De lente.
Het wegvallen van de ik-persoon is heel iets kleins: iets verdraait even en het ikje is weg. Soms wordt het pas duidelijk wanneer er zware negatieve ervaringen zijn. Soms wordt het ineens duidelijk wanneer er een positieve ervaring is, bijvoorbeeld de ervaring van de lente in de laatste paar dagen. Iedereen vindt de bloeiende krokussen prachtig. Als het kan ga je naar buiten toe. Dan is er de ervaring dat het leven zo maar weer opbloeit na de winter. Wat gebeurt er dan in de sfeer van jezelf? Als je de natuur, de tuin, het park ingaat en geniet van het uitbottende leven, is er geen ik-persoon.
Douwe Tiemersma
Populaire berichten
-
Tao Te Tjing, tekst 18 Waarachtigheid. Zodra de Tao wordt verlaten, ontstaan waarden als welwillendheid en rechtvaardigheid. Als...
-
To me, a mind which has no struggle of duality, is the really religious mind - not the mind which is struggling to conquer anger...
-
Ik ben een zwerver. Ik lig hier in de zon. Voor mij geen theorieën van Advaita meer. Stilte, harmonie, geluk. Was wil je nog meer. Ik lig h...
zaterdag 6 april 2013
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten