Waar waren wij? Oude foto's...

Moeder van Hetty

Tweede van rechts Hetty haar overleden vader met haar moeder

Voor onze geboorte kwamen onze ouders tot bloei.
We moesten nog verwekt worden.
Wat een raar idee dat zij al zo'n leven hadden.
Dat ze ons nog gingen verwekken.
Net na de oorlog, het goede leven was weer terug.
Tijd voor plezier, kinderen en toekomst.
De mijnen gingen sluiten,
de DSM, de staatsmijnen, zouden niets meer met de mijnen te maken hebben.
Die tijd.
Waar waren wij toen?

Gelukkig

Ik voel me erg gelukkig.
Ik vraag me dan wel eens af of ik me schuldig moet voelen.
Er zijn zoveel ongelukkigen.
Maar het is raar.
Schuldig voel ik me alleen als ik ongelukkig ben,
nooit als ik gelukkig ben.
Gewoon gelukkig zonder reden.

Oorlog

Op de grens van Ethiopië en Eritrea zie je nog steeds veel van dit soort wrakken. Er zijn er al een hoop weggehaald, maar nog niet allemaal. De mensen die er wonen lijken veel op elkaar. Het is een monument van weer een zinloze oorlog. Het heeft veel mensen en dieren het leven gekost. De oorlog is bij ons al lang vergeten.

Sommige zaken in de krant lees ik niet meer. Meestal sla ik de oorlogsberichten over. Ik ben begonnen met niets meer te lezen over het Palestijnse conflict. Onoplosbaar dus waarom zou ik het nog volgen? Dat beviel wel goed, ik breid het nu langzaam uit naar andere conflicten. Maar ook naar andere onderwerpen. Mijn criterium is oplosbaarheid. Als elke oplossing zijn eigen probleem schept in een langdurig conflict schei ik er mee uit.

Ach, de krant is dik genoeg dus ik hoef hem nog niet op te zeggen.

Schoonheidsidealen

Een schoonheidsideaal is cultureel bepaald.
Hier houden we van jong en slank.
Elders houden ze van lippen loshangend van de mond.
Ziet er voor ons onsmakelijk uit.
Of ze schilderen hun gezicht en hangen er bloemen in.
Al een stuk beter vinden we.
Kattengekrijs is niet lelijker dan Beethoven,
zij een wijs man ooit. Het is de conditionering die het bepaald.

Bankje

Ik zat net op een bankje te genieten van dit uitzicht.
Heerlijk weer, de zon scheen. De kraaien zaten in het gras.
Gelukkig zag ik nog een lammetje die wel bij zijn moeder mocht blijven.
Over de andere zullen we het hier maar even niet hebben.

Alexander Smit

Op facebook is een dode groep tot leven gekomen. De facebook pagina van Alexander Smit. Hij was één van de bekendste leraren in Nederland van de Advaita. Helaas te vroeg overleden. Voor mijn (bewuste) tijd. Interessant om te lezen voor de geïnteresseerden.

Kan je me horen? Kan je me zien?

Energie stroomt overal.
Je ziet het om je heen flitsen.
Het houdt alles in stand.
Alles is er uit opgebouwd.
Alles is hetzelfde.
Wat we zien is een tijdelijke constellatie.
Een hologram.
Wel echt maar leeg.
Maar ook vonkend en levend.

Moederdag

We lopen de tuin in,
dag moeder, moeder dag.
Vier je ook puur commerciële feestdagen?
Een dag ook nog een kwalijk verleden in Italië en Duitsland?
Of kijk je alleen naar of het leuk is?
En kijk je naar de inhoud en de moeder?
Je bent dankbaar, maar moet dat op moederdag?
Als je naar je moeder gaat die dag,
voel je je altijd wat gemanipuleerd door de commercie.
Het was trouwens erg gezellig ...

Het sneeuwt

Het sneeuwt van de stuifmeel.
De vlokken vallen op de seringen.
Tagore komt op TV en de Giro begint.
Ik zit op de warmste plek in Europa.
Gewoon thuis.

Tao tekst 16

Tao tekst 16 (overgenomen van http://www.tekensvanleven.nl/teken16.htm)

Richt je op optimale rust. Blijf er met vrede in je hart.

