Ik ben wie ik ben
Ik ben wat ik ben
HierNu
Het is zoals het is
Het kan niet anders
Heerlijk gerustellend
Geef het over
Geef het op
Vecht niet meer
Sluit je vrede
Voel het geluk opborrelen
Om je nooit meer te verlaten
Wat is mystiek? Door Carine Philipse
Mystiek komt in alle tijden en alle religies voor.
Je zou mystiek kunnen omschrijven als je aangeraakt voelen door Datgene dat jou als mens volkomen overstijgt, en waar je toch in je kern één mee bent.
Mystiek gaat gepaard met het verlangen, en vaak met de ervaring, één daarmee te zijn en daarin op te gaan.
Het mystieke bewustzijn kan vanaf de vroege jeugd heel sterk in een mens aanwezig zijn, of ontstaan in een lang groeiproces.
Mystieke doorbraakervaring
Vaak is er sprake van een mystieke doorbraakervaring, waarin iemand zich er met een schok van bewust wordt dat hij aangeraakt wordt door Dat wat niet onder woorden te brengen is, en waarmee hij tijdens die ervaring sterke gevoelens van eenheid kan hebben.
Een dergelijke ervaring kan bijvoorbeeld plaatsvinden in of na een crisis in het leven, of in de natuur, waar een mens zich één kan voelen met het grotere geheel, waarvan hij deel uitmaakt.
Mystieke weg
Op de mystieke doorbraakervaring volgt een mystieke weg, die bij elke persoon verschillend verloopt, aangezien de tijd en cultuur waarin die weg plaatsvindt, maar ook de persoonlijke geschiedenis en karaktereigenschappen de weg kleuren.
Maar er is sprake van duidelijke overeenkomsten, zoals:
- het steeds minder centraal stellen van jezelf, het zogenaamde ‘kleine ik’ en
- het steeds meer centraal stellen van het Wezenlijke, de kern, het Goddelijke, God, de Goddelijke Liefde, Bewustzijn, of hoe de mysticus Dat wat niet onder woorden te brengen is, ook probeert aan te duiden.
Dat laatste kenmerkt ook één van de vele paradoxen die met de mystieke weg verbonden zijn.
De mysticus wil niets liever dan het Geheim in de meest lyrische woorden bezingen, maar beseft telkens weer, dat Dat Wat Is, en dat het Geheim van alle dingen is, hoogstens aan te duiden valt, maar nooit in woorden of beelden te vangen.
Omvorming
De mystieke weg brengt een diepgaand proces van omvorming van de persoonlijkheid met zich mee, waarin de liefde voor de medemens en voor al wat leeft een grote rol speelt.
De mysticus wordt een mens, die alleen nog maar wil dienen.
Het gaat hem niet meer om hemzelf. Dit stervensproces van het eigen, op zichzelf betrokken, ‘ik’, om zo steeds meer geboren te worden in de Goddelijke Liefde, is een levenslange weg.
Maatschappelijke betrokkenheid
Mystici hebben zich door de eeuwen heen als uiting van deze mystieke weg op velerlei manieren ingezet voor hun naasten en de natuur. Bijvoorbeeld door:
• te zorgen voor zieken/pastoraat aan zieken
• het voeren van actie tegen de oorlog in Vietnam, en tegen kernwapens
• het steunen van vluchtelingen
• het bestrijden van armoede
• de zorg voor de natuur en het klimaat.
∞∞∞∞∞∞∞∞
Literatuur, o.a.:
- Encyclopedie van de mystiek. Kok, Kampen en Lannoo, Tielt, 2003.
- Paul Oliver, Mysticism; A Guide for the Perplexed. Continuum, New York-London, 2009.
- Jordan Paper, The Mystic Experience. A Descriptive and Comparative Analysis, SUNY series in Religious Studies, S.U.N.Y., New York, 2004.
- Robert K.C. Forman, The Problem of Pure Consciousness; Mysticism and Philosophy. Oxford University Press, Oxford-New York, 1990.
