Populaire berichten
-
'Dit lichaam van mij zal uiteenvallen, maar mijn daden zullen mij voortzetten. Als je denkt dat ik alleen dit lichaam ben, d...
-
Lopen tussen de Maria's en de schapen, de paarden, de varkens en al wat nog meer los liep daar op die hoogvlakten. Ook medelopers; veel... -
Even aan ChatGPT gevraagd: In het nu is er geen persoon maar dit wat is voor niemand. Antwoord ChatGPT Ja, precies! In het nu, ...
dinsdag 5 september 2017
Voorleesboek groep gestart
Op facebook is een voorleesgroep gestart. Misschien leuk voor u?
https://www.facebook.com/groups/1987231941532510/
donderdag 24 augustus 2017
Wouter van Oord geïnterviewd door Victor Hooftman over Advaita.
Victor Hooftman bevraagt Wouter van Oord over Advaita. Is er vrije wil? Bestaat de persoon wel? Is er een weg naar verlichting of is dat grote onzin?
Geluidsfragment zonder beeld, geremasterd, beter geluid!
Dit is het eerste interview voor Advaita Nederland. Een leerproces voor de interviewer. De microfoon die pas een paar uur in bezit is, is te zien in beeld. Beter dus de tablet te gebruiken. Ik dacht iets harder te moeten praten omdat de microfoon naar Wouter gericht stond, dat blijkt niet nodig, maar daardoor klink ik nu wat hard. En Wouter wordt niet bedankt omdat het filmpje abrupt stopt. Telefoon vol . Excuus voor deze kinderziekten. Alsnog bedankt Wouter en Beatrice voor het interview en de gastvrijheid, het bier en de heerlijke soep.
dinsdag 22 augustus 2017
Reggae muziek
Advaita Nederland Reggae: https://www.youtube.com/playlist?list=PLJBbCd0lxu87EVyRNtTVuRgM8wmGRCKPj 
zaterdag 19 augustus 2017
Interviews van Advaita en Non-dualiteit (Victor Hooftman)
Vele interessante gesprekken over Advaita en Non-dualiteit in het Nederlands. Victor Hooftman heeft deze gesprekken gevoerd met vele conventionele maar ook onconventionele leraren. Zeer de moeite waard!
donderdag 17 augustus 2017
Leven als niemand (Wouter van Oord)
Leven als niemand is gewoon spel van kleuren. Een film van licht die als een draperie in leegte hangt en zelfs nog geen ogenblik duurt. Een moment heeft duur, met een begin, een midden en een einde, maar de verschijnings vorm heeft niets van dit alles. Als het 'zelf' wegvalt, wordt 'DIT' gezien als alles-wat-is, een wonderlijk hologram gedragen door liefde. Straten, mensen, velden, wegen en heuvels worden gezien voor wat ze zijn, zonder substantie en duur, als leegte en volte simultaan. Gewoon spontaan vanzelf oprijzend uit niets. Het is alles Gewaarzijn zonder centrum en omtrek, het is overal en Alles en tevens niet-iets. Lichtzinnigheid van Bevrijding voor niemand. Vrijheid zonder de last een 'persoon' te zijn die schijnbaar keuzes maakt en bezorgd is over konsekwenties van beslissingen.
Een naadloze verademing zonder afgescheidenheid met niemand om iets te doen of laten. Zien van nondualiteit is Zien zonder enige dramatische kwaliteit en voorstelling.
Er is niets en niemand en toch is er onmiskenbaar iets gaande. Dat is de paradox. Elk ogenblik is nieuw. Niet herhaalbaar en fris. Het is tijd-loos,
onsterfelijk en zonder eigenschappen,
zelfs niet de eigenschappen om zonder eigenschappen te zijn. Het is 'DIT', het Ene zonder tweede, volstrekt en totaal onkenbaar en zwanger van eindeloos potentieel......voor niemand.
W.v.O.
maandag 14 augustus 2017
Wij doden de immensheid ... (Ivo Wantola)
Op de grenzen gaan wij verder
Met achter ons hele beschavingen die ons dienden
Met achter ons het leven
De hele aarde, en de zon en maan, die ons dienden
Op de grenzen gaan wij verder
Verder op deze grenzeloze oceaan van het bestaan
Wij verzuipen
En wij duiken naar de diepten
Wij slechten elke grens
En wij doden de immensheid
Met de teloorgang van ons ik
<3
dinsdag 8 augustus 2017
YouTube playlist Advaita Nederland Music
I started a playlist of my spiritual (or just very beautiful) music in YouTube. I will expand that in the coming months. You can subscribe to this easily and free of charge. Advaita Nederland Music.
Ik ben begonnen met een afspeellijst van mijn spirituele (of gewoon erg mooie) muziek in YouTube. Die zal ik de komende maanden uitbreiden. Je kan je hier makkelijk en gratis op abonneren. Advaita Nederland Music.
Advaita Nederland music: https://www.youtube.com/playlist?list=PLJBbCd0lxu85ZNLDKpSfWoZAD83IrCgbU
zaterdag 5 augustus 2017
Cultuur is onderdrukking (victor)
Cultuur is niet persoonlijk, het is iets wat we geaccepteerd hebben om te kunnen overleven in de samenleving. Zolang wij nog handelen op grond van onze cultuur zijn we geen individuen maar delen van een collectief. De zwaarste drukkende culturen hebben de minst vrije individuen opgeleverd. Ook minder kunstenaars, schrijvers en uitvinders, innovatie heeft vrijheid nodig. Je kunt alleen een echt individu worden als je breekt met de oude rotzooi die we wijsheid noemen.
Mijn geest, mijn karakter, we hebben het er graag over. Onzin. Geprogrammeerde onzin. Doorzie, zie hoe je bepaald bent, zie hoe onvrij je bent!
vrijdag 4 augustus 2017
Expansion, care and indifference (Douwe Tiemersma)
From an Advaita talk with Douwe Tiemersma, Gouda, retreat day morning, August 30, 2009
Everyone has the ability to be aware of themselves in the situation in which they find themselves. Just let that happen now. Then you see yourself sitting. With this reflection, you are aware not only of the situation, but also of yourself in the greater space of consciousness. And that greater space is the condition in which the process of expansion continues! Your consciousness-standpoint is the situation through which you become aware of yourself anew. Thus, becoming aware sits directly in yourself: become spacious. Experientially, it is very simple, when you go along with it. You become aware of the relaxation, the silence, the expansion, and still, you remain aware of yourself. The relaxation continues, the release continues, the space continues, but there is always this greater space of your own consciousness. That is the precondition or the engine through which the process of expansion proceeds. And that just continues.
