Uit de Amritanubhava van Jhaneshwar; de ongeschiktheid van het woord (Shabda) 74-87

Daarom kan je niet zeggen dat het woord belangrijk is
als vernietiger van onwetendheid,
want het kan niet vernietigen wat helemaal niet is.

Het slaat nergens op om te zeggen
dat bewustzijn door het woord zichzelf kan kennen.

Is ooit iemand met zichzelf getrouwd?
Heeft de zon ooit zichzelf verduisterd?

Heeft de ruimte ooit zichzelf omhuld?
Is de oceaan ooit zichzelf binnengetreden?
Kan de hand zichzelf omsluiten?

Kan de zon zichzelf belichten?
Kan een vrucht zelf weer vrucht dragen?
Kan de geur van zichzelf genieten?

Je zou alles wat bestaat tegelijkertijd water kunnen geven,
maar kun je water zichzelf laten drinken?

Is er ooit een dag gezien dat de zon zichzelf zag?

Het vuur kan het hele universum verbranden,
maar kan het zichzelf verbranden?

Bestaat er iemand die zichzelf kan zien? Kan de smaak zichzelf proeven?
Kan iemand die wakker is zichzelf wakker maken?
Kan verf zichzelf verven? Kunnen parels zichzelf versieren met parels?

Kan goud zichzelf versieren met goud? Kan licht zichzelf verlichten?

Shiva versierde met de maan boven op zijn hoofd,
maar kan de maan zichzelf dragen o zijn eigen hoofd?

Hoe kan het Absolute - dat Kennen zelf is - zichzelf kennen?
Als Kennen zichzelf moet omarmen, zouden er dus twee zijn in plaatsen van één.

5. What is Born must Die, Nisargadaata Maharaj, uit 'I am That'.

Questioner: Is the witness-consciousness permanent or not?
Maharaj: It is not permanent. The knower rises and sets with the known. That in which both the
knower and the known arise and set, is beyond time. The words permanent or eternal do not apply.
Q: In sleep there is neither the known, nor the knower. What keeps the body sensitive and
receptive?
M: Surely you cannot say the knower was absent. The experience of things and thoughts was not
there, that is all. But the absence of experience too is experience. It is like entering a dark room and
saying: 'I see nothing'. A man blind from birth knows not what darkness means. Similarly, only the
knower knows that he does not know. Sleep is merely a lapse in memory. Life goes on.
Q: And what is death?
M: It is the change in the living process of a particular body. Integration ends and disintegration
sets in.
Q: But what about the knower. With the disappearance of the body, does the knower disappear?
M: Just as the knower of the body appears at birth, so he disappears at death.
Q: And nothing remains?
M: Life remains. Consciousness needs a vehicle and an instrument for its manifestation. When life
produces another body, another knower comes into being,
Q: Is there a causal link between the successive bodyknowers,
or body-minds?
M: Yes, there is something that may be called the memory body, or causal body, a record of all that
was thought, wanted and done. It is like a cloud of images held together
Q: What is this sense of a separate existence?
M: It is a reflection in a separate body of the one reality. In this reflection the unlimited and the
limited are confused and taken to be the same. To undo this confusion is the purpose of Yoga.
Q: Does not death undo this confusion?
M: In death only the body dies. Life does not, consciousness does not, reality does not. And the life
is never so alive as after death.
Q: But does one get reborn?
M: What was born must die. Only the unborn is deathless. Find what is it that never sleeps and
never wakes, and whose pale reflection is our sense of 'I'.
Q: How am I to go about this finding out?
M: How do you go about finding anything? By keeping your mind and heart in it. Interest there must
be and steady remembrance. To remember what needs to be remembered is the secret of success.
You come to it through earnestness.
Q: Do you mean to say that mere wanting to find out is enough? Surely, both qualifications and
opportunities are needed.
M: These will come with earnestness. What is supremely important is to be free from
contradictions: the goal and the way must not be on different levels; life and light must not quarrel;
behaviour must not betray belief. Call it honesty, integrity, wholeness; you must not go back, undo,
uproot, abandon the conquered ground. Tenacity of purpose and honesty in pursuit will bring you to
your goal.
Q: Tenacity and honesty are endowments, surely! Not a trace of them I have.
M: All will come as you go on. Take the first step first. All blessings come from within. Turn within. 'l
am' you know. Be with it all the time you can spare, until you revert to it spontaneously. There is no
simpler and easier way.

Amritanubhava van Jnaneshwar; de eenheid van Shiva-Shakti; vers 25-28

25. Zonlicht wordt overal op de wereld gezien,
maar de zon is de bron van het zonlicht.
Net zo wordt in het aannemen van de dualiteit,
Shakti het in werking van Shiva.

26. De weerspiegeling van een object in de spiegel
is geen bewijs van het bestaan van twee objecten, maar bewijst alleen maar
het bestaan van het oorspronkelijke object.
Net zo schept onverdeeldheid de illusie van dualiteit
ten einde zijn eigen bestaan te bewijzen.

27/28. De vrouw die huwde met "Dat" wat overblijft nadat alles is verdwenen,
en daarmee diens waardigheid verkreeg,
zonder wie "Dat" zich zelfs niet bewust is van zichzelf.
Die vrouw is niet iets anders dan "Dat".

Amritanubhava van Jnaneshwar; eerbewijs aan de Guru; vers 25-28

25. Hoewel de maan omhuld wordt door maanlicht,
wil dat niet zeggen dat de maan verschillend is van maanlicht.
Hoewel de Guru waargenomen wordt in zijn fysieke vorm,
leeft hij als ongedefinieerd bewustzijn,
omdat hij zijn ware natuur heeft gerealiseerd.
Het is ongeveer zoals een lapje stof dat gevouwen is en twee lijkt
maar in feite één stuk is

26. Hoewel hij de totalieit van alle mogelijkheden is,
kan de Guru (als het Absolute) geen vorm geven aan zijn ware natuur.

27. De guru kan geen object van het kennen zijn
en kan daarom niet begrepen worden volgens welke logica of criteria dan ook.

Je laatste standpunt loslaten, Douwe Tiemersma, 12-1-2011, eerste 18 minuten

Vanavond is het weer de essentie, kan je meegaan en je standpunt loslaten. Jarenlang heb ik er over gesproken, meer op het mentale niveau, om uit te leggen hoe dat precies gaat. Dat is genoeg geweest, nu komt het op jezelf aan. Kun je op een bewuste manier zo meegaan dat je laatste standpunt verdwijnt.

Blijf bij dat proces heel helder bewust. In de ruimte, in de open ruimte, daar zal het gebeuren. Herken de beweging, herken de ontwikkeling. Een steeds verder gaande verruiming, een verder gaande ontwikkeling. Die grote helderheid zal er moeten blijven opdat het steeds meer in subtiele gebieden zal komen, de beweging zal zich door moeten zetten. Die diepere lagen, geïncarneerd en wel, zijn ontzettend subtiel.

Blijf helder bij jezelf in het bewuste zijn. In je eigen bewuste zijn, in die grote ruimte, en het proces gaat door. Laat het dan doorgaan, totaal. Het proces stopt alleen als er weer een beperking van je bewustzijn komt, blijf helder en open en de ontwikkeling gaat vanzelf door. Steeds meer lagen van je zelf vallen vanzelf weg, en op een gegeven moment is er niets meer om weg te vallen.

Zie dat elke inperking van je bewustzijn, bij het je richten op iets specifieks, meteen ook weer een standpunt oplevert. Een beperkte identiteit. Wanneer het laatste ankertje verdwijnt verdwijnt ook de laatste identiteit.