- Evelyn Underhill, Praktische mystiek voor nuchtere mensen. Carmelitana, Gent, 2003.
- Evelyn Underhill, Mysticism: A Study in the Nature and Development of Spiritual Consciousness. Dover Publications, 2002.
- de werken van Bernard McGinn, o.a. The Presence of God en A History of Western Christian Mysticism, Crossroad, 2004 ev.
- William James: The Varieties of Religious Experience, 1902. (Nederlandse vertaling: Varianten van religieuze beleving; een onderzoek naar de menselijke aard. De Haan, 1963).
- William Ralph Inge: Christian Mysticism, (Bampton Lectures), 1899.
- Evelyn Underhill: Mysticism, 1911.
- Aldous Huxley: The Doors of Perception, 1957.
- Robert Charles Zaehner: Mysticism: Sacred and Profane, 1957 (Nederlandse vertaling: Mystiek, sociaal en profaan, 1969).
- W.T. Stace: Mysticism and Philosophy, 1961.
As donderdag is er op de Teunisbloem 9, Rotterdam, een satsang van Ivo Wantola. Kosten 10 euro.
Start 8 uur.
Inloop half 8.
Veel stilte, beleving en uitleg.
Vragen zijn welkom, discussies niet.
Er is geen verschil tussen jou en de ander. Wat jij ziet en ervaart ben jezelf. Alles is als een spiegel. Omdat we dat vaak niet zien zitten we geïsoleerd in onszelf, maken een verhaal over hoe de wereld er uit ziet, hoe de ander is. Maar sie verhalen zijn slechts verhalen en nooit waar en altijd verschillend van de verhalen van je vrouw, man, kind, vriend of vriendin. Laat staat van iemand van een ander geloof of cultuur. Die verschillen zijn schijn maar wordt als werkelijk ervaren.
Als ik kon verwoorden wat ik voel,
zou ik jou dan kunnen laten voelen wat ik voel?
Nee. Woorden zijn geen gevoel, hoe gevoelig ze ook zijn.
Als ik kon verwoorden wat ik dacht,
zouden mijn gedachten dan aan jou overgebracht worden?
Nee. Woorden zijn uitvloeisels van gedachten, niet de gedachten zelf.
Als lichaamstaal kon vertolken waar ik zit,
zou mijn lichaam jou dan laten zien waar ik ben?
Nee. Ik ben niet mijn lichaam, noch haar taal.
Als ik kon verbeelden wat ik zie,
zou ik jou dan kunnen laten zien wat ik zie?
Nee. Beelden zijn niet het zien zelf, maar verbeelding.
Als ik naar jou glimlach,
zou mijn lach jou mijn blijdschap doen voelen?
Ja, misschien.
Misschien zou je mij in jezelf zien
en ik jou in mijzelf.
Maar wat wordt er dan gezien? En waar? En met wiens ogen?
Wat Advaita precies is is moeilijk te duiden. Wat het niet is wel. Geen tweeheid. We leven in een dualistische wereld, maar er tegelijkertijd is er eenheid, Openheid en scheppende leegte. Dit te begrijpen is onmogelijk. Probeer het niet. Jarenlang probeerde ik het, en ik begreep het niet. Nee, het ik is beperkt, het kan het niet-ik, het totaal niet vatten. Alleen ontspannen, het loslaten, en keuzeloos kijken en en luisteren, kan ons daar iets van laten proeven. Gewoon een kopje koffie nemen en naar buiten kijken, dat is mijn advies.
Satsang van Djoy met vele interessante discussies. Het begint met stilte dus als je dat niet wil meemaken spoel dan 10 minuten door. Zo ook op het einde.
https://drive.google.com/file/d/1dx7zeUdDD9Yz7QYnCzapKDKkd0bL5jQF/view?usp=drivesdk
Ik werd weer getroffen door de kwaliteit van de satsang van Douwe Tiemersma. Daarom hier een audio te streamen of te downloaden.
https://www.advaitacentrum.nl/publicaties/audio-opnamen/satsangs/aandacht
Tao Te Tjing, tekst 70
De bron van onze woorden.
