig uit te leggen hoe het zit. Dat deed hij op zijn eigen onverstoorbare manier. Hij was een pietje precies. Hij analyseerde filerend en tot
in het botmerg de werking van de menselijke geest. Maar het liefst sprak hij over de schoonheid en de perfectie van de natuur, die feitelijk ook onze eigen natuur is.
In zijn laatste dagboek: 'Krishnamurti to himself' schrijft hij in slotwoord de volgende fraaie zinnen:
"Terwijl je het dode boomblad in al zijn kleurige schoonheid gadeslaat zou je heel misschien diep innerlijk aanvoelen of beseffen hoe je eigen dood zou moeten zijn, niet aan het eind van alles, maar direct bij het het begin."
Dat is een formidabel, poëtisch verwoord, mysterieus inzicht.
De schoonheid van Krishnamurti's woorden is voor velen een baken van troost geweest. Mijn goede vriend Amrito (Jan Foudraine) liet zich op zijn sterfbed uit Krishnamurti voorlezen. Ik was er tijdens zijn leven vaak getuige van als hij, geblinddoekt in zijn rolstoel, met de koptelefoon op naar hem luisterde.
Dat ontroerde mij altijd diep.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

Spreuk van de dag.

Wachten moet meer gewaardeerd worden!

Wolter Keers says ...

De Westerse filosofie door Peter Weeda 2 (Aristoteles)

· Aristoteles (384–322)

Hoofdwerken: Physica, De anima, Metaphysica, Ethica Nicomacheia, Poëtica.

Aristoteles is, samen met zijn leraar Plato, de belangrijkste filosoof uit de Oudheid. Een uitermate veelzijdig man. Eigenlijk de eerste homo universalis, een systeemfilosoof. Ook een pietje precies, in tegenstelling tot Plato. Was het oneens met diens Ideeënleer. Aristoteles’ werk gaat over wiskunde, biologie, kunst, ethiek, logica en politiek. De Ethica van Aristoteles is een van de mijlpalen van de filosofie. Ook gaf hij les aan Alexander de Grote.



De hoogste filosofie houdt zich bezig met het gehele zijn. Toen men Aristoteles' werken ordende, plaatste men zijn geschriften over deze hoogste wetenschap achter zijn werken over fysica. Dus dat wat na de fysica komt, oftewel metafysica (maar is eigenlijk veelomvattender).

Een van Aristoteles' belangrijkste metafysische inzichten is dat alles in de natuur door iets anders wordt bewogen of in gang gezet. Iemand of iets, stelt Aristoteles, moet de oorsprong zijn van dat proces. Deze instantie noemt hij 'de onbewogen beweger' die het universum in beweging houdt zonder zelf door iets anders te worden bewogen.

Aristoteles staat ook aan de basis van de logica, een voorbeeld: premisse 1 is 'Alle mensen zijn sterfelijk'; premisse 2 luidt 'Socrates is een mens'. De conclusie is dan: 'Socrates is sterfelijk.'

Aristoteles is de eerste filosoof die de natuur op wetenschappelijke wijze onderzoekt door dieren en planten te bestuderen. Daarbij komt hij tot de conclusie dat alles in de natuur 'potentie' heeft. Een zaadje van een beuk heeft bijvoorbeeld de potentie om uit te groeien tot een boom. Hetzelfde geldt voor een baby. Hoewel een pasgeborene in veel opzichten nog nauwelijks op een mens lijkt, heeft het alle typisch menselijke eigenschappen en vormen latent in zich. Daarom kunnen we een baby mens noemen.



Hoe de mens zich dient te gedragen, is het onderwerp van de Ethica Nicomacheia, dat eeuwenlang het standaardwerk in de ethiek zou blijven en in onze dagen een heropleving beleeft. Aristoteles zegt hierin dat mensen tussen twee uitersten het juiste midden dienen te houden. Zo heeft Aristoteles het over moed in onderscheid tot roekeloosheid en lafheid; over matigheid (tussen losbandigheid en ongevoeligheid); over vrijgevigheid (tussen verkwisting en gierigheid). Dat Aristoteles de deugden een midden noemt tussen allerlei uitersten, duidt er allerminst op dat hij pleit voor een middelmatig leven. We moeten integendeel streven naar de best mogelijke prestaties bij de taken die ons toevallen. De deugd die hij als de kroon beschouwt van alle andere deugden is de grootmoedigheid of de grootsheid. Ook streeft hij de gepaste trots na, en dat is geheel iets anders dan de christelijke deugd der nederigheid waarmee het westen ook nu nog doordrenkt is. We komen die trots later ook tegen bij de filosoof John Rawls