Take a look and see where that goes. Your horizon is getting wider, ever wider, until you confirm at a certain point that there is an infinite cosmic space. Then immediately you establish: apparently my own consciousness is infinite. And that is a very simple determination.
Now, when that’s clear, it means that no single limited situation can grab hold of you, in the sense of enclosing. No, just because you are infinite. Isn’t that free-being unenclosable by anything else? You are free!
Every situation is finite. You are always more than that finite. So you are not subject to anything that ends. When you go along with it, then it’s clear. So simple; clear as day.
Is it wise to be indifferent toward limited things? Yesterday I experienced a fogginess and an indifference.
Always take another look and see: apparently this is my current situation now, with this mood and that feeling. That is a given and you have to accept it. Only then do you ask yourself the question: what about myself? Oh yes, space; there is a space greater than the realm of moods and feelings, including those of indifference. So that signifies an expansion in a vertical sense.
On a personal level, you are thinking: there must be something other than indifference. I have to do something about it. No, here it's not about changes on the horizontal level. Just leave that open. Just take everything as it is. And then it turns out that, due to the presence of space, everything will become organized by itself, in the best possible way.
You really don’t have to interfere with all those psychological conditions - not with the feeling states, not with the mental states - precisely not. When you come to yourself, you see: all of these things resolve by themselves. That's very beautiful. You don’t have to worry about it! For example, the body takes care of itself. When it's cold, it puts on clothes. When it's hungry, then it’s going to eat. When there’s a need for a chat, then there will be a chat. No need to look around for it! You remain with yourself, in your original nature.
You have to take a look at the ‘normal’ state. There is so much care in it - concern and worry. Thinking always recurs: now this must happen, because otherwise ... This happens because thinking is ‘I’-centered; the importance of the me is the most common basis for feelings and the motivations for action.
But you see how much this care constitutes a limitation to your self-being. The more care, the more you limit yourself. The less care, the more freedom and joy. No worries at all ... See how easy it is. And that’s precisely because there is no ‘I’-care; instead there is an open stance for everything and everyone.
Other people worry about that fact that I no longer worry about myself. How should I handle that?
Well, now you're really worried, about others who might worry, because you're not. And that you should do something about it. Do you see the complexity? Keep it simple. You can rest assured that that’s also the best for others.
You are going to interpret it again on a personal level. When a person has indifference, what do you get? An indifferent person. I'm not talking about things on that level. It's about becoming aware of yourself as free-being. That means that there is non-duality, also that you are everything and everyone. From that perspective, everything will happen in a good way. When a person says, just let everything go, then others are going to be worried. But when they discover that something else is going on and that within that everything seems to flow in an open easy manner, then it’s a completely different situation. Precisely because in the non-duality, you are this other, too. Whatever happens in the world then, will just be the best of what’s possible, because there is no self-interest any more.
To a certain extent thinking about it is still possible and then that’s quite logical, too. The less people are stuck in an ‘I’ with self-interest, the better it is. That’s logical. So you can understand it this far on the mental level, too. But don’t stay with just thinking it, it's about realizing it.
Once you have had this being-experience of free-being, you clearly see how much the cramps and identification with this person and that body is the plague of the whole situation, not just for yourself but also for others. Always this cramping, that suffering ... and then you see that it's completely unnecessary. It's absurd. It’s masochistic.
When I notice that my cramping hurts someone else, isn’t it better to investigate the cramping instead of going straight into the expansive spaciousness?
When you do that as a person, you are going to search psychologically. But does the situation really change from that fundamental cramp out of which this difficult situation arose in the first place? No, because you remain with the person who has this cramp. At best, you might gain a little more insight into the conditions. But the fundamental problem is not solved that way.
There is but one solution: letting go of the level on which the problem arises. The core of the problem is duality, the ‘I’ in opposition to the other, which the ‘I’ fears. When the duality dissolves, the sting is out and the cramping dissolves by itself. So keep it simple, right from the start. When you say: first this must happen and then that must happen, you’re not done yet.
No, see the simplicity directly: I return to myself in relaxation, silence and opening. Just let it proceed. Even if there are disturbances now and then it does not matter, just so long as you let the ‘I’-am expansion continue. At a certain point there is nothing left to say ...

woensdag 2 augustus 2017
Zelfzijn (Douwe Tiemersma)
ZELFZIJN
Advaitapost augustus 2017
Uit een Advaitagesprek met Douwe Tiemersma, Hoorneboeg, 5 april 2003, deel 4
* (Bezoeker) Als je in het stille bewustzijn zit, is er dan nog verschil tussen mij en hem of jij ...?
~ (Douwe) Nee.
* Zitten we dan in die grote soep van het totale bewustzijn?
~ Juist omdat er geen speciale identificatie is met een bepaalde vorm, is er een herkenning van het oorspronkelijke zonder vorm. En dat is één, dus dan is er niet meer iets ‘anders’. Zodra je geïdentificeerd bent met iets speciaals, is er het eigene en het andere, dan is er een ik en dan is er een jij en een hij en een zij tegenover je. Dat komt door een beperkte identificatie. Wanneer de beperkte identificaties verdwijnen, kun je niet meer zeggen dat er een ik is dat verschilt van een ander.
* Toch is er ik, als ik in dat stille bewustzijn zit ...
~ Er is een zelfzijn.
* Dus je bent ik en je bent het toch niet.
~ Over het hoogste zuivere zelf-zijn kun je nauwelijks zeggen dat het zelf-zijn is. Als alle kwaliteiten zijn verdwenen, ook het zelf-zijn, noem je dat het absolute. Maar het eerste dat opkomt is het zelf-zijn, universeel. Dan valt je zelf-zijn samen met het zelf-zijn van iedereen en alles.
* Is dat ook geconditioneerd, of is het zo open ...
