https://1drv.ms/u/s!Aq3UHKDpFq_PnC7oMsqSmCn4nrzc
Populaire berichten
-
Ach kijk, hoe zit ze daar stil zit. Geen bezoek meer, in haar gevangenis. Ze wil daar niet zijn. Ze wil nergens meer zijn. Ze flakkert e... -
Start binnenkort met afleveringen plaatsen. Start vanaf 26 september 2021. Klik hier voor de afleveringen -
The emperor wears no clothes. According to the late Jean Klein, listening and Consciousness are not in the brain, and what You...
vrijdag 8 september 2017
donderdag 7 september 2017
De oude Cheng 1ste dag, Alexander Smit
Geweldig luisterboek. En de uitleg, vragen en antwoorden zijn nog mooier.
https://1drv.ms/f/s!Aq3UHKDpFq_PsTgYghjI61dNpqyk
woensdag 6 september 2017
Hua hu ching 17-26, Lao Tse
https://drive.google.com/file/d/0B73JEeLLPRMrMEhWMnN2X3cxY1k/view?usp=drivesdk 
dinsdag 5 september 2017
Thomas evangelie, luisterboek
Start binnenkort met afleveringen plaatsen. Start vanaf 26 september 2021.
Klik hier voor de afleveringen
Voorleesboek groep gestart
Op facebook is een voorleesgroep gestart. Misschien leuk voor u?
https://www.facebook.com/groups/1987231941532510/
donderdag 24 augustus 2017
Wouter van Oord geïnterviewd door Victor Hooftman over Advaita.
Victor Hooftman bevraagt Wouter van Oord over Advaita. Is er vrije wil? Bestaat de persoon wel? Is er een weg naar verlichting of is dat grote onzin?
Geluidsfragment zonder beeld, geremasterd, beter geluid!
Dit is het eerste interview voor Advaita Nederland. Een leerproces voor de interviewer. De microfoon die pas een paar uur in bezit is, is te zien in beeld. Beter dus de tablet te gebruiken. Ik dacht iets harder te moeten praten omdat de microfoon naar Wouter gericht stond, dat blijkt niet nodig, maar daardoor klink ik nu wat hard. En Wouter wordt niet bedankt omdat het filmpje abrupt stopt. Telefoon vol . Excuus voor deze kinderziekten. Alsnog bedankt Wouter en Beatrice voor het interview en de gastvrijheid, het bier en de heerlijke soep.
dinsdag 22 augustus 2017
Reggae muziek
Advaita Nederland Reggae: https://www.youtube.com/playlist?list=PLJBbCd0lxu87EVyRNtTVuRgM8wmGRCKPj 
zaterdag 19 augustus 2017
Interviews van Advaita en Non-dualiteit (Victor Hooftman)
Vele interessante gesprekken over Advaita en Non-dualiteit in het Nederlands. Victor Hooftman heeft deze gesprekken gevoerd met vele conventionele maar ook onconventionele leraren. Zeer de moeite waard!
donderdag 17 augustus 2017
Leven als niemand (Wouter van Oord)
Leven als niemand is gewoon spel van kleuren. Een film van licht die als een draperie in leegte hangt en zelfs nog geen ogenblik duurt. Een moment heeft duur, met een begin, een midden en een einde, maar de verschijnings vorm heeft niets van dit alles. Als het 'zelf' wegvalt, wordt 'DIT' gezien als alles-wat-is, een wonderlijk hologram gedragen door liefde. Straten, mensen, velden, wegen en heuvels worden gezien voor wat ze zijn, zonder substantie en duur, als leegte en volte simultaan. Gewoon spontaan vanzelf oprijzend uit niets. Het is alles Gewaarzijn zonder centrum en omtrek, het is overal en Alles en tevens niet-iets. Lichtzinnigheid van Bevrijding voor niemand. Vrijheid zonder de last een 'persoon' te zijn die schijnbaar keuzes maakt en bezorgd is over konsekwenties van beslissingen.
Een naadloze verademing zonder afgescheidenheid met niemand om iets te doen of laten. Zien van nondualiteit is Zien zonder enige dramatische kwaliteit en voorstelling.