Mijn woorden zijn gemakkelijk te begrijpen.
Ze zijn ook gemakkelijk toe te passen.
Toch begrijpt niemand ze en niemand past ze toe.
Woorden hebben voorouders.
Gebeurtenissen vloeien voort uit het oerbegin.
Omdat mensen dit principe niet begrijpen, begrijpen ze mij ook niet.
Een enkeling begrijpt dit wel en zij die mij navolgen zijn waardevol.
Daarom draagt de wijze een eenvoudig kleed
en draagt hij het juweel in zijn hart.
Opmerking Victor: je kan beter niet altijd laten zien dat je wijs of gelukkig bent. De woede of jaloezie kan zich tegen jou keren. Vandaar het eenvoudige kleed.
Vertaling Burggraaf en Schweitzer
O Nacht die mij geleid heeft.
O Nacht, mij liever dan het ochtendgloren.
O Nacht die hebt verenigd.
Beminde met beminde.
Beminde, opgegaan in de beminde.
JvhK
Hier op deze plek hebben we het over de reis naar het einde van de nacht. De nacht die in dit gedicht het grote niets symboliseert. God die wij niet kunnen kennen dan door een afdruk van zijn voetstap als de prachtige bloemen en mossen in het bos. Wij kunnen nooit meer dan een vage afdruk van God, de Openheid, zien, omdat als wij hem zien, zullen sterven.
JIJ BENT NIET TE LANGZAAM, DE WERELD IS TE SNEL.
Kortom, jij bent OK. Je hebt jezelf niet gemaakt en opgevoed. Je genen en conditionering krijg je cadeau. En je bent niet altijd blij met het cadeau. Maar teruggeven gaat niet. Kunnen we ons bewust worden van onze karaktertrekken op het moment dat die zich voordoen? Hebben we iets te willen? Is er zoiets als permanent keuzeloos gewaarzijn mogelijk?
We heten onze nieuwe lezers van deze blog van harte welkom:
Waarschuwing vooraf; het gaat er soms ruig aan toe, soms juist heel liefdevol. A-dvaita omvat alles. Ook mensen die soms in jouw ogen verkeerde dingen zeggen. Advaita is geen new age in de gangbare betekenis. Het kan botsen met je verwachtingen. Veel geluk!
Op zoek naar de waarheid. Samenkomst in waarheid. Alhier. De vraag is waarom jullie en anderen lid geworden zijn. Is het de zoektocht naar geluk die dit zoeken triggert? Of het willen opvullen van de leegte in ons, de scheiding van het Al, wat er voor onze conceptie nog was en dat de eerste 18 maanden in ons leven nog min of meer intact was?
Komen we er naar verloop van tijd achter, als we op dit forum lang genoeg gezocht en gepraat hebben dat er niet te zoeken was, dat er niets verloren was? En houden de vragen dan vanzelf op? We zullen zien ...
Vaak wordt er in de advaita eenzijdig de nadruk gelegd op de inzichtmeditatie. De methode van de Jani. En wordt daardoor gezien als een beetje koud en kil in vergelijking met bijvoorbeeld het Boeddhisme. Maar hoe kan inzicht in het onbenoembare, in God en het Leven zelf, niet tot Liefde leiden? En net als in het boeddhisme een weg willen zijn (zonder weg) tot een uitweg uit het lijden?
Waarom denken jullie dat er wat te bereiken is? Want dat vind je. Anders zou je dit niet lezen. En is het een grote teleurstelling als ik vertel dat er niets bereiken is? Althans niets wezenlijks. Ja, we hebben het idee dat we iets bereiken, dat we ergens naar toe gaan. Maar dat is juist de illusie. Er is licht in wisselende frequenties die onze hersenen, onze beperkte hersenen, op een leuke manier tot een verhaal smeden. Maar, het is alleen maar licht ... in wisselende gedaantes. Alles blijft hetzelfde universele licht. Het licht wat we ook wel bewustzijn of god noemen. En dat is prachtig, het is ananda om dat te merken.
Er is geen weg maar blijf ontspannen, luisteren met heel je ziel, kijken met je hart. Alleen dat laatste al is genoeg.
Non-dualiteit is een prachtig inzicht. het realiseren van dit inzicht is geweldig. Het zien wat is, is een prachtig geschenk. Maar let op, de ideeën zijn slechts ideeën. Door zelfonderzoek moeten wij onze eigen waarheid vinden. Hoe is het voor jou? En naar waarheid is geen pad. Het is een ontdekking. Het is een geheim wat wordt blootgelegd wat altijd al te zien was. In feite geen geheim, meer een open geheim. Verborgen door haar eenvoud.
Blijf in het licht!
Hier gaat het om de Liefde, het Licht, God, Tao en het onnoembare. Zowel het mystieke als de inzichtsmeditatie, het rationele en het ontkennen van alles, kan hier plaatsvinden. Maar respecteer elkaars mening en maak mooie spirituele ervaringen van anderen niet kapot. Niemand heeft gelijk, iedereen denkt dat hij het goed ziet. Maar echt, niemand ziet het goed.
Sex is alleen interessant als er dualiteit is die overstegen kan worden door eenwording. Als je al één bent met de ander verlaat dat verlangen je.
Niveau's moet je niet verwarren. Natuurlijk is het beschrijven duaal. Zonder dualiteit is er niets te beschrijven. Inzicht krijgen in alle niveau's is van belang. Jhani yoga, inzichtsmeditatie. Het is niet genoeg alleen maar te zeggen ... er is Liefde, er is Niets ... dus we schrijven niet, geen leraar, geen yoga, geen ontspanning. Gaat niet werken. Er is alleen non-dualiteit, je bent al verlicht ... allemaal kreten. Nee, stap voor stap onderzoeken, kijken hoe het zit, hoe zit het met jezelf, daar gaat het om.
Mijzelf liet ik, vergat ik;
Ik drukte het gelaat aan mijn beminde;
Het al stond stil, ik liet mij gaan,
Liet al mijn zorgen liggen:
Tussen de witte leliën vergeten.
This non-duality. That what is. Sunyata. The river flows and flows ... nothing is realy happening if you are in the burning light of consciousness. Not even the burning light. Stay in the light. But it is not an action. Being in the light is light itself. Just be.
Een Limburgs interview met Ronald Jonker over Advaita, meditatie en zijn zoektocht.
Als je denkt Advaita te kunnen bedenken, als een schaakspel, ben je op de verkeerde weg. Advaita is geen denken. Juist niet. Advaita is geen schaken. De wijsheid en waarheid kunnen niet bedacht worden. Ze komen zomaar. Woorden ontstaan spontaan. Uit het niets, uit de leegte. Leegte die kan vullen en toch leeg blijft. Laten we luisteren, laten we kijken, hoe zit het met je zelf? Waar is het, wat is het? Hoe kan leegte schoonheid scheppen? Laten we de koude rationele aanpak weggooien. Warmte, liefde, hartenergie, ananda. Laten we ons daar in alle ontspanning op richten. Wetende dat dat richten een beweging is binnen de prachtige illusie.
Victor Hooftman
Je bent er al!
(De stilte en meditatie stukken worden niet vertoont ivm de aantrekkelijkheid van de registratie).
David Goleman en Richard Davidson in gesprek met de grote atheïst Sam Harris over meditatief bewustzijn.
https://drive.google.com/file/d/1qspOPd_CbD23qbNKxl7NLPIlUNg1rxn_/view?usp=drivesdk
Voor al zijn podcast:
https://www.samharris.org/podcast (zelf even in kopiëren).
WAT IS ONTWAKEN EN BEVRIJDING?
In de huidige tijd zijn er blijkbaar velen waarbij 'ontwaken' gebeurt. Al wordt daar weinig in detail over gecommuniceerd.