In zijn Poëtica (335) schrijft hij over de kracht van verbeelding. Van zijn leraar Plato heeft Aristoteles het idee dat de essentie van kunst nabootsing van het leven is. Plato wilde kunstenaars bannen uit zijn ideale staat, omdat ze grilligheid tonen en geen goddelijk voorbeeld stellen. Maar Aristoteles vindt kunst louterend voor de geest, catharsis. Bij het kijken naar een tragedie vrezen we het tragische lot van de hoofdpersoon, na afloop waarderen we ons eigen leven des te meer. We zijn herinnerd aan wat belangrijk is in het leven.

De cultuur van de goede herders. Deel 5. (Wouter van Oord)

Het onderricht van Nisargadatta Maharaj is feitelijk een bevestiging van de entiteit genaamd 'Jij' (of Jiva) die verondersteld wordt bewust een positie te kunnen innemen en iets te doen of richting te geven aan een proces. Het is dezelfde 'Jij' waarover ik schrijf in deel 1(zie aldaar). Deze 'Jiva' is fictie. Hij bestaat niet! Er is niemand! 'Ik ben' is een illusie. Dat is - ook door Nisargadatta - over het hoofd gezien of niet accuraat gecommuniceerd!
Te verblijven als 'ik ben' in dat besef 'ik ben' is zelfbevestigend en ook het enige belang van 'ik ben'. Aanwezig zijn en blijven als schijnbare getuige. Ook aanwezig blijven in de duik in het diepe van Gewaarzijn - wat feitelijk niets anders is dat het 'ik ben'. Het illusoire besef van afgescheidenheid!
In twee laatste boeken: 'Prior to Consiousness' en 'Consciousness and the Absolute'(de meest belangrijkste uit zijn reportoir) heeft Nisargadatta ruiterlijk toegegeven dat dit 'ik ben' illusoir is en er feitelijk niemand (geen entiteit) is. En dat dit in zijn hoofdwerk 'I Am That' niet duidelijk helder wordt aangegeven. Hij erkent dat zijn 'teaching' gewoon een story is, een verhaal. Kennis waar je niets mee kan!

Lees het maar na, het staat er echt!!!

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 3. (Wouter van Oord)

Bhagwan Rajneesh was een ongekend fenomeen. Hij creëerde de synthese Zorba de Boeddha. De vereniging van stilte en dynamiek. De gelijkheid van het absolute en het relatieve. Zoiets was absoluut nieuw en ongeëvenaard in de geschiedenis van de spiritualiteit. Altijd ging het alleen maar om versterving. Uitdoving van de lust for life. De opstanding uit de dood van identificatie met het vergankelijke. Het koninkrijk der hemelen was immers je enige bestemming.
Bhagwan verwees naar het aardse paradijs en verklaarde die tot het waarachtige hier en nu. The only place tot be.
Bhagwan haalde de eros uit de mottenballen en gooide olie op het vuur met zijn verbinding van seks met super bewustzijn. Een hoogst explosieve combinatie. Het was een bom die ontplofte in het Calvinistische westen en aanleiding gaf tot een 'umwertung aller werte' die zijn weerga niet kent. De dreun dondert nu na in nieuwe vormen van communicatie over wat IS. Het westen is opgestaan uit het graf van zonde, schuld en verderf. Er leeft een nieuw elan, een nieuw Joie de Vivre. Een nieuwe levensvreugde. Je zou bijna zeggen: "De Heer is waarlijk opgestaan!"
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De Westerse filosofie door Peter Weeda 1 (de natuurfilosofen)

Xenophanes

De advaita is niet de enige filosfie van de oude wereld. Ook in de Westelijke wereld waren er allerlei ontwikkelingen. Hier de voornamelijk Westerse filosofie door Peter Weeda

De filosofie of wijsbegeerte 

·      Mythen

Rond 700 BC worden veel mythen in Griekenland opgeschreven, bekend zijn Homerus en Hesiodus. Door dat opschrijven ontstaat een nieuwe situatie, als iets is opgeschreven kun je er makkelijker over discussiëren. Bijvoorbeeld Xenophanes (ca. 545) die zei dat de goden wel erg veel op mensen leken.