Er is niets en niemand en toch is er onmiskenbaar iets gaande. Dat is de paradox. Elk ogenblik is nieuw. Niet herhaalbaar en fris. Het is tijd-loos,
onsterfelijk en zonder eigenschappen,
zelfs niet de eigenschappen om zonder eigenschappen te zijn. Het is 'DIT', het Ene zonder tweede, volstrekt en totaal onkenbaar en zwanger van eindeloos potentieel......voor niemand.
W.v.O.
maandag 14 augustus 2017
Wij doden de immensheid ... (Ivo Wantola)
Op de grenzen gaan wij verder
Met achter ons hele beschavingen die ons dienden
Met achter ons het leven
De hele aarde, en de zon en maan, die ons dienden
Op de grenzen gaan wij verder
Verder op deze grenzeloze oceaan van het bestaan
Wij verzuipen
En wij duiken naar de diepten
Wij slechten elke grens
En wij doden de immensheid
Met de teloorgang van ons ik
<3
dinsdag 8 augustus 2017
YouTube playlist Advaita Nederland Music
I started a playlist of my spiritual (or just very beautiful) music in YouTube. I will expand that in the coming months. You can subscribe to this easily and free of charge. Advaita Nederland Music.
Ik ben begonnen met een afspeellijst van mijn spirituele (of gewoon erg mooie) muziek in YouTube. Die zal ik de komende maanden uitbreiden. Je kan je hier makkelijk en gratis op abonneren. Advaita Nederland Music.
Advaita Nederland music: https://www.youtube.com/playlist?list=PLJBbCd0lxu85ZNLDKpSfWoZAD83IrCgbU
zaterdag 5 augustus 2017
Cultuur is onderdrukking (victor)
Cultuur is niet persoonlijk, het is iets wat we geaccepteerd hebben om te kunnen overleven in de samenleving. Zolang wij nog handelen op grond van onze cultuur zijn we geen individuen maar delen van een collectief. De zwaarste drukkende culturen hebben de minst vrije individuen opgeleverd. Ook minder kunstenaars, schrijvers en uitvinders, innovatie heeft vrijheid nodig. Je kunt alleen een echt individu worden als je breekt met de oude rotzooi die we wijsheid noemen.
Mijn geest, mijn karakter, we hebben het er graag over. Onzin. Geprogrammeerde onzin. Doorzie, zie hoe je bepaald bent, zie hoe onvrij je bent!
vrijdag 4 augustus 2017
Expansion, care and indifference (Douwe Tiemersma)
From an Advaita talk with Douwe Tiemersma, Gouda, retreat day morning, August 30, 2009
Everyone has the ability to be aware of themselves in the situation in which they find themselves. Just let that happen now. Then you see yourself sitting. With this reflection, you are aware not only of the situation, but also of yourself in the greater space of consciousness. And that greater space is the condition in which the process of expansion continues! Your consciousness-standpoint is the situation through which you become aware of yourself anew. Thus, becoming aware sits directly in yourself: become spacious. Experientially, it is very simple, when you go along with it. You become aware of the relaxation, the silence, the expansion, and still, you remain aware of yourself. The relaxation continues, the release continues, the space continues, but there is always this greater space of your own consciousness. That is the precondition or the engine through which the process of expansion proceeds. And that just continues.
Take a look and see where that goes. Your horizon is getting wider, ever wider, until you confirm at a certain point that there is an infinite cosmic space. Then immediately you establish: apparently my own consciousness is infinite. And that is a very simple determination.
Now, when that’s clear, it means that no single limited situation can grab hold of you, in the sense of enclosing. No, just because you are infinite. Isn’t that free-being unenclosable by anything else? You are free!
Every situation is finite. You are always more than that finite. So you are not subject to anything that ends. When you go along with it, then it’s clear. So simple; clear as day.
Is it wise to be indifferent toward limited things? Yesterday I experienced a fogginess and an indifference.