Dus als je jezelf nergens in vastzet is er alleen maar Openheid. Zonder die oude structuur, zonder grond, zonder standplaats, zonder beperking. Wees dus ontzettend helder over je eigen situatie. Als er ergens nog een concentratie zit van het zelf zijn. Meteen weer, O ja, het gaat om mezelf als bewustzijn. Zie hoe jezelf bij elke terugkeer eerst een bepaalde vorm schept, een bepaald standpunt schept, je gaat je er in incarneren.

De Atman vindt zich een lichaam en incarneert erin, dat is niet alleen bij het begin van het leven maar is voortdurend zo, zolang het lichamelijk leven doorgaat. Totdat je jezelf bewust van van het leven op het niveau van totale Openheid. Waar bij de wereld er met zijn zintuigen er best kan zijn. Zolang het lichaam met zijn zintuigen enz, er is.

Maar het is niet langer een huis voor dat Zelf zijn om in te duiken, daarin te blijven zitten, daarin gehecht te blijven. Dus blijf in die stille Openheid voorafgaand aan de schepping.

Douwe Tiemersma
Satsang 12-1-2011

4. Real World is Beyond the Mind uit 'I am That' van Nisargadatta Maharaj

Questioner: On several occasions the question was raised as to whether the universe is subject to the law of causation, or does it exist and function outside the law. You seem to hold the view that it is uncaused, that everything, however small, is uncaused, arising and disappearing for no known reason whatsoever.
Maharaj: Causation means succession in time of events in space, the space being physical or mental. Time, space, causation are mental categories, arising and subsiding with the mind.
Q: As long as the mind operates, causation is a valid law.
M: Like everything mental, the so-called law of causation contradicts itself. No thing in existence has a particular cause; the entire universe contributes to the existence of even the smallest thing; nothing could be as it is without the universe being what it is. When the source and ground of everything is the only cause of everything, to speak of causality as a universal law is wrong. The universe is not bound by its content, because its potentialities are infinite; besides it is a manifestation, or expression of a principle fundamentally and totally free.
Q: Yes, one can see that ultimately to speak of one thing being the only cause of another thing is altogether wrong. Yet, in actual life we invariably initiate action with a view to a result.
M: Yes, there is a lot of such activity going on, because of ignorance. 'Would people know that nothing can happen unless the entire universe makes it happen, they would achieve much more with less expenditure of energy.
Q: If everything is an expression of the totality of causes, how can we talk of a purposeful action towards an achievement?
M: The very urge to achieve is also an expression of the total universe. It merely shows that the energy potential has risen at a particular point. It is the illusion of time that makes you talk of causality. When the past and the future are seen in the timeless now, as parts of a common pattern, the idea of cause-effect loses its validity and creative freedom takes its place.
Q: Yet, I cannot see how can anything come to be without a cause.
M: When I say a thing is without a cause, I mean it can be without a particular cause. Your own mother was needed to give you birth; But you could not have been born without the sun and the earth. Even these could not have caused your birth without your own desire to be born. It is desire that gives birth, that gives name and form. The desirable is imagined and wanted and manifests itself as something tangible or conceivable. Thus is created the world in which we live, our personal world. The real world is beyond the mind's ken; we see it through the net of our desires, divided into pleasure and pain, right and wrong, inner and outer. To see the universe as it is, you must step beyond the net. It is not hard to do so, for the net is full of holes.
Q: What do you mean by holes? And how to find them?
M: Look at the net and its many contradictions. You do and undo at every step. You want peace, love, happiness and work hard to create pain, hatred and war. You want longevity and overeat, you want friendship and exploit. See your net as made of such contradictions and remove them -- your very seeing them will make them go.
Q: Since my seeing the contradiction makes it go, is there no causal link between my seeing and its going?
M: Causality, even as a concept, does not apply to chaos.
Q: To what extent is desire a causal factor?
M: One of the many. For everything there are innumerable causal factors. But the source of all that is, is the Infinite Possibility, the Supreme Reality, which is in you and which throws its power and light and love on every experience. But, this source is not a cause and no cause is a source. Because of that, I say everything is uncaused. You may try to trace how a thing happens, but you cannot find out why a thing is as it is. A thing is as it is, because the universe is as it is.

Amritanubhava van Jnaneshwar; de eenheid van Shiva-Shakti; vers 21-24

21. Het toegewijde paar is onafscheidelijk verbonden met elkaar
en geen van beide kan ook maar een ogenblik zonder elkaar bestaan.

22. Het is onmogelijk, Shiva, in wie alles in aanleg aanwezig is,
te scheiden van Shakti, de energie die de vormen doet ontstaan.

23. Het is onmogelijk zoetheid van suiker te scheiden
of geur van kamfer.

24. Als je probeert het licht te grijpen sta je met de lamp in je handen.
Evenzo, als je diep nadenkt over de essentie van Shakti, de energie,
ontdek je Shiva, waarin alles in aanleg aanwezig is.

Amritanubhava van Jnaneshwar; de eenheid van Shiva-Shakti; vers 17-20

17. Het verschil tussen Shiva en Shakti is alleen maar in naam en vorm.
Hun wezenlijke kern is hetzelfde.

18. Alleen door dualiteit in de wereld bestaat er tweedeling,
maar een dergelijke tweedeling is alleen maar denkbeeldig.

19. Net zoals er één geluid ontstaat uit twee stokken die tegen elkaar worden geslagen,
net zoals twee bloemen van dezelfde plant hetzelfde geuren,
zoals het ene licht wat afkomstig is uit twee lampen,
hetzelfde woord wat van twee lippen komt
en hetzelfde beeld gezien door twee ogen,
zo is de oorsprong van Shiva en Shakti werkelijk het eeuwige Ene.

20. Shiva-Shakti genieten van het ervaren van de dualiteit
zonder ooit hun één-zijn te verliezen.

Amritanubhava van Jnaneshwar; de eenheid van Shiva-Shakti; vers 13-16

13. Buiten deze twee bestaat er niets in de wereld
en als Purusha slaapt
is alleen Prakriti actief en zorgt voor het functioneren van de wereld,
zoals de huisvrouw de zorg op zich neemt van het huishouden,
bij afwezigheid van de echtgenoot.

14. Als één van hen zou ontwaken,
dan wordt het hele universum verzwolgen en houdt het op te bestaan.

15. Deze twee - Shiva en Shakti - ontlenen hun eenheid
aan de oorspronkelijke onverdeeldheid.
Alleen omwille van de manifestatie van de vormen gaan ze uit elkaar.

16. Deze twee worden subject en object met betrekking van elkaar,
maar in hun staat van onverdeeldheid zijn ze puur bewustzijn.