Alles komt tot wasdom. Tegelijkertijd zie ik de neergang.
Alles straalt om vervolgens terug te keren naar de oorsprong.
Terugkeren naar je oorsprong is vrede vinden
en het is terugkeren naar je bestemming.
Het is voortdurend zijn en het voortdurende kennen.
Het is inzicht, helderheid.

Zonder kennis van het eeuwige handel je blind,
met rampen als resultaat.
Als je het eeuwige kent, kun je alles begrijpen en omhelzen.
Als je alles begrijpt en omhelst, dan ben je onpartijdig.
Je bent als een keizer, je bent als de hemel.
Het is één zijn met de natuur,
één zijn met de Tao.
Het is voortdurend zijn.
Zonder angst, je leven lang.

Ouder worden

We worden ouder,
kunnen minder,
raken onze geliefde kwijt,
zo vertelde iemand mij.
Een oude vrouw zei mij,
17 jaar geleden is hij overleden,
maar ik ga hem steeds meer missen.
Hoe meer we de ander nodig hebben,
hoe dichter hij of zij naar de dood gaat.
Het is niet anders,
we moeten terug naar de plek waar we vandaan kwamen.
Het is de weg die we gaan,
kunnen we er ook van genieten?

Geen 2 minuten stilte vandaag

Dodenherdenking, de dag waarop wij altijd vieren dat we (16 jaar) samenwonen.
Mijn buurman heeft de vlag halfstok en wij lunchten met bubbels en lekkere broodjes.
Om acht uur heb ik een wandel afspraak met meerdere mensen.
Ik denk niet dat we stil zullen zijn.
Niet uit disrespect maar gewoon omdat het voor ons niet speelt.
Vandaag de vliegen weer buiten gezet,
geen dieren gegeten, geen nieuwe doden gemaakt.
Telt dat ook?
Op bezoek geweest bij mijn moeder,
geen mensen boos gemaakt,
aardig geweest tegen anderen.
Daar zullen we het mee moeten doen vandaag.

Osama Bin Laden

Hij is dood, doodgeschoten.
Ja, hoorde ik zeggen op TV,
hij was wel niet goed,
maar ja, het was wel een Islamiet ...
En dan vraag ik me af,
ja en?

Mijn eerste goeroe die geen goeroe wilde zijn

Iedereen heeft van die bakens in zijn leven.
Die van mij was het in contact komen met J. Krishnamurti.
Via zijn boeken, hij was nog niet dood toen.
Maar ik heb hem nooit gezien. Later wel via de films.
Maar zijn boeken waren iets magisch voor mij.
Hij vertelde je dat je een licht was voor jezelf.
Dat er naar de waarheid geen pad was.
Dat je jezelf moest kennen. Dat je niemand moest volgen.
Je moest op onderzoek uit. En je moest kijken, kijken,
heel bewust, alles moest je bekijken op het moment,
dat het echt speelde, keuzeloos alles volgen,
in jezelf, om je heen en wel nu.

Voor meer info: http://www.jkrishnamurti.org/index.php

De eekhoorn en de weg naar de vrijheid

De eekhoorn houdt ook van kokosnoten. Automatisch gaat hij er op af.
Wat is de eekhoorn reactief, wat zijn wij reactief.
Kijk of facebook.
Bijna iedereen citeert iemand of verwijst naar een link.
Plaatst een foto van een ander.
Reageert op een ander.
We kunnen niet anders dan reageren op, reageren op, reageren op.
We kunnen niet vrij zijn, we zijn compleet afhankelijk van de situaties.
We proberen het niet eens, het komt geen eens meer in ons op.
Dat laatste is het ergste. We wijn compleet reactief.
Om vrij te zijn zullen we ons zelf moeten kennen.
Zelf ontdekken welke conditioneringen ons vasthouden.
Waarom we niet durven te leven.
De eekhoorn reageert ook. Heeft zijn conditioneringen net als wij.
Alleen pretendeert de eekhoorn niets anders.
Wij wel, we scheppen de illusie van vrijheid.
We voeren er zelfs oorlog voor.
Als we de vrijheid in onszelf niet vinden, door zelfkennis,
door te kijken naar onze eigen conditioneringen is dat natuurlijk vrij zinloos.
Een hoop doden, gewonden, nog meer lijden.
Terwijl het geen vrijheid oplevert.
Begin daarom maar eerst bij jezelf en niet in Libië.
Daar willen ze ook geen echte vrijheid.
Ze willen een goede baan, een goed huis en kansen.
Vrijheid is de schaamlap voor diegene die dit anders willen verpakken.

