Creëren (Victor Hooftman)

Waarom willen mensen iets creëren? Is het verveling? Wie creëert er eigenlijk? Waarom niet zijn in geluk en liefde? Waarom wil zich iets manifesteren? Of is het natuurlijk? Wil alles zich manifesteren? Is het als de roos die bloeit maar ook als de tulp die prachtige uitvalt in zijn sterven? Kijk naar jezelf hoe je ouder wordt, bijna 60, bijna gestorven. Wie gaat er dood, wat gaat er dood? Bestaat de dood? Nee natuurlijk niet, de dood is gewoon een verandering van zijn, van lichamelijk zijn naar niet lichamelijk zijn, van geluk en liefde naar geluk en liefde. Maken wij ons zorgen over de kaars die opbrandt, over de tulp die uitvalt? Over de zomer die herfst wordt, over de herfst die winter wordt. Nee natuurlijk niet, dat is de natuurlijke gang van zaken. Het is het natuurlijke ding der dingen. De stroom van het water, de regen die valt, de damp je opstijgt uit de zee. Alles komt en gaat. Wij komen en gaan, alles komt en gaat.

Ayahuasca as multiplier of ananda (Victor Hooftman)

De meningen over Ayahuasca blijven verdeeld. Ik was erg nieuwsgierig en besloot samen met mijn vriendin zelf een sessie te ondergaan. Bij HOME OF THE HART in Amstelveen. Uitstekende begeleiders!

En hoe was het?
Hoe zeg je dat in een paar woorden. Mooie bijzondere​ ervaring. Veel te delen. Alles ging 'goed'. Mooie groep. Mooie mensen. Bij mij veel gelukzaligheid, misselijkheid, intense muziek, heerlijk fruit, kermisklanten onderweg, antwoorden op vragen die ik stelde, mijzelf als praatjesmaker aan de gang gezien van afstand. Het zelf observeerde de verhalenverteller. En het Zelf vond het prima.
Muziek die in jezelf klonk. Prachtig. Bewustzijn en Ananda.

We zijn nog aan het bijkomen. Hetty even naar bed om uit te rusten (ik schreef dit zondag). Ik hier met pruimensap afkicken. Bijzonder. En heerlijk verzorgd. Ik kon dus ook vragen stellen in mijn 'droom' en kreeg antwoord. De satguru ...
Ik begon met veel gelukzalligheid. Door de ayahuasca werd dat verdubbeld. Was te veel. Te veel energie en liefde. De intensiteit nam gelukkig iets af en in het tweede gedeelte ... bliss.

Ik kan nog wel even doorgaan maar dit geeft wel iets weer denk ik.

De eenvoudige methode (Douwe Tiemersma, mp3)

https://www.advaitacentrum.nl/en/publicaties/audio-opnamen/satsangs/de-eenvoudige-methode

Blijf bij het Uiteindelijke (Douwe Tiemersma)

Douwe Tiemersma te Gouda op 22 mei 2002

 
Dit is de laatste open Advaita-avond van dit cursusjaar. We zijn het afgelopen jaar een flink aantal keren bij elkaar geweest en hebben een aantal verschillende benaderingen gevolgd. De advaita-benadering was er steeds weer op een andere wijze. Duidelijk is dat het voortdurend over hetzelfde ging. Er zijn heel veel woorden gezegd, ik heb nogal wat inleidingen gehouden, over van alles en nog wat. Steeds weer was er hetzelfde: een beweging die naar een grens gaat. Woorden kunnen daarbij helpen. De beweging gaat naar een bepaalde grens toe. Wat daar gebeurt, daarover is niets meer te zeggen. Het is wel zo dat je er langzamerhand steeds meer kijk op krijgt. Wat gaat daar nu eigenlijk gebeuren? In ieder geval in negatieve zin, dat allerlei oude, vaste structuren verdwijnen. Allerlei vanzelfsprekendheden lossen op. Het is vreemd, maar welke weg je ook kiest, je komt op een gegeven moment in zo’n grensgebied. Je kunt heel letterlijk in de ruimte naar voren gaan, steeds verder vooruitgaan. Dan kom je op een gegeven ogenblik in het oneindige terecht waar de gewone, eindige zaken niet meer gelden. Je kunt ook achteruit naar binnen gaan, de weg van het zelfonderzoek die we al vaker zijn gegaan. Je gaat steeds verder terug naar de kern van jezelf. Maar, die kern blijkt steeds weer tussen je vingers door te glippen, hij is niet te pakken. Er blijkt steeds meer een moeras te zijn waarin steeds meer los komt.
 
Het is duidelijk dat wat in dit gebied gezegd wordt maar van heel betrekkelijk belang is. Juist wanneer het gaat om het essentiële. Wanneer er werkelijk iets gaat gebeuren, blijkt de betrekkelijkheid van de woorden. Woorden kunnen je wel helpen om naar een grens te gaan, om je iets te laten zien: kijk daar nu eens naar, let daar nu eens op, hoe werkt dat, wat is je conclusie. Veel fundamenteler is datgene wat onder de woorden plaatsvindt, wat er om de woorden heen gebeurt. Het is hier vaker vastgesteld: de belangrijke punten van de advaita-benadering kun je op een gegeven ogenblik gemakkelijk mentaal reproduceren. Dat is heel simpel. Maar de advaita realiseren, het hier op een levende wijze realiseren, dat is een heel andere zaak. Dan blijkt dus het terrein van het mentale en van de taal heel betrekkelijk te zijn. Op dat niveau kan er alleen iets in gang worden gezet. Wanneer je deze beweging zich laat voortzetten, dan komt er iets anders. Zolang je vastzit in het mentale, is het nuttig om alles op een rijtje te zetten, te gaan vergelijken, je af te vragen ‘hoe zit dit, hoe zit dat?’ Je hebt altijd gedacht dat het zo-en-zo was, maar er blijken ook andere ingangen te zijn, andere manieren om alles te bekijken, er zijn andere perspectieven die even sterke papieren hebben. Vanuit het mentale kun je in ieder geval de betrekkelijkheid van al wat gedacht wordt op het spoor komen, gaan inzien dat het denken slechts een weg is die naar de grens van het denken leidt en naar de conclusie: ik ben als denker zo verschrikkelijk betrekkelijk.
 
Wanneer er een voortdurende helderheid is, stel je de dingen op een directe manier vast, zonder twijfel: dit is het. De wereld is niet eenvormig, maar kan talloze vormen hebben. Er is niet is één soort werkelijkheid, maar er zijn allerlei typen. De werkelijkheid kan allerlei vormen hebben. Werelden komen op en ze verdwijnen weer. Ze zijn dus betrekkelijk. Langzamerhand krijg je de notie van de sfeer waaruit ze opkomen, waarin ze weer verdwijnen.  Dat is je eigen sfeer. Die staat los van al die veranderingen, van al die condities. Je ziet dan ook steeds weer, hoe gemakkelijk je meegaat met de uitnodiging van die condities om die sfeer als werkelijkheid te gaan ervaren, als dé werkelijkheid te gaan ervaren. Wanneer je helder bent, zie je dat gebeuren. Dan realiseer je je ook heel snel: dat kan allemaal het geval zijn, maar mijn eigen zelf-sfeer is veel ruimer, en deze is niet gebonden aan bepaalde vormen, aan een bepaald type van werkelijkheid. Je ziet duidelijker dat het heel verleidelijk is om steeds weer opnieuw een oude vorm van werkelijkheid te creëren. Je ziet het allemaal gebeuren en steeds weer heb je die dubbele beweging waar we vaak over gesproken hebben. Aan de ene kant zie je al die betrekkelijke dingen die toch een zekere aantrekkingskracht hebben en steeds weer besef je: nee, dat schouwspel is het niet, dat is niet alles, dat is niet het wezenlijke, het is maar een bepaalde uitingsvorm, een bepaalde wereld. Aan de andere kant, teruggaande naar jezelf, heb je de notie van het allesoverstijgende zelf-zijn, zonder vormen, zonder afstand te nemen, want het gaat om een interne vaststelling. Het gaat er dan om, om bij die hoogste notie, bij dat hoogste besef te blijven, daarbij geweldig helder te blijven, zodat niet opnieuw de openheid wordt ingevuld met een bepaalde vorm. Heb steeds weer door – daarvoor heb je het onderscheidend vermogen – wanneer een bepaalde vorm gaat overheersen. Blijf bij het Uiteindelijke, dat dwars door alles heen gaat, terwijl het nergens door wordt beperkt.
 
Wat bedoel je met dat ‘dwars door alles heengaan’?
 
Het Uiteindelijke wordt door niets beperkt. Voor zover het nog een ruimtelijk karakter heeft, wordt het ook van niets afgezonderd, het gaat dwars door alles heen. Deze ruimtelijkheid blijft er tot op het allerlaatst. Daarom kun je Dit tot het allerlaatst bespreken in ruimtelijke termen. Uitgaande van de ervaring van afgesloten dingen, op een bepaalde plaats met grenzen, is er de zijnservaring van het Onbegrensde.
 
Dus al is het een ervaring van onbegrensdheid, dan heb je nog steeds een ervaring.
 