Copyright Advaita Foundation

Nisargadatta Maharaj; 3. The Living Present

Questioner: As I can see, there is nothing wrong with my body nor with my real being. Both are not of my making and need not be improved upon. What has gone wrong is the ‘inner body’, call it mind, consciousness, antahkarana, whatever the name.
Maharaj: What do you consider to be wrong with your mind?
Q: It is restless, greedy of the pleasant and afraid of the unpleasant.
M: What is wrong with its seeking the pleasant and shirking the unpleasant? Between the banks of pain and pleasure the river of life flows. It is only when the mind refuses to flow with life, and gets stuck at the banks, that it becomes a problem. By flowing with life I mean acceptance -- letting come what comes and go what goes. Desire not, fear not, observe the actual, as and when it happens, for you are not what happens, you are to whom it happens. Ultimately even the observer you are not. You are the ultimate potentiality of which the all-embracing consciousness is the manifestation and expression.
Q: Yet, between the body and the self there lies a cloud of thoughts and feelings, which neither server the body nor the self. These thoughts and feelings are flimsy, transient and meaningless, mere mental dust that blinds and chokes, yet they are there, obscuring and destroying.
M: Surely, the memory of an event cannot pass for the event itself. Nor can the anticipation. There is something exceptional, unique, about the present event, which the previous, or the coming do not have. There is a livingness about it, an actuality; it stands out as if illuminated. There is the ‘stamp of reality’ on the actual, which the past and the future do not have.
Q: What gives the present that 'stamp of reality’?
M: There is nothing peculiar in the present event to make it different from the past and future. For a moment the past was actual and the future will become so. What makes the present so different? Obviously, my presence. I am real for I am always now, in the present, and what is with me now shares in my reality. The past is in memory, the future -- in imagination. There is nothing in the present event itself that makes it stand out as real. It may be some simple, periodical occurrence, like the striking of the clock. In spite of our knowing that the successive strokes are identical, the present stroke is quite different from the previous one and the next -- as remembered, or expected. A thing focussed in the now is with me, for I am ever present; it is my own reality that I impart to the present event.
Q: But we deal with things remembered as if they were real.
M: We consider memories, only when they come into the present The forgotten is not counted until one is reminded -- which implies, bringing into the now.
Q: Yes, I can see there is in the now some unknown factor that gives momentary reality to the transient actuality.
M: You need not say it is unknown, for you see it in constant operation. Since you were born, has it ever changed? Things and thoughts have been changing all the time. But the feeling that what is now is real has never changed, even in dream.
Q: In deep sleep there is no experience of the present reality.
M: The blankness of deep sleep is due entirely to the lack of specific memories. But a general memory of well-being is there. There is a difference in feeling when we say ‘I was deeply asleep’ from ‘I was absent’.
Q: We shall repeat the question we began with: between life’s source and life’s expression (which is the body), there is the mind and its ever-changeful states. The stream of mental states is endless, meaningless and painful. Pain is the constant factor. What we call pleasure is but a gap, an interval between two painful states. Desire and fear are the weft and warp of living, and both are made of pain. Our question is: can there be a happy mind?
M: Desire is the memory of pleasure and fear is the memory of pain. Both make the mind restless. Moments of pleasure are merely gaps in the stream of pain. How can the mind be happy?
Q: That is true when we desire pleasure or expect pain. But there are moments of unexpected, unanticipated joy. Pure joy, uncontaminated by desire -- unsought, undeserved, God-given.
M: Still, joy is joy only against a background of pain.
Q: Is pain a cosmic fact, or purely mental?
M: The universe is complete and where there is completeness, where nothing lacks, what can give pain?
Q: The Universe may be complete as a whole, but incomplete in details.
M: A part of the whole seen in relation to the whole is also complete. Only when seen in isolation it becomes deficient and thus a seat of pain. What makes for isolation?
Q: Limitations of the mind, of course. The mind cannot see the whole for the part.
M: Good enough. The mind, by its very nature, divides and opposes. Can there be some other mind, which unites and harmonises, which sees the whole in the part and the part as totally related to the whole?
Q: The other mind -- where to look for it?
M: In the going beyond the limiting, dividing and opposing mind. In ending the mental process as we know it. When this comes to an end, that mind is born.
Q: In that mind, the problem of joy and sorrow exist no longer?
M: Not as we know them, as desirable or repugnant. It becomes rather a question of love seeking expression and meeting with obstacles. The inclusive mind is love in action, battling against circumstances, initially frustrated, ultimately victorious.
Q: Between the spirit and the body, is it love that provides the bridge?
M: What else? Mind creates the abyss, the heart crosses it.

Amritanubhava van Jhaneshwar 8-12

Uit: Amritanubhava van Jhaneshwar
Copyright Advaita Foundation 1996

9. Het onderscheidingsvermogen, dat onderscheid wilde maken tussen de twee in hun tweevoudigheid,
was zo overweldigd door de intimiteit van hun relatie,
dat het zijn gezicht verloor en zich verborg, door te verzinken in hun eenheid.

10. Shiva en Shakti zijn zo onafscheidelijk verenigd
dat de één niet kan bestaan zonder de ander.

11. Het is onmogelijk te beschrijven hoezeer ze elkaar liefhebben.
Hun relatie is zo intiem, dat ze zelfs samen terug te vinden zijn
in het atoom en het sub-atomaire deeltje.

12. Geen van beide bestaat onafhankelijk van de ander, en geen van beide kan zelfs maar een grassprietje voortbrengen zonder de ander.

Uit: Amritanubhava van Jhaneshwar; de eenheid van Shiva-Shakti; 5-8

Copyright Advaita Foundation 1996

5. De vormen van het vormloze
lijken gescheiden en verschillend van elkaar te zijn,
maar hun liefde voor elkaar is zo diep,
dat ze hun fundamentele eenheid nooit opgeven,
zelfs niet per ongeluk als ze genieten van hun onderlinge intimiteit.

6. 7. Deze twee (Shiva en Shakti) hebben een kind voortgebracht,
zo groot als dit heelal, maar ze zijn voortdurend waakzaam
opdat geen idee van dualiteit hun liefde voor elkaar kan bezoedelen.
Ze zorgen ervoor dat het ontstaan van het heelal niet plaats vindt
als iets anders dan zijzelf, als derde entiteit,
en dat de oorspronkelijke onverdeeldheid voor altijd voort blijft bestaan.

8. Shiva en Shakti horen bij elkaar, hebben wezenlijk dezelfde aard,
en leven sinds onheuglijke tijden samen, onverdeeld in hun tweevoudigheid.

2. Obsession with the body; Nisargadatta Maharaj

Questioner: Maharaj, you are sitting in front of me and I am here at your feet. What is the basic difference between us? Maharaj: There is no basic difference. Q: Still there must be some real difference, I come to you, you do not come to me. M: Because you imagine differences, you go here and there in search of ‘superior’ people. Q: You too are a superior person. You claim to know the real, while I do not. M: Did I ever tell you that you do not know and, therefore, you are inferior? Let those who invented such distinctions prove them. I do not claim to know what you do not. In fact, I know much less than you do. Q: Your words are wise, your behaviour noble, your grace all-powerful. M: I know nothing about it all and see no difference between you and me. My life is a succession of events, just like yours. Only I am detached and see the passing show as a passing show, while you stick to things and move along with them. Q: What made you so dispassionate? M: Nothing in particular. It so happened that I trusted my Guru. He told me I am nothing but my self and I believed him. Trusting him, I behaved accordingly and ceased caring for what was not me, nor mine. Q: Why were you lucky to trust your teacher fully, while our trust is nominal and verbal? M: Who can say? It happened so. Things happen without cause and reason and, after all, what does it matter, who is who? Your high opinion of me is your opinion only. Any moment you may change it. Why attach importance to opinions, even your own? Q: Still, you are different. Your mind seems to be always quiet and happy. And miracles happen round you. M: I know nothing about miracles, and I wonder whether nature admits exceptions to her laws, unless we agree that everything is a miracle. As to my mind, there is no such thing. There is consciousness in which everything happens. It is quite obvious and within the experience of everybody. You just do not look carefully enough. Look well, and see what I see. Q: What do you see? M: I see what you too could see, here and now, but for the wrong focus of your attention. You give no attention to your self. Your mind is all with things, people and ideas, never with your self. Bring your self into focus, become aware of your own existence. See how you function, watch the motives and the results of your actions. Study the prison you have built around yourself by inadvertence. By knowing what you are not, you come to know your self. The way back to your self is through refusal and rejection. One thing is certain: the real is not imaginary, it is not a product of the mind. Even the sense ‘I am’ is not continuous, though it is a useful pointer; it shows where to seek, but not what to seek. Just have a good look at it. Once you are convinced that you cannot say truthfully about your self anything except ‘I am’, and that nothing that can be pointed at, can be your self, the need for the ‘I am’ is over -- you are no longer intent on verbalising what you are. All you need is to get rid of the tendency to define your self. All definitions apply to your body only and to its expressions. Once this obsession with the body goes, you will revert to your natural state, spontaneously and effortlessly. The only difference between us is that I am aware of my natural state, while you are bemused. Just like gold made into ornaments has no advantage over gold dust, except when the mind makes it so, so are we one in being -- we differ only in appearance. We discover it by being earnest, by searching, enquiring, questioning daily and hourly, by giving one's life to this discovery.

De Amritanubhava van Jnaneshwar

Ik kreeg van Mahadevi dit prachtige boek toegestuurd. Hiervoor ben ik haar heel dankbaar. Het boek is geschreven rond 1300 en door haar vertaalt in het Nederlands. Het boek is niet meer verkrijgbaar op dit moment. Het is zo mooi dat ik zo af en toe wat inzichten met u zal delen. Copyright Nederlandse vertaling Advaita foundation 1996.

1. Zo ben ik begonnen met het betuigen van mijn hulde
aan de ouders van alles wat bestaat, die zelf zonder oorzaak is.

2. Uit liefde is de echtgenoot zelf de echtgenote geworden.
Het ontwaken van de bewuste energie doet vormen ontwaken in het bewustzijn.
De dualiteit die daar uit voortvloeit is slecht schijn,
wezenlijk is er onverdeeldheid.

3. Shiva en Shakti zijn zo innig met elkaar verenigd, dat ze elkaar voortdurend
verzwelgen, om elke breuk in hun eenheid te voorkomen.
Ze scheiden zich alleen, om elkaar te beleven in hun wederzijdse liefde.

4. Het mysterie dat het ongemanifesteerde Absolute
onverdeeld is
en tegelijkertijd alle verschijnselen alleen in dualiteit bestaan,
kan niet verstandelijk begrepen worden.

Volgende keer meer van deze waarheden.

Roshi, de Spaanse kitten, wordt groot en heeft een vriendinnetje gevonden, Maartje. En wat zijn ze blij.

'S Ochtends staat Maartje al voor de deur. Want er moet gespeeld worden. Maartje is meer een ochtend kat dan Roshi, maar die wil de pret niet drukken. Eerst even nog samen wat eten, al dan niet uit één bakje, en dan spelen. Om een uur of twee 's middags gaat Maartje weer eens naar huis en daalt de rust neer. Om 's avonds weer verstoord te worden in speelronde twee.

1. The Sense of ‘I am’

1. The Sense of ‘I am’

Q: It is a matter of daily experience that on waking up the world suddenly appears. Where does it come from?
M: Before anything can come into being there must be somebody to whom it comes. All
appearance and disappearance presupposes a change against some changeless background.
Q: Before waking up I was unconscious.
M: In what sense? Having forgotten, or not having experienced? Don’t you experience even when unconscious? C: is it a proof of non-existence?
And can you validly talk about your own non-existence as an actual experience? You cannot even say that your mind did not exist. Did you not wake up on being called? And on waking up, was it not the sense ‘I am’ that came first? Some seed consciousness must be existing even during sleep, or swoon. O: ‘I am -- the body -- in the world.’ It may appear to arise in succession but in fact it is all simultaneous, a single idea of having a body in a world. Can there
be the sense of ‘I am’ without being somebody or other?
Q: I am always somebody with its memories and habits. I know no other ‘I am’.
M: Maybe something prevents you from knowing? When you do not know something which others know, what do you do?
Q: I seek the source of their knowledge under their instruction.
M: Is it not important to you to know whether you are a mere body, or something else? Or, maybe nothing at all? Don’t you see that all your problems are your body’s problems -- food, clothing, shelter, family, friends, name, fame, security, survival -- all these lose their meaning the moment you realise that you may not be a mere body.
Q: What benefit is there in knowing that I am not the body?
M: Even to say that you are not the body is not quite true. In a way you are all the bodies, hearts and minds and much more. Go deep into the sense of ‘I am’ and you will find. How do you find a thing you have mislaid or forgotten? You keep it in your mind until you recall it. The sense of being, of 'I am' is the first to emerge. Ask yourself whence it comes, or just watch it quietly. When the mindstays in the 'I am' without moving, you enter a state which cannot be verbalised but can be experienced. All you need to do is try and try again. After all the sense ‘I am’ is always with you, only you have attached all kinds of things to it -- body, feelings, thoughts, ideas, possessions etc. All these self-identifications are misleading. Because of them you take yourself to be what you are not.
Q: Then what am I?
M: It is enough to know what you are not. You need not know what you are. For as long as knowledge means description in terms of what is already known, perceptual, or conceptual, there can be no such thing as self-knowledge, for what you are cannot be described, except as except as total negation. A: ‘I am not this, I am not that’. You cannot meaningfully say ‘this is what I am’. It just makes no sense. What you can point out as 'this' or 'that' cannot be yourself.
Surely, you can not be 'something' else. You are nothing perceivable, or imaginable. Yet, without you there can be neither perception nor imagination. You observe the heart feeling, the mind thinking, the body acting; the very act of perceiving shows that you are not what you perceive. Can there be perception, experience without you? An experience must ‘belong'. Somebody must come and declare it as his own. Without an experiencer the experience is not real. It is the experiencer
that imparts reality to experience. An experience which you cannot have, of what value is it to you?
Q: The sense of being an experiencer, the sense of ‘I am’, is it not also an experience?
M: Obviously, every thing experienced is an experience. And in every experience there arises the experiencer of it. Memory creates the illusion of continuity. In reality each experience has its own experiencer and the sense of identity is due to the common factor at the root of all experiencerexperience relations. Identity and continuity are not the same. Just as each flower has its own colour, but all colours are caused by the same light, so do many experiences appear in the undivided and indivisible awareness, each separate in memory, identical in essence. This essence is the root, the foundation, the timeless and spaceless 'possibility' of all experience.
Q: How do I get at it?
M: You need not get at it, for you are it. It will get at you, if you give it a chance. Let go your attachment to the unreal and the real will swiftly and smoothly step into its own. Stop imagining yourself being or doing this or that and the realisation that you are the source and heart of all will
dawn upon you. With this will come great love which is not choice or predilection, nor attachment, but a power which makes all things love-worthy and lovable.

Who was Nisargadatta Maharaj?

Who is Nisargadatta Maharaj?


When asked about the date of his birth the Master replied blandly that he was never born!

Writing a biographical note on Sri Nisargadatta Maharaj is a frustrating and unrewarding task. For, not only the exact date of his birth is unknown, but no verified facts concerning the early years of his
life are available. However, some of his elderly relatives and friends say that he was born in the month of March 1897 on a full moon day, which coincided with the festival of Hanuman Jayanti, when Hindus pay their homage to Hanuman, also named Maruti, the monkey-god of Ramayana fame. And to associate his birth with this auspicious day his parents named him Maruti.

Available information about his boyhood and early youth is patchy and disconnected. We learn that his father, Shivrampant, was a poor man, who worked for some time as a domestic servant in Bombay and, later, eked out his livelihood as a petty farmer at Kandalgaon, a small village in the back woods of Ratnagiri district of Maharashtra. Maruti grew up almost without education. As a boy he assisted his father in such labours as lay within his power -- tended cattle, drove oxen, worked in
the fields and ran errands. His pleasures were simple, as his labours, but he was gifted with an inquisitive mind, bubbling over with questions of all sorts.