Telefoon vergeten

Het zal je gebeuren, je vergeet je telefoon. Vroeger in mijn werk was ik ermee vergroeid. De totale paniek zou hebben toegeslagen. Nu niet. Ik ga hem dadelijk ophalen maar zit toch zeer ontspannen hier te schrijven. Ik schrijf de afspraken even op in plaats van ze gelijk in mijn telefoon te schrijven. Een lekker gevoel dat dat nu kan. Weer een verslaving onder controle.

Bijen vangen

De deur staat open.
Het is mooi weer.
De bij vliegt naar binnen.
Je haalt een glas,
en een bierviltje.
Je zet het glas over de bij heen.
Het viltje er onder.
Bij gevangen.
Dan laat je de bij los in de tuin.
Ze vliegt weg, de blauwe lucht tegemoet.
Je hebt een gevoel van tevredenheid.
Je karma is gered voor vandaag.
En de bij ook.

Opvoeding in Schoonhoven

We zaten wat te drinken op het terras in Schoonhoven.
Naast ons zat een allochtoon gezin, maar het was onduidelijk waar ze vandaan kwamen.
Twee dikke heren, een vrouw met hoofddoek en twee kinderen.
Gezellig. Er viel een servet op de grond. En toen gebeurde er iets vreemds.
Het kind liep naar het servet toe om het op te rapen. Heel netjes.
Maar net toen hij het wilde oppakken werd hij door de vader teruggeroepen.
Hij ging weer zitten. Het servet bleef liggen. Het jochie keek nog een keer.
Waarschijnlijk had hij op school geleerd hoe het moest.
Maar hij mocht het niet doen, van zijn vader.

Meerkoeten nest gered, meisje ongelukkig

Gisteren liepen we terug van de stad,
twee turkse meisjes en een jongen stonden met klei bij een nest van meerkoeten.
Wij hielden in. De jongen gooide niet, die zag ons,
het meisje gooide wel.
Ik pakte het meisje van 6 jaar vast aan haar arm,
en zij dat ze dat niet mocht doen.
Ze was geheel verast door deze actie.
Na een halve minuut begon ze te huilen.
Dikke tranen onder een zonnebrilletje uit.
Ze had een leuk jurkje aan, de zon scheen.
We vonden het erg zielig, maar ja,
het alternatief was nog erger.
Niets doen en de drie kinderen een nest met broedende een meerkoet laten begooien.
De moeders op afstand, traditioneel gekleed, met hoofddoek,
op een bankje bleven zitten en reageerden niet.
Het zit toch in de opvoeding denk je dan.
Ik probeerde het meisje nog te troosten,
maar dat hielp niet echt.
We liepen door, verdrietig dat dit nodig was.

Soja project India Plentyfood; voortgang Vitagoat, SoyCow

Vele van jullie weten zich nog te herinneren dat ik bezig wat voor Plentyfood met Vitagaot. Dit is uitgemunt in SoyCow wat ongeveer op hetzelfde neerkomt. Voor de geïnteresseerde hier de voortgang. Geweldig werk wat Plentyfood doet.

Interim Report for Plenty Food
SoyCow Project for India

Malnutrition Matters

April 26, 2011

Two SoyCow systems were shipped from the fabricator SSP in Faridabad to Pune and Ahmedabad in early March. In Ahmedabad the system was intended for a school, while in Pune the system was for installation at a technical facility for demonstration and training until the best location for humanitarian purposes could be found in the Pune area.

March 20 to 22, the SoyCow technician and installer traveled to Pune to do the installation and training at Vyom Industries, which is the company hosting the facility in Pune. This company is controlled by Mr. Suresh Shah who is also the executive Director of the Diving Knowledge Society, the Jain-vegan group which is partnered with Plenty Food and Malnutrition Matters on this project.



Trainee-workers at Vyom Industries in Pune with the SoyCow

Since it was discovered that the school in Ahmedabad could not have the SoyCow installed directly on the property, without getting complex government approvals, it was decided by Divine Knowledge society to find a new partner in the region. Currently the candidate is an NGO called Manthan www.manthan.org which is in a village near Ahmedabad. Manthan supports handicapped girls and women. Before the equipment can be installed and operated at Manthan, nutritional analysis and other documentation will be developed in Pune with the system there. The operator for the eventual new site, has already been trained in Pune.