·      Natuurfilosofen

Zo worden de eerste filosofen in Griekenland wel genoemd. Zij namen aan dat iets, een oerstof, altijd had bestaan. Maar welke? En hoe kon dat dan veranderen in iets levends? Ze gingen op zoek naar natuurprocessen, iets anders dan te verwijzen naar een godenwereld, maar een meer wetenschappelijke methode.

1.    Thales uit Milete. Hij reisde veel. Hij voorspelde in 585 een zonsverduistering. Water was de oorsprong van alles. En alles is van goden vervuld.

2.    Anaximander, ook uit Milete. Onze wereld is maar 1 van vele werelden. Die bestaan allemaal in het Grenzeloos Onbepaalde.

3.    Anaximenes (570-526), ook al uit Milete. Water, aarde en vuur ontstaan allemaal uit Lucht, het oerelement.

4.    Parmenides (540-480), uit Elea en dus 1 van de Eleaten, een groepering die nadacht over veranderingsprocessen. Ons verstand zegt: alles heeft altijd bestaan, iets kan niet uit niets ontstaan. Maar dat laatste zeggen onze zintuigen juist wel. Die hebben het dus fout, het is een verkeerd beeld, een illusie. Parmenides is een rationalist, het menselijk verstand is de bron van alle kennis.

5.    Heraclitus (540-480), uit Ephesus in Klein-Azië. Alles verandert constant, panta rhei. Je stapt nooit tweemaal in dezelfde rivier. Het goede en het kwade en alle andere tegenstellingen, het is allemaal onderdeel van god. Hij gebruikt het begrip god hier echter zeker niet in de traditionele zin. Het is meer een soort wereldverstand, ook wel Logos genoemd.

6.    Parmenides en Heraclitus waren het dus oneens. Empedocles (494-434) haalde uit beide wereldbeelden iets en bereikte een synthese. Van Parmenides nam hij over: niets verandert. Van Heraclitus: we zien voortdurend veranderingen in de natuur, we moeten onze zintuigen hierin geloven. Dus: er is meer dan 1 oerstof, het zijn er 4: lucht, water, aarde en vuur. Die mixen de hele tijd en iedere andere mix heeft weer een andere verschijningsvorm. Dat mixen wordt veroorzaakt door de twee krachten in de natuur: liefde verbindt en haat ontbindt. Zijn gedachtegoed is best wel modern: ook nu weten we dat er grondstoffen zijn en een klein aantal natuurkrachten (vier).

7.    De laatste is Anaxagoras, hij krijgt een eigen lemma.

      Anaxagoras (500 - 428)

Filosoof en fanatiek astronoom. Hij heeft dertig jaar in Athene gewoond en gewerkt en hij was degene die er de filosofie en de in Ionië ontstane wetenschappelijke onderzoeksgeest introduceerde. Hij werd overigens wegens goddeloosheid aangeklaagd en verbannen. Een leraar van Socrates. Koelbloedig man. Stoïcijn. Toen zijn zoons dood hem werd bericht zei hij: ik wist al dat hij sterfelijk was. De natuur is opgebouwd uit hele kleine deeltjes. In alles zit iets van alles, het geheel zit in ieder deeltje opgeslagen (vergelijk met DNA). Deze ondeelbare deeltjes noemde hij zaden of kiemen. Als natuurkracht introduceerde hij de Nous. Deze Nous (of geest of intelligentie) moet opgevat worden als een denkende, redelijke, almachtige, maar onpersoonlijke Geest. Een onbewogen beweger. Dankzij deze geest is er uit de oer-chaos een welgeordende wereld ontstaan.

·      Lao Tse (450)

Schrijver van de Tao te ching. Er is weinig feitelijks bekend. Dit boek beschrijft de Tao als de wortel van het bestaan. De Tao is de weg van de natuur, of de goddelijke weg. Het is de harmonie die de wereld in zich draagt en alles naar zijn doel begeleidt. Dit betekent echter niet dat mensen zich per definitie volgens de Tao gedragen. Integendeel, het grootste deel van de mensen gedraagt zich onnatuurlijk, en verstoort zo de balans binnen de Tao. Het is de taak van de Tao te ching om deze mensen weer op het juiste pad te brengen.