Ja, dat is tot op het laatst nog een bepaald soort ervaring. En tot op het laatst blijf je met de taal daaraan vastzitten. Het is goed om dat heel duidelijk te zien. Het zijn de laatste dingen die je nog met woorden kunt aanduiden. Ook met de grote woorden van ‘oneindigheid’ of ‘ruimteloosheid’ blijf je nog steeds zitten met het woord ‘ruimte’. Maar, het is goed om te kijken hoe ver je met de taal kunt komen. Als je hiermee bezig bent, zit je in ieder geval op de grens. Probeer dan maar, zo goed en kwaad als het nog gaat, alles te beschrijven. Daar zijn we mee bezig, omdat dan – terwijl je helder blijft - de zaken werkelijk gaan kantelen. Door de woorden kun je er misschien wat meer gevoelig voor worden.
Je kunt het ook zo zien. Wanneer je zelf met een bepaalde aanduiding meegaat, bijvoorbeeld ‘het oneindige’, dan is het eerst nog een woord. Wanneer je werkelijk daarin meegaat, naar de betekenis ervan, vervluchtigt dat woord heel snel, terwijl de innerlijke betekenis zich steeds duidelijker gaat manifesteren. Het is als het ware als een soort beweging als van een raket. Je ziet de nachtelijke hemel en gebruikt het woord ‘oneindigheid’ als een soort doel. Je ervaart de ontzettend sterke impuls gericht op dat doel - wham! Je schiet de lucht in en blijft niet staan bij het woord als baken. Er is alleen maar een gerichte impuls … en dan zít je in die oneindigheid. Zo gaat het. Dat gaat ook zo met de mantra. Wanneer je werkelijk bezig gaat met de mantra, krijg je die raket-beweging. Als klank, als lettergreep, als woord, kun je er tegenaan gaan zitten kijken. Dan gebeurt er natuurlijk weinig, hooguit dat je geest een beetje rustiger wordt. Maar wanneer je je werkelijk met de wezenlijke betekenis ervan mee laat gaan …

 

 

Beste Advaitaboek (Douwe Tiemersma)

Beste Nederlandse Advaitaboek.

https://www.advaitacentrum.nl/boeken/satsang

Over HERKENNING !! (Douwe Tiemersma)

Een audio opname van een satsang.

https://www.advaitacentrum.nl/en/publicaties/audio-opnamen/satsangs/de-eenvoudige-methode

Is there any purpose? (Victor Hooftman)

Is er een doel in het leven? Is het doel van de narcis te bloeien? De weg is het doel en het doel is de weg.

The Advaita trap

Some people are so boring after they discovered advaita.

https://youtu.be/4KXidr0z1RY

Copy and look.

Altijd Nu (Victor Hooftman)

Er is 'tijd',
maar wij zijn altijd Nu.
Er is 'ruimte',
maar wij zijn altijd hier.

FB groep Advaita Nederland (Victor Hooftman)

Voor al mijn lezers hier. Ik beheer een mooie facebookgroep. Kopieer de onderstaande regel in je bovenbalk. Hij is openbaar dus je gelijk meelezen. Als je wilt meepraten of vragen wilt stellen moet je lid worden. Ik hoop u daar te ontmoeten.

https://www.facebook.com/groups/AdavaitaN/

De rol van de guru (Douwe Tiemersma)

Schiermonnikoog, zaterdag avond 16 juni 2001 
  
De rol van de Guru
 
Waar ik het vanavond over wil hebben is, datgene wat hier allemaal gebeurt, de methode waarop het gebeurt, en mijn plaats daarin.
Ik heb al een keertje gezegd. De situatie is des te beter, naarmate de Guru onzichtbaar is, wanneer de vorm van de Guru zo minimaal mogelijk is.
Het is namelijk zo dat uiteindelijk de Guru helemaal zal moeten verdwijnen, qua vorm.
Net trouwens als de vorm van de leerling. Dat is het waar het naar toe gaat. Dat leraar en leerling verdwijnen, één worden. Natuurlijk is het zo dat in een dualistische situatie er een scheiding is tussen de leraar en de leerling. Van uit het standpunt van de leerling. Die ziet die man en wanneer wordt hij leraar? Ik heb al gezegd: in principe is het zo, dat wanneer je werkelijk iets leert van iemand, willekeurig iemand anders, in de zin dat er ineens in je eigen sfeer meer openheid komt, wanneer dat gebeurt in de nabijheid van iemand anders, dat de ander iets daarvan kan laten doorschijnen, zodat het meer zichtbaar wordt, dan is die ander de leraar.
Per definitie, per definitie. En al die andere dingen, die zijn er bij gekomen in maatschappelijke context. Dat er een bepaalde structuur komt van leraar leerling en een bepaald statuut komt van de Guru enz. enz. En dat er allerlei dingen worden georganiseerd.
De Guru verering. Dat zijn dus allemaal secundaire zaken.  En je kunt zelfs zeggen, dat wanneer op die manier dat uiterlijk van die Guru zo versterkt wordt, dat het weer een struikelblok is voor een leerling. Want de mensen kijken er allemaal tegenaan.
En die zetten de Guru nog eens een keer op een voetstuk. En dan zeggen ze nou nee, dat is toch wel heel ver en haast niet bereikbaar. Natuurlijk is er altijd vanuit een dualistische situatie, een bepaalde vorm. Want wanneer de Guru helemaal terug trekt op geen vorm, dan is er ook nauwelijks mogelijkheid om contact te maken met mensen in een dualistische situatie.
 
Alleen de Guru, ik heb toen eens een keer in het tijdschrift voor Yoga een stukje geschreven, is een onmogelijke figuur. Namelijk aan de ene kant vorm en aan de andere kant leegte. Maar die twee aspecten, die zullen er moeten zijn, wil er een zekere werking zijn. Wil er een functie zijn van leraarschap, het kan niet anders. Aan de ene kant in de dualistische situatie een zekere vorm, maar daarin zal dan, en dat is dus de leraar als werking als functie ineens dat die vorm doorzichtig wordt, en dat er openheid komt. En dat het leegte is.
Dus de mensen die worden gelokt door de vorm, en wanneer ze er komen, pang, is er helemaal geen weerstand, en is er openheid. En ze zitten in de openheid, en ze zitten te kijken, ja, dat is het.
Hoe het ook zei, in de relatie tussen een leraar en een leerling, krijg je dus wel een verschuiving van die twee aspecten, dan steeds minder vorm, en steeds meer leegte.
En wanneer het anders is, wanneer die periode gerekt wordt, of zo, dan is dat alleen maar een hindernis. Dus ook alle andere zaken, die met die vorm te maken hebben, die betekenen een moeilijker proces dan waar het eigenlijk om gaat. Natuurlijk, soms kan het wel in zo’n dualistische situatie belangrijk zijn, dat er eens en keer een heel duidelijke vorm van de leraar komt. Dat er bijvoorbeeld eens een keer een heel duidelijke confrontatie komt. Dat kan best. Maar het algemene proces zal zo moeten zijn zoals ik zei. Steeds minder vorm. Steeds meer openheid. Verder is het natuurlijk zo, dat de leerling altijd een bepaalde vorm maakt van de leraar. En die is per individu steeds verschillend, ook nog. Maar hoe het ook zei, dit is natuurlijk wel erg belangrijk. Dat je heel duidelijk door hebt, ja kijk eens, die vormen zijn er in een bepaalde optiek wel, maar het gaat om datgene, wat door die vormen heen gaat schijnen. Dat je van daar uit ineens een dimensie ontdekt, die niet meer thuis hoort in die vormen. En daar horen de woorden bij. Daar horen de aanwijzingen bij. Nee, goed, in dat kader krijg je dus een bepaalde werking van de leraar in de zin dat er steeds weer een bepaalde spiegel komt, om steeds weer bij jezelf iets te ontdekken. Dat er steeds weer aanwijzingen komen, van hé, ga daar nou eens een keer kijken. Hoe zit het daar eigenlijk? Daar is al die openheid aanwezig. Of, ga nou eens een keer gewoon op je kop staan enz. hè, die oefeningetjes, die we gedaan hebben. En ineens, ja, hé, dat is aardig, boven en onder, ik ervaar dat nou als heel betrekkelijk. En dan heb je ineens iets fundamenteels, wat vast zat, ineens los. Dat soort dingen, die zijn natuurlijk belangrijk. Die spiegelende werking, weer terugkaatsen ga kijken naar jezelf. Hoe zit het? Want wanneer er een verlichting komt, is dat in ieder geval iets wat met inzicht te maken heeft, in de eigen situatie en niet in de situatie van weet ik wie anders. Steeds gaat het er weer om, om terug te gaan naar je eigen sfeer, hoe zit het daar? En ga maar kijken, en dan blijkt het onbeschrijfelijk te zijn. Alle woorden schieten te kort. In ieder geval geen beperking, geen scheiding, geen tegenstellingen.
Nou, het is duidelijk, deze methode, dat is iets dat niet door alle leraren gebruikt wordt. Je hebt meer hardere methode om te kijken of in één keer de leerling tot inzicht kan komen.
In deze methode gaat het iets meer geleidelijk. Je krijgt allerlei soorten inzichten, oh ja dit, of ja hé dat, maar het gaat allemaal in dezelfde richting en het werkt cumulatief en op een gegeven ogenblik dan zijn alle beperkingen weg. Er zijn allerlei verlichtingservaringen al, en dat breidt zich uit, en op een gegeven ogenblik is alleen die stralende openheid er. Dus zo gaat het eigenlijk bij jullie allemaal.
Die andere methode, het is wel goed hoor om die er even naast te zetten. Dan zie je dus dat het op een harde manier gaat. Een hele zware confrontatie. Maar dat heeft ook z’n beperkingen. Natuurlijk gewoon,  het gaat zoals het gaat, hier gaat het blijkbaar zo. En elders gaat het blijkbaar zo. Maar nogmaals het is wel even goed om te zien, van hé, de hele situatie ligt daar wel anders. Bijvoorbeeld, je ziet dan ook, dat dan maar heel af en toe eens een keer iemand, die geweldig geëngageerd is,  en geweldig daarmee bezig is, ineens wel zo’n doorbraak zou kunnen krijgen. Maar dat is een hele enkeling. En dat is traditioneel ook zo. Dat het maar gaat om, zoals Nisargadatta Maharaj zei, één op de miljoen.
En dat heeft dus wel een beetje met de methode te maken. Want nogmaals, wanneer het echt een hele harde confrontatie is, dan krijg je dus dat het alleen maar gaat om iemand, die daar met hart en ziel, honderd procent al weet van “dit is het” en dit is mijn leraar. Dat houdt ook in die hele sterke tegenstelling tussen leraar en leerling, waarbij de leerling zich totaal onderwerpt aan de leraar, een heel ander situatie. Maar goed, dat eventjes om ook een beetje kijk op dit soort dingen te krijgen, vooral ook weer kijk te krijgen op datgene dat bij jezelf aan de hand is. Ook hier en ook in relatie met mij. Dat het een steeds meer ontdekken is van datgene wat nou eigenlijk in je eigen situatie aan de hand is. En dat op alle mogelijke manieren, steeds opnieuw vanuit een ander standpunt steeds opnieuw met wat oefeningen, aanwijzingen met woorden. Dat je steeds meer gaat herkennen, oh, ja, hé, dit is het. In het dagelijkse leven, moet je eens kijken hoeveel daar al niet non-duaal is. Geweldig veel. Maar je moet er wel op gewezen worden, want iedereen kijkt er overheen. Onder speciale omstandigheden van oefeningen, ja. Maar dan moeten wel eventjes die oefeningen gegeven worden, en even op gewezen worden, van hé let hier op, let daar op. En zo groeit dat.
In het algemeen blijft natuurlijk altijd hetzelfde proces centraal, dat het gaat om de werking van die openheid, zoals we dat besproken hebben op de Hoorneboeg. Het is die openheid, die vanzelf werkt, wanneer maar eventjes die spanning, die afsluiting een klein beetje minder wordt. Dan gaat het vanzelf. Wanneer iets van die openheid maar mag verschijnen, of soms op een harde manier zich indringt in het gewone leven. Maar wanneer dat maar niet weer afgesloten wordt en verdrongen wordt. Dan zie je dus dat het allemaal vanzelf verder gaat.
Het gaat dus om die openheid. En natuurlijk, daar heeft die leraar alles mee te maken. Maar het punt is dat het wel gaat om die zijnservaring van openheid in je eigen sfeer. Het is je eigen zijnservaring van openheid. En niks anders. En dat groeit vanzelf, dat groeit vanzelf.
Als eenmaal die openheid en klein beetje ervaren wordt. En het is aanstekelijk. Want het wordt herkend. En dan weer, ga kijken, ga kijken, zo zit het. Je kunt het zelf ervaren. Je ziet het zelf. En dat ontwikkeld zich. En dan komt er een grotere eenheid en de vormen, die verdwijnen in hun hardheid. De vormen verdwijnen, er is steeds meer die open zijnservaring van het ene grote, waarin alles één is.