MM President, Frank Daller, traveled to Pune during March 21 – 26 for meetings, additional operation training and future planning purposes with Mr. Shah and his group. During that time a variety of soymilk and tofu products were produced and sampled including by the proprietor and chef of a leading restaurant in Pune. This chef and his restaurant are now using tofu from the training site in Pune instead of using cow milk / paneer. Soymilks “shakes” are also being developed. They have also committed to continuing to buy tofu and soy milk for this purpose from the eventual social program site which is developed in the Pune area. This commitment from a major restaurant to buy the soy products, will help in the establishment of a humanitarian site which provides soymilk to the malnourished population.


Soymilk being produced / Mr. S. Shah of Divine Knowledge Society

Conclusion:
After continued demonstrations and documentation at the current location in Pune, it is expected that this system will be installed in a permanent location near Pune, to provide soy foods to malnourished children and adults, subsidized by profits from selling products to the restaurant. Meanwhile the principals from Manthan will come to see the operation and get more detailed knowledge before their installation and training happens. It is hoped to complete these installations in May or June.

Another report will be issued in June, providing details of the installations, volume of output and the beneficiaries receiving the soy foods.

Bijeenkomst met Douwe Tiemersma morgenavond

In Gouda op de Fluwelensingenl 53 is er morgenavond een bijeenkomst met Douwe Tiemersma (Op 27 april en op 25 mei zijn er satsangavonden met Douwe). Entree 8 euro. Hij zal praten vanuit de Advaita filosofie. Je hoeft je niet aan te melden. Je kan al vanaf 7 uur binnen en alvast een kopje thee nuttigen of de bibliotheek bezoeken.

Het is van half acht tot negen uur.

Nummer 5 op de foto

Mijn vader komt uit Boskoop en was zoon van een tuinder. Hij moest vaak helpen en had daar een hekel aan. Bij ons thuis deed mijn moeder de tuin, dat deed hij niet meer. Mijn vader en moeder waren lid van de Vrijzinnig Christelijk Jeugdvereniging. Op nummer 5 is mijn vader hier te zien. Door een Boskoper op het internet gezet en door mij er af geplukt. Zo zie je, zelf met terugwerkende kracht kom je kennelijk op internet terecht. Door internet blijf je onttrokken aan de vergetelheid. Wie had dat ooit kunnen denken. Hij niet in ieder geval.

Waterschildpadden overleven strenge winter

De schildpadden hebben de winter weer overleefd. Op de foto van vandaag in Rotterdam Ommoord onder een wat oudere schildpad, op de bovenste foto een jonger exemplaar en een derde exemplaar is net op de boomstam aan het klimmen.

De discussie die ik had met L. was dat waterschildpadden niet kunnen overleven in de winter. De winter was streng maar ze zijn nog springlevend. Weet iemand het antwoord? Kan het nu wel of niet? Reageer!

Pelgrimeren

Pelgrimeren was vroeger een straf,
nu beleven we er plezier aan.
Vroeger was het verbanning,
nu een thuiskomen.
Vroeger was het doel belangrijk,
nu voor de meeste ook nog.
Maar voor een aantal is de weg het doel geworden,
en het doel de weg.
Gewoon op weg zijn,
naar nergens toe.
Een doel hebben,
is van geen waarde meer.
Wat echte waarde heeft,
is niet te bereiken.
Je krijgt het,
of niet.
Als je stil zit,
of loopt.
Gewoon als je het kan ontvangen.

Roken is slecht als je zwanger bent

Op het pakje vanille pijptabak werd gewaarschuwd,
slecht voor de ongeboren vrucht.
Dat zet je toch aan het denken...
Als man.
Wie verzinnen al die kreten op die tabakspakjes?
Wie zou verzonnen hebben voor de pijprokende man,
deze waarschuwing kennelijk als effectief te zien?
Hoeveel pijprokende vrouwen zullen tijdens hun zwangerschap stug doorroken?
Hoeveel mannen zullen stoppen met roken omdat het slecht is voor
hun ongeboren vrucht?