~Conditioneren betekent dat je je weer identificeert met een bepaalde vorm onder bepaalde condities. Die vormen komen op onder bepaalde condities. Maar voorafgaande aan die condities en die vormen is er blijkbaar dat hele stille aanwezig zijn.
* Het lawaai is niet het lawaai zelf, neem ik aan, maar wat je ermee doet, hoe je ermee omgaat. In die zin is het ook niet afhankelijk van zintuigen ...
~ Precies. Als je het bekijkt op het niveau van de zintuigen, komt het geluid je oor binnen en de trilling wordt van het trommelvlies overgedragen aan een hamer, aambeeld, stijgbeugel. Op een gegeven ogenblik komen de impulsen van de gehoorzenuw in de hersenen terecht. Maar dit alles zegt natuurlijk niks. Dan komt de interpretatie en die is ook niet nodig.
* Het leven gaat gewoon door, als je er niks mee doet?
~ Dat zien is het doorslaggevende. Wanneer de wereld van de verschijnselen opkomt, wat gebeurt er dan? Als alles vrij blijft en er geen vaste structuur en identiteit wordt gemaakt, dan blijft er openheid. Dan blijft de stilte aanwezig. Dus zelf-zijn als stil zijn blijft aanwezig. Dus het één zijn blijft aanwezig.
* Ervaar je bij dat één-zijn dat elke vorm in jou verschijnt, en dat je dat bent?
Ja.
~Als je naar iemand anders kijkt dan ben je die ander, als je naar een boom kijkt dan word je die boom.
Je wordt de boom niet, alles wat opkomt is in de sfeer van zelf-zijn.
Het functioneren vindt op alle verschillende niveaus tegelijkertijd plaats. Je weet donders goed wat het betekent zintuiglijk achter je ogen te zitten en dingen op je af te zien komen. Natuurlijk ken je dat. Alleen, de dingen hebben niet de hardheid van de situatie waarin je geïdentificeerd bent op dat standpunt. Wanneer alles open is heb je je standpunt niet op dat niveau, er is dan geen hardheid, geen vorm is dé werkelijkheid. Je ziet de vormen en deze hebben wel een zekere werkelijkheid, ja, een betrekkelijke werkelijkheid op dat niveau. Maar omdat dat niveau maar een van de vele is en zelf ook erg betrekkelijk is, accepteer je dit en duik je er niet in.
* U zegt: ‘Je kent dat’. Maar dat is toch een heel andere manier van kennen?
~ Het is een direct weten.
* Ja, maar alleen dat het er is, toch?
~ Daar ging het om, om te herkennen dat de wereld er is in zijn betrekkelijkheid. Een direct zien en doorzien, een direct weten. Ze mag er best zijn. Ze is niet beperkend.
* Het is moeilijk om het in woorden uit te drukken, want dat onbeweeglijke is die spiegel die je noemt; het is drie-dimensionaal; het is elk puntje van die onbeweeglijkheid; het is niet locatiegebonden, het is overal. Het is een soort oplichten eigenlijk ...
~ Je hoeft het onbeweeglijke spiegelen alleen maar te herkennen. Woorden worden nog gebruikt om te verwijzen naar een bepaald type van ervaring waarin het gaat om het zien dat de verschijnselen opkomen in je spiegelende bewust-zijn.
* Het is een soort oplichten van het bewustzijn zelf ...
~ Dan zeg je het nog te veel in de derde persoon. Ga terug naar je ervaring van zelf-zijn. Daarin is een helderheid waarin iets kan verschijnen. Verder niet.
* Dat ben je zelf?
~ Dat ben je zelf.
zondag 30 juli 2017
Do we exist? Sunyamurti says NO.
Bestaan we niet of bestaan we als illusie? Dit is de vraag die de meeste weerstand opwekt in de Advaita kringen. Het antwoord blijkt simpel. We bestaan als illusie.
Hier Sunyamurti over dit onderwerp.
The road to nowhere 2 (victor)
The roads seem to go somewhere in the city. But that's just an illusion. Roads never go anywhere.
zaterdag 29 juli 2017
The road to nowhere 1. De weg naar nergens 1. (victor)
The road to nowhere. The most beautiful road.
De weg naar nergens. De mooiste weg.
zondag 16 juli 2017
Plekken van wijsheid 2 (victor)
Zie het filmpje. Waarom houden wij van beekjes?
https://youtu.be/U6caWDVhkt8
Link even in de bovenbalk kopiëren.
zaterdag 15 juli 2017
Clermont Ferrand
Mooi tocht van het levendige Reims naar de volle terrassen van Clermont Ferrand. Op de veertiende juli, nationale feestdag. Met vuurwerkshow. Lekker binnendoor gereden over mooie wegen en langs leuke dorpjes. Lekker mexicaans gegeten op straat terras. Frankrijk is wel duur koffie en bier op de terassen trouwens. Eten valt dan weer mee.
donderdag 13 juli 2017
Bewustzijn is geen Werkelijkheid (Wouter van Oord)
Het komt en gaat samen met het lichaam. Het verdwijnt samen met het lichaam bij de dood. Na de dood is niets noch niet niets.
Er is geen hierna, net zo min als er een hiervoor was. Er is geen continuiteit.
Bewustzijn staat nergens buiten of los van.
Bewustzijn en manifestatie zijn naadlooos hetzelfde Eenzijn. Niets verschijnt of verdwijnt IN Bewustzijn. Het is geen tovercontainer waar konijnen en universums in verschijnen. Alle staten zijn imaginair. Mindstuff. De droom van Ik Ben, de kennendheid die inherent is in het voedsellichaam.
Er is geen pure of eeuwige Bewuste staat of transcendent Absolute wat kenner is van leven en dood. Geen eeuwig buitenstaand goddellijk subject, geen oog dat ziet. Het Zien IS het Geziene. Subject noch object. Werkelijkheid IS Onmiddellijk.
Daar zijn geen staten, geen boeddha's en voelende wezens.
Plekken van wijsheid (victor)
Begraafplaats in Reims ... Een fimpje van vandaag. Klik op de link. Begraafplaatsen zijn plekken van wijsheid. Hier kunnen we zien wat vergankelijkheid inhoudt. Ben u er al klaar voor als het zover komt?
zondag 9 juli 2017
Dying, the ego (Douwe Tiemersma)
What happens when you physically die?