 

Gedachten verschijnen niet in mij (Victor Hooftman)

Gedachten verschijnen niet in mij, want ik ben ook maar een gedachte, maar in de helderheid, waarin alles plaatsvindt. In het al. Tot nu toe dacht ik dat gedachten spontaan voorbij kwamen in mij. Maar zelfs dat is niet waar. De gedachte komt op. Ik kom op. Tegelijkertijd. In het totale Bewustzijn.

Kalender Maart (Douwe Tiemersma)

Maart

1

Wees je bewust van het vertouwen dat je al hebt. In de stoel, in de mensen bij je, in de kat.
Hier en nu. In dat vertrouwen zit oneindigheid.

Maart

2

Ontspanning betekent verruiming. Beperktheid betekent spanning.

Maart

3

Advaita is oneindige eenvoud.

Maart

4

Er blijken geen grenzen te zijn, geen scheidingen. Dus geen conflicten. En als er geen conflicten zijn, is er geen lijden..

Maart

5/6

Blijf helder. Eerst op lichaamsniveau, dan gevoelsmatig. Lichamelijk wordt alles ijler. Steeds meer een sfeer van lichamelijk Zelf zijn, en zo verder.

Maart

7

'Ik ben' is vrij en is oneindig.
Geen scheiding, geen conflicten.

Maart

8

Het begin van de schepping is 'ik ben'. Toewijding en overgave aan 'ik ben' is nodig. Een continue meditatie.

Maart

9

De meeste mensen weten het wel maar missen de toewijding.

Maart

10

Elk begin van een afleiding moet een waarschuwing betekenen om terug te keren naar het centrum van de meditatie. Zo wordt de meditatie continu en dan zal je zien waar dat naar toe gaat..

Maart

11

Loslaten dat is ontspannen. Hoe ver gaat die ontspanning?

Maart

12/13

In elke uitademing laat je je ontspannen. De uitademing loopt uit in de leegte.

Maart

14

Loslaten, dat is ontspannen. Hoe ver gaat die?

Maart

15

Je kan in de leegte
aanwezig zijn.

Maart

16

Wanneer de conflicten opgelost willen worden, moet de dualiteit verdwijnen.

Maart

17

Conflicten zijn allen op te
lossen in non-dualiteit.

Maart

18

In hoeverre vind je de Advaita benadering zo belangrijk dat het prioriteit krijgt? Boven andere ik belangen? Er zijn er maar enkelen.

Maart

19/20

Wees helder over je eigen situatie en je eigen motieven als je anderen wilt helpen. Als dat niet zo is moet je eens kijken hoe dat helpen de verkeerde richting uitgaat. Er moet geen 'ik wil' bij zijn.

Maart

21

Je kunt de omstandigheden nooit de schuld geven want het is echt een zaak van jezelf.

Maart

22

De grenzen van de dood
zijn niet absoluut.

Maart

23

Je kunt je bewust worden van de sfeer waar geen scheiding zijn. Daar is geen tijd waar je aan onderworpen bent. Dat is te herkennen.

Maart

24

Er is geen scheiding tussen jou en de anderen.
Er is non-dualiteit.

Maart

25

In het Zelf is geen tijd.

Maart

26/27

Je kunt je bewust worden van het zijn.

Maart

28

Als je meegaat in de wereld van scheidingen, kom je in de wereld van leed.

Maart

29

Op het niveau van ik gaat absolute vrijheid ten koste van anderen.

Maart

30

Als er een notie is van absolute vrijheid
is dat authentiek.

Maart

31

Het ik-Zelf sterft niet, alleen op het niveau van het ik gebeurt dat.

Op zoek ... (Victor Hooftman)

We gaan op zoek omdat we niet anders kunnen. Het heeft geen zin om niet op zoek te gaan. Kan je iets doen? Alleen als je het kan ...
De belangrijkste vraag is 'wie ben ik?' Of  'hoe zit het met mezelf'? Maar niet als mantra of psychologisch zelfonderzoek. Meer de aandacht gericht houden op binnen, kijken. Zijn in plaats van worden, accepteren in plaats van vechten. Zien dat ik er niet toe doe. Dan wordt alles lichter. Het ver-licht. Verlicht worden  kan niet, verlicht zijn wel.

Verkouden (Victor Hooftman)

Je verkoudheid verdragen is waarlijk een spirituele oefening. Maar er is een besef van de tijdelijkheid. Alles gaat voorbij. Continuïteit is een illusie. De zon gaat onder en de zon gaat op.

Een ontwaakte weet ... (Victor Hooftman)

Hoe een zoeker een verlichte van een niet verlichte moet onderscheiden ... maakt niet uit.
Maar wat een verlichte? Een gerealiseerde eigenlijk?

De ene stralende werkelijkheid (Ivo Wantola)

Alles bestaat immers in de Ene stralende werkelijkheid
Alle tijd, het hele universum, bestaat binnen Dat

Er is maar een Werkelijkheid.
Zolang er een zelf is, bestaat er dualiteit, ik en jij, jij en de wereld
maar wezenlijk bestaat er geen dualiteit.

Er is enkel een Onnoembare Realiteit, voorbij gedachten en woorden, voorbij gevoelens, voorbij fysieke en astrale waarnemingen

Dat ben jij!

Maar enkel door identificatie met het onware zelf,
ervaar je dat niet bewust.
je gaat van golf naar golf, zonder het onderliggende bewust te worden, de hele oceaan.

Er zijn twee wegen tot Zelfrealisatie.

Richten op het Eeuwige, die altijd en overal is.
In dat licht moet al het tijdelijke naar boven komen, en dus ook
jouw meest wezenlijke identificatie van 'ik,ik'

In het aanzicht van het grenzeloze is het 'ik' de laatste druppel die oplost zodat het grenzeloze verdwijnt en enkel de werkelijkheid is.

Zolang we nog ideeen hebben en beelden over de werkelijkheid, kan zij niet volledig aan ons verschijnen.