De Mattheus Passion

De Mattheus Passion, daar ging ze naar toe.
Ze wist niet precies wat of hoe.
In de doelen in Rotterdam.
Moe van het eten en de rosé,
werd ze afgezet op het doelen plein.
Cultureel, verheven, even.
Neem je Goede tijden, Slechte tijden even voor me op,
fluistert ze zachtjes voor ze uit de auto stapt.

Flarden van gesprekken

Flarden van gesprekken,
Ze fietsen voorbij de schoolkinderen,
...plakjes hersenen ... hoor ik.
De rest vergeet ik.
Meisjes van 16,
die al weten wat plakjes hersenen zijn.
Wat zijn we ver,
en toch ook weer niet.

Wat is thuis?

Oranje violen in de ondergaande zon.

De kat op een voor haar nieuwe stoel.

Met een kinderbueno,
want de kinderen kwamen niet mee met de visite.

De blauwe druiven naast de echte druiven.

Wordt het een mooi gedicht vraagt mijn vriendin lachend,
met haar nieuwe groene multifocale bril op.

Thuis.

Wat ben je?

Mensen vragen vaak, wat doe je?
Wat ben je? Ik heb lang zitten denken.
Ik ben er nog niet uit.
Maar ik ga kiezen, wat denkt u?

Lauwerenruster,
Dichter,
Adviseur,
Leraar?
Manager?

Waarom willen mensen dit zo graag weten?
Om je in een hokje t kunnen stoppen?
Ik denk het wel, en dat doen ze dus nu ook.
Welke ik ook kies.

Ik twijfel nog,
Het wordt lauwerenruster of dichter,
Niet dat ik dicht, maar ach,
Iedereen schrijft wel een in korte zinnetjes.
En ja, ik rust wel op mij lauweren.

Ik neem ze allebei, dat is in,
twee functies onder je stukje,
of op je visitekaartje.
Niet dat ik die heb hoor.


Gegroet,

Victor
Dichter en lauwerenruster

Soms is de wereld mooi

Een dolfijn spelend met een kat,
De kat die baby eekhoorns voedt,
Verbazing, vreugde, you tube,
De zon schijnt vandaag,
De pijp smaakt lekker,
Soms is de wereld mooi,
Soms wel.

83

Moeder is vandaag 83 jaar geworden. Het lichaam wordt ouder. De revalidatie van de heupbreuk gaat goed. Ze is weer zelfstandig naar de winkel geweest. Er is een afrit voor de rollator dus ze kan het huis weer uitrollen.

De geest wordt niet ouder. Een fascinerend gegeven. Een bewustzijn blijft bewustzijn en verouderd niet. Daarom voelen we ons niet ouder worden. In feite zijn we eeuwig jong, als we ons richten op onszelf, het bewustzijn.

Toch zag ik in het revalidatiehuis, toen mijn moeder daar nog zat, vele mensen waar de fut uit was. Waarom de één wel en de ander niet? Het gaat er denk ik om waar je je op richt. Op wat je in wezen bent of wat je steeds minder kan. Jij blijft jong, maar sommige van ons vergeten dat. Mensen die zeggen, ik snap het niet, ik ben oud maar ik voel me jong, richten zich op de kern van zichzelf. Niet dat ze zich daar altijd van bewust zijn.

Zo meteen naar haar toe, met cadeau. Een videobox van silent witness. Op naar de jongeling. Je komt ver met de juiste instelling, dat is wel duidelijk. We gaan het vieren. We nemen er een wijntje op.

Douwe Tiemersma is terug.

Douwe Tiemersma heeft zijn eerste bijeenkomst gehouden sinds zijn chemotherapie en bestraling. Deze satsang ging over zelfstandigheid. Hij is te horen op:

www.advaitacentrum.nl/nl/gespreksopnames-ea-downloads

Kopieer deze link even in uw bovenbalk en dan klikken op de betreffende satsang. Ik vond het weer heel leerzaam. Misschien u ook.

Zijn boek over Chakrayoga komt eind april uit. U kunt hem al bestellen bij het advaitacentrum of in uw eigen boekhandel. Zie hieronder de cover.

De koers van de PvdD, een stukje filosofie

De PvdD is een typisch product van de verlichting. Een representant van het vooruitgangsgeloof. Het zal beter gaan. Van het afschaffen van de slavernij naar de emancipatie van de vrouw en nu het dier.