Always take another look and see: apparently this is my current situation now, with this mood and that feeling. That is a given and you have to accept it. Only then do you ask yourself the question: what about myself? Oh yes, space; there is a space greater than the realm of moods and feelings, including those of indifference. So that signifies an expansion in a vertical sense.
On a personal level, you are thinking: there must be something other than indifference. I have to do something about it. No, here it's not about changes on the horizontal level. Just leave that open. Just take everything as it is. And then it turns out that, due to the presence of space, everything will become organized by itself, in the best possible way.
You really don’t have to interfere with all those psychological conditions - not with the feeling states, not with the mental states - precisely not. When you come to yourself, you see: all of these things resolve by themselves. That's very beautiful. You don’t have to worry about it! For example, the body takes care of itself. When it's cold, it puts on clothes. When it's hungry, then it’s going to eat. When there’s a need for a chat, then there will be a chat. No need to look around for it! You remain with yourself, in your original nature.
You have to take a look at the ‘normal’ state. There is so much care in it - concern and worry. Thinking always recurs: now this must happen, because otherwise ... This happens because thinking is ‘I’-centered; the importance of the me is the most common basis for feelings and the motivations for action.
But you see how much this care constitutes a limitation to your self-being. The more care, the more you limit yourself. The less care, the more freedom and joy. No worries at all ... See how easy it is. And that’s precisely because there is no ‘I’-care; instead there is an open stance for everything and everyone.
Other people worry about that fact that I no longer worry about myself. How should I handle that?
Well, now you're really worried, about others who might worry, because you're not. And that you should do something about it. Do you see the complexity? Keep it simple. You can rest assured that that’s also the best for others.
You are going to interpret it again on a personal level. When a person has indifference, what do you get? An indifferent person. I'm not talking about things on that level. It's about becoming aware of yourself as free-being. That means that there is non-duality, also that you are everything and everyone. From that perspective, everything will happen in a good way. When a person says, just let everything go, then others are going to be worried. But when they discover that something else is going on and that within that everything seems to flow in an open easy manner, then it’s a completely different situation. Precisely because in the non-duality, you are this other, too. Whatever happens in the world then, will just be the best of what’s possible, because there is no self-interest any more.
To a certain extent thinking about it is still possible and then that’s quite logical, too. The less people are stuck in an ‘I’ with self-interest, the better it is. That’s logical. So you can understand it this far on the mental level, too. But don’t stay with just thinking it, it's about realizing it.
Once you have had this being-experience of free-being, you clearly see how much the cramps and identification with this person and that body is the plague of the whole situation, not just for yourself but also for others. Always this cramping, that suffering ... and then you see that it's completely unnecessary. It's absurd. It’s masochistic.
When I notice that my cramping hurts someone else, isn’t it better to investigate the cramping instead of going straight into the expansive spaciousness?
When you do that as a person, you are going to search psychologically. But does the situation really change from that fundamental cramp out of which this difficult situation arose in the first place? No, because you remain with the person who has this cramp. At best, you might gain a little more insight into the conditions. But the fundamental problem is not solved that way.
There is but one solution: letting go of the level on which the problem arises. The core of the problem is duality, the ‘I’ in opposition to the other, which the ‘I’ fears. When the duality dissolves, the sting is out and the cramping dissolves by itself. So keep it simple, right from the start. When you say: first this must happen and then that must happen, you’re not done yet.
No, see the simplicity directly: I return to myself in relaxation, silence and opening. Just let it proceed. Even if there are disturbances now and then it does not matter, just so long as you let the ‘I’-am expansion continue. At a certain point there is nothing left to say ...

woensdag 2 augustus 2017
Zelfzijn (Douwe Tiemersma)
ZELFZIJN
Advaitapost augustus 2017
Uit een Advaitagesprek met Douwe Tiemersma, Hoorneboeg, 5 april 2003, deel 4
* (Bezoeker) Als je in het stille bewustzijn zit, is er dan nog verschil tussen mij en hem of jij ...?
~ (Douwe) Nee.
* Zitten we dan in die grote soep van het totale bewustzijn?