En als zij dan verschijnt, komen we volledig naakt te staan in ons wezen, en in die eindeloze openheid, weet de druppel geen raad, zij wordt geleegd van zichzelf, en eindeloos vervuld.

Maar de andere weg
is naar binnen toe, zij gaat meteen naar de wortels van ons illusionaire zelf 'ik-ik'

Door de vraag: wie ben ik?
niet als een mantra, noch als een mentale herhaling, noch als een vraag om een conclusie uit te trekken

komt men bij het gevoel van 'ik-ik'

en het is de kunst om bij dat gevoel te blijven van 'ik-ik'

let wel, het is geen gevoel die je kunt beschouwen, want je bent het zelf namelijk

alles wat voor te stellen is, is een sluier, die je afhoudt van ware realisatie

als je in slaap valt, moet je de oefening gewoon blijven doen als je weer wakker wordt, eindeloos dag in dag uit

je gedachten hoeven niet weg, maar door de gerichtheid op 'ik-ik' verdwijnen uiteindelijk alle gedachten

telkens weer je aandacht gericht houden bij 'ik-ik'

het kan ook zijn dat je in een hele prettige ervaring komt, leeg, fijn, gedachteloos, openend, en sommige mogen hieruit concluderen dat dit het is wat men zoekt, maar dat is een valkuil

blijf doorgaan met de vraag: wie ben ik?
wie heeft deze ervaring

er opent zich iets in de diepten, iets eindeloos krachtig dat door alles heen breekt, grenzeloos, grenzeloos, grenzeloos, slijtend door al je voegen

maar ga door ga door

wie ben ik?

het enige dat je kunt doen, zover reikt je inspanning, is dat je bij 'ik-ik' blijft, wezenlijk, de rest doet het bestaan

de eindeloze ongrond is zelfs niet het einde van de reis

maar dan wanneer in de vloed van eindeloosheid
elk besef van zelf verdwenen is, dat is het einde

het is belangrijk voor wie wezenlijk vooruitgang wil maken op het pad
niet te lantefanteren en voorbarige conclusies te trekken

de vraag 'wie ben ik? is een wezenlijke poort naar het Al

wanneer men bij ik-ik blijft opent die poort

eindeloze genade
zal je dan ten deel vallen

en vrede en gelukzaligheid stromen vanzelf

<3

Stilte, dat ben ik. (Douwe Tiemersma)

Stilte ben ik
zonder vorm,
zonder tijd,
zonder conditie,
voorafgaand aan dit alles.

Stilte ben ik
elke vorm,
de voortgang van de tijd,
het innerlijk van de condities,
de oorsprong en ware aard van dit alles.

Stilte ben ik,
vrij en
alles, iedereen.
En dat: zonder woorden.
En dat: geldend voor iedereen.

*

Tekst - over begrijpen en zijn

Uit een gesprek met Douwe Tiemersma, 26 september 2010, Retraitedag Advaita Centrum Gouda.

Uitgaande van het gewone leven heeft het zelfzijn een grote diepte. Alle niveaus waar we het over gehad hebben, spelen een rol in het alledaagse leven. Mensen zijn zich echter van veel van die niveaus niet bewust en daarom definiëren ze hun leven, hun bestaan en de wereld op een beperkte en platte wijze. Maar natuurlijk zijn al die niveaus altijd aanwezig. Je bent daarin altijd al jezelf. En dat zelf is ook altijd al de oorsprong van alles.

Bekijk dit maar eens op het punt van het begrijpen. Als je in het alledaagse leven zegt ‘ik heb iets begrepen’, wat bedoel je dan? Dat betekent niet alleen dat je informatie hebt verwerkt, maar vooral dat je een zijnsbegrip hebt verworven van iets. Begrijpen is je iets "eigen" maken. Je ervaart dat iets van buiten komt, dat word je dan ”eigen” en dan zeg je ‘ik heb het begrepen’.
Begrijpen heeft dus te maken met je eigen zelfzijn en dat is niet op het niveau van de woorden. Begrijpen is een duidelijk zien en inzien, maar het is niet een inzien als een getuige die iets op afstand ziet. Nee, het is een hogere vorm van direct inzicht waarin jezelf betrokken bent, het gaat altijd om zelfkennis. In de eigen sfeer gaan de zaken ophelderen. Wanneer dat de Essentie betreft is dat zijnsinzicht meteen de realisatie.

Meestal vindt het begrijpen op een lager niveau plaats en heeft dan te maken met een beperkte zijnssfeer waarin je een bepaald stuk kennis kunt inpassen. In je eigen zijnssfeer hoort het ene wat je hebt begrepen op dit niveau en het andere op een ander niveau. Als je werkelijk zo terugkeert in de sfeer van je zijnservaring, leer je duidelijker kijken en ga je de dingen herkennen en begrijpen vanuit een steeds grotere diepte.

Als het gaat om het niveau van het uiteindelijke begrijpen, ja, dan zal dat bewust-zijn zo vervluchtigen wat betreft vormen en kwaliteiten, dat eigenlijk elk woord teveel is. Je kunt dan zelf niet eens meer zeggen dat het een begrijpen op zijnsniveau is. Het bewustzijn en het zijn komen samen en dan kun je helemaal niet meer zeggen ‘ik heb (me) iets gerealiseerd’. Nee, alles is opgelost. Zo'n woord als realisatie is al te veel, want met een woord komt meteen een wereld van denken: wie of wat realiseert zich nu iets?

Wat je kunt zeggen is dat bij de verlichting of bevrijding al die werelden en al die niveaus ineens doorzichtig worden in hun betrekkelijkheid. Ze zijn opgenomen in de grondeloze openheid en alle zwaarte en alle grenzen vallen weg.
Dat geldt ook voor je zelfzijn.

Douwe

Eerst komt dat Ene, en dan de verschijnselen (Douwe Tiemersma)

***Uit een Advaitagesprek met Douwe Tiemersma, Schiermonnikoog 9 juni 2001, deel 6
 
Eerst komt dat Ene, en dan de verschijnselen
 
Goed, jij bent dus vrij. Wat zijn de consequenties?

Ik weet het niet
Nu, vernauwingen en beperkingen bestaan dus niet meer. Kun je dat heel duidelijk voor jezelf vaststellen?
 
Ja
Dan houd ik je eraan. Je bent vrij. Wat ga je nu doen?
 
Feest vieren, gewoon, leven.
Goed zo.
En wanneer dat feest ineens ophoudt. Wat dan?
 
Maar dat feest houdt niet op, als er vrijheid is.
Jawel hoor. Je ervaart vrijheid als levensfeest. Prachtig. Maar dat houdt eens op. Wat dan …?
 
[Ander] Je kan constateren dat je onprettige gevoelens hebt, zodat je misschien kunt zeggen dat je je daardoor ongelukkig voelt, maar dat is oppervlakkig omdat het bestaat in het licht van de vrede van het zelfzijn. 
Wanneer die vrede van het Zelf-zijn er is, is er wel een openheid voor wat zich aandient, ook een gevoeligheid en mededogen voor het lijden dat er is, zolang zich allerlei dingen aandienen, zolang de wereld er nog is.
 
Als je het hebt over dat feestvieren, dat er niet altijd hoeft te zijn, denk ik aan dit soort dingen.
Het is maar net hoe je dat feestvieren definieert. Natuurlijk is het prachtig om feest te vieren, alleen waar gaat het werkelijk om? Wanneer er ananda in vrijheid is, ja, dan is dat een feest. Maar, dat is iets anders dan wanneer je zegt ‘ik ga enthousiast door met leven en er is vrijheid, dus ik ga het prettig maken en feest vieren’.
 
Ja, precies. Bijvoorbeeld de situatie dat je kan genieten van de natuur geeft een bepaald  prettig gevoel dat je niet hebt als je in een gevangenis zit. Maar in beide situaties kun je wel de vrijheid ervaren.
Het echte vrij-zijn blijft als eerste staan. De omstandigheden hebben daarop geen invloed. Zolang het lichaam leeft blijft er de wereld van omstandigheden bestaan. Maar zij is niet meer beperkend. Eerst komt dat Ene, en dan de verschijnselen. Deze zijn erg betrekkelijk.
 
Is het dan geen vergissing om te stellen dat bij verlichting alles hetzelfde wordt in het Zelf?
Bij het leven horen verschijnselen, maar deze zijn opgenomen in het grote geheel en daarom betrekkelijk. Ze veranderen, komen op en verdwijnen weer. Wanneer je je daardoor niet laat obsederen en wanneer je je daar niet mee identificeert, blijft alles open en vrij. En dan blijft de grote vrede blijvend als eerste aanwezig. Dat is het.
 
Er kan wel pijn zijn.
Alles kan er zijn wat met het lichaam kan gebeuren.
 
Dan is er een meer geestelijke pijn.
Het is een waarnemen van pijn, net zo goed als er een waarnemen is met behulp van de ogen.
 
Ja
Zolang de zintuigen er zijn, werken zij.
 
Er is dus geen identificatie mee.
Daar hebben we het steeds over. Je loopt en je loopt niet. Je ziet en je ziet niet specifiek vanuit een standpunt achter de ogen. Je praat en je praat niet. We drinken zo een kopje thee en we drinken geen kopje thee. Zullen we dat maar doen?
 

 

Wie wil de hemel? (Victor Hooftman)

Wij willen de hemel niet. De hemel is saai. We willen de hel niet. De hel is te warm. Wij willen slechts antwoord op de vraag 'wat we zijn'.