Een centraal thema in de Tao te ching is wu wei, wat ongeveer zoveel betekent als niet-handelen, maar meer weg heeft met het niet-proberen. Wanneer iemand wu wei handelt, probeert hij niet de omstandigheden naar zijn hand te zetten en zo de werkelijkheid te bezitten, maar laat diegene zich leiden door de flow van de natuur. Het is wat vergelijkbaar met ‘in the zone’ zitten, zoals een muzikant dat doet. Die probeert niet langer het instrument te bezitten, maar laat zich leiden door de muziek. Als we dit niet doen, dan moeten we meer moeite doen en behalen we minder resultaten, wat resulteert in meer stress.  

De cultuur van de goede herders. Deel 4. (Wouter van Oord)

Terwijl eind jaren 70 van de vorige eeuw de fase Poona 1 tot het hoogtepunt culmineerde zat enkele honderden kilometer westwaarts in Bombay een klein driftig mannetje op een bovenverdieping te razen over Bewustzijn en het Absolute. Zijn naam was Nisargadatta Maharaj.

Vanaf 1960 kwamen steeds meer serieus geïntereseerde westerlingen naar zijn kleine zolderkamer om er zijn teaching te beluisteren. Onder hen waren o.a. de Nederlanders Wolter Keers, Alexander Smit en Douwe Tiemersma. Zij plus nog enkele anderen zouden de wijze woorden van Nisargadatte uitzaaien in de Hollandse bodem. En met groot succes. Nisargadatta's boek 'I Am That' werd, naast de boeken van Rajneesh, hét favoriete handboek voor zelfonderzoek.
Nisargadatta's dood zou niet lang meer op zich laten wachten (hij had terminale keelkanker, waarschijnlijk t.g.v. het zware kettingroken).
Zijn boodschap was simpel en bestond in principe uit het advies zich te uitsluitend concentreren op het besef 'ik ben'. Daar alle aandacht op te richten en daar te persisteren waardoor onvermijdelijk dit besef zou oplossen in het onderliggende 'Gewaarzijn'.
Dat Gewaarzijn, wat voorafgaat aan wat er in verschijnt, is volgens Niz wat je bent. Die boodschap is massaal binnengekomen in de westerse vrienden. "Ik ben Gewaarzijn" werd twijfelloos de norm.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

You are already aware ... (Stan Griens)

De cultuur van de goede herders. Deel 3. (Wouter van Oord)

Bhagwan Rajneesh was een ongekend fenomeen. Hij creëerde de synthese Zorba de Boeddha. De vereniging van stilte en dynamiek. De gelijkheid van het absolute en het relatieve. Zoiets was absoluut nieuw en ongeëvenaard in de geschiedenis van de spiritualiteit. Altijd ging het alleen maar om versterving. Uitdoving van de lust for life. De opstanding uit de dood van identificatie met het vergankelijke. Het koninkrijk der hemelen was immers je enige bestemming. 
Bhagwan verwees naar het aardse paradijs en verklaarde die tot het waarachtige hier en nu. The only place tot be.
Bhagwan haalde de eros uit de mottenballen en gooide olie op het vuur met zijn verbinding van seks met super bewustzijn. Een hoogst explosieve combinatie. Het was een bom die ontplofte in het Calvinistische westen en aanleiding gaf tot een 'umwertung aller werte' die zijn weerga niet kent. De dreun dondert nu na in nieuwe vormen van communicatie over wat IS. Het westen is opgestaan uit het graf van zonde, schuld en verderf. Er leeft een nieuw elan, een nieuw Joie de Vivre. Een nieuwe levensvreugde. Je zou bijna zeggen: "De Heer is waarlijk opgestaan!"
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

De cultuur van de goede herders. Deel 2. (Wouter van Oord)

De cultuur van de goede herders. Deel 2.

Bij verkiezingen in Amerika zou geen enkele kalkoen voor een vervroegde kerst stemmen. Ze worden liefst helemaal niet opgevreten! Maar op de spirituele marktplaats verdringen de zoekers zich nerveus rond een goeroe die hen zal onthoofden. Althans, figuurlijk. Want
de goeroe zal je vertellen dat je helemaal geen hoofd hebt. In zijn ashram in India deed Bhagwan Shree Rajneesh dat met speelse, bijna duivelse vlotheid. Zijn motto was: "Loose your mind and come fly with me!"
Dat waren nog eens tijden daar in Poona. Zoiets had de wereld nog nooit gezien. Uit het verre Nederland reisden kerkelijke afgezanten af om daar in Poona, in het hol van de leeuw, de Satan aan het werk te zien. Dominee Sipke van het Land was er getuige van de notoire energie darshans en liet zijn camera's wellustig de beelden proeven van uitzinnige mooie vrouwen die in diepe extase onder Bhagwan's fluwelen handen orgastisch in alle bochten kronkelden.
Weer thuis in Holland schetste deze gluiperige kerkvriend aan zijn gemeente een beeld van de antichrist die, in al zijn verdorvenheid de sex vaardig uit de kelder vingerde via de derde ogen van zijn lieftallige sannyassin amazones.
(wordt vervolgd).