~ Juist omdat er geen speciale identificatie is met een bepaalde vorm, is er een herkenning van het oorspronkelijke zonder vorm. En dat is één, dus dan is er niet meer iets ‘anders’. Zodra je geïdentificeerd bent met iets speciaals, is er het eigene en het andere, dan is er een ik en dan is er een jij en een hij en een zij tegenover je. Dat komt door een beperkte identificatie. Wanneer de beperkte identificaties verdwijnen, kun je niet meer zeggen dat er een ik is dat verschilt van een ander.
* Toch is er ik, als ik in dat stille bewustzijn zit ...
~ Er is een zelfzijn.
* Dus je bent ik en je bent het toch niet.
~ Over het hoogste zuivere zelf-zijn kun je nauwelijks zeggen dat het zelf-zijn is. Als alle kwaliteiten zijn verdwenen, ook het zelf-zijn, noem je dat het absolute. Maar het eerste dat opkomt is het zelf-zijn, universeel. Dan valt je zelf-zijn samen met het zelf-zijn van iedereen en alles.
* Is dat ook geconditioneerd, of is het zo open ...
~Conditioneren betekent dat je je weer identificeert met een bepaalde vorm onder bepaalde condities. Die vormen komen op onder bepaalde condities. Maar voorafgaande aan die condities en die vormen is er blijkbaar dat hele stille aanwezig zijn.
* Het lawaai is niet het lawaai zelf, neem ik aan, maar wat je ermee doet, hoe je ermee omgaat. In die zin is het ook niet afhankelijk van zintuigen ...
~ Precies. Als je het bekijkt op het niveau van de zintuigen, komt het geluid je oor binnen en de trilling wordt van het trommelvlies overgedragen aan een hamer, aambeeld, stijgbeugel. Op een gegeven ogenblik komen de impulsen van de gehoorzenuw in de hersenen terecht. Maar dit alles zegt natuurlijk niks. Dan komt de interpretatie en die is ook niet nodig.
* Het leven gaat gewoon door, als je er niks mee doet?
~ Dat zien is het doorslaggevende. Wanneer de wereld van de verschijnselen opkomt, wat gebeurt er dan? Als alles vrij blijft en er geen vaste structuur en identiteit wordt gemaakt, dan blijft er openheid. Dan blijft de stilte aanwezig. Dus zelf-zijn als stil zijn blijft aanwezig. Dus het één zijn blijft aanwezig.
* Ervaar je bij dat één-zijn dat elke vorm in jou verschijnt, en dat je dat bent?
Ja.
~Als je naar iemand anders kijkt dan ben je die ander, als je naar een boom kijkt dan word je die boom.
Je wordt de boom niet, alles wat opkomt is in de sfeer van zelf-zijn.
Het functioneren vindt op alle verschillende niveaus tegelijkertijd plaats. Je weet donders goed wat het betekent zintuiglijk achter je ogen te zitten en dingen op je af te zien komen. Natuurlijk ken je dat. Alleen, de dingen hebben niet de hardheid van de situatie waarin je geïdentificeerd bent op dat standpunt. Wanneer alles open is heb je je standpunt niet op dat niveau, er is dan geen hardheid, geen vorm is dé werkelijkheid. Je ziet de vormen en deze hebben wel een zekere werkelijkheid, ja, een betrekkelijke werkelijkheid op dat niveau. Maar omdat dat niveau maar een van de vele is en zelf ook erg betrekkelijk is, accepteer je dit en duik je er niet in.
* U zegt: ‘Je kent dat’. Maar dat is toch een heel andere manier van kennen?
~ Het is een direct weten.
* Ja, maar alleen dat het er is, toch?
~ Daar ging het om, om te herkennen dat de wereld er is in zijn betrekkelijkheid. Een direct zien en doorzien, een direct weten. Ze mag er best zijn. Ze is niet beperkend.
* Het is moeilijk om het in woorden uit te drukken, want dat onbeweeglijke is die spiegel die je noemt; het is drie-dimensionaal; het is elk puntje van die onbeweeglijkheid; het is niet locatiegebonden, het is overal. Het is een soort oplichten eigenlijk ...