His father had a Brahmin friend named Vishnu Haribhau Gore, who was a pious man and learned too from rural standards. Gore often talked about religious topics and the boy Maruti listened attentively and dwelt on these topics far more than anyone would suppose. Gore was for him the ideal man -- earnest, kind and wise.

When Maruti attained the age of eighteen his father died, leaving behind his widow, four sons and two daughters. The meagre income from the small farm dwindled further after the old man’s death and was not sufficient to feed so many mouths. Maruti’s elder brother left the village for Bombay in search of work and he followed shortly after. It is said that in Bombay he worked for a few months as a low-paid junior clerk in an office, but resigned the job in disgust. He then took petty trading as a
haberdasher and started a shop for selling children’s clothes, tobacco and hand-made country cigarettes. This business is said to have flourished in course of time, giving him some sort of
financial security. During this period he got married and had a son and three daughters.

Childhood, youth, marriage, progeny -- Maruti lived the usual humdrum and eventless life of a common man till his middle age, with no inkling at all of the sainthood that was to follow. Among his friends during this period was one Yashwantrao Baagkar, who was a devotee of Sri Siddharameshwar Maharaj, a spiritual teacher of the Navnath Sampradaya, a sect of Hinduism.
One evening Baagkar took Maruti to his Guru and that evening proved to be the turning point in his life. The Guru gave him a mantra and instructions in meditation. Early in his practice he started having visions and occasionally even fell into trances. Something exploded within him, as it were, giving birth to a cosmic consciousness, a sense of eternal life. The identity of Maruti, the petty shopkeeper, dissolved and the illuminating personality of Sri Nisargadatta emerged.

Most people live in the world of self-consciousness and do not have the desire or power to leave it.
They exist only for themselves; all their effort is directed towards achievement of self-satisfaction and self-glorification. There are, however, seers, teachers and revealers who, while apparently living in the same world, live simultaneously in another world also -- the world of cosmic consciousness, effulgent with infinite knowledge. After his illuminating experience Sri Nisargadatta Maharaj started living such a dual life. He conducted his shop, but ceased to be a profit-minded
merchant. Later, abandoning his family and business he became a mendicant, a pilgrim over the


vastness and variety of the Indian religious scene. He walked barefooted on his way to the Himalayas where he planned to pass the rest of his years in quest of a eternal life. But he soon retraced his steps and came back home comprehending the futility of such a quest. Eternal life, he perceived, was not to be sought for; he already had it. Having gone beyond the I-am-the-body idea, he had acquired a mental state so joyful, peaceful and glorious that everything appeared to be worthless compared to it. He had attained self-realisation.

Uneducated though the Master is, his conversation is enlightened to an extraordinary degree. Though born and brought up in poverty, he is the richest of the rich, for he has the limitless wealth of perennial knowledge, compared to which the most fabulous treasures are mere tinsel. He is warm-hearted and tender, shrewdly humorous, absolutely fearless and absolutely true -- inspiring, guiding and supporting all who come to him.

Any attempt to write a biographical not on such a man is frivolous and futile. For he is not a man with a past or future; he is the living present -- eternal and immutable. He is the self that has become all things.

Inleiding Douwe Tiemersma in het beroemde boek 'I am That' van Nisargadatta Maharaj

There are various religions and systems of philosophy which claim to endow human life with meaning. But they suffer from certain inherent limitations. They couch into fine-sounding words their
traditional beliefs and ideologies, theological or philosophical. Believers, however, discover the limited range of meaning and applicability of these words, sooner or later. They get disillusioned
and tend to abandon the systems, in the same way as scientific theories are abandoned, when they are called in question by too much contradictory empirical data.


When a system of spiritual interpretation turns out to be unconvincing and not capable of being rationally justified, many people allow themselves to be converted to some other system. After a while, however, they find limitations and contradictions in the other system also. In this unrewarding pursuit of acceptance and rejection what remains for them is only scepticism and agnosticism, leading to a fatuous way of living, engrossed in mere gross utilities of life, just consuming material goods. Sometimes, however, though rarely, scepticism gives rise to an intuition of a basic reality, more fundamental than that of words, religions or philosophic systems. Strangely, it is a positive aspect of scepticism. It was in such a state of scepticism, but also having an intuition of the basic reality, that I happened to read Sri Nisargadatta Maharaj’s I AM THAT. I was at once struck by the finality and unassailable certitude of his words. Limited by their very nature though words are, I found the utterances of Maharaj transparent, polished windows, as it were.


No book of spiritual teachings, however, can replace the presence of the teacher himself. Only the words spoken directly to you by the Guru shed their opacity completely. In a Guru’s presence the last boundaries drawn by the mind vanish. Sri Nisargadatta Maharaj is indeed such a Guru. He is not a preacher, but he provides precisely those indications which the seeker needs. The reality
which emanates from him is inalienable and Absolute. It is authentic. Having experienced the verity of his words in the pages of I AM THAT, and being inspired by it, many from the West have found their way to Maharaj to seek enlightenment.


Maharaj’s interpretation of truth is not different from that of Jnana Yoga/Advaita Vedanta. But, he has a way of his own. The multifarious forms around us, says he, are constituted of the five elements. They are transient, and in a state of perpetual flux. Also they are governed by the law of causation. All this applies to the body and the mind also, both of which are transient and subject to birth and death. We know that only by means of the bodily senses and the mind can the world be known. As in the Kantian view, it is a correlate of the human knowing subject, and, therefore, has the fundamental structure of our way of knowing. This means that time, space and causality are not ‘objective’, or extraneous entities, but mental categories in which everything is moulded. The existence and form of all things depend upon the mind. Cognition is a mental product. And the world as seen from the mind is a subjective and private world, which changes continuously in accordance with the restlessness of the mind itself.


In opposition to the restless mind, with its limited categories -- intentionality, subjectivity, duality etc.
-- stands supreme the limitless sense of ‘I am’. The only thing I can be sure about is that ‘I am’; not as a thinking ‘I am’ in the Cartesian sense, but without any predicates. Again and again Maharaj draws our attention to this basic fact in order to make us realise our ‘I am-ness’ and thus get rid of all self-made prisons. He says: The only true statement is ‘I am’. All else is mere inference. By no effort can you change the ‘I am’ into ‘I am-not’.


Behold, the real experiencer is not the mind, but myself, the light in which everything appears. Self is the common factor at the root of all experience, the awareness in which everything happens. The entire field of consciousness is only as a film, or a speck, in ‘I am’. This ‘I am-ness’ is, being conscious of consciousness, being aware of itself. And it is indescribable, because it has no attributes. It is only being my self, and being my self is all that there is. Everything that exists, exists as my self. There is nothing which is different from me. There is no duality and, therefore, no pain. There are no problems. It is the sphere of love, in which everything is perfect. What happens, happens spontaneously, without intentions -- like digestion, or the growth of the hair. Realise this, and be free from the limitations of the mind.


Behold, the deep sleep in which there is no notion of being this or that. Yet ‘I am’ remains. And behold the eternal now. Memory seems to being things to the present out of the past, but all that happens does happen in the present only. It is only in the timeless now that phenomena manifest themselves. Thus, time and causality do not apply in reality. I am prior to the world, body and mind.
I am the sphere in which they appear and disappear. I am the source of them all, the universal power by which the world with its bewildering diversity becomes manifest.


In spite of its primevality, however, the sense of ‘I am’ is not the Highest. It is not the Absolute. The sense, or taste of ‘I am-ness’ is not absolutely beyond time. Being the essence of the five elements, it, in a way, depends upon the world. It arises from the body, which, in its turn, is built by food, consisting of the elements. It disappears when the body dies, like the spark extinguishes when the incense stick burns out. When pure awareness is attained, no need exists any more, not even for ‘I am’, which is but a useful pointer, a direction-indicator towards the Absolute. The awareness ‘I am’ then easily ceases. What prevails is that which cannot be described, that which is beyond words. It is this ‘state’ which is most real, a state of pure potentiality, which is prior to everything. The ‘I am’ and the universe are mere reflections of it. It is this reality which a jnani has realised.