De strijd voor het dier is mogelijk geworden sinds die tijd. De verlichting heeft de aanzet gegeven tot het rationele denken en het individualisme. Het liberalisme is daar een gevolg van. Zonder het individu wat kan denken zou het nooit tot een niet religieus vegetarisme en veganisme gekomen zijn. Natuurlijk, religieus vegetarisme is duizenden jaren oud, maar we hebben het hier over iets fundamenteel anders. We denken na over dierenrechten. We voelen niet alleen mee met het dier in nood, het dier dat lijdt, maar we zijn ook in staat er naar te handelen.

Dat handelen vereist een individu wat zich kan losmaken van de sociale druk uit zijn omgeving. Vegetariër worden of nog meer, veganist worden, vereist een eigenwijzigheid, een je onttrekken aan de mening van je sociale achtergrond.

Een partij voor de Dieren is dan ook een verzameling van individuele eigenwijze leuke mensen. Individuen die niet meer het collectieve laten overheersen. Een sterk verschil met mensen uit de Islamitische cultuur waar de nadruk ligt op het collectief, de sociale structuur. De tegenstelling individu collectief de wezenlijke oorzaak in de moeilijkheden die we ondervinden in het integratiedebat. Maar daarover misschien een andere keer meer.

De koers van de PvdD zal dus altijd een liberale zijn. Omdat de partij op komt voor de dieren, tegen het lijden van mens en dier is, mededogen als speerpunt heeft, zal het dus ook sociaal zijn. Kortom een sociaal liberale koers is de meest voor de hand liggende. En dat zie je nu ook wel gebeuren. De PvdD zal op ethisch sociaal economisch gebied een linkse D'66 worden, een ietwat linkse GroenLinks, zo u wil. Een liberale SP, zo dat mogelijk is.

Dat schept kansen om van een one issue partij naar een meer issue partij te gaan. Gepositioneerd tussen GroenLinks/D'66 aan de ene kant en de SP aan de andere kant.

Het zal om de dieren en de mensen blijven gaan. En de individuele vrijheid zal hoog in het vaandel blijven. Stalinistische maatregelen zijn dus niet te verwachten. Daar is het de partij niet naar. Er zullen wel groepen zijn die dit tijdelijk willen maar het is wezensvreemd voor een partij gebouwd op de fundamenten van de verlichting.

Dierenvriend in het park

We kwamen hem tegen met heel veel honden. Of hij soms een hondenuitlaatservice had vroegen we. Nee, het waren honden van oude mensen die niet meer buiten kwamen. Hij liet ze uit. En toen kwam het op dieren. Hij vertelde dat hij van dieren hield. Hij kon het niet aanzien dat er onrecht gebeurde met hen. Niet met walvissen, niet met koeien, nergens mee. Hij was razend, hij was woedend over wat er gebeurde in de wereld. Hij was boos op de politici. Zakkenvullers. Alleen Marianne Thieme, zijn held, en Esther Ouwehand, echt een goede meid, mochten blijven. Hij had een hekel aan onze burgemeester, een halal burgemeester. Of wij wel wisten wat halal inhield. Wij knikten. Hij had stage moeten lopen bij een slachterij i.v.m. zijn koksopleiding. Kotsmisselijk was hij geworden van het onverdoofd slachten. De pijn, hoe lang het duurde voordat ze niet meer lijden. Hij vertelde het te aanschouwelijk.
Over de zeeën en koralen verhaalde hij. Over de walvisjacht in Japan. Hij was zo boos op Japan dat hij hun gebouw Nipon beschilderde met slogans en werd gepakt. Moest voorkomen en kreeg 30 dagen, wat in hoger beroep werd bevestigd. Schandalig. Of betalen, een krankzinnig hoge boete, dat mocht ook, maar dat kon hij niet. Misschien komt het er nog van maar voorlopig is het er niet van gekomen.
En hij ging door en door. Toen keek hij ons aan. Hij was verbaasd dat we er nog stonden. Waren we het er misschien met hem eens? Ja, dat waren we. Zijn diepe pijn en woede hadden wij niet maar wij waren het met hem eens. Hij werd gehoord en zag dat hij niet alleen stond. We geloofden dat hij wat minder eenzaam verder liep met zijn vele honden.
Maar zijn pijn en woede konden wij niet wegnemen. Hij zal niet meer gelukkig worden, en dat deed ons ook weer verdriet. Nog lang praten we na. De mensheid gaat vrolijk ten onder, zei mijn vriend. Niets zal ons redden. Wie niet goed is voor dieren is het ook niet voor mensen. We waren het met hem eens, stil liepen we door.