Er is een groeiende belangstelling voor nondualiteit en er is tevens veel verwarring over wat het precies behelst. Er wordt bijvoorbeeld in een groep als deze een breed spectrum van meningen geuit over hoe er tegen nondualiteit wordt aangekeken. Dat varieert van 'roze bril outlook' en wat ik noem: 'koffie met appelgebakspiritualiteit' tot en met waarachtige heldere communicatie over de natuur van wat IS.
Dat laatste is echter tamelijk zeldzaam.
Wat zijn de kenmerken van ontwaken nou eigenlijk?
Een van de kenmerken van ontwaken is een afnemende of totaal verdwijnende interesse in religieuze zienswijzen en spirituele wegen of paden. Daarbij is er ook sprake van een algemeen gevoel van isolement en afstandelijkheid naar familie en vrienden. Het individu gaat mededelingen doen over de aard van de werkelijkheid die een schijnbaar bedreigende inbreuk maken op de bekendheidskwailiteit van de belevingswereld van de personen in hun directe omgeving. Die omgeving is niet altijd emphatisch of begripvol over het persoonlijke armageddon wat het schijnbaar ontwakende individu doormaakt. Er wordt als regel met argwaan, iritatie en botte ridiculisering op gereageerd.
Men wordt al snel aangeduid als niet goed bij het hoofd zijnde.
Ook is er in veel gevallen sprake van een gebrek aan motivatie betreffende het werk dat men doet en er is desinteresse in actieve deelname aan het leven in het algemeen. Afzondering is vaak het geval. Een van de meest algemene karakteristieken bij ontwaken en het zien van bevrijding is de beeindiging van het zoeken. Er is een diep herkennen van het Ene mysterie en de onkenbaarheid van vrijwel alles en een besef van ontzag en dankbaarheid naar wat je het onpersoonlijke Zijn zou kunnen noemen. Er is een ontwaren van onvoorwaardelijke liefde in alles wat verschijnt. Angst voor de dood verdwijnt meestal totaal in bevrijding. Er is er een neiging tot weinig spreken, maar dat is geen regel. Ook het tegendeel kan gebeuren. Passie voor de communicatie over nondualiteit kan zelfs enorm toenemen.
Het hierboven al genoemde persoonlijke armageddon kan vele vormen aannnemen waarbij ook heftig emotioneel lijden kan plaatsvinden. Het ruineert in feite je leven zoals ik het Tony Parsons eens hoorde zeggen. De impact van het zien van nondualiteit doet de afweermechanismen verzwakken waardoor de intensiteit van persoonlijke projecties en neurose afneemt en onmiddellijkheid van indrukken krachtiger binnenkomt. Er kan een totaal en compleet overweldigd zijn door wat gebeurt en wat het schijnbare centrum wegvaagt en totaal zelfverlies met zich meebrengt. Dat kan allemaal zeer schokkend zijn en gewenning daaraan kan moeilijk zijn. Maar ook dat is geen regel.
Na bevrijding ontplooit het leven zich in volle omvang en vult elke lichaamscel met kracht en energie. Het is een volledig energetisch gebeuren. Diep ingrijpend in de lichamelijke setup en bovenal een shift in het brein waardoor subject en object verdwijnen en werkelijkheid zich aandient als naadloze eenheid.
De kramp die er voor ontwaken en bevrijding was verdwijnt en maakt plaats voor een vredevol en sensitief equilibrium. Een diepe rust voorbij alle begrijpen. Alles wordt onmiddellijker en rauwer. Lijden en geprikkeldheid kan toenemen en zelfs met een ongekende ruwheid, maar blijft niet lang hangen zoals bij de neurotische persoon. De mind is niet meer de baas. Integendeel, er wordt gezien dat er geen mind bestaat, alleen maar een gedachtestroom zonder autonome kracht. Gewoon een komen en gaan van sensaties en emoties zonder richting of betekenis. Alles wordt nu doorzien voor wat het is. Er zijn gedachten, maar geen denker. Gevoelens, maar geen voeler. Niets in de bodymind setup heeft een eigenaar. Er is niemand aanwezig. Maar er is het geschenk van een eenvoudig en simpel leven, ontdaan van alle drama.