The best that you can do is listen attentively to the jnani -- of whom Sri Nisargadatta is a living example -- and to trust and believe him. By such listening you will realise that his reality is your reality. He helps you in seeing the nature of the world and of the ‘I am’. He urges you to study the workings of the body and the mind with solemn and intense concentration, to recognise that you are neither of them and to cast them off. He suggests that you return again and again to ‘I am’ until it is your only abode, outside of which nothing exists; until the ego as a limitation of ‘I am’, has disappeared. It is then that the highest realisation will just happen effortlessly.


Mark the words of the jnani, which cut across all concepts and dogmas. Maharaj says: “until once becomes self-realised, attains to knowledge of the self, transcends the self, until then, all these cock-and-bull stories are provided, all these concepts.” Yes, they are concepts, even ‘I am’ is, but surely there are no concepts more precious. It is for the seeker to regard them with the utmost
seriousness, because they indicate the Highest Reality. No better concepts are available to shed all concepts.


I am thankful to Sudhakar S. Dikshit, the editor, for inviting me to write the Foreword to this new edition of I AM THAT and thus giving me an opportunity to pay my homage to Sri Nisargadatta Maharaj, who has expounded highest knowledge in the simplest, clearest and the most convincing words.


Douwe Tiemersma
Philosophical Faculty
Erasmus Universiteit
Rotterdam, Holland


June, 1981

Uitspraak Douwe Tiemersma

Als je iets wilt vasthouden, zit je er aan vast en bepaalt dat je identiteit en je lijden.

Genieten van oude kattenfoto

Loekie en Mouchassie een goed jaar geleden. Toen nog kicking and alive!

vegetarische Chinees, recensie dagblad Trouw

De Oude Plek
06/08/11, 00:00
Het is een geheim, een juweel, weggestoken in de kroon van Rotterdam-Zuid. Het enige vegetarische Chinese restaurant van Nederland. Met vleesvervangers uit Taiwan.

De grootste schatten zijn het best verborgen. In Rotterdam Lombardijen, een wijk ver van het centrum, wonen mensen die bestuurders zorgen bezorgen. In een klein winkelcentrum aldaar zit De Oude Plek. De Chinees De Oude Plek. Binnen wacht het interieur van een buurtchinees: rode lantaarns met kwastjes, elegante schilderingen van een gedroomd China, een afhaalcounter.

Het lijkt niet bijzonder, maar hier heb ik al een half jaar geleden van gehoord, een gefluisterd gerucht in vegetarische kringen: dit is het enige vegetarische Chinese restaurant in heel Nederland, en misschien wel de Benelux. Zomaar, als een juweel weggestoken in de kroon van Rotterdam Zuid.

Ik heb ook nooit geweten dat er Chinezen bestaan die geen vlees eten. Natuurlijk bestaat tempé en tahoe, maar dat lijken toch eerder uitvindingen voor Indonesië of Thailand. Dat is een vergissing, zegt de Chinese juffouw in vloeiend Nederlands.

"In Taiwan zijn veel vegetariërs", zegt ze. Strenge vegetariërs, ook nog. De Oude Plek werkt met vleesvervangers. "Taiwanese vegetariërs zouden dat niet eten."

In Nederland werkt de industrie volop aan vleesvervangers die de Nederlander het bloedende lapje moeten doen verlaten, al is het maar een paar dagen per week. Goed voor de gezondheid, goed voor het milieu, zegt men dan. De Vegetarische Slager in Den Haag werkt met een eigen vondst, van bonen, soja en graan. Er is Meatless, een product op basis van lupine, en zo nog het een en ander. Gebruikt de kok van De Oude Plek die ook? De mevrouw schudt haar hoofd.

"Onze vleesvervangers komen van Taiwan."

Exotische concurrentie van onze Hollandse innovatie? Tachtig gerechten uit de vier keukens van China, meldt de kaart. Het Chinese menu B, voor 22,10 euro, moet een aardige kennismaking bieden. Eerst verschijnt er een schotel met gefrituurd goed: een driehoekje, een rol, vier schijfjes.

De rol bevat groenten, een smakelijke combinatie van wortel, taugé, kool, waarschijnlijk en ook gember, knapperig gebakken - prima. Het driehoekje is heerlijk, net bros genoeg en vol smaak. De gebakken schijfjes zijn vooral lekker met zoetzure saus.

Nu komt de soep. "Pekingsoep", zegt de juffrouw. "Het is een beetje heet." Het is vooral heerlijk. Iets peper, maar dat kan de gestaalde slokdarm wel aan. Hierin zitten die eerste vleesvervangers: minieme witte blokjes tofu, stevige, vlezige sliertjes die bij goed proeven van seitan zijn, broodeiwit. Kleine blokjes wortel en champignon maken de balans van zout, zoet, heet en zuur compleet. Het vermoeden rijst dat hier vooral een heel goede kok in de keuken staat, vegetarisch of niet. Want bijvoorbeeld de nasi, die bij de hoofdschotels wordt geserveerd, is droog op het krokante af.

Het 'vlees met ananas' is heel goed in balans, en heerlijk, terwijl ananas toch snel te veel smaakt. De rode saus is opdringerig noch flauw en het imitatie- vlees doet voor echt niet onder. Ook in de andere schotel is de vervanger niet van echte kip te onderscheiden en wederom geweldig van smaak.

Alleen de derde valt wat tegen: de gefrabiceerde inktvis heeft dezelfde structuur als die uit de zee, en smaakt ook wel redelijk. Maar de worst, die in grove stukken in deze schotel is verwerkt, dat is een vergissing: de structuur van stevige brinta en de smaak van imitatievlees.

Aan de andere gerechten kunnen Meatless en andere Nederlandse vervangers nog een puntje zuigen. Misschien wordt het tijd voor import, niet voor innovatie.

Wat de naam betreft: dat is een letterlijke vertaling uit het Chinees en een eufemisme voor de hemel.

Uitspraak van Douwe Tiemersma

In iedereen is wijsheid besloten.
(Douwe Tiemersma)

Groep over Advaita op facebook gemaakt

Ik heb een groep gemaakt over Advaita op facebook. Je kan hem kopiëren in je bovenbalk. De groep is geïnspireerd door Douwe Tiemersma en Nisargadatta Maharaj.

http://www.facebook.com/groups/advaitaguru/?ap=1

Douwe Tiemersma 27 juli

Zelfmoord komt voort uit een verkramping van het bewustzijn terwijl het ruimere wel wordt ervaren maar niet bereikt kan worden.

Douwe Tiemersma 26 juli

Vrijheid is er als er geen zorg meer is voor het zelf.

Loekie overleden

We hebben Loekie laten inslapen. We hebben mooi afscheid van haar kunnen nemen. Na vele weken niet eten in verband met een dodelijke kankersoort hebben we besloten dat dit het beste voor haar was.



Loekie kwam aanlopen van de buren en wilde ondanks haar Look a Like Lucky niet meer terug. We hebben vanaf dat moment 10 jaar van haar kunnen genieten. Zelden hebben we zo'n lieve kat meegemaakt. Voordat we haar kregen heeft ze vele dure operaties ondergaan na een levensgevaarlijke wond. Kantje boord maar ze heeft nog vele prettige jaren gehad. We zullen haar heel erg missen. Ze is 15 jaar geworden.

Hieronder de laatste foto's van gisteren.