U.G. Krishnamurti tells ....

Nothing to do. Nothing to achieve. Rest. Don't listen to other. Look for yourself. Don't follow anybody. There have been sage enough but they can't learn you the essence. If you are in a natural state it is just a matter of luck. Not of achievement. Copy the link and listen to UG with a nice music.

https://drive.google.com/file/d/0BzovmiS98d2yMjNITUUxd2g3bWc/view?usp=drivesdk

Interview met Victor Hooftman door Patrick Kicken

http://a-dvaita.nl/victorhooftman.html

Hierboven de link naar het interview van Patrick Kicken met uw blogger. Even op klikken of kopiëren in de bovenbalk.

Chakrayoga, naar vrijheid en eenheid (Douwe Tiemersma)

Chakrayoga: voor wie verder wil met yoga

https://www.advaitacentrum.nl/boeken/chakrayoga (even kopiëren in de bovenbalk)

DOOR EWALD WAGENAAR · 29/08/2011  

ARTIKEL KOORDDANSER MAGAZINE
Bewustzijn in je lichamelijke zijn Yoga is een bevrijdingsweg. Weg uit de vaak als ‘lastig’ ervaren menselijke situatie van onvrije gebondenheid aan het lichaam, bij een besef dat er vrijheid en eenheid is. Chakrayoga kan helpen die situatie op te lossen. Douwe Tiemersma, non-dualist en leider van het Advaita Centrum in Gouda, maakte een uniek boek over chakrayoga. Voor wie de weg van vrijheid en eenheid kiest. Door Ewald Wagenaar Er zijn veel yogamethodes. De een maakt je superfit, de ander is contemplatief en met weer een ander kun je yogawedstrijden winnen als je voldoende je best doet. Het yogametier is een bos vol bomen geworden. De aandacht ligt meestal op het lijf. Het gaat bij yoga in principe om het bewustzijn, volgens Patanjali, niet om de lichamelijke oefening sec. De yogi’s kiezen de weg van het lichaam, controle. De andere weg is die van het besef van eenheid en vrijheid. Openheid, zegt Douwe Tiemersma. Hij is een van de eerste pioniers in ons land op het gebied van non-dualiteit en een leerling van Sri Nisargadatta die een ‘gerealiseerde’ was, een verlichte, of jnani. Dat is iemand die de waarheid leeft, die niet meer wordt geregeerd door illusies, maar zuiver bewustzijn is. In het contact met Douwe proef je dit. Douwe is bioloog en gepromoveerd filosoof en besloot jaren geleden zijn succesvolle wetenschappelijke loopbaan te vervolgen als centrumleider van het Advaita Centrum in Gouda. Honderden, zo niet duizenden mensen begeleidde hij in hun weg om het non-duale bewustzijn te vergroten. Dat doet hij door mensen te helpen hun bewustzijn opener te maken; openheid is de weg die Douwe predikt. Openheid staat tegenover verkramping, beperking, conditionering, polarisatie, afgescheidenheid. Even leek aan zijn missie een einde te komen toen vorig jaar slokdarmkanker werd geconstateerd. Maar na intensieve behandeling lijkt hij nu aan de beterende hand en sinds kort pakt hij zijn taken weer op. Hoe kijk je als non-dualist naar je ziekte Zijn leermeester Nisargadatta, decennia geleden aan keelkanker overleden, zei: ‘Ik ben al dood’, om aan te geven dat hij – hoewel doodziek – boven leven en dood stond. Douwe is wat voorzichtiger: ‘In het begin heb ik het open gelaten, het loopt zoals het loopt, vanuit een besef dat het goed is zoals het is. Maar de mensen om me heen wezen op de goeie kanten die dit werk met zich meebracht. Ze wezen op de goede dingen ervan. Toen is bij mij meer gerichtheid ontstaan, of beter een intentie, op een gezonde afloop van de ziekte, zonder dat ik daar nu een psychisch belang of verlangen aan ging hechten.’ Het werk ging door, je maakte een boek over chakrayoga. Hoezo? ‘Jaren geleden schreef ik ‘Pranayama’ over het leren kennen, ontplooien en loslaten van adem en levensenergie. Dat leidde tot een doorlopende cursus over de verschillende levensenergieën. Het cursusmateriaal is nu in een praktisch boek gegoten. Het materiaal was er dus al enige tijd.’ Het is geen fitnessboek… ‘Nee, al is yoga dat – zelfs in India – wel geworden. Hatha yoga is de weg naar een superlichaam.’ Controle over het lichaam, tot in het extreme. ‘Ja over siddhi’s, de supervermogens, gaan wonderlijke verhalen. Zoals het zweven en andere paranormale dingen. Het enige wat daarbij positief is, is dat wat de harde werkelijkheid heet, wordt doorbroken. Het is de geestelijke instelling in het Westen waardoor we dit niet kunnen ervaren. Toch is het er wel, een wereld die de stoffelijke wereld beïnvloedt.’ Werkelijkheid is afhankelijk van je eigen instelling… ‘Ja er is geen absolute werkelijkheid, de wereld verschijnt steeds anders. Sterker nog: er ís niks anders dan de gepercipieerde werkelijkheid! De wereld verschijnt steeds op andere manier. De wereld die je waarneemt is dus altijd geconditioneerd en betrekkelijk.’ Is er een absoluut bewustzijn? ‘Ja, maar bewustzijn gaat over de ieders waarheid, of op het hoogste niveau over alle waarheden. De ene waarheid kan hoger zijn, omdat het een ruimer gebied overziet. Bewustzijn en standpunt vallen altijd samen, bewustzijn is een point of view. Hoe minder geconditioneerd je point of view, hoe hoger je waarheid. Er is dus onderscheid mogelijk. Meer waarheid beslaat dan een groter gebied. In wetenschap gaat dit ook zo. Om Newton’s ideeën moeten we nu grinniken, omdat we nu de beperkingen ervan zien. We zien nu zijn fysica als een deelwaarheid. Een waarnemer ziet in het algemeen dus minder gesluierd naarmate hij minder geconditioneerd wordt. Logischerwijze betekent een absoluut standpunt dat er een absolute waarheid is. Dan zitten er geen conditioneringen van de waarnemer meer bij. Je zit dan op het niveau van het bewustzijn van de oneindig open essentie, het non-duale bewuste zijn. Dat is een zijnservaring. Dat is de enige waarheid die er dan nog kan zijn. Openheid. Zodra er iets wordt ervaren in de gewone zin is er namelijk al scheiding, die van het subject en het object.’ Pittig… ‘Begrijp het maar vanuit de systeemopbouw van het lichaam, met zijn eigen processen. Die processen zijn deelfuncties van andere processen van een hoger niveau, met een ruimer perspectief. Het zijn juist biologen die wijzen op de kleine processen die in de grotere gevat zijn. Cellen, soorten en ecologische systemen: verschillende niveaus van zijn. Hoe ruimer het bewustzijn wordt, hoe minder specifiek het wordt. Eerst detail- en proceskennis. En dan zijnskennis. Daarin worden niet alle feiten gekend, maar het grotere geheel als patroon herkend. Niet de oneindige feitenkennis. Vergelijk het maar met het globaal kennen van je lichaam, maar niet weten niet hoe je zenuwen werken. Als je naar kleine eenheden gaat, zie je kleine. Absoluut bewustzijn is niet de hoogste schaal van die niveaus, omdat er dan nog steeds een kenner is. Het is on-kenbaar…’ Waarheid is altijd geconditioneerd…? ‘Een bevrijde in het leven, een jnani, gerealiseerde, heeft duidelijk bewustzijn van zichzelf als absoluut bewustzijn, een totale non-duale openheid. Toch zijn en blijven er functionerende geconditioneerde programma’s in hem. Maar ze draaien hem geen rad voor ogen, hij doorziet Maya. De schijngodin krijgt hem of haar niet te pakken. Conditioneringen zijn er wel, maar grijpen hem niet meer, maar worden doorzien als betrekkelijk.’ Je boek helpt hierbij. Geen startersboek? ‘Het boek is voor wie al wel wat heeft gedaan met yoga en lichaamsenergie. Het is ook handig om eerst Pranayama te hebben gelezen, hoeft niet.’ Is yoga yin of yang? ‘Yoga is de weg om die beide juist te overstijgen. Als je yin bent, krijg je dus wat meer yang om je bewuster te maken…’ Ieder chakraboek geeft een andere leer en zelfs andere chakra’s… ‘Energetische structuren zijn nooit eenduidig. Dat komt ook door de diverse waarnemers in verschillende culturen en verschillende tijden. Er is wel basis van algemeen gedeelde ervaring, intersubjectiviteit. Dit boek levert je eigen ervaring op, niet veel theorie. Zodat je bij jezelf verder kan gaan onderzoeken, waar jouw ervaringen met je chakra’s en chakra-energieën mee te maken kunnen hebben.’ Je kiest voor zeven chakra’s. ‘Zeven vond ik meer dan genoeg, haha. Er zijn meer volgens anderen. Je kan nog ’s zeven onder en boven je hoofd benoemen. Maar voor yoga als bevrijdingsweg zijn die niet nodig. De totale zuiverheid zit in elk chakra. Niet nodig om nog meer te grijpen.’ Waarom behandel je dan kruinchakra het laatst? ‘Ik behandel de chakra’s van boven naar beneden. Ik wilde beginnen bij het niveau waar mensen zich het meest bewust zijn, het mentale, dus het voorhoofdchakra eerst, dan het keel-, hart-, navelchakra, enzovoort. Van daaruit verder exploreren. Als er bewustzijn van de lagere bewustzijnsniveaus is ontstaan, gaan we weer naar boven, ook naar het hogere niveau van het kruinchakra. Waarheen gaat de bevrijding van de polariteiten, de kundalini-bevrijding? ‘Deze thematiek van kundalini is erg actueel. Energie loopt van pool naar pool. Die gescheidenheid kan worden overwonnen. Dat is de kern van menige mystiek. Helaas wordt te vaak op een oppervlakkige manier, met te zware oefeningen en ondeskundigheid over gevolgen, met sterke energieën gewerkt. Op alle chakraniveaus kunnen energieën vrijkomen die sterk zijn. Hoe dieper je gaat in je lichaam hoe zwaarder je ze kan ervaren. Bijvoorbeeld met hartenergie, je wordt dan ontzettend liefdevol of gevoelig. Je kan ook té gevoelig worden. Op de diepste, de laagste, chakra’s zitten de sterkste energieën. Ze zijn vrij autonoom. Ze gaan vooraf aan het persoonlijke. Seksuele energie is voor instandhouding van de soort en dus sterker dan het individuele persoonlijke. Als die vastgehouden wordt, uit balans raakt of niet in harmonie is, kunnen problemen ontstaan.’ Voorbeeld? ‘Neem een seksuele prikkeling tussen twee mensen. Hun wereld verandert op slag, zoals bij een verliefdheid. Of een ontroering op hartchakraniveau. Dan kan ontroering ook totaal kan worden, met te veel huilen. Of andersom: het is te slap, er is niets of nauwelijks energie in het chakraveld. Wortelchakra heeft met aarde-energie te maken, zitvlak en voetzolen, je voelt je zwaar rusten, belangrijk voor iedereen om te ervaren. Die energie is zo groot als de aarde zelf als je goed geaard bent, maar als ze slap is voel je je zeer onzeker. Het boek helpt je om die energieën te leren kennen, de dynamiek ervan te zien, ze te zuiveren en op harmonische wijze te laten ontplooien.’ Hoe zit de relatie tussen ‘zijn’ en ‘zelfzijn’? ‘Zijn is een meer algemeen begrip. Als je het tegenover elkaar zet: zijn is een niet-bewustzijn, niet bewust van zichzelf. Het slaat op je eigen bestaan. Je bent in de ruimte van verschijnselen, ook lichamelijk. Dat is nog niet altijd van binnen doorzien in je bewustzijn. Hoe lager je in je chakra’s komt, hoe meer zijn, hoe minder bewustzijn. Het gaat er met yoga om dat bewustzijn uit te breiden naar beneden, in dat onbewuste zijn. En andersom, om het zijn naar het bewustzijn te halen. Van boven naar beneden: dat is de essentie van bewustwording.’ Leef je zelf in het absolute bewustzijn? ‘In het totale open zijn. De open ruimte waarin de schepping verschijnt, is mentaal te begrijpen. Maar de realisatie van die openheid is een zijnservaring, ik ben Dat, ik besef dat dit mijn eigen zijn is. Over het absolute is niks te zeggen. Ik leef er vanuit. In het Ik Ben zit al geen centrum meer van een Ik. Als een bewust droomloze slaap. Waar dit uit voortkomt? Daarover is niks te zeggen. Wel een actueel zijnsweten dat dát mijn meest oorspronkelijke staat is.’ Compliment voor het boek, compact, praktisch, to the point, hamerslagen… ‘Dat is yoga. Als je de oefeningen doet, ga je iets belangrijks over jezelf ervaren. Dat gaat niet door er alleen over te lezen, maar door het ook te dóen.’ Hoelang ben je zelf met yoga bezig? ‘Sinds mijn zestiende, ben nu 66, dus 50 jaar.’ En nu, nog dagelijks? ‘Nee hoor, het is in de jaren ontwikkeld van lichamelijk naar een intern gebeuren, op den duur zijn uitwendige oefeningen namelijk minder nodig. Ik doen het alleen nog maar als ik les geef, één keer per week, haha…’ Douwe Tiemersma, ‘Chakrayoga, ervaringskennis en bevrijding van de levensenergieën en lichamen’, Uitgeverij Advaita. Bestellen o.a.: www.advaitacentrum.nl. Print deze pagina Over de auteur Ewald Wagenaar is uitgever en eind- en hoofdredacteur van Koorddanser, het maandelijkse agendamagazine voor bewustzijnsontwikkeling en spiritualiteit. Naast zijn jarenlange ervaring in het maken van bladen is hij tevens adviseur, trainer, docent, marketeer, tekstschrijver, communicatiespecialist en coach. « Geert van Coillie, grondlegger van de integratieve massageWie ben ik? Til Hermans » Laat een bericht achter Je moet ingelogd zijn om een bericht te plaatsen. WAAR BEN JE NAAR OP ZOEK?  Zoeken             Gerelateerde Artikelen  Brahma-vihara: de vier verheven staten van de geest 24/01/2017 · GEEN REACTIES Brahma-vihara: de vier verheven staten van de geest Volgens de Yoga  Grote schrik… op dit moment 17/01/2017 · GEEN REACTIES Hoe perfect wil ik het hebben? Gezond, warm huis, lieve  Mijn blanke privileges onder de loep 17/01/2017 · GEEN REACTIES Zelfontdekken Toen Tara Brach haar eigen blanke privileges erkende, werden haar Gebruikersmenu Registreren Aanmelden Gebruikersnaam  Wachtwoord  Onthoud Mij Log In HEB JE ONS IETS TE VERTELLEN? Stuur je (relevante) persberichten, aankondigingen, nieuws over bijeenkomsten, activiteiten, boeken, suggesties, etc. naar redactie@kd.nl. Colofon Uitgeverij Koorddanser Telefoon: 0653106218 E-mail Koorddanser: redactie@kd.nl