Digitale fotografie is als een tanka

Digitale fotografie is als een tanka,
Een gedicht zonder woorden,
Een beeld zo krachtig, zo mooi,
Ethiopië gevangen in pixels,
De foto is vluchtig en vergankelijk,
Net als een land,
Net als alles.

Heb ik wat geleerd van al die boeken?
Is er een ik die leren kan?
Een ik verbonden met alles,
of weet zo'n 'ik' alles al?
Maar als 'ik' alles al weet,
waarom weet ik het dan niet?
Waarom weet ik niet dat
alles verbonden met mijzelf?
Dat alles één geheel vormt.
Dat 'ik' me geeneens kan afscheiden,
al zou ik het willen.

De bomen ruisen

De bomen ruisen,
De lampionnen lichten,
De kat speelt en vangt een vlinder,
Zij vangt het symbool van de lente,
Net als de zomer de lente zal vangen,
En de dood ons zal vangen,
Maar de dood brengt ook het leven,
Leven is kwetsbaar als de lente maar sterk als staal,
Zolang de bomen ruisen,
De lampionnen lichten,
Zal de dood er zijn die het leven mogelijk maakt.

Mooie site over taoïsme

Kijk op: www.tekensvanleven.nl/teken01.htm Heel mooi gemaakt van die mannen.

Over de Tao praten, dat kan, maar niet over de oneindige Tao.
Een naam geven, dat kan, maar niet aan de eeuwige Tao.
Het is de bron van hemel en aarde, en daarom zonder naam.
Wel kunnen we de Tao duiden als de 'Moeder' van alles.

Zoek naar de essentie van de Tao, ook al is deze altijd verborgen.
Zoek naar de buitenkant van de Tao, want deze is altijd zichtbaar.

Innerlijk en uiterlijk vloeien uit dezelfde bron, ook al heten ze anders.
Beide zijn het wonderen.

Het wonder achter de wonderen, daar gaat het om.

Is een kat al verlicht?

Gabber komt over een paar dagen in de krant. Op te halen uit het asiel in Rotterdam. Kikt ze niet erg verlicht. Een kat is in een soort natuurlijke staat. Niet precies hetzelfde als verlichting waarschijnlijk, maar er zijn zeker elementen die overeen komen. Is een kat niet altijd in het nu?

Dier uit het asiel

Het eerste asieldier dat we via de krant (55.000 exemplaren) onder de aandacht gaan brengen. We beginnen met een makkelijke. We beginnen met een makkelijke want dan kunnen we de volgende week leuk melden wat er met de kat succesvol is gebeurd. Hierna beginnen we met de moeilijke katten en honden (en konijnen, cavia’s). We leveren donderdag voor de eerste keer aan. We willen terug rapporteren en op termijn een follow up doen (hoe bevalt het de nieuwe eigenaar en dier).

U.G. Krishnamurti

vleeseten is een daad van geweld

Zie het filmpje op you tube over de boeddhistische principe hierover: kopieer even in je bovenbank; http://www.youtube.com/watch?v=TugeQEUrjuk

Er komen weer drie weken meditatie aan. De tour de france. Vooral de lange oninteressante etappes zijn er goed voor een mens.

Bijzondere ervaringen

Ik werd waker maar ik droomde nog. Ik was me er van bewust dat ik onder water rondzweefde. Mijn lichaam tintelde van de energie. Echt enorm. Elke cel, zo leek het, voelde aan als een hoop energie. Ik was toch ook wakker, ik werd wakker. De tinteling bleef en hield nog een tijd aan.

Enkele weken daarvoor: er kwam een zware absoluut voelende wolk op me af. Ik trok me hoofd met moeite niet weg. Ik had de neiging weg te duiken maar deed het niet. Het kwam over me heen, het voelde als een absolute stilte. Het verdween en liet mij verbaast achter.

Waar zal het toe leiden? We zullen het zien en ontdekken door helder, heel helder, te blijven.

Niet alleeen mijn kat is overleden. Ook Nero van een vriendin. Het leven is vluchtig .... Veel sterkte met het verlies.

Waar is mijn overleden kat nu?