Wouter van Oord.

Spreuk van de dag 30-8-2019

Alleen voor die zich niet richt op het resultaat van zijn handelingen is het goed om te verlangen honderd jaar te worden.

The culture of the good shepherds. Part 1. (Wouter van Oord)

In spiritual education, an entity is always emphasized called: "You." Reference is made to what that 'You' is and is not. Moreover, it is said that that 'You' is 'Consciousness'. What 'Consciousness' is exactly is not being told. 'Consciousness' is vaguely described as Omnipresent and Immortal. Those qualities are also what 'You' are essentially. What you are not necessarily: the body and all fleeting phenomena. They are all unreal. Only "You" (Consciousness) is real.

That is a confirmation of being of greatness.

In India and Asia in general, they have thousands of names for ‘Being’ invented. .

All kinds of gradations, states and states of Being. Everything between being nothing and being everything. And every manifestation of Being has its own god and goddess. Hinduism in particular is a colorful doctrine, full of roads, paths, ladders and stairs to the very highest. The highest is called Parabrahman. In human form it is called Atman. It is a cozy, colorful affair.

This package of religious articles came to the West little by little in the second quarter of the last century. Almost the entire spiritual Western culture has been absorbed by it.

Almost all Western seekers now believe that they are Consciousness. And in that belief they are being guarded by an army of gurus who earn a nice living from it, and moreover have a status that they can have. Some attract crowded halls with thousands of patient, silent listeners. It's big business. I will not mention names. They are a kind of 'Pied Piper of Hamelin'.

Everyone knows that fairy tale.

(to be continued)

Wouter van Oord

De cultuur van de goede herders. Deel 1 (Wouter van Oord)

In het spirituele onderwijs wordt altijd een entiteit benadrukt genaamd: 'Jij'. Er wordt verwezen naar wat die 'Jij' allemaal wel en niet is. Bovendien wordt verteld dat die 'Jij' 'Bewustzijn' is. Wat 'Bewustzijn' nou precies is wordt er niet bijverteld. Wel wordt 'Bewustzijn' vagelijk omschreven als Omnipresent en Onsterfelijk. Die kwaliteiten zijn ook wat 'Jij' in wezen bent. Wat jij persé niet bent: het lichaam en alle vluchtige verschijnselen. Die zijn allemaal onwerkelijk. Alleen 'Jij' (Bewustzijn) bent echt.
Dat is een Zijns-bevestiging van van jewelste.
In India en Azië in het algemeen hebben ze duizenden namen voor dat Zijn verzonnen.
Allerlei gradaties, toestanden en staten van Zijn. Alles tussen Niets zijn en Alles Zijn. En elke manifestatie van Zijn heeft er zijn eigen god en godin. Vooral het Hindoeïsme is een kleurrijke heilsleer, vol wegen, paden, ladders en trappen naar het allerhoogste. Dat hoogste heet Parabrahman. In menselijke vorm gevat heet het Atman. Het is een gezellige, kleurrijke bedoening.
Dit pakket geloofsartikelen is in het tweede kwartaal van de vorige eeuw stukje bij beetje naar het Westen gekomen. Vrijwel de gehele spirituele westerse cultuur is er van doorsapt.
Vrijwel alle westerse zoekers geloven nu dat ze Bewustzijn zijn. En in dat geloof worden ze gehoed door een leger goeroes die er een aardige boterham aan verdienen, en bovendien een status hebben die er zijn mag. Sommigen trekken volle zalen met duizenden geduldige, stille toehoorders. Het is big business. Ik zal geen namen noemen. Het zijn een soort van 'Rattenvangers van Hamelen'.
Iedereen kent dat sprookje wel.
(wordt vervolgd)

Wouter van Oord

Cami says: don't believe ...

Cami says: Do not ...

Cami says: All beliefs ...

Spreuk van de dag (Osho)

Consistentie is de schuilhut voor gekken en filosofen.

Osho