That depends on the situation. The more you identify with the body, the heavier it is. When you realize your true nature, you also realize that all the things which change are phenomena. At one point in time there was a beginning of what you call your life. But, what existed before that? At a certain moment the forms of that little life arose, and at a certain moment they will disappear.
Then the observer also ceases to exist?
Yes, to the extent it has been conditioned to this life form.
You introduce a limitation: 'to the extent'.
To the extent that you are dealing with a physical observer, it’s a conditioned observer. Perception, for example, is dependent on the structure of the eyes. When the body is gone, perception stops. It’s that simple.
Then your feeling of being also stops?
Yes, that feeling ‘I am’ is a quality which is also going to disappear. Then your original nature which is independent of conditions is all that remains. So that means that all conditions are relative. This also applies to all qualities. That which is not relative, is, by definition, absolute. And That is free of everything. Nevertheless we have an internal knowledge of it. That can become so clear that you affirm, “This is it” and "the rest is relative, based on a particular life-form."
Becoming aware of that absolute means, I think, that there must be an awareness which is more expansive than the everyday consciousness. We are speaking about it now ...
Yes, we can only talk about the words which point in the direction of that absolute. Within being-experience it is clear that the various qualities increasingly disappear, even the 'I am', and that goes in the direction of a complete disappearance. When this process truly continues, you can no longer speak about consciousness, an 'I am aware of it'. Nevertheless, at a certain point there is the knowing: 'This is the inexpressible".
Douwe, on the one hand, the way you say it, I find it very simple. Yes, it’s great fun to listen to you. I automatically enter right into the sphere. But on the other hand, I still feel very strongly the limitation of the ego that you're always speaking about. That limitation of the ego, I just can’t escape it. On the one hand, I know that the ego always lures you back in so many different ways, by a toothache, by the things you do and so on. Then I think: 'Damn, is this ever going to stop?" On the other hand, I also think it’s great; so I am attached to it once again. I am simultaneously attached to it and plagued by it ...
Isn’t that the fundamental conflict of people?
How do you escape it?
Try to look at it in a different way. That ego is self-being. It is self-being in a limited form. You are yourself, as an ‘I’. And ‘I’ am attached to that little I-life. This is a form of self-being, a limited form of self-being. Who confirms that it is limited? Isn’t that a self-being which has a more expansive view? You affirm: there's that ego; there are the limitations; there are the attachments; there sits pleasure, and there, pain. So you're not just this form of self-being which we call the ego. Apparently, there’s already a self-being which has a wider consciousness. Looking back, this is what affirms the restrictions. So when you become aware of the ego, you're no longer positioned specifically in it. Thus, the self-being of the ego has a depth and a height which has always already existed, but about which the ego doesn’t know. In your ego you can become aware of yourself. It already contains this depth. The broader consciousness is not another self-being, no, it is the same yourself-being, but with fewer restrictions. You can stay at that position and then you notice that you are freer from the restrictions that exist on the ego-level. To the extent that they remain, you handle them wisely. Just as you deal with children, you give a little here and there, in order to allow things to go in a good direction globally. You remain aware of yourself, as a self-being that is more expansive, more mature. This sphere remains more spacious than that of the little ‘I’ who relates everything to itself and is attached to everything.
While I'm working with people and so on, I feel a kind of loneliness and narrowness of my ego.
You see how grief-filled the ego is. You only need to look: the ego wants everything at once, which is impossible. It wants unity and it wants to be big. It wants to enjoy endlessly and it wants to be one with other people. But at that level it doesn’t work that way. Why not? The ego brings on separation between itself and others. These separations are not bridgeable, because these separations are simply inherent to the ego. However, you can look into yourself and experience that you are much more expansive. From out of a larger space you look back at the ego and see the cause of the problems. You also affirm that here and now there are no problems, because the separations are not there. You also affirm that this situation is far more valuable than the one with all that misery. That is how your center of gravity gradually shifts. When you notice this shift, that's a wonderful, beautiful event. Everything that that ego truly wants, but can never really achieve, is realized here. What the ego seeks, becomes freed when you release your limited forms. Then everything becomes grand and joyful. You don’t have to give up anything nice, not what is beautiful in the world and not what is beautiful in yourself. That beautiful only becomes freed when you let go of your tension
donderdag 6 juli 2017
Spirituele muziek, spiritual music
https://youtu.be/0JUsc69dHLY
Third love, reggea
The Rose, new age, deze link zelf in de bovenbalk plaatsen.
https://m.youtube.com/watch?v=gHXD1mOFscs&feature=youtu.be
dinsdag 4 juli 2017
maandag 3 juli 2017
Waarom zouden we nog praten? (victor)
Is het na doorzien van alles wat niet echt is, doorzien van de illusie van tijd en ruimte, nog mogelijk te praten over onze eigen problemen en het leed van de wereld.
zondag 2 juli 2017
The secret of the golden flower (Taoïsme)
zaterdag 1 juli 2017
Videopodcast uit café Faas (victor)
Podcast uit café Faas in Rotterdam over alles en een klein beetje Advaita. Samen met Jos, Hans en Peter. Klik op de link.
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1958979434127520&id=100000464463512
Het open blijven van dat wat vooraf gaat aan vormen (Douwe Tiemersma)
Advaitapost juli 2017 Uit een Advaitagesprek met Douwe Tiemersma, 5 april 2003 op de Hoorneboeg, deel 3
(Bezoeker) Ik merk dat wanneer ik naar het geluid van dat vliegtuig luister, ik niet eens weet dat het ‘t geluid van een vliegtuig is. Ik hoor iets, maar ik kan er niet over praten. En wanneer ik mezelf niet meer lokaliseer als zittend op een stoel in dit lichaam, dan wordt het totaal ... (Douwe) Leeg. Herken de verschillende niveaus. Blijkbaar is er een diep niveau met een sfeer waarin geen herkenning is van het geluid als het geluid van een vliegtuig, zelfs niet meer van het geluid als geluid.
B. Ik begrijp niet dat je dan nog in de wereld kunt functioneren, dat je dan niet gaat dwalen of zo.
D. Als je daar helemaal in duikt, je zwaartepunt helemaal daarnaar laat verschuiven, je helemaal daarin terugtrekt, is er geen functioneren meer in de wereld. Zie maar naar de diepe meditatie. Wat er verder gebeurt, kan verschillend zijn: of je vliegt door, of de wereld komt terug.