Nieuwe foto van Douwe Tiemersma gemaakt door Pia Blok

Douwe Tiemersma 25 juli

Iedereen schrijft zijn eigen biografie.

Douwe Tiemersma 23/24 juli

Stel vast dat het niet anders kan dan dat het deze totaliteit heeft.

Vergankelijkheid

Douwe Tiemersma 22 juli

Begrijpen vindt plaats in de tijd. Wat er aan vooraf gaat is dus niet te begrijpen. Dus het begrijpen moet je maar loslaten.

Douwe Tiemersma 21 juli

Wat betekent het te verblijven daar waar nog
geen bestaan is? Waar de eerste stap nog
gezet moet worden? (DT)

Douwe Tiemersma uitspraak 20 juli

"Er is een weten van het begin en het eind. In dat weten kan je verblijven. Daarin is geen tijd en ruimte."

Douwe Tiemersma uitspraak 19 juli

Wanneer je er in zit zie je niet alles.
Iets onbewusts.

Mooi nieuwe speeltje voor kitten Roshi

En ze vindt het geweldig. We kregen dit tentje van goede vrienden en mijn ervaring is dat katten niet zoveel doen met speelgoed. maar in dit geval... De hele tent is afgeragt. Jammer dat ze gisterenavond het even aanzag voor een kattenbak. Maar dat was duidelijk een vergissing. Maar gelukkig is alles nylon.

Citaat Douwe Tiemersma 18/7

"Het eigen bewuste zijn zal open moeten komen."

Douwe Tiemersma uitspraak voor dit weekend 16/17 juli

Er is een blinde vlek waar je je niet bewust van bent. Daarin zitten je identificaties. Daar zit je in een heel beperkte situatie.

Het kittentuigje, kitten onder toezicht naar buiten.

Roshi is klein maar eigenwijs. En breekt de boel bijna af als wij buiten zijn maar zij niet. Daarom het kittentuigje. Roshi ligt nu met deur open uitgeput op de vensterbank te slapen. Het was wel weer voldoende zo buiten. Maar leuk vond ze het zeker. Morgen de inenting en het chippen. Zal ze wel minder vinden.

Vanavond mag ze met ons buiten zitten.

Lourdes en de buurman

Tent van de buurman

Hij stond in een heel klein tentje naast ons in Lourdes op de stadscamping. Een camping in een tuin met plek voor 10 tenten. Hij was vreemd en probeerde. God te bereiken. Als we de stad in gingen wenste hij ons altijd 'bon courage', in zijn ogen hadden we dat nodig voor de tocht naar de heiligdommen. Als het regende, en God hield dat om één of andere reden niet tegen in Lourdes, schuilde hij onder het afdakje waar ook afgewassen werd. Hij probeerde ons in zijn vreemde Franse dialect allerlei dingen duidelijk te maken, maar als ons Frans al slecht is moet je ons eens zien in een dialect van de taal die we al zo beroerd spreken.
Maar hij gaf niet op. Elke ochtend vroeg hij aan mij of mijn vrouw goed geslapen had, en dat kon ik nog net verstaan. En ik dacht ook te begrijpen dat als die berg in de wolken zat het slecht zou blijven, maar kwam die uit de wolken, dan zou het mooi worden. Het klopte in ieder geval wel.
Hij rookte een soort shag maar rolde die met een apparaatje (Apps). Ik geloof dat hij ooit een beroerte had gehad en hier wilde herstellen. Toe we vertrokken heb ik hem nog een goede Nederlandse sigaar gegeven die hij meteen met genoegen ging oproken. Hij zei dat we rustig en langzaam aan moesten doen, en vooral voorzichtig. Een bijzondere man.

Onze andere buurman had alleen een bestelauto waar hij ook in sliep. Maar hij had wel zijn Jeu de Boules ballen bij zich en verleide de rest van de camping mee te spelen. De bevolking van de 2 campers was druk in de weer met koken, en daar gebruikte ze vanzelfsprekend Lourdes water voor.

Het was een camping zonder Nederlanders. Ik denk omdat hij alleen in de Lonely Planet stond, en welke Nederlander heeft die nu als reisgids in Frankrijk bij zich?

Ik hoop dat het goed met ze gaat en dat ze wat aan Groot Valkenburg gehad hebben. In ieder geval is Lourdes een interessante ervaring in een prachtige wandel omgeving. De GR10 loopt er langs voor degene die dat wat zegt. De wandelroute van de Middellandse zee naar de Atlantische.

De kitten wordt Roshi, home sweet home

De kattenbak staat in de slaapkamer, eten en drinken voor de kitten ook. We vallen als een blok in slaap. Moe van het rijden en het bezig zijn met de kleine. Ze gedraagt zich voorbeeldig. Ligt tussen ons in en onze enige zorg is haar niet te pletten bij het omdraaien.
De volgende ochtend een afspraak gemaakt met de dierenarts. Hoe ze heet wordt gevraagd. In de auto hadden we het er al over gehad. Ronce of een variant erop ivm haar vindplaats vlakbij Roncevalles leek ons wel aardig. Of Roncy of Roosje vond een vriendin. Maar de assistente van de dierenarts vroeg het en ik zei Roshi. Klinkt nog naar Ronce maar hoe ze daar zomaar midden op de weg stond, dat had iets van een zenmeester die zich magisch groot maakte.
Ons poesje blijkt verder gezond op wat kleine oogprobleempjes na, maar daar zullen druppeltje goed voor helpen. Ontwormingspilletje mee, maar ontvlooien moet nog met de kam. Ze is nog te jong voor pipetjes in de nek. Later bleek nog wel dat de kussentjes onder haar voet kapot waren gelopen. Met lauw water de steenjes verwijderd en dat bloed nu niet meer. Op grond van het gebit wordt vastgesteld dat hij tussen de 6 en 8 weken oud is, de hij een zij blijkt te zijn, ze 940 gram weegt en dat alles verder goed is. Volgende week inenten en chippen (als dat gelijk al kan op die leeftijd) en we hebben een mooie kat in de aanbieding. Nou ja, in de aanbieding .... Alleen zwaar geselecteerde goedgekeurde vrienden komen in aanmerkingen. Want we zijn al zo gehecht aan haar, Roshi. We moeten haar wel kunnen blijven zien. Maar misschien is het beter om haar maar te houden. Je kan natuurlijk wel jaren zeggen dat je hierna echt geen katten meer wil, maar ja, wat op je pad komt komt op je pad.

En nu ??

De tent staat, de kat is op schoot gezet, de maaltijd gemaakt en opgegeten en het onweer barst los. De benzine lamp staat te snorren dus en we zitten redelijk warm met de kitten op schoot. Wat te doen. We besluiten in één keer naar huis te rijden of als dat niet lukt een Formule 1 hotel te pakken, daar mag je ook legaal, ook wel eens leuk, één dier op je kamer hebben. We besluiten vroeg op te staan. In ons geval is dat dus 8 uur. We gaan slapen en de kitten, die pas in het volgend deel haar (toen dacht ik nog dat het een hij was trouwens) naam krijgt.

Het slapen gaat uitstekend al bibbert de kitten nogal. Ja, 30 jaar geleden kittens gehad, die kunnen nog niet tegen de kou. Even vergeten. Onder het dekbed, tussen ons in, gaat het al een stuk beter.

Volgende dag tent afbreken en auto inpakken. Ons poesje in de auto gezet en als we maar oogcontact hielden ging het goed. Op de foto zie je hoe goed. De kofferbak staat open en zij zit op het randje van een omhoogstaande hoedenplank.

En dan maar rijden. 1300 km over eerst kleine wegen (in de mist van de Pyreneeën) en daarna over de tol. Koffie halen uit de automaten en opdrinken bij de auto. Dan bleef ze heerlijk rustig. Airco aan(35 graden toen weer). Veel croissants eten. 12 uur 's nachts staan we bij zonder benzine ergens bij Lille en barst het noodweer los. Maar alles komt goed. Om half twee 's nachts zijn we thuis en dragen kitten, kattenbak en voedsel naar binnen. De kitten en wij zijn uitgeput

Morgen het slot van dit verhaal!

Kitten gevonden in Spanje

We reden terug van Pamplona naar Roncevalles. Te heet daar. Op een smalle weg springt er een kleine kat voor de auto. Luidkeels kenbaar makend dat er iets aan de hand is. De weg is smal en stijl omhoog. We stoppen op de weg. Gaan naar buiten en het blijkt een kitten te zijn van ongeveer 6 weken. Alleen maar bos, geen moeder. Duidelijk dat er wat mis is. Weer in het bos zetten is geen optie. Er is geen moeder. Ze is mager en haar oogjes zitten een beetje dicht. Geen overlevingskans. Wat nu? In de auto stoppen? Maar dan? Je hebt geen keus, ze moet mee. We rijden door met de kitten. Op een camping weten ze misschien een opvang? Wat een illusie in Spanje. Kan ze een leuke campingkat worden? Ze leek op de weg heel groot maar blijkt heel klein. Nee dus. We nemen haar mee en gelukkig komt er 4 km voor Roncevalles een camping. We gaan er staan. Maar nu? We zetten haar neer en ze loopt met kinderen mee van een kinderkamp, gelukkig komt de leiding haar snel terugbrengen. Op zoek naar kattenvoedsel dan maar ... In de bergen ergens ... We parkeren haar op een stoel (zie foto) en gaan de tent op zetten.

Morgen het vervolg van dit verhaal.

Vaak gaan we ver weg ...

Vaak gaan we ver weg en vergeten dat het hier ook erg mooi is.
Heel de wereld over en dan thuiskomen en de waarheid op je deurmat vinden.
De dichter Tagore heeft hier mooi over gedicht.
Hij dichte vaker mooi.

"Mijn wolken treurend in het duister, vergeten dat zijzelf de zon verborgen houden."

Dat bedoel ik.

Douwe Tiemersma's nieuwe boek komt volgende week uit!

Ervaringskennis en bevrijding van
de levensenergieën en lichamen
Chakrayoga
Na de veel gebruikte standaardwerken
Pranayama en Non-dualiteit verschijnt
van Douwe Tiemersma opnieuw een
prachtig boek, nu over de weg naar
bevrijding van de beperkingen in jezelf
via de eigen levensenergieën. Het toont
een hedendaagse praktische benadering
die in de traditie staat van de nondualistische
tantra.
Dr. Douwe Tiemersma was docent
filosofie aan de Erasmus Universiteit.
Hij geeft advaita, yoga en meditatie
onderricht. Sri Nisargadatta Maharaj
was zijn spirituele
leermeester.
Te bestellen via www.advaitacentrum.nl
(franco thuis) en verkrijgbaar in de boekhandel.
288 pagina’s
prijs: € 34,50
isbn 9789077194089

Peter Singer spreekt in Leiden

Beste allemaal,

Volgende week dinsdag spreekt de Australische filosoof Peter Singer in Leiden over dierenethiek. Singer is waarschijnlijk de bekendste levende filosoof en auteur van onder andere Animal Liberation (1975), dat een waterscheiding in de emancipatie van het dier teweegbracht. Op YouTube zijn vele filmpjes met Singer te vinden.

datum: dinsdag 31 mei
tijd: 19.30u
locatie: Kamerlingh Onnes Gebouw (Rechtenfaculteit), Steenschuur 25

Meer informatie vind je hier. Let wel, je moet je van te voren opgeven om een plaats te reserveren. Dit kan door een e-mail te sturen naar: studiumgenerale@sea.leidenuniv.nl.

Vegetarische (vedische) kooklessen

In Studio Sekieta organiseert Laura Jansen een Basis cursus Bourgondisch Vedisch Koken.
Volgens de principes van His Divine Grace A.C. Bhaktivedanta Swami Prabhupada,
Hij is de grondlegger van de Hare Krishna Tempels in het Westen, en heeft deze wijze van koken ook hier geintroduceerd.
Deze vorm van koken komt uit de oude Veda's en er worden geen dieren in gebruikt, geen vlees geen vis en geen eireren.
Ook geen knoflook of ui.
Het is onvoorstelbaar voor veel mensen, dat je op deze wijze lekker kan koken. Dat dit absoluut een understatement is wil ik graag met deze korte cursus van 4 volledig op zichzelfstaande. toch gekoppelde lessen aan U bewijzen.
deze wijze van koken is zeer meditatief, en het is heel fijn om te doen, vermits je jezelf hiervoor voldoende tijd gunt. Het aspect mindfullness komt automatisch aan de orde. Dat gaat vrijwel vanzelf zeg maar. De keuken gebruikt veel specerijen en kruiden zonder dat deze te overheersend zijn. Verder is melk een belangrijk onderdeel, evenzo goed als kikker erwten en linzen.
Het is een avontuurlijke machtige keuken. Men heeft bij het aanschouwen van de ingredienten geenszins het idee wat voor absoluut heerlijk gerecht dat zal gaan worden!!
Een les is keer op keer opgebouwd uit de volgende onderdelen:
Begint met ontvangst,
we drinken thee en bespreken de recepten die bij de maaltijd horen die we met elkaar gaan maken.
Dan bespreken we de kruiden en specerijen.

Nu gaat het echte koken beginnen.
Iedereen of een paar mensen gaan werken aan één en het zelfde recept.
Hierbij geef ik een beetje sturing en aanwijzingen, want de bedoeling is dat er inn ongeveer 2 uur tijd een volledige Vedische maaltijd gemaakt wordt. Die wij vervolgens met elkaar gaan opeten.

Mijn naam is Laura Jansen. En binnen de Hare Krishna gemeenschap is mijn naam Campakalata Devi Dasi.
Eind April 2010 heeft mijn guru maharaja Swami Kadamba Kanana mij deze naam tijdens de initiatie tot zijn dicipel gegeven.
Dit was een bijzondere gebeurtenis. En een gevolg hiervan is dan ook dast ik U heel graag kleine dingen die bij de vaisna Cultuur horen in deze korte cursus ook wil uitleggen en laten zien.
Zoals de offering van het eten aan Krishna voordat wij aan tafel gaan.
Verder wil ik u door middel van deze cursus laten ervaren dat vegetarisch eten heel lekker, speels bourgondisch en machtig kan zijn. Zelfs zo, dat het gemis van vlees voor de vlees eters onder U helemaal gaat worden vergeten......
En dat is de bedoeling.
Deze volledige cursus inclusief het kookboek Ëen Hogere Smaak" komt uit op 140 Euro.
Dit zijn 4 lessen die steeds op de woensdagmiddag in Haastrecht Hoogstraat 162a zal worden gegeven door mij.
Aanvang 17.00 uur tot ongeveer 20.30 a'21.00 uur.

Een gemiste les kan altijd ingehaald worden.

Voor meer info of vragen
Laura Jansen 06-22236125

Dementie (Victor Hooftman)

Zoveel boeken over dementie.
Zoveel geschreven over mensen die vergeten wat geschreven is.
Mijn schoonmoeder was zoek.
De thuiszorg had haar gemist tijdens hun route.
En dan gaat iedereen bellen.
En panikeren zoals de Belgen zeggen.
En gelukkig komt ze gewoon thuis.
Wel weer een avond vol telefoontjes.
Flikken Gent in 5 stukken gezien.