In bevrijding wordt gezien (door niemand) dat Dit Alles IS wat er IS. Dit IS Het! This is as good as it gets! Er is niemand. Dit wat er IS is Niets verschijnend als Alles. En dat is geen ordinair intellectueel inzicht of een briljant idee. Geen Eureka! Maar de Ene pure Werkelijkheid zonder een tweede. Er is niets gaande.
Niets veranderd. Er is niets wat zou kunnen veranderen. Want er is niets wat bestaat. Dit is Zijn en dat gaat niet over 'jou' en het verhaal van 'jouw' leven. Er is geen 'jij' en nergens om naar toe te gaan. 'Jij' bent zelfs niet op een plek die 'hier' genoemd kan worden. Er is geen lokaliteit en geen referentiekader. This is IT!
Alles wat er IS is alreeds wat het IS. Niets! Dat is alles en er kan niets worden gedaan om het te kunnen begrijpen of niet. Het maakt niet uit. Dat is ook wat IS. Er is niks anders. Het is een wonder van Eenvoud voorbij alle drama en verhalen.
WVO.
Een zeer boeiend interview met de mens en enthousiast advaita verspreider Patrick Kicken. Over zijn jeugd, zijn werk en vooral over zijn passie, advaita. Hieronder de links.
Deel 1;
https://youtu.be/9nJLEAOZnfY
Deel 2;
https://youtu.be/OC_DCM3wroc
Prachtig deel van een huiskameroptreden van Rozemarie van der Wal. In combinatie met een lekker diner. Misschien aardig idee voor uw spirituele vrienden?
https://drive.google.com/file/d/1DQqTDpsHHxQgVgtpPcUEycIesL-6Def9/view?usp=drivesdk
In bevrijding is het leven gewoon wat het IS. Niets gebeurend als wat gebeurt. Meer niet, en ook niet minder. Leven is moeiteloos eenvoudig zonder dat het door 'iets' wordt gedaan. Leven doet en ontdoet simultaan zichzelf zou je kunnen zeggen. Enthousiasme voor het simpele en alledaagse is thans een bron van vreugde die vleugels krijgt bij het zien van een heggemus scharrelend in de achtertuin en opvliegt bij het verschijnen van de kat van de buren. En de bomen tegenover het huis wuiven naar je als oude vrienden. Zij zingen het geluk dat tijdloos is als Dit wat IS. Schoonheid van niets verschijnend als de buurvrouw die zomaar naar je lacht en haar hand opsteekt. Je zwaait terug en lacht ook en het is weer voorbij. Het is weer nul geworden. Want alles in het leven komt neer op nul. In deze wakkere droom verschijnen tijd en ruimte als eb en vloed, komen en gaan, schijnbaar en in oneindige vormen. Een fantasmaorgia van levendigheid. Echt en onecht tegelijk. Het is alles ongrijpbare vrijheid voor niemand. Niets kun je bezitten en alles is tegelijkertijd je Ene koninkrijk. Het zien van bevrijding door niemand is een energetische verschuiving. Geen verandering in kennen. Want het is juist het einde van de kennis en de kenner beide. Als niet-afgescheidenheid gezien is is dat onomkeerbaar en is tevens helder dat wakker zijn en slapen hetzelfde zijn, in dien verstande dat in het wakker zijn gezien wordt dat ze hetzelfde zijn terwijl het er in de slapende modus op lijkt dat dit niet zo is. In dit 'zien' vallen alle betekenissen en geloof in duigen en klaart de hemel - de blauwe hemel van Zijn zonder zelf - want er is sprake van een beklijvend zelf-verlies, een leeg zijn van 'iets' zijn en 'iemand' zijn. Waar schijnbaar een 'mij' was IS nu de Totaliteit van wat IS de centrumloze grenzeloze vorm.
WVO.
