Alle ideeen over wie of wat je bent zijn onwaar. Alles wat je hebt van horen zeggen of aangenomen als waarheid kan weg.
Zelfs de taal die immers betekenis geeft aan waar naar wordt verwezen is niet meer dan gemompel van meeuwen in een donkere nacht. Feitelijk weet je niet wat je zegt. Consensus over de inhoud van het verhaal over wereld en mensheid is collectief verzonnen en wordt in gang gehouden door en meer en meer gemompel van meeuwen in de nacht. En de nacht is lang......
Er is geen waarheid om in te geloven...alles is verzonnen....niet gelogen, want dat zou opzet zijn. Er is geen opzet in Zijn.
Niets doet Zijn. En Zijn doet niets. Het speelt. Het zingt. Het fluistert poezie. En dat gebeurt allemaal vanzelf. Voor niemand. Wind die door bamboes raast en kleine groene kikkertjes die in vijvers springen.....plons...plons ....plons! Geluid als contrast voor Stilte....eeuwig onmiddellijk het ruisen van riet...Ah! DIT!
Populaire berichten
-
Tao Te Tjing, tekst 18 Waarachtigheid. Zodra de Tao wordt verlaten, ontstaan waarden als welwillendheid en rechtvaardigheid. Als...
-
To me, a mind which has no struggle of duality, is the really religious mind - not the mind which is struggling to conquer anger...
-
Ik ben een zwerver. Ik lig hier in de zon. Voor mij geen theorieën van Advaita meer. Stilte, harmonie, geluk. Was wil je nog meer. Ik lig h...
dinsdag 19 september 2017
Het ruisen van het riet (Wouter van Oord)
Labels:
Wouter van Oord
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten