Je ziet het masker

D.T.: Je ziet het masker, je ziet de vormen, je ziet de betekenis daarvan. Het is een masker met tanden en weet ik wat allemaal. Dus je ziet het, je kent het. Maar je ziet er ook dwars doorheen en zegt: ‘O, het is maar een masker.’ Weten is niet genoeg, want de beelden kunnen angstaanjagend blijven terwijl je weet dat ze niet echt zijn.

B.: Die vormen gaan hun eigen gang.

D.T.: Zie, dat ze geen werkelijkheid op zich zijn, maar waarnemer-afhankelijk, dat de waarde die je geeft van je zelf afhankelijk is. Je ziet ze wel, maar je kunt ze allemaal rustig hun gang laten gaan. Ze hebben geen beperkend effect op jezelf. Wanneer zo’n kind met een masker of een autoriteit op je afkomt, kun je even meespelen. Dat is het leven. Het is toch te gek dat het spel je werkelijk pakt. Dat geldt ook voor het mentale gebied, voor al die dingen die in je psyche opkomen. Die zit je zelf te bedenken. Het zijn hallucinaties, illusies, in ieder geval constructies. Wanneer je dat doorziet, dan verliezen ze hun kracht. Dan herken je dat het een gewoonte van je is. Blijkbaar gaat het een tijde door. Maar je doorziet het wel. Je kunt alles in je hoofd halen: fantasiebeelden, ervaringen vanuit het verleden. Gooi die maskers, kleden en decors in de Noordzee.