Kalender februari Douwe Tiemersma

Februari

Woensdag

1

Aandacht is een sterke energie van
lagere niveaus. Richt het op de eenheid.

Februari

Donderdag

2

Je hebt energie nodig om te transformeren. Gericht op de eenheid, naar het hogere niveau.

Februari

Vrijdag

3

Sexuele energieën gaan door en kunnen transformeren en zijn krachtig. Van biologisch mechanisch naar eenheid. Dat is Tantra.

Februari

Zaterdag

4

Een openheid voor de oorspronkelijke eenheid,  voor liefde, die er is. Compleet, alles.

Februari

Zondag/maandag

5/6

Geen enkel standpunt moet je verabsoluteren want dat schept beperkingen.

Februari

Dinsdag

7

Interesses heeft twee polen, jij en je interesses. Dan zit je al in gescheidenheid.

Februari

Woensdag

8

Vanuit het ik kan er verveling zijn want er moet nog iets gebeuren. Vanuit de openheid niet, want vandaar uit moet er niets meer gebeuren.

Februari

Donderdag

9

Je kan opgaan in een openheid die altijd al aanwezig is. Het is perfect zoals het is. Non-dualiteit.

Februari

Vrijdag

10

Als het ik verdwijnt
is er alleen nog genieten.

Februari

Zaterdag

11

Ontspan. Zelf zijn is universeel.

Februari

zondag/maandag

12/13

Het maakt niet uit of ze je een vreemde vogel vinden of niet. Als je maar gewoon jezelf kan blijven.

Februari

Dinsdag

14

Je verkoopt maar al te makkelijk
je ziel aan de duivel.

Februari

Woensdag

15

Laat ook die laatste restjes ik los.

Februari

Donderdag

16

Zolang je de waarnemer  bent,
zit je vast.

Februari

Vrijdag

17

Niets kan je scheiden van jezelf.

Februari

Zaterdag

18

Laat je niet meer afleiden!

Februari

Zondag/maandag

19/20

Alles wat zich probeert
aan je te hechten is onzin.

Februari

Dinsdag

21

Als je naar de merel luistert,
waar is dan je ik?

Februari

Woensdag

22

Kijk naar die weerstand,
kruip in de vrijheid.

Februari

Donderdag

23

Alles gaat vanzelf.

Februari

Vrjjdag

24

Het Zelf zijn zit
nergens aan vast.

Februari

Zaterdag

25

Blijf helder,
geen conflicten,
geen problemen.

Februari

Zondag/maandag

26/27

De kernvraag is,
hoe zit het met jezelf?

Februari

Dinsdag

28

Het eigen Zelf is,
is vrij zijn.

Schoonheid (Victor Hooftman)

Wat is schoonheid? Een niet te definiëren begrip. Je voelt schoonheid, je ervaart het, maar als je er naar op zoek gaat kan je het niet vinden. Waar zie je schoonheid? In jezelf of juist als je bewuste zelf er niet is? En wie ziet het dan? 

Deze foto geeft schoonheid weer. En de tekst bevat ook een waarschuwing. Als je een vast omlijnd idee over schoonheid hebt mis je het. Als je een vastomlijnd standpunt hebt mis je alles. Niets verabsoluteren. Niets als in beton gegoten aanvaarden. Er is niets vast, alles is vloeibaar. Alles komt voort uit wat er was en is slechts een voortzetting van het leven. Er is geen reden, er is geen doel maar er is wel schoonheid. Maar als je daar een doel van maakt mis je alles. Dan mis je het leven.

Wat is liefde? (Victor Hooftman)

Liefde. Een veel gebruikt begrip. Maar weten we ook wat het is. Liefde laat zich moeilijk beschrijven. Wat wij voor liefde verslijten is dat ook wat je geliefde of buurman voor liefde verslijt. Jiddu Krishnamurti zei dat we liefde beter in ontkennende zin konden omschrijven. Wat is het niet.
Voor de één is liefde de wereld willen verbeteren, de aarde redden. Voor de ander is het aanschouwen hoe de wereld naar de bliksem gaat, aanschouwen vanuit Liefde, omdat alles zo is als het is, een schouwspel wat zich voltrekt, waar we geen invloed op kunnen uitoefenen. Kan het beide waar zijn? Wat is Liefde?

Stil, heel stil ... (Carine Philipse)

O stilte
Wonderbare stilte
Waarin jij
Bent

Waarin jij
Alles bent

Waarom laat je niet alles los? (Douwe Timersma)

Uit een Advaitagesprek met Douwe Tiemersma, Schiermonnikoog 9 juni 2001, Deel 5

V. Wanneer je die oneindige vrede kent, is dat kennendheid?

A. Wanneer je het uit eigen zijnservaring vaststelt. Dat vaststellen is de realisatie, dat vaststellen is kennen. Die realisatie is er, wanneer je ook het laatste los laat: de ideetjes van het ik over gezelligheid. Knusheid is er dan niet meer.
 
V. Knusheid? Nee, nee.

A. Maar jij wilt van twee walletjes eten.
 
V. Dat wil ik niet.

A. Maar je doet het wel, anders had je geen probleem. Velen hebben dat conflict. Het gros van de mensen stelt het gewone leventje op prijs en wil dit niet los laten, omdat het een zekere vastheid geeft, ook al zijn er veel moeilijke punten. Daar is niets mis mee, maar wanneer je doorkrijgt dat dat altijd maar zo doorgaat en dat dat steeds weer een bewustzijnsverenging en jezelf pijnigen betekent, dan krijg je een besef dat het beter is alles te laten oplossen en zo tot jezelf te komen. Dan vraag je je af, ‘waarom zou ik zo moeilijk doen?’
   
V. Omdat je de vrijheid alleen maar kan vertalen naar het niveau waar je zelf bent. Je gaat, net zoals de mooie woorden van het Zelf, ook alle angsten van het ik in het oplossen stoppen.

A. Dus dat moet je niet doen. Ga dan weer opnieuw kijken hoe het zit. Daar zijn we steeds mee bezig. Je ziet het. Waarom laat je niet alles los?
 
V. Voor mij is loslaten een grote traumatische gebeurtenis in mijn leven geweest; loslaten is voor mij een heel traumatische ervaring.

A. Ja, daar hebben we het vaker over gehad. Maar ik verwijs steeds weer naar het zelf-zijn. Je blijft jezelf. Ervaar dat.
 
V. Ja, dat is de enige vluchthaven. Dat realiseer ik me wel. Daar kun je niet getraumatiseerd worden. Daar is geen pijn omdat je niet gebonden bent. Maar de weg ernaar toe is natuurlijk ... Oplossen is voor mij gekleurd door alle ervaringen daarmee van vroeger. Dus voor mij is het een heel angstige gebeurtenis.

A. Vroeg of laat heeft iedereen met die angsten te maken. Daarom benadruk ik de ervaring van zelfzijn, ook al is er een verkrampt lichaam. Hoe het ook zit, ergens is er dat zelf-zijn en van daaruit kan de ontspanning komen. Dat zelf-zijn is een heel goed gevoel; het wordt niet geraakt door omstandigheden. Het is een heel positief gevoel waar de ananda, de gelukzaligheid, al helemaal in zit.
 
V. Ik merk het positieve niet erg; voor mij is het een neutraal gevoel.

A. Je ervaart dat het zelfgevoel niet door omstandigheden wordt aangepakt. Daarom noem ik het zelf-zijn toch een positieve sfeer, in vergelijking met al die andere situaties van lijden door de dingen die je buiten je stelt.
 
V. Ja, relatief gezien wel, maar absoluut gezien niet.

A. In het absolute is alles opgelost. Maar eerst moet je dit duidelijk hebben. Ook al is het positieve gevoel van zelf-zijn nog betrekkelijk, het is in ieder geval minder betrekkelijk dan al die andere beelden waaronder je lijdt.
 
V. Ja, dat is waar

A. Nu, dan ga je verder kijken naar het zelfzijn. In relatieve zin is het een positieve sfeer en deze kan zich verder ontwikkelen. Ze kan zich verder openen en ontplooien naar buiten toe, zodat daarin alles wordt opgenomen. Wanneer alles in liefde wordt opgenomen, moet je eens kijken: dat is het positieve gevoelsmatige 

Energie in beweging (Victor Hooftman)

Uiteindelijk is alles een interpretatie van het ene. Energie in beweging eeuwig golvend door een zichzelf scheppend universum.

Het ego (Victor Hooftman)

Het woord ego gebruikt in zijn psychologische betekenis is vrij nieuw. In feite heeft Freud dit woord zijn huidige betekenis gegeven in psychologische zin.

Wikipedia schrijft onder andere het volgende over het ego:

'In het normale spraakgebruik bedoelt men met het woord "ik" het "subject". Het woord "ego" gebruikt men algemeen voor de identificatie van het zelf met een onjuist denkbeeld. Als "zelfbeeld" is het dus onecht[1][2] in die zin, dat het denkbeeld over zichzelf niet overeenkomt met de werkelijkheid. Men spreekt bijvoorbeeld over iemand met een groot "ego", als die mens bijvoorbeeld van zichzelf vindt dat hij erg belangrijk is, terwijl dat voor velen in de werkelijkheid niet zo blijkt te zijn. In dat geval wordt het subjectieve "ik" tot object van verschillende beschouwingen.'

Een mooie beschrijving. In advaita kringen ziet men het ego meestal meer als de doener. Die ziet dat er wat gebeurt en denkt dat hij dat doet en een belangrijk middelpunt is. Het ego, de doener, schept zich een continuiteit. Als een gedachte, het blijft slechts één van de vele gedachten die opkomen. Als een fragment van het geheel,  de ik-gedachte. Maar niet meer dan dat.

Over de foto kunnen we dus melden dat de tekst niet klopt in de zin dat het zinloos is een (ik) gedachte een (ik) gedachte te laten veranderen. Mission impossible.

Ik ben het pad en de waarheid .... (Victor Hooftman, U.G. Krishnamurti)

Het nut van het leven is slechts het leven. Om er over te praten met anderen is niet zinvol. Iedereen wil alleen horen hoe hij gelukkig, of nog beter, verlicht kan worden. Niet te accepteren hoe het is en in te zien dat streven naar verlichting zinloos is. Je kan je ontspannen en glimlachen, je kat aaien, maar er is geen pad naar verlichting. Het is ons aangepraat dat er zo'n pad is. 'Ik ben het pad en de waarheid' betekent niet dat er een pad is, juist niet.

Victor 

Ontspannen door te glimlachen

Ontspannen door te glimlachen. Jezelf zacht laten worden en de gedachten, die nooit van jezelf zijn, laten voor wat ze zijn. Jezelf zacht laten worden.

Kopieer de onderstaande link in je bovenbalk.
https://youtu.be/5-KezcuJnAM

Kalender januari Douwe Tiemersma

1-2

Januari 

Mensen zijn zo vaak geneigd anderen de schuld te geven; de omstandigheden de schuld te geven, maar het is de gerichtheid op het ik dat de schuld is.

3

Januari 

Conflicten intern, extern, betekenen lijden. De oplossing is het loslaten van de ik gerichtheid.
Op grover en subtiel niveau.

4

Januari 

Je kan blijven loslaten als
de helderheid er maar is.

5

Januari 

Het gaat om je eigen ervaring. Oneindigheid, gelukzaligheid, zie dat niets dit kan verstoren.
Het is onvervreembaar de kern van mezelf.

6

Januari 

Bewust worden van wat je bent, bewust worden van wat je niet bent.

7-8-9

Januari 

Ik ben meer dan al die etiketten.

10

Januari 

Blijf als er een blokkade is bewust van de oneindigheid, de ruimte, de ruimte, de ruimte.

11

Januari 

Het is zo mooi dat de hoogste spiritualiteit een logica heeft waar geen spelt tussen de krijgen is.

12

Januari 

Ieder mens wil gelukkig zijn maar juist het willen voorkomt dat. Tragisch. Het 'ik wil' , het 'ik wil niet' moet verdwijnen.

13

Januari 

De beperking van 'ik wil'
moet losgelaten worden.

14

Januari 

Wie geeft de prioriteit aan het opheffen van het lijden? Dat is het opheffen van de dualiteit. De meeste mensen willen van twee walletjes eten.

15-16

Januari 

Mensen willen vrij zijn maar doen het verkeerde en houden het beperkte vast. Het fundamentele punt van het lijden.

17

Januari 

Het meest basale conflict is het besef te hebben van oneindig te zijn, vrij te zijn, en aan de andere kant het niet willen loslaten van de beperkte identiteit. Het is de fundamentele tragiek van mensen.

18

Januari

Is er nog iets van jezelf
dat je overeind wil houden?

19

Januari 

Een ik tegen de rest, het wordt al heel gauw pathologisch. Maar onbewust ervaren mensen toch wel wat van het oneindige. En daarom zijn er niet nog meer geesteszieken.