B. En als je doorvliegt, dan is het einde verhaal.
D. Dat verhaal bestaat dan al lang niet meer. Hier gaat het er om al die verschillende niveaus te herkennen. Dat die sfeer van stilte of stille weerspiegeling open blijft als zelf-zijn. Dan mag alles best terugkeren.
B. Dan blijft alles direct, zonder lange verhalen en zonder vragen?
D. Er blijft een stil weerspiegelen. Verder niets - punt. In dat weerspiegelen kunnen allerlei geleerde dingen een rol spelen, bijvoorbeeld de kennis dat het een vliegtuig is, maar de diepte van het ondefinieerbare blijft open en de vaststellingen blijven direct. Die open diepte blijft. Daarom blijven de verschijnselen betrekkelijk. Daarbij blijft er de herkenning van die diepte als zelf-zijn. Als die diepte er niet is, blijf je in de golven van de gebeurtenissen zitten die zintuiglijk en denkmatig worden ervaren.
B. Er zijn twee vragen die bij me opkomen omdat de taal me zo verwart. Bedoel je met stilte de afwezigheid van geluid?
D. Ook de afwezigheid van drukte, van bewegingen, van de dingen, van het denken, enzovoort.
B. Hoe zit het met iemand die doof geboren is?
D. Iemand die doof is, heeft nog allerlei andere zintuigen die informatie leveren en er is denken. De geest heeft dan ook wervelingen. Waar het werkelijk om gaat, is het open blijven van wat vooraf gaat aan de vormen van ervaring, denken, enzovoort, en Dat herkennen als jezelf.
B. Dan heb ik nog een vraag: zit in elke ervaringsvorm de stille getuige?
D. Ja.
B. Het is dus mogelijk om vanuit de meest grofstoffelijke vorm de overstap te maken naar die getuige?
D. Ja.
B. Waarom is dat zo ontzettend moeilijk? Hoe kun je die andere kant opgaan?
D. Dat kun je bewust leren kennen. Ik geef wat aanwijzingen om iets daarvan te ervaren. Er kan werkelijk een verschuiving van je zelf-zijn plaatsvinden, van je eigen identiteit. Wanneer je identiteit helemaal vast zit in je lichaam, is er weinig te herkennen van die stille getuige. Maar, de ervaring daar is ook de basis waarop je dat getuige-zijn kunt herkennen. In elke gewone situatie zit iets beschouwelijks, een weet hebben van de eigen situatie. Als dat zich verder ontplooit - en dat doet het regelmatig - blijkt de diepte van het beschouwen, het gewaar zijn, geweldig ver door te gaan, in de sfeer van zelf-zijn. Als iemand die hiervoor gevoelig is meegaat met de aanwijzing, kan er een directe herkenning plaatsvinden: inderdaad, Dit was er altijd al.
B. Het is natuurlijk geweldig aantrekkelijk wat je zegt: je trekt je terug op dat stille bewustzijn en dan kun je je denken helemaal deleten, je programma’s net als op de computer helemaal deleten, en vanuit dat stille bewustzijn leven.
D. In die stilte kunnen de programma’s van het leven rustig doorgaan, maar dat is niet erg. Dus, het gaat inderdaad over het werkelijk alles loslaten. Maar, als dat plaatsvindt en als je dat herkent, hoort daarbij dat je niets afweert van wat er van de wereld terugkomt. Het is niet alleen een je terugtrekken.
Boeken van Douwe Douwe Tiemersma heeft een groot aantal boeken geschreven gerelateerd aan thema’s rondom non-dualiteit. Het Advaitacentrum heeft deze boeken uitgegeven. Deze zijn nog steeds hedendaags, relevant en via de link hieronder te bestellen. https://www.advaitacentrum.nl/boeken
woensdag 28 juni 2017
Wat is Advaita Vedanta? (Douwe Tiemersma)
In het Westen neemt de belangstelling voor de klassieke oosterse spirituele tradities sterk toe. Een bekend voorbeeld is het boeddhisme. Veel minder bekend is de Advaita Vedanta, een nog oudere traditie, die een van de oerbronnen van het hindoeïsme is. De oudste filosofische bronnen van de Advaita Vedanta zijn de Upanishaden, De oude en bekendste Upanishaden ontstonden in de 8e tot 6e eeuw v. Chr., de periode die gedeeltelijk voorafgaat aan en gedeeltelijk samenvalt met die van het optreden van de Boeddha, Confucius, Pythagoras en Herakleitos. De Upanishaden zijn esoterische geschriften van kleine groepen leerlingen rondom een leraar, die zich in het woud hadden teruggetrokken: de woudscholen. Het woord upanishad wijst op het vertrouwelijk zitten bij de leraar (goeroe) om door hem onderricht te worden. Van hieruit is het begrijpelijk dat upanishad ook geheime spreuk, geheime leer en geheime tekst betekent. Waarschijnlijk in de achtste eeuw werd de filosofie van de Advaita Vedanta systematisch doordacht en vernieuwd door een van de grootste filosofen die India ooit heeft voortgebracht: Shankara.
Een levende spirituele weg.
Diverse spirituele leraren bouwden voort op de radicale bevrijdingsfilosofie van Shankara, soms binnen de muren van traditionele hindoekloosters, maar vaker op vrije wijze geïnspireerd door zijn werk of de oude advaita-teksten. Soms zelf zo autonoom, dat ze tot geen enkele traditie behoorden. Op authentieke wijze spraken zij vanuit en over advaita een enkeling zelfs zonder ooit dat woord te gebruiken.In de 19e en vooral in de vorige eeuw kende Advaita Vedanta een nieuwe bloei in India. Met name sinds de jaren 70 is deze stroming als levende spirituele weg ook doorgedrongen in het Westen. Opvallend is dat Advaita Vedanta de laatste decennia vooral in Nederland veel mensen aanspreekt. Op diverse plaatsen worden zogeheten satsangs gehouden, bijeenkomsten waar een spiritueel leraar de kern van de advaita-leer doorgeeft: de ware aard van de mens van jezelf is grenzeloze, absolute Openheid, waarin alle scheidingen illusoir blijken te zijn.