~ Je hoeft het onbeweeglijke spiegelen alleen maar te herkennen. Woorden worden nog gebruikt om te verwijzen naar een bepaald type van ervaring waarin het gaat om het zien dat de verschijnselen opkomen in je spiegelende bewust-zijn.
* Het is een soort oplichten van het bewustzijn zelf ...
~ Dan zeg je het nog te veel in de derde persoon. Ga terug naar je ervaring van zelf-zijn. Daarin is een helderheid waarin iets kan verschijnen. Verder niet.
* Dat ben je zelf?
~ Dat ben je zelf.
zondag 30 juli 2017
Do we exist? Sunyamurti says NO.
Bestaan we niet of bestaan we als illusie? Dit is de vraag die de meeste weerstand opwekt in de Advaita kringen. Het antwoord blijkt simpel. We bestaan als illusie.
Hier Sunyamurti over dit onderwerp.
The road to nowhere 2 (victor)
The roads seem to go somewhere in the city. But that's just an illusion. Roads never go anywhere.
zaterdag 29 juli 2017
The road to nowhere 1. De weg naar nergens 1. (victor)
The road to nowhere. The most beautiful road.
De weg naar nergens. De mooiste weg.
zondag 16 juli 2017
Plekken van wijsheid 2 (victor)
Zie het filmpje. Waarom houden wij van beekjes?
https://youtu.be/U6caWDVhkt8
Link even in de bovenbalk kopiëren.
zaterdag 15 juli 2017
Clermont Ferrand
Mooi tocht van het levendige Reims naar de volle terrassen van Clermont Ferrand. Op de veertiende juli, nationale feestdag. Met vuurwerkshow. Lekker binnendoor gereden over mooie wegen en langs leuke dorpjes. Lekker mexicaans gegeten op straat terras. Frankrijk is wel duur koffie en bier op de terassen trouwens. Eten valt dan weer mee.
donderdag 13 juli 2017
Bewustzijn is geen Werkelijkheid (Wouter van Oord)
Het komt en gaat samen met het lichaam. Het verdwijnt samen met het lichaam bij de dood. Na de dood is niets noch niet niets.
Er is geen hierna, net zo min als er een hiervoor was. Er is geen continuiteit.
Bewustzijn staat nergens buiten of los van.
Bewustzijn en manifestatie zijn naadlooos hetzelfde Eenzijn. Niets verschijnt of verdwijnt IN Bewustzijn. Het is geen tovercontainer waar konijnen en universums in verschijnen. Alle staten zijn imaginair. Mindstuff. De droom van Ik Ben, de kennendheid die inherent is in het voedsellichaam.
Er is geen pure of eeuwige Bewuste staat of transcendent Absolute wat kenner is van leven en dood. Geen eeuwig buitenstaand goddellijk subject, geen oog dat ziet. Het Zien IS het Geziene. Subject noch object. Werkelijkheid IS Onmiddellijk.
Daar zijn geen staten, geen boeddha's en voelende wezens.
Plekken van wijsheid (victor)
Begraafplaats in Reims ... Een fimpje van vandaag. Klik op de link. Begraafplaatsen zijn plekken van wijsheid. Hier kunnen we zien wat vergankelijkheid inhoudt. Ben u er al klaar voor als het zover komt?
zondag 9 juli 2017
Dying, the ego (Douwe Tiemersma)
What happens when you physically die?
That depends on the situation. The more you identify with the body, the heavier it is. When you realize your true nature, you also realize that all the things which change are phenomena. At one point in time there was a beginning of what you call your life. But, what existed before that? At a certain moment the forms of that little life arose, and at a certain moment they will disappear.
Then the observer also ceases to exist?
Yes, to the extent it has been conditioned to this life form.
You introduce a limitation: 'to the extent'.
To the extent that you are dealing with a physical observer, it’s a conditioned observer. Perception, for example, is dependent on the structure of the eyes. When the body is gone, perception stops. It’s that simple.
Then your feeling of being also stops?
Yes, that feeling ‘I am’ is a quality which is also going to disappear. Then your original nature which is independent of conditions is all that remains. So that means that all conditions are relative. This also applies to all qualities. That which is not relative, is, by definition, absolute. And That is free of everything. Nevertheless we have an internal knowledge of it. That can become so clear that you affirm, “This is it” and "the rest is relative, based on a particular life-form."
