Spiritualiteit heeft je niets te bieden. Het is een klapsigaar. Een fopspeen! Het vreemde is dat we zoeken naar een verondersteld Licht, terwijl er in werkelijkheid niets anders is dan de tijdloze atoomexplosie van het onmiddellijke. DIT wat IS! En natuurlijk is dat zoeken ook niets anders dan diezelfde tijd-en ruimteloze kernfusie! Met spiritualiteit valt niets te winnen of te verliezen.
Er is niemand aanwezig in de komedie die er schijnbaar uitziet als jouw leven. Spiritualiteit is een fantasiebeeld over een verondersteld zelf, het zet dat 'zelf' op een podium in een verhaal waar alleen maar hersenschimmen dansen. Een eenacter zonder plot. Je bestaan is altijd reeds een failliete boedel. Het is niet echt! Wat je lijkt te ervaren is een kunstmatige werkelijkheid. Een optelsom, een litanie van waanvoorstellingen. Een opera waarin jij de hoofdrol speelt als spook.
De beleving 'ik ben' en 'ik ervaar' is dat 'ik' hiernu aanwezig ben als die en die en zus en zo. Het is het mechanisme van afscheiding. Een misplaatste identiteit die zich aanwezig waant in en tegenover een wereld die zich daar buiten bevindt. Die ervaring, dit mechanisme, is denkbeeldig. Het is een dwingend zelfbeeld, ontsproten aan verbeelding. Het bestaat helemaal niet! En daarmee ook niet de schijnbare konsekwenties van die schijnstatus.
Spiritualiteit komt met het verzonnen concept: 'Bewustzijn', wat door 'ik ben' wordt omarmd als de ineigen essentie, de basis, de bron, de hoeksteen. En het is met name het eveneens verzonnen, onpersoonlijke, doodstille achterkamertje van het persoonlijke Bewustzijn genaamd: 'Gewaarzijn', dat tot ultieme, absolute woonplaats is verklaard en waar we ons - volgens de goeroes - voor eeuwig kunnen vestigen.
Onaantastbaar voor de eindigheid.
Met name de goeroes uit de Advaita traditie hebben deze lezing van het droomverhaal wijd en zijd verkondigd en in omloop gebracht. Het heeft de natuurlijke intelligentie die er in het jonge kind en in de kind gebleven volwassene vergiftigd met het Soma van de kennis van goed en kwaad, het zogenaamde 'zuivere onderscheidingsvermogen' zoals het ook als allegorie in bijbel en ander heilige schriften beschreven staat. Alle grote godsdiensten hebben soortgelijke verhalen omtrent een afgedwaald zijn van een rechte weg of pad, een verdreven zijn uit een Paradijs, een gevallen zijn uit een natuurlijke staat.
Spiritualiteit maakt ook een karikatuur van de Liefde. Het heeft Liefde verdraaid tot attribuut van een goddelijke entiteit die grote siddhi's bezit en straalt als een magistrale zon. De liefdesmens. Belichaamd in de 'Verlichte', die, geadeld en wijs geworden in een eonen lange leerschool van het leven is ontwaakt tot zijn natuurlijke glorie.
Alle spiritualiteit van het Oosten en het Westen heeft een soortgelijke visie hoog in het vaandel. Alleen het Boeddhisme is daarop een uitzondering, ofschoon die thans ook verwaterd is tot een slap aftreksel van de levende woorden van Gautama de Boeddha.
Hier op Facebook is het niet anders. Een leger van kleine goeroetjes maakt goede sier met de eenduidige boodschap dat 'jij' puur Bewustzijn bent. Het wordt er als een mantra ingehamerd. Met en zonder de overtuigende, illustrerende getuigenissen van de Grote dode Meesters.
"Jij bent Dát!" is de eentonige mare. De echo....
Maar als wordt gezegd: "Jij bent Dát is hetzelfde als er is niemand!" beginnen de wolven te huilen en laten ze hun ware gezicht zien. Niet hun oorspronkelijke gezicht, zoals dat zo mooi gezegd wordt in het Boeddhisme.
Maar de fanatieke arrogante grijns van hij/zij die de 'kennis' en wijsheid in pacht heeft. En dat alles met een zoet gevooisde, gespleten tong die liefde predikt en verbinding. Zo ziet
de zoetsappigheid van de spirituele kudde er uit.
Beware of the average.....!
Natuurlijk is mijn verhaal ook gewoon een story. Een loslippig avontuur in zwart en wit.
Het heeft evenveel betekenis als een blauwe maandag.
Er is alleen maar wat schijnbaar gebeurt!
Dat is alles. En het werkwoord 'gebeuren' is daarin een aangeleerd gedeeld woord waarover een saus van schijnbare consensus gegoten is.
We weten niets! We zijn Onwetend!
We zijn niet-weten om het maar zo te zeggen.
Die kwaliteit is de enige Helderheid.
De enige realiteit.
Ontploffend als kernfusie tussen de synapsen in het brein.
Dat is het wonder!
De schoonheid.
De Liefde.
En de heerlijkheid.
Tot in der eeuwigheid.
Amen!!!
Wouter van Oord.