20

Januari 

De Happinez heeft 120.000 abonnees, het is een lifestyle geworden. Maar dat gaat niet erg diep. Een beetje dit, een beetje dat.  

21

Januari 

Iedere keer als je iets wil presteren, iets wil neerzetten, ben je weer in die beperking. Als een golfje. Maar je bent de oceaan. 

22-23

Januari 

Totaal. Oneindig.
Het ego moet schipbreuk leiden.

24

Januari 

Als je iets wilt vasthouden, zit je er aan vast en bepaalt dat je identiteit en je lijden.

25

Januari

Een heleboel mensen willen niet zo diep ontspannen. Die willen actief blijven. Je wilt niet loslaten van wat je belangrijk vindt. Wie wil dat wel. Dat zijn er niet veel.

26

Januari 

Het leven is mooier dan ooit, altijd nieuw, niets wordt meer vastgehouden.

27

Januari 

Je bent niet iemand die denkt, die iets wil, iets doet.
Als je dat wel bent zie dan hoe leeg het is.

28

Januari 

Weten dat je oneindig bent, maar dat niet zo ervaren., dat is de reden voor je complexen. 

29-30

Januari 

Wanneer je helder blijft zie je steeds meer, steeds meer lagen in jeZelf.

31

Januari 

Herken het hogere.
Je hebt het al eens ervaren.

Douwe Tiemersma

Kalender december Douwe Tiemersma

December

donderdag

1

Wees ontzettend helder over de bron van het zelf-zijn.  Als je er maar even van afwijkt zit je weer vast in die constructies en verhalen.


December

vrijdag

2

Als je in het oneindige centrum blijft dan kunnen die verhalen en verschijnselen zich wel voordoen maar hebben ze geen kracht meer.



December

zaterdag/zondag

3/4

Wanneer er verschijnselen komen zijn ze wat ze zijn, even verschijnselen, dan weer verdwenen.


December

maandag

5

Het gaat werkelijk om die openheid, wanneer die doorbreekt, dat is het, simpel.



December

dinsdag

6

Als het goed is doet
een goeroe niets.




December

woensdag

7

De realisatie is niet te onderrichten. Onderricht heeft te maken met wat voorbereidende zaken.



December

donderdag

8

Al die ideeën, voorstellingen, werkelijkheden die je denkt dat aanwezig zijn ? Doorzie ze, ook op de spirituele weg.


December

vrijdag

9

Zie de woorden in hun betrekkelijkheid, zorg dat ze doorzichtig blijven.



December

zaterdag/zondag

10/11

Bij sommigen moet de ellende heel groot
worden eer ze iets gaan doen.


December

maandag

12

Er zal al een stukje inzicht zijn voordat je het spirituele pad opgaat.



December

dinsdag

13

Op een gegeven moment krijg je het door dat het niet meer uitmaakt wat je maar dat het gaat over de manier waarop je het doet.




December

woensdag

14

Als alle beperkingen zijn weggevallen valt er niets meer te zeggen dan dat alle beperkingen zijn weggevallen.



December

donderdag

15

Als je je richt op het oneindige slaat dat terug op jezelf en merk je dat jezelf ook oneindig bent.


December

vrijdag

16

Datgene wat je ziet is een spiegel van
jezelf en omgekeerd.



December

zaterdag/zondag

17/18

Je moet je constant bewust zijn van je eigen situatie en het complex dat daar zit. En dat is altijd de relatie die er is tussen het
ik en de wereld


December

maandag

19

Wanneer je blijft bij het hoogste besef zal zich dat realiseren.



December

dinsdag

20

Wanneer het bij jezelf helemaal doorbreekt dan wordt iedereen en de hele werkelijkheid verlicht. Ook al weten de andere mensen dat niet.




December

woensdag

21

Steeds weer, begin bij de situatie waarin je je bevindt. Hoe ziet die situatie eruit?



Februari

donderdag

22

Je moet heel precies kijken, waar zijn er nog beperkende structuren, heel concreet, waar zitten er nog identificaties?


Februari

vrijdag

23

Je zal eerst de dood helemaal moeten kennen voordat je kan zien wat het leven betekent.



December

zaterdag/zondag

24/25

Zolang er nog iets is wat je belangrijk vindt zit je eraan vast. Het heeft toch te maken met een stukje eigenbelang..


December

maandag

26

Nihilisme kan een waardevolle
periode zijn in je leven.



December

dinsdag

27

Als je totaal nihilistisch wordt betekent dat dat je laatste identiteit verdwijnt. Dan moet je
kijken wat er verder komt.




December

woensdag

28

Wat betekent het als er zuivere liefde is? Dat betekent dat elk ik element verdwijnt.



December

donderdag

29

De zuivere liefde kan alleen ontstaan door het nihilisme heen. Overgave.


December

vrijdag

30

Als je vanuit het ik nog ergens een zingeving aanhoudt dan zie je dat het ik nog bepaald wordt door het belang van die zin.



December

zaterdag

31

Als het nihilisme totaal wordt merk je dat er toch nog een ruim bewustzijn is. Meer kan je daarover niet zeggen.


Januari

Zondag

1

Vanuit een persoonlijk perspectief kunnen de dingen moeilijk zijn want op dat niveau is er nog een persoon die zoekt naar de zin van alles Maar dat houdt het lijden in stand.

Jan van den Oever

Elke 2 weken geeft Jan van den Oever Satsang in Leiden. Plata, Garenmarkt 1a 2311PG Leiden. Van 20.00-22.00 uur. Ik ga 9 november kijken. 10 euro en parkeren kan in de buurt gratis. Aanmelden via info@janvandenoever.com. 

Inmiddels is Jan gestopt met wekelijkse satsangs. Helaas.

Vrijheid ( Victor Hooftman)

Vrijheid bestaat niet in de zin die wij het ons normaal voorstellen. Het is meer dansen met de ketenen aan van de  gebondheid van het causale. Als we de keten van het causale oorzaak en gevolg gedeeltelijk doorzien, het karma, is het al heel wat. Helemaal doorzien is weinigen gegeven. Ultieme vrijheid is onmogelijk zolang de totale keten niet in één keer volledig in het huidige moment wordt doorzien.

Kalender november Douwe Tiemersma

November

dinsdag

1

Tot op het laatst zijn er stukjes ik die er baat bij willen hebben.

November

woensdag

2

Het is heel belangrijk bewust te blijven op het stabiele niveau waarin de laatste subtiele go elementen zullen wegvallen.

November

donderdag

3

Het is zoals het is. 

November

vrijdag

4

Er is geen hechting meer, geen gebondenheid, alleen openheid.

November

zaterdag/zondag

5/6

Een persoon met een identiteit kan
Brahman nooit bereiken .

November

maandag

7

Het willen vasthouden aan een onveranderlijke staat geeft juist het lijden.

November

dinsdag

8

Met het ik denk maak je allerlei concepten om
er vervolgens aan vast te houden.

November

woensdag

9

Als je ergens  zoekt naar vaste grond blijkt  daaronder altijd weer ruimte te zijn.

November

donderdag

10

In de acceptatie van niet
weten ligt bevrijding. 

November

vrijdag

11

De werkelijkheid is veranderlijker dan je ooit hebt gedacht.

November

zaterdag/zondag

12/13

Niet is permanent,
alles is veranderlijk.

November

maandag

14

Omdat alles doorzien wordt in zijn betrekkelijkheid is het dus niet beperkend voor je eigen zelf zijn.

November

dinsdag

15

Hoe voelt het niet weten?

November

woensdag

16

Hoe beter je in je zelf terugkeert hoe beter je alles los kan laten.

November

donderdag

17

Zodra er weer scheidingen gemaakt worden heb
je weer een constructie en je hebt het eigen
en het andere.

November

vrijdag

18

Als er nog een beperking zit in je eigen
zelf zijn is dat een illusie.

November

zaterdag/zondag

19/20

Ziende ben je blind.

November

maandag

21

Grove illusies verdwijnen het makkelijst en daar komen subtiele voor in de plaats. Die laten zich moeilijker wegjagen. Maar het zal door
moeten gaan.

November

dinsdag

22

Je moet je richten op het 'ik ben'. Maar dat 'ik ben' moet zichzelf uiteindelijk ook loslaten.

November

woensdag

23

Zo loslaten dat je het loslaten van
illusies ook loslaat.

November

donderdag

24

Die kennis is een actie, dat doorzien is
een actie of in ieder geval een kwaliteit. 

November

vrijdag

25

In de beweging krijg je steeds meer een besef van het hoogste bewuste maar dat besef  moet
je ook loslaten.

November

zaterdag/zondag

26/27

Haal de aandacht terug naar jezelf als bron van aandacht, een globaal bewustzijn.

November

maandag

28

Zelf meditatie is thuiskomen in jezelf. Beoefen het 24 uur per dag. Als een devotie! Vol overgave. Maak het het belangrijkste van je leven.

November

dinsdag

29

Steeds gaat het weer om terugkeer naar het centrum van jezelf. Dan blijkt het centrum een open stilte te zijn. Dat eigenlijk elk
woord teveel is.

November

woensdag

30

Als je de structuren niet doorziet ben je er op een voorbewuste manier aan gebonden.

Zoete nacht (Carine Philipse)

O  zoete nacht,
Waarin Jij
Mij aan mezelf
Ontroofde
En bezit
Van mij nam!

Carine Philipse