A-dvaita betekent letterlijk zonder tweeheid, oftewel non-dualiteit. Advaita Vedanta onderscheidt zich van andere interpretaties van de Upanishaden door te stellen dat aangezien er slechts één Brahman is, er ook maar één Atman is. Er is in essentie slechts één zelf en die delen wij allen. We zijn volgens deze visie allen één zijn, één bewustzijn: Brahman. In de advaita-optiek is dus alleen Brahman werkelijk. Al het andere in het universum is maya (letterlijk: magie of de verduisterende of scheppende kracht). Maya is illusoir omdat het verschillend lijkt te zijn van Brahman, maar dat is het niet. Aangezien maya ons op deze manier misleidt, en omdat het vergankelijk is, stelt Advaita Vedanta dat maya onwerkelijk is. De belangrijkste vorm waarin maya ons bedriegt is met betrekking tot ons zelf. We denken dat we onze lichamen, onze gedachten, onze gevoelens, onze karakters, onze verlangens, enzovoorts zijn, maar deze dingen zijn maya. Ze lijken mij zelf te zijn, wat volgens de advaita-filosofie een illusie is. In werkelijkheid is ons bewustzijn (het deel dat werkelijk -zelf- is) iets heel anders: Brahman. Dit is op het eerste gezicht een vreemd en radicaal idee. Het betekent dat het alledaagse zelf niet het ware zelf is. Volgens Advaita Vedanta is het zelf de hoogste werkelijkheid dat ten grondslag ligt aan het hele universum. De persoon die in je lichaam lijkt te zitten, de persoon waarvan je gelooft dat je die zelf bent, blijkt uiteindelijk een illusie.
Avidy & Jnana
Het Atman-Brahman kan worden gekend, maar deze kennis is niet met behulp van de zintuigen te verwerven. Wanneer men alleen zintuiglijke kennis van de wereld bezit, bevindt men zich in een toestand van onwetendheid (avidya) betreffende de hoogste werkelijkheid. Deze empirische kennis is ook een foutieve kennis, omdat ze de veelvormige wereld in plaats van het Brahman en het eigen lichaam in plaats van het Atman voor absoluut houdt.
Werkelijke kennis, jnana, kennis van het Atman-Brahman gaat voorbij de veranderlijke wereld.
Atman kan ook niet het object van kennis zijn, omdat het het subject van het kennen, de 'kenner' is. In de Brihadaranyaka Upanishad zegt Yajnavalkya: Hij die nooit wordt gezien is degene die ziet. Hij die nooit wordt gehoord is degene die hoort. Hij die nooit wordt gedacht is degene die denkt. Hij die nooit wordt gekend is degene die kent.,
Hij is je Zelf, de innerlijke heerser, de Onsterfelijke. Alleen door een steeds verdere gerichtheid naar binnen kan een directe zekerheid van dit Zelf worden verkregen. Toch worden er in de Upanishaden pogingen vermeld om het Atman- Brahman aan te duiden. Een zekere Shakalya probeert dit bijvoorbeeld en wijst onder andere de aarde, het verlangen en de vormen aan. Yajnavalkya wijst hem terecht. Hij moet voorbij het genoemde gaan om bij het Atman uit te komen. 'Maar het Atman is noch dit noch dat (neti neti)' (Brihadaranyaka Upanishad)
Vedanta komt van veda-anta en betekent letterlijk einde of essentie van de Vedas, of einde aan het weten. De Vedas zijn de vier oudste heilige wijsheidboeken van de hindoes. De Upanishaden, oftewel de Vedanta, vormen zo het sluitstuk van elk van de vier Vedas. De Upanishadische problematiek draait om het begrip van Brahman (de bron van alles oftewel de wereldgrond), het Atman (het Zelf) en de relatie tussen Brahman en Atman. De Upanishaden onderzoeken deze vragen vanuit verschillende optieken. De advaita-school ziet een absolute en essentiële eenheid tussen Brahman en Atman. De advaita-filosofie, het non-dualisme, is de eerste en de oudste nog bestaande Vedantische school in de Indiase filosofie. In andere Vedantische tradities, zoals de latere Dvaita en de Vishistadvaita, wordt de relatie tussen Atman en Brahman op andere wijzen begrepen. Advaita Vedanta is nauw verbonden met jnana yoga,de yoga van kennis, oftewel de weg van inzicht door het maken van het juiste onderscheid (viveka). In andere spirituele tradities, zoals het boeddhisme, het taoïsme, de joodse en christelijke mystiek, het Kashmir-shaivisme en het soefisme is de non-dualistische visie terug te vinden. Ook in de westerse filosofie zijn stromingen geweest die zich richtten op het Ene en non-dualiteit, zoals het neo-platonisme.
Volgens Advaita Vedanta is alleen het diepst innerlijke deel in de mens bewust. Geen enkel ander deel van de mens kan voelen, denken, zien of weet hebben van iets. De naam in het Sanskriet voor dit bewustzijn is Atman. Het is het deel dat werkelijk het zelf is, en het correspondeert met de ziel in de westerse filosofie. Atman (het fundamentele geestelijke principe van ieder mens of wezen) is identiek aan de absolute realiteit van het hele universum, het fundamentele kosmische principe: Brahman. Dit principe kent twee onderscheidingen: Brahman met eigenschappen (Saguna Brahman), hetgeen correspondeert met het westerse idee van God, en het hoogste Brahman, dat zonder eigenschappen is (Nirguna Brahman): het Absolute dat onuitsprekelijk is. Dit hoogste Brahman is onpersoonlijk; het is de bron van alles, het is de hoogste werkelijkheid. In deze werkelijkheid verschijnen alle waarneembare vormen. Ook God of het Godsbesef verschijnt hierin evenals de laatste kwaliteiten die aan de werkelijkheid kunnen worden toegedicht: zijn (Sat), bewustzijn (Cit) en gelukzaligheid (Ananda). Dit idee dat het eigen zelf niet verschillend is van het hoogste Zelf is het fundamentele idee van de Upanishaden waarop Advaita Vedanta is gebaseerd. Het kan worden uitgedrukt in de vorm van een vergelijking: Atman = Brahman Hoe werkelijk de alledaagse wereld ook is, in de Upanishaden wordt steeds weer gesteld dat het werkelijke in deze wereld Brahman is. Brahman woont als Atman woont in ons, of nog sterker uitgedrukt: wij zijn dit Atman- Brahman. Uddalaka herhaalt in zijn onderricht in de Chandogya Upanishad dit vele malen voor zijn zoon Svetaketu: Tat tvam asi: jij bent Dat.