Waar is mijn kat naar toe nu ze dood is? Ze is naar de plek waar ze ooit vandaan kwam neem ik aan. Voordat ze geboren werd, als straatkat, daar heb je weinig vat op denk ik, was ze ergens wat we niet kunnen benoemen. We proberen het en komen dan met allerlei namen die de werkelijkheid niet uitdrukken. Het onuitsprekelijke vind ik nog de mooiste benaming. Een soort energie zo voelt het, energie in de leegte. Juist, zoals ik al zei, het onuitsprekelijke.

Alles wat je erover zegt is in feite niet dat wat het is. Maar zij, Mouchassie kwam er vandaan. De levensvonk, het leven, de energie, kwam daar vandaan en was er ook tijdens haar leven. In feite vond het een tijdelijke vorm, die wij leven noemen. Dat leven was er, niet gemanifesteerd, was er in de vorm van de kat, en is er nu nog steeds, alleen nu in de vorm van het al. Zoiets ... Maar het is een fijn gevoel om te weten dat alleen de tijdelijke vorm verloren is gegaan en dat het leven niet dood is. Het leven is onsterfelijk.

Zo gaan die dingen

Moeder van de trap gevallen. Naar het ziekenhuis, van het ziekenhuis. Rollator halen en op bezoek. Niets geen korte vakantie in Limburg. Een mens heeft weinig te willen. We denken dat wel maar dat is een illusie. En dat schept dan gelijk weer ruimte om het nieuwe boek van Nisargadatta Maharaj te lezen. Vertaalt door Douwe Tiermersma. Geen boek voor beginners denk ik maar razend waar.

Voorlopig blijf ik bij mezelf, bij de gedachte ik ben en zie de ruimte die ontstaat. Mooier dan een vakantie trouwens.

Douwe Tiemersma

Iedereen die iets wil weten over de Advaita raad ik aan naar Douwe Tiemersma in Gouda te gaan. Als je een kans heb in Nederland iets op te steken dan is het daar in Gouda in het Advaita Centrum. Dankzij hem voel ik permanente energiestromen en heb ik een sterk gevoel van ruimte ontwikkeld. Al kan je nooit zeggen dat het ergens door komt. Het kan ook zijn dat ik spontaan iets ervaar en daardoor op zoek ga naar een verklaring. Verlichting is niet iets wat je kan afdwingen maar iets dat je soms kan herkennen. Het is er tenslotte al. En glimpen vangen we op.

Tony Parsons is ook zo iemand. Die staat in tegenstelling tot Douwe Tiemersma niet in een traditie maar moet toch onder de Advaita geschaard worden. Spontane toegang tot het niet te duiden mysterie kan gebeuren. Hij was in Amsterdam een week geleden (ik was er niet bij) en daar kon men kijken naar niets, een niets die vertelde over het niets. En toch raken mensen geraakt of geïnspireerd. Juist omdat hij in feite niet meer is dan een leegte waar je naar kijkt.

Interessante mensen waar je veel aan kan hebben.

Accepteren

Regen in Venetië. Als je accepteert dat het regent kan het ook mooi worden. Hoe zit het met accepteren?

Nee, je groeit niet omdat je je creditcard blokkeert. Maar ook niet bij het niet blokkeren. Het is in feite irrelevant maar wel handig. Eigenlijk een heel oude discussie. 2500 jaar geleden besloot de Boeddha dat het toch wel handig was om te eten (hij was toen asceet) omdat hij niet goed meer kon lopen en bijna verdronk. In feite moet het leven zich zelf leven zonder dat jij, het hogere zelf, zich er te veel mee bemoeit.

Hoofdpijn hebben is lastig op het niveau van het lichaam, op dat niveau is het wel belangrijk, maar op het hogere niveau, het Zelf, het bewustzijn, is het van geen belang. Maar waarom het minder belangrijke lichaam laten lijden als het in feite niet uitmaakt?

Iets aanvaarden in alle gemoedsrust wil niet zeggen dat je er niets aan mag doen. Ik maak me niet kwaad omdat ik hoofdpijn heb maar neem wel een pil is dus prima.

Er zijn meerdere niveaus. Je kan iets aanvaarden op een hoger geestelijk niveau maar op praktisch persoonlijk niveau gewoon (onthecht!) blijven handelen. Kortom: er is geen reden om je creditcard niet te blokkeren. Daar groei je spiritueel niet echt van.