Becoming aware of that absolute means, I think, that there must be an awareness which is more expansive than the everyday consciousness. We are speaking about it now ...
Yes, we can only talk about the words which point in the direction of that absolute. Within being-experience it is clear that the various qualities increasingly disappear, even the 'I am', and that goes in the direction of a complete disappearance. When this process truly continues, you can no longer speak about consciousness, an 'I am aware of it'. Nevertheless, at a certain point there is the knowing: 'This is the inexpressible".
Douwe, on the one hand, the way you say it, I find it very simple. Yes, it’s great fun to listen to you. I automatically enter right into the sphere. But on the other hand, I still feel very strongly the limitation of the ego that you're always speaking about. That limitation of the ego, I just can’t escape it. On the one hand, I know that the ego always lures you back in so many different ways, by a toothache, by the things you do and so on. Then I think: 'Damn, is this ever going to stop?" On the other hand, I also think it’s great; so I am attached to it once again. I am simultaneously attached to it and plagued by it ...
Isn’t that the fundamental conflict of people?
How do you escape it?
Try to look at it in a different way. That ego is self-being. It is self-being in a limited form. You are yourself, as an ‘I’. And ‘I’ am attached to that little I-life. This is a form of self-being, a limited form of self-being. Who confirms that it is limited? Isn’t that a self-being which has a more expansive view? You affirm: there's that ego; there are the limitations; there are the attachments; there sits pleasure, and there, pain. So you're not just this form of self-being which we call the ego. Apparently, there’s already a self-being which has a wider consciousness. Looking back, this is what affirms the restrictions. So when you become aware of the ego, you're no longer positioned specifically in it. Thus, the self-being of the ego has a depth and a height which has always already existed, but about which the ego doesn’t know. In your ego you can become aware of yourself. It already contains this depth. The broader consciousness is not another self-being, no, it is the same yourself-being, but with fewer restrictions. You can stay at that position and then you notice that you are freer from the restrictions that exist on the ego-level. To the extent that they remain, you handle them wisely. Just as you deal with children, you give a little here and there, in order to allow things to go in a good direction globally. You remain aware of yourself, as a self-being that is more expansive, more mature. This sphere remains more spacious than that of the little ‘I’ who relates everything to itself and is attached to everything.
While I'm working with people and so on, I feel a kind of loneliness and narrowness of my ego.
You see how grief-filled the ego is. You only need to look: the ego wants everything at once, which is impossible. It wants unity and it wants to be big. It wants to enjoy endlessly and it wants to be one with other people. But at that level it doesn’t work that way. Why not? The ego brings on separation between itself and others. These separations are not bridgeable, because these separations are simply inherent to the ego. However, you can look into yourself and experience that you are much more expansive. From out of a larger space you look back at the ego and see the cause of the problems. You also affirm that here and now there are no problems, because the separations are not there. You also affirm that this situation is far more valuable than the one with all that misery. That is how your center of gravity gradually shifts. When you notice this shift, that's a wonderful, beautiful event. Everything that that ego truly wants, but can never really achieve, is realized here. What the ego seeks, becomes freed when you release your limited forms. Then everything becomes grand and joyful. You don’t have to give up anything nice, not what is beautiful in the world and not what is beautiful in yourself. That beautiful only becomes freed when you let go of your tension
donderdag 6 juli 2017
Spirituele muziek, spiritual music
https://youtu.be/0JUsc69dHLY
Third love, reggea
The Rose, new age, deze link zelf in de bovenbalk plaatsen.
https://m.youtube.com/watch?v=gHXD1mOFscs&feature=youtu.be
dinsdag 4 juli 2017
maandag 3 juli 2017
Waarom zouden we nog praten? (victor)
Is het na doorzien van alles wat niet echt is, doorzien van de illusie van tijd en ruimte, nog mogelijk te praten over onze eigen problemen en het leed van de wereld.
Abonneren op:
Posts (Atom)