In hun dagelijkse situatie brengen mensen allerlei scheidingen aan: ik en het andere, ik en de ander, mijn verlangen en het verlangde, mijn vrees en het gevreesde, mijn denken en mijn gevoel. Deze scheidingen leveren spanningen, conflicten en lijden op. Volgens de Advaita Vedanta zijn deze scheidingen er alleen als er een beperkt standpunt wordt ingenomen. Opheffing van dit standpunt is mogelijk door inzicht in de ware aard van de mens te krijgen: een zijn dat helder en ontspannen is, een Openheid zonder scheidingen zonder tweeheid. Shankara erkent het werkelijkheidskarakter van de wereld als een feitelijk gegeven in het praktische leven. Maar ten opzichte van het Atman-Brahman is de wereld slechts een betrekkelijke werkelijkheid. De hoogste en in essentie de enige werkelijkheid is die van het non-dualistische Atman- Brahman. Er is alleen het Ene, zonder tweede. Door zintuigelijke waarneming, logische afleiding en getuigenis kunnen wij kennis verkrijgen, maar niet de hoogste kennis (parajnana). In het gewone leven is er sprake van ajnana, het niet kennen, of van avidya, het niet zien van de Werkelijkheid.
De eigenschappen van Atman-Brahman en die van de wereld en de menselijke persoon worden door elkaar gehaald (adhyasa). Alleen het hoogste inzicht kan aan de verwarring een einde maken. Dat is dan meteen de bevrijding (moksha) van elke gebondenheid. De Werkelijkheid is vrij van zwaarte en beperking.
LERAREN
Enige bekende advaita-leraren na Shankara zijn Jnaneswar (1300), Vidyaranya (1350), Dharmaraja (ca. 1550) en Sadananda (ca.1500). Hoewel de inhoud in grote lijnen gelijk is, verschillen de diverse geschriften in interpretatie van Shankara op diverse punten. Een van de belangrijkste betreft de aard van maya: hoe zelfstandig is maya ten opzichte van Brahman, of: is Brahman of maya de oorzaak van de wereld. Door de verschilpunten ontstonden er aparte scholen. De traditionele benadering van Advaita Vedanta is voortgezet in talloze kloosters, zoals het Shankaraklooster van Sringeri, Zuid-India. Een meer academische benadering hadden in de 20e eeuw auteurs als Sarvepalli Radhakrishnan en K.C. Bhattacharya en diens leerlingen. In de laatste 150 jaar zijn vooral Ramakrishna en Ramana Maharshi belangrijk geweest voor een hernieuwde belangstelling voor de Vedanta-weg. Bij Ramakrishna is de devotie (bhakti) erg belangrijk. Steeds weer spoorde hij de mensen aan tot de gerichtheid op God. De kennis, het inzicht in het Absolute is bij hem echter gelijkwaardig aan of aanvullend op het bhakti-pad. Ramana Maharshi leerde vooral het directe zoeken naar het Zelf. De weg tot bevrijding is het bezig blijven met de vraag: 'Wie ben ik'. Ramakrishna's Vedanta is en wordt verbreid door de Ramakrishna-Mission. Ook Ramana's onderricht is nog steeds levend en wordt verbreid onder andere door middel van het blad Mountain Path. Ook anderen dragen de Vedanta uit. De namen van Jiddu Krishnamurti, Nisargadatta Maharaj, H.W.L. Poonja, Vimala Thakar, Aurobindo, Ramesh Balsekar, Krishna Menon, Jean Klein, de Nederlander Wolter Keers en vele anderen kunnen in dit verband worden genoemd. Vooral vanaf het eind van het 2e millennium blijkt de belangstelling voor de Vedanta in het Westen sterk toe te nemen.
De tijd verstrijkt (victor)
De tijd verstrijkt zo lijkt het. Twee uur al bijna. Zo maar boodschappen gaan doen. Diepe ontspanning is mijn deel. Er is niets meer te delen dan dat er niet gedeeld hoeft te worden. Alles is al gedeeld. Eenheid wordt gevoeld. De oceaan neemt de druppel op. De druppel kan niet dankbaar zijn aan een hem opnemende oceaan. Want hij is NU de oceaan. Er is dankbaarheid, er is liefde in rust en in beweging. Verder weinig te melden vandaag.
Werelden en deeltjes (Tao)
Werelden en deeltjes, lichamen en wezens, tijd en ruimte, het zijn allemaal tijdelijke uitdrukkingsvormen van het Tao.
dinsdag 27 juni 2017
Zero & One (film in Engels, 30 minuten)
Klik op bovenstaande link voor de interessante film. Hardcore neo-advaita. Met Tony Parson.
Wat mij opvalt in deze nihilistische stroming (niet negatief bedoeld) is het ontbreken van vrouwen. Vrouwen en mannen benaderen de werkelijk kennelijk anders. In de vele discussies die ik heb gehad blijkt dat ook iedere keer weer. Osho heeft daar ook het nodige over gezegd. Vrouwelijke ontvangende en mannelijke stuwende energie is anders. Er is kennelijk een vrouwelijke en mannelijke advaita benadering. Het eindpunt, of nulpunt, blijft natuurlijk hetzelfde onveranderlijke Zijn. De stilte, ruimte en liefde.
maandag 26 juni 2017
Tao, tekst 26 van de Hua Hu Ching
Alles wat onderhevig is aan ruimte en tijd is beperkt. In de grote eenheid is er geen sprake van ruimte en tijd. Je hiervan bewust zijn bevrijd je van je ketenen en leidt tot de grenzeloze harmonie van de Tao. Lees de tekst op de foto.
Het werkelijke doel van Advaita Vedanta (Wolter Keers)
Waar gaat het nu in de kern om bij de Advaita Vedanta? Lees dit eens rustig na op de foto. Ik ben niet (alleen) mijn lichaam, ik ben het totale bewustzijn. Onmetelijk groter dan mijn lichaam. Mijn lichaam is slechts een tijdelijke manifestatie van het Bewustzijn. De vergissing is alles wat wij met dit lichaam voor waar aan te nemen terwijl het slechts een projectie is, een voorstelling, vergelijkbaar met een droom of TV serie. (Victor)
Geluidsfragmenten van Wolter Keers
De stamvader van de Hollandse Advaita is Wolter Keers. Wij kennen hem van de vertaling 'I am That' van Nisargadatta Maharaj (waarin hij hulp kreeg van een van zijn beroemde vriend/leerling Alexander Smit). Deze vertaalde boeken 'Ik Ben' en 'Zijn' , zijn nog steeds beschikbaar. Wolter was zelf leerling van Ramana Maharshi en later Krishna Menon. Jan van Delden is was zijn belangrijkste leerling (Alexander wordt meer als leerling van Nisargadatta Maharaj beschouwd).
Klik hieronder voor de mp3 geluidsfragmenten van Wolter Keers.
En
https://www.mixcloud.com/Menno_/wolter-keers-7-apr-82-dh-a/
https://www.mixcloud.com/Menno_/wolter-keers-7-apr-82-dh-b/
https://www.mixcloud.com/Menno_/wolter-keers-7-apr-82-dh-c/
De leraar (Tao - Hua Hu Ching)
De hoogste waarheid laat zich niet verwoorden. Daarom heeft zelfs de grootste leraar niets te zeggen.
donderdag 22 juni 2017
Beautifull film about samadhi and illusion. Prachtige film over samandhi.
Prachtige film over samadhi. Beautifull film about Samadhi. Beautifull pictures. A film about the divine play.
woensdag 21 juni 2017
Goed gevoel (victor)
Alles wat je een goed gevoel geeft is ok.
Alles wat ingewikkeld is, is niet waar.
zondag 18 juni 2017
Ik ben golf dus ik besta als jij kijkt (victor)
De wereld zou een verzinsel kunnen zijn. Door mij minimaal verkeerd geïnterpreteerd.
Maar de natuurlijke staat is voor mij echt. De golf, waar ik uit besta wordt door mij of andere en hun waarnemingen, deeltjes, en dan verschijn ik aan hen en aan mijzelf.
Citaten and U.G. Quotes in English and Dutch (U.G. Krishnamurti)
Fear is the very thing that you do not want to be free from. If the fear comes to an end, you will drop dead physically. Clinical death will take place.
The plain fact is that if you don't have a problem, you create one. If you don't have a problem you don't feel that you are living.
Consciousness is so pure that whatever you are doing in the direction of purifying that consciousness is adding impurity to it.
There is no sadhana necessary, no purification methods necessary for this kind of a thing to happen - no preparation of any kind.
Thought is in its birth, in its origin, in its expression and in its actions very fascist. When I use the word 'fascist' I do not use it in the political sense but to mean that it controls and shapes our thinking and our actions.
Thought is something dead and can never touch anything living. It cannot capture life, contain it, and give expression to it. The moment it tries to touch life it is destroyed by the quality of life.
All the political ideologies and even the legal structures are the warty outgrowths of the religious thinking of man.
All that is necessary for the survival of this living organism is already there.
The tremendous intelligence of the body is no match for all that we have gathered and acquired through our intellect.
A messiah is the one who leaves a mess behind him in this world
The human organism is not interested in your wonderful religious ideas--peace, bliss, beatitude or any such thing. Its only interest is survival. What society has placed before us as the goal to reach and attain is the enemy of this living organism.
Angst is het enige waar je niet van wil zijn. Als de angst tot een einde komt, zal je fysiek dood vallen. De klinische dood zal plaatsvinden.
Het duidelijke feit is dat als je geen probleem hebt, je een creëert. Als je geen probleem hebt, voel je je niet dat je leeft.
Bewustzijn is zo puur dat alles wat je doet in de richting van het zuiveren dat bewustzijn er onzuiverheid toe toevoegt.
Er is geen sadhana nodig, geen zuiveringsmethoden nodig om dit soort dingen te kunnen gebeuren - geen voorbereiding van welke aard dan ook.
Gedachte is in zijn geboorte, in zijn oorsprong, in zijn uitdrukking en in zijn acties zeer fascistisch. Als ik het woord 'fascistische' gebruikt, gebruik ik het niet in politieke zin, maar betekent dat het ons denken en onze acties beheert en vormt.
Gedachte is iets dood en kan nooit iets aan het leven raken. Het kan het leven niet vastleggen, bevatten, en er uitdrukking geven aan. Het moment dat het het leven probeert, wordt door de kwaliteit van het leven vernietigd.
Alle politieke ideologieën en zelfs de juridische structuren zijn de vruchtbare uitgroeiingen van het religieuze denken van de mens.
Al wat nodig is voor het overleven van dit levende organisme is er al.
De enorme intelligentie van het lichaam is geen match voor alles wat we verzameld en verworven hebben door ons verstand.
Een messias is degene die een rommel achterlaat in deze wereld
Het menselijke organisme is niet geïnteresseerd in je prachtige religieuze ideeën - vrede, gelukzaligheid, gelukzaligheid of iets dergelijks. Zijn enige interesse is overleving. Welke samenleving heeft voor ons gezet als het doel om te bereiken en te bereiken is de vijand van dit levende organisme.
vrijdag 16 juni 2017
Je leermeester (victor)
Je bent je eigen leermeester als je goed oplet.
Je kat is je leermeester als je goed kijkt.
Je vrouw is je leermeester als je goed luistert.
De roos is je leermeester als je goed ruikt.
Je vijand is je leermeester als je niet gelijk terugslaat.
(Foto van Tan Zin op facebook)
Lucht (Victor)
Gisteren liep ik met de kat,
Langs mooie luchten,
De kat zag het niet,
Ik nam een foto,
En miste net als de kat dat moment.
Geld en geluk (Victor)
Het is niet zo dat geld gelukkig maakt, het is meer zo dat het ontbreken van geld ongelukkig maakt.
donderdag 15 juni 2017
Stil geluk (Victor)
Dom geworden door de theorie,
zit ik stil in de zon.
De kat ligt lang en lui.
Niets doe ik.
En dan komt het geluk weer terug.
Terug van nooit weggeweest.
Abonneren op:
Posts (Atom)